Brain had been following the thief'

Brain had been following the thief's hand signals when he suddenly sensed a presence. Looking up, his line of sight followed the building— in that instant, Brain felt an impact that seemed to stop his heart.
On the edge of a roof of a nearby warehouse was — judging by her height and body type — a girl with long, blonde hair. She wore a dress made of pure white fabric that had been elaborately embroidered, and under the hem he could see that she wore a pair of high heels which sparkled like diamonds. Combined with her extravagant array of rings, jewelry and other necklaces, it made one think that she was some noble’s daughter, or a wealthy heiress of some sort.
Her beautiful figure, illuminated by the wall of fire, contrasted sharply with her bone-white mask, yet, her mystique was not diminished in the slightest. And in contrast to her striking appearance, her presence was far too subdued, as though she were nothing more than a wraith in an oversaturated world.
Her clothes and the color of her hair were completely different from that time. Back then, she might have been said to have been born of the night, but this time, she seemed to have descended from the moon. But even so, there was no doubt that they were the same person. The image Brain had seared into his soul from before layered itself over the person he was looking at now.
He was sure of it. Under the mask of the young girl above him was the face of that monster— Shalltear Bloodfallen. It seemed that she had not noticed them yet, but if it was truly that same monster standing before him, then no matter how far apart they were, they would be instantly killed if she discovered them. Was there a way they could flee without being detected?
There was none.
When Brain realised this, he felt as if he was putting a foot on cracked ice. He was suddenly aware of the oily, disgusting sweat oozing out of his pores.
Brain signaled to Climb and the thief, indicating he had something to say. Sensing that he had spotted something, the two of them halted and held their breaths.
What now? What can I do to get out of this? If we fight her, we'll be killed for sure. Even if we tried to run, we'd be chased down and killed anyway. Back then I used an escape tunnel, but there aren't any here now. But why is she here? Is she looking for me?
Brain smiled bitterly at that last thought.
If that were the case, then there was only one solution to this problem.
"Climb-kun, I'll go buy us some time. Use it to flee."
After that, Brain looked to the thief, and bowed his head.
"I'll leave him to you."
