Prior theoretical models, based lar

Prior theoretical models, based largely on the work of
Varian (1980) and Narasimhan (1988), report varied results
for promotional activity under different conditions. Raju,
Srinivasan, and Lal (1990) conclude that the average discount
offered by the stronger brand (greater loyalty) is
larger than the average discount offered by the weaker
brand (less loyalty), but Rajiv, Dutta, and Dhar (2002) reach a different conclusion. Findings also differ about price promotion
frequency. Narasimhan (1988) and Raju, Srinivasan,
and Lal (1990) conclude that the promotional frequency of
the stronger brand is less than that of the weaker brand.2
Rajiv, Dutta, and Dhar (2002) conclude that high-service
stores (as an analogue to a strong brand) promote more frequently
under promotional advertising. Small retailers seem
to promote with less intensity, though discount prices may
have a higher expected payout to smaller stores (Hoch,
Drèze, and Purk 1994; Shankar and Bolton 2004). The high
versus low pricing dichotomy does not often fit the rich promotional
strategies observed empirically (e.g., Bolton and
Shankar 2003). There is a need for research that addresses
these price promotion variations, particularly for the pricing
strategies of small retailers.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โมเดลทฤษฎีก่อนหน้านี้ ส่วนใหญ่ตามการทำงานของแล้วแต่กำหนด (1980) และ Narasimhan (1988), รายงานผลลัพธ์ที่แตกต่างกันสำหรับกิจกรรมส่งเสริมการขายภายใต้เงื่อนไขต่าง ๆ จูSrinivasan และ Lal (1990) สรุปว่า ค่าเฉลี่ยการลดนำเสนอ โดยแข็งแกร่งคือแบรนด์ (ค่าสมาชิก)ส่วนลดเฉลี่ยที่เสนอ โดยแข็งแกร่งมากกว่าแบรนด์ (น้อยสมาชิก), แต่ชาม Dutta และดาร์ (2002) ถึงบทสรุปที่แตกต่างกัน ผลการวิจัยยังแตกต่างกันเกี่ยวกับโปรโมชั่นราคาความถี่ Narasimhan (1988) และจู Srinivasanและสรุป Lal (1990) ที่ความถี่ของการส่งเสริมการขายของมีแบรนด์แข็งแกร่งน้อยกว่าที่ brand.2 แข็งแกร่งอื่น ๆ Dutta และดาร์ (2002) สรุปว่า สูงบริการส่งเสริมร้านค้า (เป็นอนาล็อกไปเป็นแบรนด์ที่แข็งแกร่ง) บ่อยภายใต้การโฆษณาส่งเสริมการขาย ดูเหมือนร้านค้าปลีกขนาดเล็กเพื่อส่งเสริมการ มีความเข้มน้อย แต่ลดราคาอาจมีการจ่ายที่คาดไว้สูงกับร้านค้าขนาดเล็ก (HochDrèze และ Purk 1994 แชงการ์และโบลตัน 2004) สูงเมื่อเทียบกับราคา dichotomy ต่ำมักจะพอดีรวยโปรโมชั่นสังเกตกลยุทธ์ empirically (เช่น โบลตัน และแชงการ์ 2003) มีความจำเป็นสำหรับการวิจัยที่อยู่เหล่านี้ราคาโปรโมชั่นเปลี่ยนแปลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการกำหนดราคากลยุทธ์ของร้านค้าปลีกขนาดเล็ก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ก่อนที่แบบจำลองทางทฤษฎีพื้นฐานส่วนใหญ่เกี่ยวกับการทำงานของ
