This prioritization provides a basi

This prioritization provides a basis for questioning the centrality which has been attributed to other problems and issues. Let me briefly mention two. First, the centrality attributed to ‘sub-politics’ or ‘life politics’ by theorists of ‘reflexive modernity’, which is linked to the recent prominence of ‘identity politics’. This accords with the perspective above in giving prominence to ‘grassroots’ political action, but clashes with it in construing such politics as an alternative to adversarial politics centred around the political system. The ‘grassroots’ politics of politicization is both defined and limited by the opposing logic of depoliticization, which means that state- and government-focused adversarial politics is by no means outdated. Second, the centrality attributed by, for instance, those influenced by Habermas to ‘deliberative democracy’ also tends to be associated with the assumption that adversarial politics can be superseded and to construe political dialogue as a rational process of consensus-formation, rather than a process which allows divisions, differences and conflicts to be contained within a shared political community without the assumption that these are just ‘problems’ waiting to be ‘solved’. In different theoretical terms, we could say: these are contradictions, and although they can be managed, they cannot be solved within the parameters of the existing system (Jessop. 2002). This does not diminish or ignore cooperation in politics: conflict in political dialogue requires cooperation (only those who are cooperating at a certain level can stage a conflict), and adversarial politics necessarily includes cooperative moments (e.g. the formation of alliances).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ระดับนี้ให้เป็นเพื่อซักถามแห่งซึ่งมีการบันทึกปัญหาและปัญหาอื่น ๆ ให้ฉันพูดสั้น ๆ สอง ครั้งแรก แห่งการบันทึก 'ย่อยเมือง' หรือ 'การเมืองชีวิต' โดย theorists 'สะท้อนกลับความทันสมัย" ซึ่งเชื่อมโยงกับความโดดเด่นล่าสุด 'ประจำเมือง' Accords นี้ ด้วยมุมมองข้างต้นในการให้ความโดดเด่น 'รากหญ้า' การดำเนินการทางการเมือง แต่ปะทะกับใน construing เมืองดังกล่าวเป็นทางเลือก adversarial เมืองศูนย์กลางระบบการเมือง การเมือง 'รากหญ้า' politicization มีทั้งกำหนด และจำกัด ด้วยตรรกะฝ่ายตรงข้ามของ depoliticization ซึ่งหมายความ ว่า เน้นรัฐ และรัฐบาลเมือง adversarial โดยไม่ล้าสมัย สอง เอกภาพเกิดจากโดย เช่น ผู้ที่มีอิทธิพลต่อ โดย Habermas 'ประชาธิปไตยอภิปราย' ยังมีแนวโน้มที่จะเกี่ยวข้องกับสมมติฐานว่า เมือง adversarial สามารถแทน และตีความข้อตกลงทางการเมืองเป็นกระบวนการเชือดของมติก่อ มากกว่ากระบวนการที่ช่วยให้หน่วยงาน ความแตกต่าง และความขัดแย้งให้อยู่ภายในชุมชนทางการเมืองร่วมกันโดยสมมติฐานเหล่านี้เป็นเพียง 'ปัญหา' รอ 'แก้ไข' ในแง่ทฤษฎีแตกต่างกัน เราอาจพูดว่า: มีกันข้าม และแม้ว่าพวกเขาสามารถจัดการ พวกเขาไม่สามารถแก้ไขภายในพารามิเตอร์ของระบบที่มีอยู่ (Jessop. 