Without wasting any time on second thoughts, Brain immediately leapt up the building where Shalltear was, hoisting himself up in a single motion. Although he did not have the climbing skills of a thief, the building was only two stories high, and a warrior's arm strength could easily scale it. On the roof, Shalltear remained where he had first seen her.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สมองมีการต่อสัญญาณมือของขโมยเมื่อเขาก็รู้สึกมี ระดับสายตาของเขามองขึ้น ตามอาคาร — ในทันทีที่ สมองรู้สึกกระทบที่เหมือนจะหยุดหัวใจของเขาบนขอบหลังคาของคลังสินค้าใกล้เคียง — ตัดสิน โดยพิมพ์สูงและร่างกายของเธอ — หญิงสาวที่ มีผมยาวสีบลอนด์ เธอสวมชุดที่ทำจากผ้าสีขาวบริสุทธิ์ที่มีปักภัตตาคาร และใต้กุ๊นเขาจะได้เห็นว่า เธอสวมรองเท้าส้นสูงที่ sparkled เช่นเพชรคู่ รวมกับอาร์เรย์ของเธอฟุ่มเฟือยของแหวน เครื่องประดับ และอื่น ๆ มันทำให้คิดว่า เธอเป็นลูกสาวตระกูลบาง หรือตำแหน่งความร่ำรวยของบางอย่างรูปเธอสวย ไฟผนัง ไฟต่างอย่างชัดเจนกับหน้ากากกระดูกสีขาวของเธอ ยัง มนต์ของเธอไม่ได้ลดลงในน้อยที่สุด และตรงข้ามกับลักษณะที่โดดเด่นของเธอ เธอปรากฏตัวอ่อนเกินไป ว่าเธอมีอะไรมากกว่า wraith ในโลก oversaturated เสื้อผ้าของเธอและสีของผมได้อย่างสมบูรณ์แตกต่างจากเวลาที่ กลับมาแล้ว เธออาจได้รับการกล่าวว่า ที่เกิดมาของคืน แต่ในเวลานี้ เธอดูเหมือนจะมีการสืบเชื้อสายมาจากดวงจันทร์ แต่ถึงกระนั้น ได้ข้อสงสัยที่พวกเขาอยู่คนเดียว ภาพสมองมีซอสลงในวิญญาณของเขาจากก่อนชั้นตัวเองของผู้ที่เขากำลังมองอยู่เขาก็แน่ใจว่ามัน ภายใต้หน้ากากของเด็กสาวข้าง เขาถูกใบหน้าของสัตว์ประหลาดที่ — Shalltear Bloodfallen ดูเหมือนว่า เธอได้ไม่สังเกตเห็นพวกเขาได้ แต่ถ้ามันใหญ่มากที่เดียวยืนมอนสเตอร์ก่อน แล้วไม่ ว่าวิธีห่างพวกเขา มี พวกเขาจะถูกฆ่าทันทีถ้าเธอค้นพบพวกเขา มีวิธีพวกเขาอาจหนีไม่ถูกตรวจพบก็ไม่มีเมื่อสมองรู้นี้ เขารู้สึกว่าเขาถูกวางเท้าบนน้ำแข็ง เสร็จก็เหงื่อผิวมัน น่าขยะแขยงเฟอะจากรูขุมขนของเขาสมองส่งสัญญาณการปีนและขโมย บ่งชี้ว่า เขามีสิ่งที่จะพูด ตรวจจับว่า เขาได้พบบางสิ่งบางอย่าง ของพวกเขาหยุด และจัดซูดซาดอะไรตอนนี้ จากนี้ใช้ทำอะไรได้บ้าง ถ้าเราต่อสู้เธอ เราจะต้องถูกฆ่าแน่ แม้ว่าเราพยายามที่จะเรียกใช้ เราจะสามารถไล่ลง และฆ่าต่อไป กลับมาแล้ว เคยมีอุโมงค์หลบหนี แต่มีไม่ใด ๆ ที่นี่ตอนนี้ แต่ทำไมเธอที่นี่ เธอกำลังมองหาฉันยิ้มดี ๆ ที่สมองที่คิดสุดท้ายถ้าที่เป็นกรณี มีได้เพียงหนึ่งวิธีแก้ไขปัญหานี้ "ปีน-kun ฉันจะไปซื้อเราบางครั้ง ใช้มันเพื่อหนี"หลังจากนั้น สมองมองการขโมย และโค้งคำนับหัวของเขา"ฉันจะปล่อยให้เขาให้คุณ"โดยไม่ต้องเสียเวลาใด ๆ บนสองความคิด สมองทันทีหลุดขึ้นอาคารที่ Shalltear ติตตั้งตัวเองขึ้นในการเคลื่อนไหวที่เดียว แม้ว่าเขาไม่มีทักษะการปีนเขาของขโมย ตึกสองชั้น และความแข็งแรงของแขนของนักรบไม่ได้ง่าย ขนาดนั้น บนหลังคา Shalltear ยังคงอยู่ที่เขาได้แรกเห็นเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สมองได้รับการต่อไปนี้สัญญาณมือขโมยเมื่อจู่ ๆ เขาก็รู้สึกว่าการแสดงตน เงยหน้าขึ้นมองเขาบรรทัดสายตาตาม building- ในทันทีว่าสมองรู้สึกว่าผลกระทบที่ดูเหมือนจะหยุดหัวใจของเขา.
บนขอบของหลังคาของโกดังที่อยู่บริเวณใกล้เคียงถูก - ตัดสินโดยความสูงและร่างกายของเธอชนิด - หญิงสาวที่มีความยาว , ผมสีบลอนด์. เธอสวมชุดที่ทำจากผ้าสีขาวบริสุทธิ์ที่ได้รับการปักอย่างประณีตและภายใต้ปิดล้อมเขาจะได้เห็นว่าเธอสวมคู่ของรองเท้าส้นสูงที่เป็นประกายเหมือนเพชร รวมกับอาร์เรย์ฟุ่มเฟือยของเธอแหวน, เครื่องประดับและสร้อยคออื่น ๆ ก็ทำให้คิดว่าเธอเป็นลูกสาวบางขุนนางหรือหญิงที่ร่ำรวยบางจัดเรียง.
ร่างที่สวยงามของเธอสว่างโดยผนังของไฟเทียบกับเธอกระดูกสีขาว หน้ากากยังขลังของเธอก็ไม่ได้ลดลงในน้อย และในทางตรงกันข้ามกับลักษณะที่โดดเด่นของเธอปรากฏตัวของเธอก็ยังห่างไกลอ่อนเกินไปราวกับว่าเธอเป็นอะไรมากไปกว่าภูตผีในโลก oversaturated.
