To Sherlock Holmes she is always th

To Sherlock Holmes she is always the woman. I have seldom heard him mention her under any other name. In his eyes she eclipses and predominates the whole of her sex. It was not that he felt any emotion akin to love for Irene Adler. All emotions, and that one particularly, were abhorrent to his cold, precise but admirably balanced mind. He was, I take it, the most perfect reasoning and observing machine that the world has seen, but as a lover he would have placed himself in a false position. He never spoke of the softer passions, save with a gibe and a sneer. They were admirable things for the observer—excellent for drawing the veil from men’s motives and actions. But for the trained reasoner to admit such intrusions into his own delicate and finely adjusted temperament was to introduce a distracting factor which might throw a doubt upon all his mental results. Grit in a sensitive instrument, or a crack in one of his own high-power lenses, would not be more disturbing than a strong emotion in a nature such as his. And yet there was but one woman to him, and that woman was the late Irene Adler, of dubious and questionable memory.
I had seen little of Holmes lately. My marriage had drifted us away from each other. My own complete happiness, and the home-centred interests which rise up around the man who first finds himself master of his own establishment, were sufficient to absorb all my attention, while Holmes, who loathed every form of society with his whole Bohemian soul, remained in our lodgings in Baker Street, buried among his old books, and alternating from week to week between cocaine and ambition, the drowsiness of the drug, and the fierce energy of his own keen nature. He was still, as ever, deeply attracted by the study of crime, and occupied his immense faculties and extraordinary powers of observation in following out those clues, and clearing up those mysteries which had been abandoned as hopeless by the official police. From time to time I heard some vague account of his doings: of his summons to Odessa in the case of the Trepoff murder, of his clearing up of the singular tragedy of the Atkinson brothers at Trincomalee, and finally of the mission which he had accomplished so delicately and successfully for the reigning family of Holland. Beyond these signs of his activity, however, which I merely shared with all the readers of the daily press, I knew little of my former friend and companion.
One night—it was on the twentieth of March, 1888—I was returning from a journey to a patient (for I had now returned to civil practice), when my way led me through Baker Street. As I passed the well-remembered door, which must always be associated in my mind with my wooing, and with the dark incidents of the Study in Scarlet, I was seized with a keen desire to see Holmes again, and to know how he was employing his extraordinary powers. His rooms were brilliantly lit, and, even as I looked up, I saw his tall, spare figure pass twice in a dark silhouette against the blind. He was pacing the room swiftly, eagerly, with his head sunk upon his chest and his hands clasped behind him. To me, who knew his every mood and habit, his attitude and manner told their own story. He was at work again. He had risen out of his drug-created dreams and was hot upon the scent of some new problem. I rang the bell and was shown up to the chamber which had formerly been in part my own.
His manner was not effusive. It seldom was; but he was glad, I think, to see me. With hardly a word spoken, but with a kindly eye, he waved me to an armchair, threw across his case of cigars, and indicated a spirit case and a gasogene in the corner. Then he stood before the fire and looked me over in his singular introspective fashion.
“Wedlock suits you,” he remarked. “I think, Watson, that you have put on seven and a half pounds since I saw you.”
“Seven!” I answered.
“Indeed, I should have thought a little more. Just a trifle more, I fancy, Watson. And in practice again, I observe. You did not tell me that you intended to go into harness.”
“Then, how do you know?”
“I see it, I deduce it. How do I know that you have been getting yourself very wet lately, and that you have a most clumsy and careless servant girl?”
“My dear Holmes,” said I, “this is too much. You would certainly have been burned, had you lived a few centuries ago. It is true that I had a country walk on Thursday and came home in a dreadful mess, but as I have changed my clothes I can’t imagine how you deduce it. As to Mary Jane, she is incorrigible, and my wife has given her notice, but there, again, I fail to see how you work it out.”
He chuckled to himself and rubbed his long, nervous hands together.
“It is simplicity itself,” said he; “my eyes tell me that on the inside of your left shoe, just where the firelight strikes it, the leather is scored by six almost parallel cuts. Obviously they have been caused by someone who has very carelessly scraped round the edges of the sole in order to remove crusted mud from it. Hence, you see, my double deduction that you had been out in vile weather, and that you had a particularly malignant boot-slitting specimen of the London slavey. As to your practice, if a gentleman walks into my rooms smelling of iodoform, with a black mark of nitrate of silver upon his right forefinger, and a bulge on the right side of his top-hat to show where he has secreted his stethoscope, I must be dull, indeed, if I do not pronounce him to be an active member of the medical profession.”
I could not help laughing at the ease with which he explained his process of deduction. “When I hear you give your reasons,” I remarked, “the thing always appears to me to be so ridiculously simple that I could easily do it myself, though at each successive instance of your reasoning I am baffled until you explain your process. And yet I believe that my eyes are as good as yours.”
“Quite so,” he answered, lighting a cigarette, and throwing himself down into an armchair. “You see, but you do not observe. The distinction is clear. For example, you have frequently seen the steps which lead up from the hall to this room.”
“Frequently.”
“How often?”
“Well, some hundreds of times.”
“Then how many are there?”
“How many? I don’t know.”
“Quite so! You have not observed. And yet you have seen. That is just my point. Now, I know that there are seventeen steps, because I have both seen and observed. By the way, since you are interested in these little problems, and since you are good enough to chronicle one or two of my trifling experiences, you may be interested in this.” He threw over a sheet of thick, pink-tinted notepaper which had been lying open upon the table. “It came by the last post,” said he. “Read it aloud.”
The note was undated, and without either signature or address.
“There will call upon you to-night, at a quarter to eight o’clock,” it said, “a gentleman who desires to consult you upon a matter of the very deepest moment. Your recent services to one of the royal houses of Europe have shown that you are one who may safely be trusted with matters which are of an importance which can hardly be exaggerated. This account of you we have from all quarters received. Be in your chamber then at that hour, and do not take it amiss if your visitor wear a mask.”
“This is indeed a mystery,” I remarked. “What do you imagine that it means?”
“I have no data yet. It is a capital mistake to theorise before one has data. Insensibly one begins to twist facts to suit theories, instead of theories to suit facts. But the note itself. What do you deduce from it?”
