be associated with the peptide chai

be associated with the peptide chain lengths. The
dependence of EAI on the concentration of protein
has been explained by absorption kinetics (Kinsella,
1976). At a low concentration, protein adsorption at
the oil-water interface is diffusion-controlled, while
at high protein concentration the activation energy
barrier does not allow protein migration in diffusiondependent
manner, which leads to the accumulation of
proteins in the aqueous phase (Kinsella, 1976). Thus,
the proteins or peptides were most likely localised in
the aqueous phase, with only a low fraction of them
at the interface. Moreover, an excessive amount of
protein hydrolysate might favor self-aggregation of
long-chain peptides.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สามารถเชื่อมโยงกับความยาวของโซ่เพปไทด์ ที่พึ่งของ EAI ความเข้มข้นของโปรตีนมีการอธิบาย โดยดูดซึมจลนพลศาสตร์ (Kinsella1976) ที่ความเข้มข้นต่ำ ดูดซับโปรตีนที่อินเทอร์เฟซการน้ำน้ำมันมีการแพร่ควบคุม ในขณะที่ที่ความเข้มข้นของโปรตีนพลังงานกระตุ้นอุปสรรคทำให้การย้ายโปรตีนใน diffusiondependentลักษณะ ซึ่งนำไปสู่การสะสมของโปรตีนในระยะอควี (Kinsella, 1976) ดังนั้นโปรตีนหรือเปปไทด์ได้ที่ไหนในเฟสอควี มีเพียงเศษส่วนต่ำสุดของพวกเขาที่ติดต่อ นอกจากนี้ ยอดมากเกินไปด้วยโปรตีนอาจชอบรวมตนเองเปปไทด์สายยาว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จะเกี่ยวข้องกับความยาวโซ่เปปไทด์
พึ่งพาอาศัยกันของ EAI
กับความเข้มข้นของโปรตีนได้รับการอธิบายโดยจลนพลศาสตร์การดูดซึม(คินเซลลา,
1976) ที่มีความเข้มข้นต่ำดูดซับโปรตีนอินเตอร์เฟซน้ำมันน้ำคือการแพร่กระจายการควบคุมในขณะที่ความเข้มข้นที่มีโปรตีนสูงยืนยันการใช้งานพลังงานอุปสรรคไม่อนุญาตให้มีการโยกย้ายโปรตีนในdiffusiondependent ลักษณะซึ่งนำไปสู่การสะสมของโปรตีนในเฟสน้ำ (คินเซลลา 1976) ดังนั้นโปรตีนหรือเปปไทด์ที่ถูกแปลเป็นภาษาท้องถิ่นส่วนใหญ่มีแนวโน้มในระยะที่น้ำมีเพียงส่วนต่ำของพวกเขาที่อินเตอร์เฟซ นอกจากนี้ในปริมาณที่มากเกินไปของโปรตีนไฮโดรไลอาจสนับสนุนการรวมตัวเองของเปปไทด์สายโซ่ยาว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จะเกี่ยวข้องกับโซ่เปปไทด์ความยาว
การพึ่งพาอาศัยกันของ eai ต่อความเข้มข้นของโปรตีน
ได้รับการอธิบายโดยจลนศาสตร์การดูดซึม ( คินเซลลา
, 1976 ) ที่ความเข้มข้นต่ำโปรตีนการดูดซับที่อินเตอร์เฟซการควบคุมการแพร่ oil-water

ที่สูง ในขณะที่โปรตีนพลังงานกระตุ้น
กั้นไม่ให้โยกย้ายโปรตีนใน diffusiondependent
ลักษณะซึ่งนำไปสู่การสะสมของโปรตีนในสารละลาย
( คินเซลลา ( 2519 ) ดังนั้นโปรตีนหรือเปปไทด์

ได้มากที่สุดแค่ในเฟสน้ำ มีเพียงส่วนน้อยของพวกเขา
ที่อินเตอร์เฟซ นอกจากนี้ ปริมาณที่มากเกินไปของโปรตีนไฮโดรไลเซทอาจจะโปรดปรานการ

เปลี่ยนตัวตนของเปปไทด์