เสื้อผ้าและสีผมของเธอเธอเป็นสมบูรณ์แตกต่างจากเวลานั้น กลับมาแล้วเธออาจจะได้รับการบอกว่าจะได้รับการเกิดของคืน แต่เวลานี้เธอดูเหมือนจะได้สืบเชื้อสายมาจากดวงจันทร์ แต่ยังให้มีข้อสงสัยว่าพวกเขาเป็นคนคนเดียวกัน สมองภาพได้อ่อนเข้าไปในจิตวิญญาณของเขาจากชั้นก่อนที่ตัวเองมากกว่าคนที่เขากำลังมองไปที่ตอนนี้.
เขาแน่ใจว่าของมัน ภายใต้หน้ากากของเด็กสาวคนดังกล่าวข้างต้นเขาเป็นใบหน้าของมอนสเตอร์ที่ Shalltear Bloodfallen มันดูเหมือนว่าเธอไม่ได้สังเกตเห็นพวกเขา แต่ถ้ามันเป็นมอนสเตอร์ที่ยืนอย่างแท้จริงที่เดียวกันก่อนหน้าเขาแล้วไม่ว่าห่างกันพวกเขาพวกเขาจะถูกฆ่าตายทันทีถ้าเธอค้นพบพวกเขา ถูกมีวิธีที่พวกเขาสามารถหลบหนีไปได้โดยไม่ต้องมีการตรวจพบ
ไม่มีผู้ใดเป็น.
เมื่อสมองตระหนักในเรื่องนี้เขารู้สึกราวกับว่าเขาถูกวางเท้าบนน้ำแข็งแตก จู่ ๆ เขาก็ตระหนักถึงมันน่าขยะแขยง oozing เหงื่อออกจากรูขุมขนของเขา.
สมองส่งสัญญาณที่จะปีนขึ้นไปและขโมยแสดงให้เห็นว่าเขามีสิ่งที่จะพูด การตรวจวัดว่าเขาได้เห็นบางสิ่งบางอย่างที่สองของพวกเขาหยุดหายใจและถือของพวกเขา.
อะไรตอนนี้หรือไม่ ฉันจะทำอะไรจะได้รับจากนี้หรือไม่? ถ้าเราต่อสู้ของเธอเราจะถูกฆ่าตายอย่างแน่นอน แม้ว่าเราจะพยายามที่จะเรียกใช้เราต้องการจะไล่ลงและถูกฆ่าตายอยู่แล้ว กลับมาแล้วผมใช้อุโมงค์หลบหนี แต่มีไม่ใดที่นี่ตอนนี้ แต่เธอก็เป็นเหตุผลว่าทำไมที่นี่? เธอมองหาฉัน?
สมองยิ้มอย่างขมขื่นที่ว่าความคิดที่ผ่านมา.
หากพบว่าเป็นกรณีที่แล้วมีเพียงหนึ่งวิธีการแก้ปัญหานี้.
"ปีนคุงผมจะไปซื้อเราได้ตลอดเวลา. ใช้มันจะหนีไป."
หลังจากนั้นสมองมองไปขโมยและโค้งคำนับศีรษะของเขา.
"ฉันจะปล่อยให้เขาอยู่กับคุณ."