I carefully examined the writing, and the paper upon which it was written.
“The man who wrote it was presumably well to do,” I remarked, endeavouring to imitate my companion’s processes. “Such paper could not be bought under half a crown a packet. It is peculiarly strong and stiff.”
“Peculiar—that is the very word,” said Holmes. “It is not an English paper at all. Hold it up to the light.”
I did so, and saw a large “E” with a small “g,” a “P,” and a large “G” with a small “t” woven into the texture of the paper.
“What do you make of that?” asked Holmes.
“The name of the maker, no doubt; or his monogram, rather.”
“Not at all. The ‘G’ with the small ‘t’ stands for ‘Gesellschaft,’ which is the German for ‘Company.’ It is a customary contraction like our ‘Co.’ ‘P,’ of course, stands for ‘Papier.’ Now for the ‘Eg.’ Let us glance at our Continental Gazetteer.” He took down a heavy brown volume from his shelves. “Eglow, Eglonitz—here we are, Egria. It is in a German-speaking country—in Bohemia, not far from Carlsbad. ‘Remarkable as being the scene of the death of Wallenstein, and for its numerous glass-factories and paper-mills.’ Ha, ha, my boy, what do you make of that?” His eyes sparkled, and he sent up a great blue triumphant cloud from his cigarette.
“The paper was made in Bohemia,” I said.
“Precisely. And the man who wrote the note is a German. Do you note the peculiar construction of the sentence—‘This account of you we have from all quarters received.’ A Frenchman or Russian could not have written that. It is the German who is so uncourteous to his verbs. It only remains, therefore, to discover what is wanted by this German who writes upon Bohemian paper and prefers wearing a mask to showing his face. And here he comes, if I am not mistaken, to resolve all our doubts.”
As he spoke there was the sharp sound of horses’ hoofs and grating wheels against the curb, followed by a sharp pull at the bell. Holmes whistled.
“A pair, by the sound,” said he. “Yes,” he continued, glancing out of the window. “A nice little brougham and a pair of beauties. A hundred and fifty guineas apiece. There’s money in this case, Watson, if there is nothing else.”
“I think that I had better go, Holmes.”
“Not a bit, Doctor. Stay where you are. I a

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เชอร์ล็อกโฮลมส์เพื่อ เธอได้เสมอผู้หญิง ฉันไม่ใคร่เคยได้ยินเขาพูดเธอภายใต้ชื่ออื่น ในสายตาของเขา เธอ eclipses และ predominates ทั้งเพศของเธอ ไม่ว่า เขารู้สึกว่าอารมณ์ใด ๆ เอคินรักสำหรับ Irene Adler อารมณ์ทั้งหมด และหนึ่งโดยเฉพาะ ก็ abhorrent ถึงเขาใจเย็น แม่นยำ แต่ห้องสมดุล กำลัง นำมัน เหตุผลที่สมบูรณ์แบบที่สุด และสังเกตเครื่องที่เห็นโลก แต่เป็นคนรัก เขาจะได้ทำเองในตำแหน่งที่ เขาไม่เคยพูดของจรรโลงนุ่ม บันทึกเป็น gibe และ sneer แต่สิ่งที่น่าประทับใจสำหรับดิออบเซิร์ฟเวอร์ — ดีสำหรับวาดม่านจากผู้ชายไม่สนคำครหาและการดำเนินการ แต่สำหรับ reasoner ฝึกการยอมรับเช่นรุก เข้าของเขาละเอียดอ่อน และประณีต temperament ปรับปรุงคือการ แนะนำตัวรบกวนซึ่งอาจโยนสงสัยตามผลทางจิตใจของเขา โงนเงนในเครื่องมือสำคัญ หรือรอยแตกในเลนส์ของเขาเองกำลังแรงสูงอย่างใดอย่างหนึ่ง จะไม่รบกวนมากกว่าอารมณ์ที่เข้มแข็งในลักษณะของการ ยัง มีแต่ผู้หญิงคนหนึ่งเขา และผู้หญิงคนนั้นได้ปลาย Irene Adler ความไม่แน่นอน และอาจจำฉันได้เห็นน้อยโฮลมส์เมื่อเร็ว ๆ นี้ งานแต่งงานของฉันมีลอยเราจากกัน