Varian (1980) และ Narasimhan (1988) รายงานผลที่แตกต่างกัน
สำหรับกิจกรรมส่งเสริมการขายภายใต้เงื่อนไขที่แตกต่างกัน จู
Srinivasan และ Lal (1990) สรุปได้ว่าส่วนลดเฉลี่ย
ที่นำเสนอโดยแบรนด์ที่แข็งแกร่ง (ความจงรักภักดีมากขึ้น) เป็น
ขนาดใหญ่กว่าส่วนลดที่นำเสนอโดยเฉลี่ยปรับตัวลดลง
ตรา (ความจงรักภักดีน้อยกว่า) แต่ราจีฟ, Dutta และดาห์ร (2002) ถึง ข้อสรุปที่แตกต่างกัน ผลการวิจัยยังแตกต่างกันเกี่ยวกับโปรโมชั่นราคา
ความถี่ Narasimhan (1988) และจู Srinivasan,
และลาลเรโอ (1990) สรุปได้ว่าความถี่ในการส่งเสริมการขายของ
แบรนด์ที่แข็งแกร่งน้อยกว่าที่ปรับตัวลดลง brand.2
ราจีฟ, Dutta และดาห์ร (2002) สรุปได้ว่าสูงให้บริการ
ร้านค้า (ตาม อะนาล็อกไปเป็นแบรนด์ที่แข็งแกร่ง) ส่งเสริมบ่อยครั้งมากขึ้น
ภายใต้การโฆษณาส่งเสริมการขาย ร้านค้าปลีกขนาดเล็กดูเหมือน
จะส่งเสริมการมีความรุนแรงน้อยลง แต่ราคาที่มีส่วนลดอาจ
มีการจ่ายเงินที่คาดว่าจะสูงขึ้นไปยังร้านค้าขนาดเล็ก (ฮอช,
Drèzeและ Purk ปี 1994 การ์โบลตันและ 2004) สูง
เมื่อเทียบกับขั้วการกำหนดราคาต่ำไม่ได้มักจะพอดีกับโปรโมชั่นที่อุดมไปด้วย
กลยุทธ์การสังเกตสังเกตุ (เช่นโบลตันและ
การ์ 2003) มีความจำเป็นสำหรับการวิจัยที่อยู่เป็น
รูปแบบโปรโมชั่นราคาเหล่านี้โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการกำหนดราคา
กลยุทธ์ของร้านค้าปลีกขนาดเล็ก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ก่อนที่แบบจำลองตามไปในงานของ
โพ ( 1980 ) และ narasimhan ( 1988 ) , รายงานที่แตกต่างกันผล
สำหรับกิจกรรมส่งเสริมการขายภายใต้เงื่อนไขที่แตกต่างกัน Raju
, srinivasan และลัล ( 1990 ) พบว่าค่าเฉลี่ยส่วนลด
ที่นำเสนอโดยแบรนด์แข็งแกร่งมากขึ้น ( ภักดี )
ขนาดใหญ่กว่าค่าเฉลี่ยส่วนลดที่นำเสนอโดยแบรนด์แข็งแกร่ง
( ความจงรักภักดีน้อยลง ) แต่ราจีฟ อาทิ ,และการ Dh ā r ( 2002 ) ถึงข้อสรุปที่แตกต่างกัน การวิจัยยังแตกต่างกันในเรื่องความถี่โปรโมชั่น
ราคา narasimhan ( 1988 ) และ Raju srinivasan
, , และ ลาล ( 1990 ) สรุปได้ว่า ความถี่ของโปรโมชั่น
แบรนด์ดีน้อยกว่าที่อ่อนแอกว่าแบรนด์ อาทิ ราจีฟ และ 2
, Dh ā r ( 2545 ) สรุปว่า บริการ
สูงร้านค้า ( อะนาล็อกเป็นแบรนด์ที่แข็งแกร่ง ) ส่งเสริมบ่อย
ภายใต้การโฆษณาส่งเสริมการขาย ร้านค้าปลีกขนาดเล็กดูเหมือน
ส่งเสริมมีความรุนแรงน้อยกว่า แต่ราคาอาจจะสูงกว่าที่คาดการจ่ายเงิน
มีร้านค้าขนาดเล็ก ( สูง
ดรè ze , และ purk 1994 ; การ์และโบลตัน 2547 ) สูงราคาต่ำเมื่อเทียบกับขั้ว
ไม่ได้มักจะเหมาะกับการใช้กลยุทธ์รวย
) ( เช่น โบลตันและ
Shankar 2003 )ต้องมีการวิจัยที่เน้น
รูปแบบราคาโปรโมชั่นเหล่านี้โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับกลยุทธ์ของราคา

ร้านค้าปลีกขนาดเล็ก