ไม่ต้องเสียเวลาใด ๆ ในความคิดที่สองสมองทันทีกระโจนขึ้นอาคารที่ Shalltear ก็ยกตัวเองขึ้นมาในครั้งเดียว แม้ว่าเขาจะไม่ได้มีทักษะในการปีนเขาขโมยของอาคารเป็นเพียงสองชั้นสูงและความแข็งแรงของแขนของนักรบได้อย่างง่ายดายสามารถปรับให้เข้า บนหลังคา Shalltear ยังคงอยู่ที่เขาเคยเห็นครั้งแรกของเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สมองได้รับการดังต่อไปนี้เป็นขโมยสัญญาณมือเมื่อจู่ๆ เขาก็รู้สึกเหมือนตน เงยหน้าขึ้นมอง เส้นของเขาสายตาตามอาคาร - ในวินาทีนั้น สมองรู้สึกผลกระทบที่ดูเหมือนจะหยุดหัวใจของเขาบนขอบของหลังคาของโกดังที่ถูก - ดูจากความสูงและประเภทร่างกายเป็นผู้หญิง ผมยาวสีบลอนด์ เธอสวมชุดที่ทำจากผ้าสีขาวบริสุทธิ์ที่ถูกปักอย่างประณีต และใต้ชายเสื้อเขาก็เห็นว่าเธอสวมคู่ของรองเท้าส้นสูงที่ส่องประกายเหมือนเพชร รวมกับเธอ เรย์ที่ฟุ่มเฟือยของแหวน , เครื่องประดับและสร้อยคออื่น มันทำให้คนคิดว่าเธอเป็นลูกสาวของขุนนางผู้มั่งคั่งบาง หรือทายาทของบางจัดเรียงรูปสวยของเธอส่องกำแพงไฟแบบอย่างรวดเร็วกับกระดูกของเธอขาวหน้ากาก แต่พลังของเธอก็ไม่ได้ลงเลยแม้แต่น้อย และในทางตรงกันข้ามกับรูปลักษณ์ที่โดดเด่นของเธอ เธออยู่ไกลเกินไปทำให้ราวกับว่าเธอเป็นอะไรมากกว่าที่อิ่มตัวแล้วแบบนี้มันในโลกเสื้อผ้าของเธอและสีผมของเธอแตกต่างจากเวลาที่ ตอนนั้น ที่เธออาจจะบอกว่าต้องไปเกิดในตอนกลางคืน แต่ครั้งนี้ ดูเหมือนว่าเธอจะสืบเชื้อสายมาจากดวงจันทร์ แต่ก็มีข้อสงสัยว่าพวกเขาเป็นบุคคลเดียวกัน มองภาพได้ไหม้เกรียมเป็นจิตวิญญาณของเขามาก่อนชั้นเองมากกว่าคนที่เขากำลังมองอยู่เขาแน่ใจว่ามัน ใต้หน้ากากของหญิงสาวที่อยู่บนเขาคือใบหน้าที่มอนสเตอร์ - shalltear bloodfallen . ดูเหมือนว่าเธอไม่ได้สังเกตเห็นพวกเขา แต่ถ้ามันเป็นอย่างแท้จริงที่เดียวกันสัตว์ประหลาดยืนอยู่ต่อหน้าเขาแล้ว ไม่ว่าไกลแค่ไหนกัน พวกนั้นจะฆ่าทันที ถ้าเธอพบเขา มีวิธีการที่พวกเขาสามารถจะหนีไปโดยไม่ถูกตรวจพบ ?มีไม่มีเมื่อสมองคิดได้แบบนี้ เขารู้สึกว่าเขาถูกวางเท้าบนแกะน้ำแข็ง เขาก็ตระหนักถึงมัน สกปรก เหงื่อไหลออกมาจากรูขุมขนสมองส่งสัญญาณให้ปีนไปขโมย บ่งชี้ว่าเขามีบางอย่างจะพูด รู้สึกว่าเขาเห็นอะไร เขาสองคนหยุดและถือลมหายใจของพวกเขาตอนนี้อะไร ? ฉันสามารถทำอะไรที่จะออกจากที่นี่ ? ถ้าเราต่อสู้กับเธอ พวกเราจะถูกฆ่าตายแน่ ถ้าเราพยายามจะหนี เราต้องไล่ล่าและฆ่าอยู่ดี ตอนนั้นผมใช้หนีอุโมงค์ แต่ที่นี่ไม่มีหรอกครับตอนนี้ แต่เธอมาที่นี่ทำไม ? เธอมาหาฉันเหรอ ?มองยิ้มอย่างขมขื่นที่เมื่อคิดถ้าเป็นกรณีนี้ ก็มีเพียงหนึ่งวิธีการแก้ปัญหานี้" ปีนคุง ผมจะไปซื้อบ้าง ใช้ในการหลบหนี "หลังจากนั้นสมองดูโจร และก้มศีรษะคารวะ" ผมจะให้คุณดูแลเขา "โดยไม่ต้องเสียเวลาใด ๆเกี่ยวกับความคิดที่สอง สมองรีบกระโจนขึ้นตึกที่ shalltear คืองานตัวเองในการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้มีทักษะการปีนขโมย ตึก 2 ชั้น สูง และเป็นนักรบ แรงของแขนได้ง่ายดายขนาดนั้น บนหลังคา shalltear ยังคงอยู่ที่เขาได้เห็นเธอ