หลักของตัวเองความสุขสมบูรณ์ และสถานที่ศูนย์กลางบ้านที่ลุกฮือรอบคนแรก หาตัวเอง ของเขาเอง ไม่เพียงพอที่จะดูดซับทั้งหมดของฉันความสนใจ ในขณะที่โฮลมส์ ที่ loathed ทุกรูปแบบของสังคม ด้วยจิตวิญญาณของเขาทั้งหมดโบฮีเมีย ยังคงอยู่ในการเดินทางของเราในถนนสาธร ฝังอยู่ในหนังสือเก่า และสลับจากสัปดาห์สัปดาห์ระหว่างโคเคนและความใฝ่ฝัน มียาเสพติด และพลังงานรุนแรงของธรรมชาติความกระตือรือร้นของเขาเอง เขาถูกยัง เช่นเคย ลึกดึงดูด โดยการศึกษาอาชญากรรม และครอบครองคณะอันยิ่งใหญ่และอำนาจพิเศษของสังเกตตามหาเบาะแสเหล่านั้น และล้างค่าผู้ลึกลับซึ่งมีการแข่งขันเป็นตาตำรวจอย่างเป็นทางการ ของเขา เวลาผมได้ยินบางบัญชีที่คลุมเครือของเขา doings: ของเอสเธอร์ของเขากับโอเดสซาในกรณี Trepoff ฆ่า เขาหักค่าของโศกนาฏกรรมเอกพจน์ของพี่น้องอันดับในทรินโคมาลี และสุดท้าย ของภารกิจ ที่เขาได้สำเร็จจึงประณีต และเรียบร้อยแล้วสำหรับครอบครัวครองราชย์ของฮอลแลนด์ นอกเหนือจากอาการเหล่านี้ของกิจกรรมของเขา อย่างไรก็ตาม ที่ฉันเพียงบอกกับผู้อ่านทั้งหมดของข่าวประจำวัน ฉันรู้ว่าน้อยของเพื่อนเก่าและเพื่อนของฉันคืนหนึ่งตัวนั้นอยู่ที่ยี่สิบของเดือนมีนาคม 1888 — ฉันได้กลับจากการเดินทางเพื่อผู้ป่วย (สำหรับผมตอนนี้รับฝึกพลเรือน), เมื่อวิธีของฉันนำฉันผ่านถนนพญาไท ผมผ่านประตูห้องจด ซึ่งต้องเสมอจะเกี่ยวข้องในจิตใจของฉันกับฉัน wooing และ มีปัญหาด้านมืดของการศึกษาในสีแดง ฉันถูกยึดด้วยการดูโฮมส์อีกครั้ง และทราบว่าเขาได้ใช้พลังพิเศษของเขา ห้องของเขานี่สว่าง และ แม้ในขณะที่ฉันมองขึ้น ผมเห็นรูปของเขาสูง อะไหล่ที่ผ่านสองในภาพเงามืดกับคนตาบอด เขาถูก pacing ห้องอย่างรวดเร็ว กระหาย หัวจมตามหน้าอกของเขาและมือของเขา clasped หลังเขา ให้ฉัน ผู้รู้เขาทุกอารมณ์และนิสัย ทัศนคติและลักษณะของเขาบอกว่า เรื่องของตนเอง เขาได้มาทำงานอีกครั้ง เขาได้เกิดขึ้นจากความฝันของเขาสร้างยา และไม่ร้อนตามกลิ่นของปัญหาใหม่ รังระฆัง และแสดงค่ากับหอการค้าซึ่งมีชื่อเดิมแล้วในส่วนของตัวเองท่วงท่าไม่ effusive ค่อยมี แต่เขายินดี คิด เห็นฉัน โดยไม่คำพูด แต่ กับตากรุณา เขา waved ฉันกับเก้าอี้ โยนข้ามซิการ์กรณีของเขา และระบุกรณีวิญญาณและ gasogene ในมุม เขายืนก่อนไฟ แล้วมองฉันผ่านในแฟชั่นของเขา introspective เอกพจน์"สมรสเหมาะ เขากล่าว "ฉันคิดว่า Watson ที่คุณได้ใส่ในเจ็ดครึ่งปอนด์ตั้งแต่ผมเห็นคุณ""เจ็ด" ผมตอบ"แน่นอน ฉันควรคิดน้อย เพียงมีทรัยเฟิลเพิ่มเติม ฉันฝัน Watson และในทางปฏิบัติ อีกครั้ง ฉันสังเกต คุณไม่ได้บอกฉันว่า คุณตั้งใจเข้าเทียม""แล้ว คุณรู้อย่างไร""เห็นมัน ฉันเดา ฉันรู้ว่า คุณได้รับตัวเองเปียกมากเมื่อเร็ว ๆ นี้ และคุณมีผู้หญิงข้าราชการป้ำ ๆ และสะเพร่าที่สุด""ฉันรักเชอร์ล็อกโฮมส์ ว่า "อยู่มากเกินไป คุณจะแน่นอนมีการเขียน มีอยู่ไม่กี่ศตวรรษที่ผ่านมา จริงที่ฉันมีประเทศเดินพฤหัสบดีและบ้านในระเบียบ dreadful มา แต่มีการเปลี่ยนแปลงเสื้อผ้าของฉัน ฉันไม่สามารถนึกว่าคุณเดา เป็นแมรี่เจน เธอ incorrigible และภรรยาได้รับแจ้งของเธอ แต่ อีกครั้ง ฉันไม่เห็นว่าคุณทำออก"เขาเบา ๆ กับตัวเอง และ rubbed มือยาว ประสาทกัน"มันเป็นความเรียบง่ายเอง กล่าวว่า เขา "ตาบอกว่า ภายในรองเท้าของคุณซ้าย เพียง firelight นัดมัน หนังทำ โดยตัดหกเกือบขนานกัน แน่นอนที่เกิดจากการคนมีถลอกลวก ๆ มากรอบขอบของครอบครัวเพื่อเอาโคลน crusted ออก ดังนั้น คุณเห็น หักคู่ของฉันว่า คุณเคยออกอากาศผสม และคุณมีความร้ายแรงโดยเฉพาะตัดบูตตัวอย่างของ slavey ลอนดอน เป็นการปฏิบัติงาน ถ้าเป็นสุภาพบุรุษที่เดินเข้าไปในของฉันห้องหอมของ iodoform กับเครื่องสีดำของไนเตรตเงินเขานิ้วชี้ขวา และกระพุ้งด้านขวาของเขาหมวกการแสดงที่เขามี secreted stethoscope ของเขา ฉันต้องได้น่าเบื่อ แน่นอน ถ้าฉันไม่ออกเสียงให้เขาเป็นสมาชิกใช้งานอยู่ของการแพทย์"ฉันไม่สามารถช่วยหัวเราะ ณที่เขาอธิบายกระบวนการของเขาหัก "เมื่อฉันได้ยิน