2002) นอกจากนี้นี้ไม่หรอ หรือละเว้นความร่วมมือทางการเมือง: ความขัดแย้งในการเจรจาทางการเมืองต้องการความร่วมมือ (เฉพาะผู้ที่จะร่วมมือในระดับสามารถเวทีความขัดแย้ง), และเมือง adversarial จำเป็นต้องมีช่วงเวลาที่สหกรณ์ (เช่นการก่อตัวของพันธมิตร)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จัดลำดับความสำคัญนี้จะให้พื้นฐานสำหรับการตั้งคำถามเป็นศูนย์กลางที่ได้รับมาประกอบกับปัญหาอื่น ๆ และปัญหา ผมขอพูดถึงในเวลาสั้น ๆ สอง ครั้งแรกที่ศูนย์กลางประกอบกับ 'ย่อยการเมือง' หรือ 'การเมืองชีวิต' โดยทฤษฎีของความทันสมัย​​สะท้อน 'ซึ่งจะเชื่อมโยงกับความโดดเด่นที่ผ่านมาของเอกลักษณ์การเมือง' ซึ่งสอดคล้องกับมุมมองดังกล่าวข้างต้นในการให้ความสำคัญกับการดำเนินการทางการเมือง 'รากหญ้า' แต่การปะทะกันกับมันตีความในทางการเมืองดังกล่าวเป็นทางเลือกให้การเมืองขัดแย้งแน่นิ่งระบบการเมือง การเมือง 'รากหญ้า' ของการเมืองเป็นทั้งกำหนดและ จำกัด โดยตรรกะของฝ่ายตรงข้ามของ depoliticization ซึ่งหมายความว่า state- และรัฐบาลที่มุ่งเน้นการเมืองขัดแย้งโดยไม่มีหมายถึงล้าสมัย ประการที่สองเป็นศูนย์กลางประกอบโดยตัวอย่างเช่นผู้ที่ได้รับอิทธิพลจากฮาเบอร์เพื่อประชาธิปไตยอภิปราย 'ยังมีแนวโน้มที่จะเกี่ยวข้องกับสมมติฐานที่ว่าการเมืองขัดแย้งสามารถแทนที่และตีความการเจรจาทางการเมืองเป็นกระบวนการที่มีเหตุผลของฉันทามติกา​​รก่อตัวมากกว่า กระบวนการที่ช่วยให้หน่วยความแตกต่างและความขัดแย้งที่จะมีอยู่ภายในชุมชนทางการเมืองที่ใช้ร่วมกันได้โดยไม่ต้องสมมติฐานที่ว่าเหล่านี้เป็นเพียง 'ปัญหา' รอที่จะ 'แก้ไข' ในแง่ทฤษฎีแตกต่างกันเราอาจจะบอกว่าคนเหล่านี้เป็นความขัดแย้งและแม้ว่าพวกเขาสามารถจัดการพวกเขาไม่สามารถแก้ไขได้ภายในพารามิเตอร์ของระบบที่มีอยู่ (เจสซอพ 2002.) นี้ไม่ได้ลดน้อยลงหรือไม่สนใจความร่วมมือในทางการเมือง: ความขัดแย้งในการเจรจาทางการเมืองที่ต้องอาศัยความร่วมมือ (เฉพาะผู้ที่มีความร่วมมือในระดับหนึ่งสามารถเวทีความขัดแย้ง) และการเมืองขัดแย้งจำเป็นต้องมีความร่วมมือในช่วงเวลา (เช่นการก่อตัวของพันธมิตร)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การจัดลำดับนี้ให้พื้นฐานสำหรับการศูนย์กลางซึ่งได้เกิดจากปัญหาอื่น ๆและปัญหา ผมสั้นเอ่ย 2 แรก , ศูนย์กลางเกิดจากการเมือง ' ซบ ' หรือ ' ชีวิตการเมือง ' โดยนักทฤษฎีของ ' สะท้อนความทันสมัย ซึ่งเชื่อมโยงกับความโดดเด่นของเอกลักษณ์การเมือง ล่าสุด ' 'นี้สอดคล้องกับมุมมองข้างต้นให้โดดเพื่อ ' การกระทำ ' การเมืองรากหญ้า แต่การปะทะกับมันใน construing การเมือง เช่น การขัดแย้งการเมืองศูนย์กลางรอบระบบการเมือง ' รากหญ้า ' การเมืองอภิปรายเรื่องการเมืองมีทั้งกำหนดและ จำกัด โดยฝ่ายตรงข้ามของ depoliticization ลอจิก ,ซึ่งหมายความว่ารัฐและรัฐบาลเน้นการเมืองขัดแย้งคือไม่มีทางล้าสมัย ที่สอง , ศูนย์กลางประกอบ เช่น ผู้ที่ได้รับอิทธิพลจากฮาเบอร์ ' ประชาธิปไตย ' โดยไตร่ตรองก็มีแนวโน้มที่จะเกี่ยวข้องกับสมมติฐานที่การเมืองขัดแย้งสามารถแทนที่และการตีความบทสนทนาทางการเมืองในฐานะที่เป็นกระบวนการของการสร้างฉันทามติ ,แทนที่จะเป็นกระบวนการซึ่งจะช่วยให้หน่วยงาน ความแตกต่างและความขัดแย้งจะบรรจุภายในที่ใช้ร่วมกันทางการเมืองโดยไม่มีสมมติฐานว่า ชุมชนเหล่านี้เป็นเพียง ' ปัญหา ' รอ ' แก้ไข ' ในแง่ทฤษฎีที่แตกต่างกันเราสามารถพูด : เหล่านี้คือความขัดแย้ง และถึงแม้ว่าพวกเขาสามารถจัดการ พวกเขาไม่สามารถแก้ไขได้ภายในพารามิเตอร์ของระบบที่มีอยู่ ( เจส . 2002 )นี้ไม่ได้ลดหรือละเว้นความร่วมมือด้านการเมือง ความขัดแย้งในการเจรจาทางการเมือง ต้องการความร่วมมือ ( เฉพาะคนที่ให้ความร่วมมือในระดับหนึ่งสามารถทำให้เกิดความขัดแย้งและการเมืองที่ขัดแย้งต้องมีช่วงเวลาที่สหกรณ์ เช่น การก่อตัวของพันธมิตร )