คุณให้เหตุผลของคุณ ฉันกล่าว "สิ่งเสมอแล้วฉันจะ ridiculously ดังนั้นอย่างที่ฉันสามารถทำมันด้วยตัวเอง ว่าที่แต่ละอินสแตนซ์ต่อเหตุผลของคุณฉันงงงันจนกว่าคุณอธิบาย กระบวนการของคุณ และยัง เชื่อว่า ตาจะดีเป็นของคุณ""ค่อนข้างมาก เขาตอบ ไฟจุดบุหรี่ และทิ้งตัวลงในเก้าอี้ "คุณเห็น แต่คุณไม่สังเกต ความแตกต่างชัดเจนได้ ตัวอย่าง คุณมักจะเห็นตอนที่นำจากห้องโถงกับห้องนี้""ประจำการ""บ่อยไหม""ดี บางหลายร้อยเท่านั้น""แล้วการมี""หลายอย่างไร อย่า""จำนวนน่ะ คุณมีไม่ดำเนินการ และยัง คุณได้เห็น นั่นเป็นเพียงจุดของฉัน ตอนนี้ ฉันรู้ว่า มีขั้นตอน 17 เพราะฉันมีทั้งเห็น และสังเกต โดยวิธี เนื่อง จากคุณมีความสนใจในปัญหาเหล่านี้น้อย และเนื่อง จากคุณมีดีพอที่จะ chronicle หนึ่งหรือสองของประสบการณ์ trifling คุณอาจจะสนใจในนี้" เขาโยนผ่านแผ่นของ notepaper หนา ระบาย สีชมพูที่มีนอนเปิดตามตาราง "มาตามล่า กล่าวว่า เขา "อ่านออกเสียง"หมายเหตุไม่ ไหว และไม่ มีลายเซ็นหรือที่อยู่"มีจะเรียกเมื่อคุณไปคืน ที่เป็นไตรมาสไปแปดโมง มันว่า "สุภาพบุรุษผู้ปรารถนาที่จะให้คำปรึกษาเมื่อมีเรื่องของเวลามากสุด บริการล่าสุดของคุณหนึ่งบ้านรอยัลของยุโรปได้แสดงว่า คุณเป็นหนึ่งที่ปลอดภัยอาจเชื่อถือได้กับเรื่องที่มีความสำคัญซึ่งสามารถแทบไม่ได้พูดเกินจริง บัญชีนี้ของเรามีทั้งหมดไตรมาสได้รับ อย่างในห้องของคุณแล้วชั่วโมงนั้น และไม่ใช้มันว่าเป็นการไม่ถ้าผู้เยี่ยมชมของคุณสวมหน้ากากเป็น""นี่เป็นลึกลับ ฉันกล่าว "อะไรทำคุณคิดว่า หมายถึง""แล้วข้อมูลไม่ได้ มันเป็นความผิดพลาดทุนการ theorise ก่อนมีข้อมูล Insensibly หนึ่งเริ่มที่จะบิดข้อเท็จจริงตามทฤษฎี แทนทฤษฎีให้เหมาะสมกับข้อเท็จจริง แต่เหตุนั้น อะไรทำคุณเดาออกหรือไม่"ฉันอย่างระมัดระวังตรวจสอบการเขียน และกระดาษซึ่งเขาเขียนไว้ว่า"คนที่เขียนนั้นถูกสันนิษฐานว่าดีต้อง ฉันกล่าว endeavouring เลียนแบบกระบวนการของเพื่อนของฉัน "กระดาษดังกล่าวอาจไม่สามารถซื้อภายใต้มงกุฎ a ครึ่งแพคเก็ต มันเป็นศาสนาที่แข็งแกร่ง และแข็ง""แปลก — นั่นคือมากคำ, " กล่าวว่า โฮลมส์ "มันไม่ได้กระดาษเป็นภาษาอังกฤษทั้งหมด ไว้ได้ถึงไฟ"ฉันไม่ได้ และเห็นการใหญ่ "อี" ขนาดเล็ก "g," "P" และ "G" ใหญ่กับเล็ก "t" ทอเป็นพื้นผิวของกระดาษ"อะไรคุณทำให้" ถามโฮลมส์"ชื่อของผู้ ข้อสงสัย ขึ้นเขา monogram ค่อนข้าง""ไม่หรอก 'G' มีขนาดเล็กที ' หมายถึง 'Gesellschaft ซึ่งเป็นภาษาเยอรมันสำหรับ 'บริษัท' จึงหดตัวจารีตประเพณีเช่นบริษัทของเรา' ' 'P หมายถึงหลักสูตร 'Papier' ตอนนี้สำหรับการ 'เช่นนั้น' ให้เราดูที่คอนติเนนทัล Gazetteer ของเรา" เขาเอาลงไดรฟ์ข้อมูลน้ำตาลหนักจากชั้นของเขา " Eglow, Eglonitz ซึ่งที่นี่เรามี Egria ในประเทศที่พูดภาษาเยอรมัน — ในโบฮีเมีย ไม่ไกล จากคาร์ลส 'โดดเด่นเป็น ฉากโศกนาฏกรรม Wallenstein และโรงงานแก้วและโรงงานผลิตกระดาษจำนวนมาก' ฮา ฮา เด็กผู้ชายของฉัน สิ่งคุณทำให้" ตา sparkled และส่งค่าเป็นเมฆสีน้ำเงินวารสารดีจากก้นของเขา"กระดาษทำการในโบฮีเมีย ฉันกล่าว"ตรงนั้น และเป็นคนที่เขียนหมายเหตุ คุณบันทึกการก่อสร้างที่แปลกประหลาดของประโยค — 'บัญชีนี้ของเราได้จากไตรมาสทั้งหมดรับ ' Frenchman หรือรัสเซียไม่มีเขียนที่ เยอรมันที่ uncourteous ดังนั้นการกริยาของเขาได้ เฉพาะยังคง ดังนั้น การค้นพบสิ่งที่ต้องตามนี้เยอรมันที่เขียนตามกระดาษโบฮีเมีย และต้องสวมหน้ากากเพื่อแสดงหน้า และที่นี่เขา มา ถ้าฉันเป็นไม่ดาวตามปกติ การแก้ความสงสัยของเราทั้งหมด"เป็นเขา มีพูดถูก hoofs ของม้าและล้อ grating กับนุ่ง ตาม ด้วยการดึงคมที่ระฆังเสียงคมชัด โฮลมส์ whistled"เป็นคู่ เสียง กล่าวว่า เขา "ใช่ เขาต่อ ทิวทัศน์จากหน้าต่าง "ปลาน้อยดีและคู่ของสวยงาม Guineas ร้อย และห้าสิบหนึ่ง มีเงินในกรณีนี้ Watson ถ้ามีอะไรกัน""คิดว่า ฉันไปดีกว่า โฮลมส์""ไม่เล็ก แพทย์ สำรองห้องพักที่คุณอยู่ ฉันเป็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เพื่อ Sherlock Holmes เธออยู่เสมอผู้หญิงคนนั้น ผมเคยได้ยินเขาพูดถึงไม่ค่อยเธอภายใต้ชื่ออื่น ๆ ในสายตาของเขาและเธอสุริยุปราคาทุกข์ยากทั้งการมีเพศสัมพันธ์ของเธอ มันไม่ได้ทำให้เขารู้สึกว่าอารมณ์ความรู้สึกใด ๆ ที่คล้ายกับความรักสำหรับไอรีนแอดเลอร์ อารมณ์ความรู้สึกทั้งหมดที่หนึ่งโดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นที่น่ารังเกียจต่อความหนาวเย็นของเขาใจได้อย่างแม่นยำ แต่มีความสมดุลอย่างน่าทึ่ง เขาเป็นคนที่ผมใช้มันเหตุผลที่สมบูรณ์แบบที่สุดและเครื่องสังเกตว่าโลกได้เห็น แต่เป็นคนรักของเขาจะมีอยู่ว่าตัวเองอยู่ในตำแหน่งที่ผิดพลาด เขาไม่เคยพูดถึงความรักนุ่มประหยัดกับเยาะเย้ยและหัวเราะเยาะ พวกเขาเป็นสิ่งที่น่าชื่นชมสำหรับผู้สังเกตการณ์ที่ดีเยี่ยมสำหรับการวาดภาพม่านจากแรงจูงใจของคนและการกระทำ แต่สำหรับการฝึกอบรมเพื่อเฟ้นยอมรับการโจมตีดังกล่าวเข้าสู่ที่ละเอียดอ่อนและประณีตปรับอารมณ์ของตัวเองเพื่อแนะนำเป็นปัจจัยที่อาจทำให้เสียสมาธิโยนข้อสงสัยต่อผลทางจิตของเขาทั้งหมด กรวดในตราสารที่มีความสำคัญหรือรอยแตกในหนึ่งในเลนส์กำลังสูงของตัวเองที่จะไม่รบกวนมากกว่าอารมณ์ความรู้สึกที่แข็งแกร่งในธรรมชาติเช่นเขา และยังมี แต่ผู้หญิงคนหนึ่งให้เขาและผู้หญิงคนหนึ่งที่เป็นช่วงปลายไอรีนแอดเลอร์ของหน่วยความจำที่น่าสงสัยและสงสัย.
ฉันได้เห็นเล็ก ๆ น้อย ๆ ของโฮล์มส์เมื่อเร็ว ๆ นี้ การแต่งงานของฉันลอยเราออกจากกัน ของตัวเองมีความสุขสมบูรณ์และความสนใจของบ้านเป็นศูนย์กลางที่ลุกขึ้นรอบชายคนแรกที่พบว่าตัวเองต้นแบบของสถานประกอบการของตัวเองได้เพียงพอที่จะดูดซับความสนใจของฉันในขณะที่โฮล์มส์ที่เกลียดรูปแบบของสังคมทุกคนที่มีจิตวิญญาณโบฮีเมียนของเขาทั้งหมด ยังคงอยู่ในที่พักของเราในถนนเบเกอร์ถูกฝังอยู่ในหมู่หนังสือเก่าของเขาและสลับจากสัปดาห์ระหว่างโคเคนและความทะเยอทะยาน, ง่วงนอนของยาเสพติดและการใช้พลังงานที่รุนแรงของธรรมชาติกระตือรือร้นของเขาเอง เขายังคงเป็นที่เคยดึงดูดอย่างล้ำลึกโดยการศึกษาของอาชญากรรมและครอบครองปัญญาอันยิ่งใหญ่ของเขาและอำนาจพิเศษในการสังเกตดังต่อไปนี้ออกจากปมเหล่านั้นและล้างขึ้นลึกลับผู้ที่ถูกทอดทิ้งเป็นที่สิ้นหวังโดยตำรวจอย่างเป็นทางการ จากเวลาที่ผมได้ยินบางบัญชีที่คลุมเครือของการกระทำของเขาในการเรียกของเขาที่จะโอเดสซาในกรณีของการฆาตกรรม Trepoff ของสำนักหักบัญชีของเขาขึ้นของโศกนาฏกรรมเอกพจน์พี่น้องแอตกินสันมะลีและสุดท้ายของภารกิจที่เขาได้ประสบความสำเร็จ เพื่อให้ประณีตและประสบความสำเร็จสำหรับครอบครัวครองราชย์ของฮอลแลนด์ นอกเหนือจากอาการเหล่านี้ของกิจกรรมของเขา แต่ที่ฉันเพียงใช้ร่วมกันกับผู้อ่านทุกคนของหนังสือพิมพ์รายวัน, ฉันรู้เล็ก ๆ น้อย ๆ ของเพื่อนเก่าของฉันและสหาย.
คืนเดียวมันเป็นที่ยี่สิบของเดือนมีนาคม 1888 ผมได้รับกลับมาจาก การเดินทางไปยังผู้ป่วย (เพราะเราเพิ่งกลับมาตอนนี้กับการปฏิบัติทางแพ่ง) เมื่อทางของฉันทำให้ฉันผ่านถนนเบเกอร์ ขณะที่ผมเดินผ่านประตูที่ดีจำได้ซึ่งมักจะต้องเชื่อมโยงในใจของฉันกับการเกี้ยวพาราสีของฉันและกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่มืดของการศึกษาในสีแดงที่ฉันถูกยึดด้วยความปรารถนากระตือรือร้นที่จะเห็นโฮล์มส์อีกครั้งและจะรู้ว่าวิธีการที่เขาเป็น การใช้อำนาจพิเศษของเขา ห้องพักของเขาถูกไฟเรืองรองและแม้ในขณะที่ผมมองขึ้นผมเห็นเขาสูงรูปอะไหล่ผ่านสองครั้งในเงาสีเข้มกับคนตาบอด เขาเป็นคนที่เดินไปเดินมาในห้องอย่างรวดเร็วกระหายกับศีรษะของเขาจมอยู่กับหน้าอกของเขาและมือของเขาประสานอยู่ข้างหลังเขา สำหรับผมแล้วใครจะรู้ว่าเขาทุกอารมณ์และนิสัยทัศนคติและลักษณะที่เขาเล่าเรื่องของตัวเอง เขาเป็นคนที่ทำงานอีกครั้ง เขาขึ้นมาจากความฝันของยาเสพติดสร้างของเขาและได้ร้อนเมื่อกลิ่นของบางปัญหาใหม่ ฉันสั่นกระดิ่งและแสดงให้เห็นถึงห้องซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของตัวเอง.
ลักษณะของเขาไม่ได้พรั่งพรูออกมา มันไม่ค่อยเป็น; แต่เขาก็ดีใจที่ผมคิดว่าจะเห็นฉัน แทบจะไม่ได้ด้วยคำพูด แต่ด้วยสายตากรุณาเขาโบกมือให้ฉันไปเก้าอี้โยนข้ามกรณีของเขาของซิการ์และระบุกรณีที่จิตวิญญาณและความ gasogene ในมุมหนึ่ง จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นยืนก่อนที่ไฟไหม้และมองฉันมากกว่าในแบบของเขาครุ่นคิดเอกพจน์.
"สมรสเหมาะสมกับคุณ" เขาตั้งข้อสังเกต "ผมคิดว่าวัตสันที่คุณได้ใส่ในเจ็ดและครึ่งปอนด์ตั้งแต่ผมเห็นคุณ."
"เจ็ด!" ผมตอบ.
"อันที่จริงฉันควรจะมีความคิดเล็ก ๆ น้อย ๆ เพียงแค่เรื่องเล็กมากขึ้นผมอยากวัตสัน และในทางปฏิบัติอีกครั้งผมสังเกต คุณไม่ได้บอกฉันว่าคุณตั้งใจที่จะเข้าไปในเทียม.
"" แล้วคุณจะรู้ว่า?
"" ผมเห็นมันผมอนุมานมัน ฉันรู้ว่าคุณได้รับตัวเองเปียกมากเมื่อเร็ว ๆ นี้อย่างไรและว่าคุณมีคนใช้มากที่สุดสาวเงอะงะและประมาท?
"" โฮล์มส์ที่รักของฉัน "ฉันกล่าวว่า" นี่คือมากเกินไป แน่นอนคุณจะได้รับการเผาไหม้ได้ที่คุณอาศัยอยู่ไม่กี่ศตวรรษที่ผ่านมา มันเป็นความจริงที่ฉันมีเวลาเดินประเทศในวันพฤหัสบดีและกลับมาถึงบ้านในระเบียบที่น่ากลัว แต่ที่ผมมีการเปลี่ยนแปลงเสื้อผ้าของฉันฉันไม่สามารถจินตนาการว่าคุณอนุมานมัน ในฐานะที่เป็นแมรี่เจนเธอไม่สามารถแก้ไขและภรรยาของผมได้รับการแจ้งให้ทราบล่วงหน้าของเธอ แต่ที่นั่นอีกครั้งฉันไม่เห็นวิธีการที่คุณทำงานออก.
"เขาหัวเราะกับตัวเองและลูบยาวของเขามือประสาทด้วยกัน." มันคือความเรียบง่าย ตัวเอง "เขากล่าวว่า
"ตาของฉันบอกว่าด้านในของรองเท้าข้างซ้ายของคุณเพียงแค่แสงไฟที่นัดมันเป็นหนังทำแต้มหกตัดเกือบขนาน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาได้รับที่เกิดจากคนที่ได้คัดลอกมามากลวกรอบขอบของ แต่เพียงผู้เดียวในการสั่งซื้อเพื่อเอาโคลนเกรอะกรังจากมัน ดังนั้นคุณจะเห็นการหักสองของฉันที่คุณได้รับการออกในสภาพอากาศเลวทรามและที่คุณมีมะเร็งโดยเฉพาะอย่างยิ่งตัวอย่างบูตตัดของลอนดอนสาวใช้ ในฐานะที่เป็นการปฏิบัติของคุณถ้าสุภาพบุรุษเดินเข้าไปในห้องของฉันกลิ่นของ iodoform มีเครื่องหมายสีดำไนเตรตเงินเมื่อนิ้วชี้ข้างขวาของเขาและกระพุ้งบนด้านขวาของหมวกด้านบนเขาที่จะแสดงซึ่งเขาได้หลั่งหูฟังของเขา ฉันจะต้องน่าเบื่อแน่นอนถ้าฉันไม่ได้ประกาศว่าเขาจะเป็นสมาชิกของวิชาชีพแพทย์.
"ฉันไม่สามารถช่วยหัวเราะที่สะดวกกับที่เขาอธิบายกระบวนการของเขาหัก "ตอนที่ผมได้ยินคุณให้เหตุผลของคุณ" ผมพูด "สิ่งที่มักจะปรากฏให้ฉันที่จะให้ขันง่ายที่ฉันได้อย่างง่ายดายสามารถทำเองได้ แต่ในแต่ละตัวอย่างต่อเนื่องของการใช้เหตุผลของคุณฉันกำลังงงงันจนกว่าคุณจะอธิบายขั้นตอนของคุณ และยังเชื่อว่าตาของฉันจะดีเท่าคุณ.
"" ค่อนข้างมาก "เขาตอบว่าแสงบุหรี่และทิ้งตัวลงไปในเก้าอี้ "คุณเห็น แต่คุณไม่ได้สังเกต ความแตกต่างที่ชัดเจน ตัวอย่างเช่นคุณได้เห็นบ่อยครั้งตามขั้นตอนที่นำขึ้นมาจากห้องโถงไปที่ห้องนี้
"." ที่พบบ่อย.
"" บ่อยแค่ไหน?
"" ดีร้อยบางครั้ง.
"" แล้วหลายวิธีที่จะมี?
"" กี่? ผมไม่ทราบว่า.
"" ค่อนข้างมาก! คุณยังไม่ได้ตั้งข้อสังเกต และยังคุณได้เห็น นั่นเป็นเพียงจุดของฉัน ตอนนี้ฉันรู้ว่ามีเจ็ดขั้นตอนเพราะผมมีทั้งเห็นและข้อสังเกต โดยวิธีการที่ตั้งแต่คุณมีความสนใจในปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้และตั้งแต่คุณมีดีพอที่จะบันทึกเหตุการณ์หนึ่งหรือสองของประสบการณ์จิ๊บจ๊อยของฉันคุณอาจจะสนใจในเรื่องนี้. "เขาโยนมากกว่าแผ่นหนากระดาษสีชมพูสีที่ ได้รับการนอนเปิดบนโต๊ะ "มันมาจากการโพสต์ที่ผ่านมา" เขากล่าว "อ่านออกเสียง."
บันทึกเป็นลายมือและไม่มีลายเซ็นหรืออย่างใดอย่างหนึ่งที่อยู่.
"จะเรียกร้องให้คุณคืนที่สี่ถึงแปดโมง" ก็กล่าวว่า "สุภาพบุรุษที่ต้องการที่จะปรึกษาคุณเมื่อ เป็นเรื่องของช่วงเวลาที่ลึกที่สุดมาก บริการล่าสุดของคุณให้เป็นหนึ่งในพระราชบ้านของยุโรปได้แสดงให้เห็นว่าคุณเป็นคนหนึ่งที่อาจจะได้รับความเชื่อถืออย่างปลอดภัยกับเรื่องที่มีความสำคัญซึ่งแทบจะไม่สามารถพูดเกินจริง บัญชีของคุณนี้เราได้จากไตรมาสทั้งหมดที่ได้รับ อยู่ในห้องของคุณแล้วในเวลานั้นและไม่ได้ใช้มันผิดปกติหากผู้เข้าชมของคุณสวมหน้ากาก.
"" แท้จริงนี่คือความลึกลับ "ผมตั้งข้อสังเกต "อะไรที่คุณคิดว่ามันหมายถึงอะไร?"
"ผมมีข้อมูลที่ยังไม่มี มันเป็นความผิดพลาดทุนให้แก่ทฤษฎีหนึ่งก่อนที่จะมีข้อมูล insensibly หนึ่งเริ่มที่จะบิดข้อเท็จจริงเพื่อให้เหมาะกับทฤษฎีแทนทฤษฎีเพื่อให้เหมาะกับข้อเท็จจริง แต่บันทึกของตัวเอง คุณจะทำอะไรได้ข้อสรุปจากมัน?
"ฉันอย่างตรวจสอบการเขียนและกระดาษซึ่งเขียนไว้ว่า."
คนที่เขียนมันก็คงจะดีที่จะทำว่า "ผมพูดพยายามที่จะเลียนแบบกระบวนการสหายของฉัน "กระดาษดังกล่าวไม่สามารถซื้อครึ่งมงกุฎแพ็คเก็ต มันเป็นอย่างยิ่งที่แข็งแกร่งและแข็ง.
"" แปลกที่เป็นคำมาก "โฮล์มส์กล่าวว่า "มันไม่ได้เป็นภาษาอังกฤษกระดาษเลย ถือมันขึ้นอยู่กับแสง.
"ฉันไม่ได้และเห็นที่มีขนาดใหญ่" E "ที่มีขนาดเล็ก" g "" P "และที่มีขนาดใหญ่" G "ที่มีขนาดเล็ก" ที "ทอเป็นพื้นผิวของกระดาษ .
"สิ่งที่คุณทำนั้น" ถามโฮล์มส์.
"ชื่อของผู้ผลิตข้อสงสัยไม่มี; หรือพระปรมาภิไธยย่อของเขาค่อนข้าง.
"" ไม่ได้ทั้งหมด ว่า 'G' กับเล็ก 'เสื้อ' ย่อมาจาก 'Gesellschaft' ซึ่งเป็นภาษาเยอรมัน 'บริษัท . มันเป็นธรรมเนียมที่หดตัวเช่นของเรา 'จำกัด ' 'P' แน่นอนย่อมาจาก 'กระดาษ. ตอนนี้สำหรับ 'เช่น. ขอให้เราทันทีที่หนังสือพิมพ์ทวีปของเรา. "เขาเอาลงปริมาณน้ำตาลหนักจากชั้นวางของเขา "Eglow, Eglonitz-ที่นี่เรามี Egria มันอยู่ในที่พูดภาษาเยอรมันประเทศในโบฮีเมียไม่ไกลจากคาร์ลส 'ที่โดดเด่นในฐานะที่เป็นสถานที่เกิดเหตุของการตายของ Wallenstein และสำหรับโรงงานกระจกจำนวนมากและโรงงานกระดาษ. ฮ่าฮ่าเด็กของฉันทำในสิ่งที่คุณทำว่า?
"ดวงตาของเขาเป็นประกายและเขาส่งขึ้นเมฆสีฟ้าชัยชนะที่ยิ่งใหญ่จากบุหรี่ของเขา." กระดาษที่ถูกสร้างขึ้นในโบฮีเมีย
"ผมพูดว่า." ได้อย่างแม่นยำ และคนที่เขียนบันทึกเป็นภาษาเยอรมัน คุณทราบการก่อสร้างที่แปลกประหลาดของบัญชีประโยค'This ของคุณเราได้จากไตรมาสทั้งหมดที่ได้รับ. ชาวฝรั่งเศสหรือรัสเซียไม่ได้เขียนไว้ว่า มันเป็นเยอรมันที่เป็นเพื่อ uncourteous กริยาของเขา มันยังคงดังนั้นเพื่อค้นพบสิ่งที่เป็นที่ต้องการตามนี้เยอรมันที่เขียนอยู่บนกระดาษโบฮีเมียนและชอบสวมหน้ากากที่จะแสดงให้เห็นใบหน้าของเขา และที่นี่เขามาถ้าผมไม่เข้าใจผิดว่าการแก้ข้อสงสัยของเรา.
"ในขณะที่เขาพูดก็มีความคมชัดของเสียงกีบม้าและล้อตะแกรงกับขอบตามด้วยการดึงความคมชัดที่ระฆัง โฮล์มส์ผิวปาก.
"คู่โดยเสียง" เขากล่าว "ใช่" เขายังคง glancing ออกไปนอกหน้าต่าง "เป็นม้าที่ดีเล็ก ๆ น้อย ๆ และคู่ของความงาม ร้อยห้าสิบเหรียญทองคนละ มีเงินอยู่ในกรณีนี้วัตสันถ้ามีอะไรอย่างอื่น.
"" ผมคิดว่าผมมีดีกว่าไปโฮล์มส์.
"" ไม่บิตหมอ อยู่ที่คุณ ฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในเชอร์ล็อค โฮล์มส์ เธอเป็นผู้หญิง ผมไม่ค่อยจะได้ยินเขาพูดถึงเธอภายใต้ชื่ออื่น ๆใด ๆ ในสายตาของเขาเธอและสุริยุปราคานําทั้งของเพศของเธอ มันไม่ได้ว่าเขารู้สึกอารมณ์คล้ายกับความรักสำหรับไอรีน แอดเลอร์ ทุกอารมณ์ และหนึ่งโดยเฉพาะอย่างยิ่ง มีความชิงชังของเขาได้อย่างแม่นยำ แต่เย็น สมดุลใจ เขาเป็น ฉันใช้มันเหตุผลที่สมบูรณ์แบบที่สุด และสังเกตเครื่องที่โลกได้เห็น แต่ในฐานะคนรัก เขาจะใส่ตัวเองในตำแหน่งที่เป็นเท็จ เขาไม่เคยพูดเรื่องอารมณ์เบา ประหยัดด้วยเยาะเย้ยและคำพูดถากถาง . พวกเขาเป็นสิ่งที่น่าชื่นชมสำหรับผู้สังเกตการณ์ที่ยอดเยี่ยมสำหรับการวาดร่ม จากแรงจูงใจของมนุษย์และการกระทำแต่สำหรับรีเซอเนอร์ฝึกยอมรับเช่นการโจมตีในของเขาเองที่ละเอียดอ่อนและอารมณ์ละเอียดปรับได้แนะนำสมาธิปัจจัยที่อาจจะโยนข้อสงสัยเมื่อผลทางจิตของเขา กรวดในตราสารที่ละเอียดอ่อน หรือรอยแตกในหนึ่งของเลนส์สูงของเขาเอง คงไม่ต้องรบกวนมากกว่าอารมณ์ที่แข็งแกร่งในธรรมชาติเช่นเขา และยังมีแต่ผู้หญิงที่เขาและผู้หญิงคนนั้นคือช้าไอรีน แอดเลอร์ , พิรุธน่าสงสัยหน่วยความจำ .
ผมเห็นเล็ก ๆน้อย ๆของโฮล์มส์ เมื่อเร็วๆ นี้ การแต่งงานของฉันลอยเราห่างจากแต่ละอื่น ๆ ความสุขที่สมบูรณ์ของตัวเอง และบ้านที่มีความสนใจที่ขึ้นรอบแรก ต้นแบบของคนที่พบว่าตัวเองตั้งของเขาเอง ก็เพียงพอที่จะดูดซับความสนใจทั้งหมดของผม ในขณะที่ โฮล์มส์ใครเกลียดทุกรูปแบบของสังคม ที่มีชีวิตทั้งหมดของเขายังคงอยู่ในโบฮีเมีย , ที่พักในเบเกอร์สตรีท ที่ฝังอยู่ในหนังสือเก่าของเขา และสลับจากสัปดาห์ระหว่างโคเคนและความทะเยอทะยาน , ง่วงซึมของยา และดุร้าย พลังงานธรรมชาติกระตือรือร้นของเขาเอง เขายังคงเหมือนเดิม ประทับใจกับการศึกษาของอาชญากรรมและครอบครองคณะอันยิ่งใหญ่ของเขา และพิเศษ อำนาจของการสังเกตในต่อไปนี้ออกปมเหล่านั้น และการล้าง ผู้ลึกลับซึ่งได้รับการยกเลิกอย่างสิ้นหวังโดยตำรวจอย่างเป็นทางการ เวลาผมได้ยินบางอย่างที่คลุมเครือ เนื่องจากการกระทำของเขา : เขาเรียก โอเดสซา ใน กรณี trepoff ฆาตกรรมการล้างขึ้นของเอกพจน์โศกนาฏกรรมของคินพี่น้องใน Trincomalee , และสุดท้ายของภารกิจที่เขาได้ประสบความสำเร็จและความสําเร็จ ซึ่งครอบครัวของฮอลแลนด์ นอกจากอาการเหล่านี้ของกิจกรรมของเขา แต่ที่ฉันเพียงแค่ใช้ร่วมกันกับผู้อ่านทั้งหมดของกดทุกวัน ผมรู้น้อยของเพื่อนเก่าของผม และเพื่อน
คืนหนึ่งมันอยู่ในยี่สิบของเดือนมีนาคม 1888-i ได้กลับจากการเดินทางเพื่อผู้ป่วย ( สำหรับผมตอนนี้กลับมาซ้อมโยธา ) , เมื่อฉันนำฉันผ่านถนนเบเกอร์ ผมผ่านแล้วได้ประตู ซึ่งต้องเกี่ยวข้องในจิตใจของผมจีบและมีเหตุการณ์ที่มืดของการศึกษาในสีแดง ผมถูกยึดด้วยปรารถนาอยากเห็นโฮล์มส์อีกและรู้ว่าเขาใช้พลังพิเศษของเขา ห้องพักของเขาเรืองรองสว่างและแม้ขณะที่ผมเงยหน้าขึ้นมา ผมเห็นเขาสูง อะไหล่รูปผ่านสองครั้งในเงามืดกับคนตาบอด เขาเดินไปที่ห้องอย่างรวดเร็ว ตั้งหน้าตั้งตา ศีรษะจมอยู่บนหน้าอกของเขาและมือของเขาไว้ข้างหลังเขา ฉันที่รู้ทุกอารมณ์และนิสัยของเขาทัศนคติและลักษณะที่บอกเรื่องราวของพวกเขาเองเขาไปทำงานอีก เขาลุกขึ้นออกจากยาเสพติดของเขาสร้างความฝัน และร้อน เมื่อกลิ่นของปัญหาใหม่ ฉันกดกริ่งและแสดงถึงห้อง ซึ่งเดิมอยู่ในส่วนของฉันเอง
ลักษณะของเขาไม่ได้พรั่งพรู . มันไม่ค่อยถูก แต่เขาก็ดีใจ ฉันคิดว่าต้องเจอฉัน กับแทบจะเป็นคำพูด แต่ด้วยสายตาอ่อนโยน เขาโบกมือให้ฉันกับเก้าอี้ โยนข้ามกรณีของซิการ์