Hunting Birds at Night (also known

Hunting Birds at Night (also known as Bird's-nesters) struck me quite differently. It is a painting of an entirely different character and was Millet's last work. The scene is drawn of Millet's own childhood memories of bird hunters blinding large flocks of pigeons with torchlight and then clubbing them. Despite this grisly subject matter, the painting has an ecstatic quality and the light seems almost supernatural. Millet uses very different brushwork here, looser and softer, especially evident in the rendering of the birds. By painting each bird rather generally, rendering their shape rather than their actual characteristics, Millet communicated the vast size of this flock, and adds to the murkiness of the scene; they almost seem like clouds or waves emanating from the torchlight. One of Millet's greatest gifts was his ability to sympathize with his subjects and communicate their hardship. In this painting he has achieved the same feat, only it is the birds whose struggle is felt. As they flock toward their death, Millet painted a stunningly beautiful threnody for their luminous deaths.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ล่านกยามค่ำคืน (หรือที่เรียกว่านก-nesters) หลงฉันค่อนข้างแตกต่างกัน มันเป็นภาพวาดของตัวอักขระที่แตกต่าง และเป็นงานสุดท้ายของประเทศ ออกฉากความทรงจำวัยเด็กของฟ่างเองของนกนักล่า blinding จำนวนเกือบเท่าเดิมขนาดใหญ่ของนกกับ torchlight และกลางได้ แม้นี้มาหลังจากเรื่อง วาดภาพที่มีคุณภาพสุขสันต์ และแสงดูเหมือนว่าเกือบเหนือธรรมชาติ ฟ่างใช้แตกต่างกันมาก brushwork นี่ looser และนุ่ม เห็นได้ชัดโดยเฉพาะสีของนก โดยวาดภาพนกละแต่โดยทั่วไป แสดงรูปร่างของพวกเขาแทนที่เป็นลักษณะจริง ฟ่างสื่อสารขนาดใหญ่ของแกะนี้ และเพิ่ม murkiness ของฉาก พวกเขาเกือบเหมือนเมฆหรือคลื่นที่เกิดจากการ torchlight หนึ่งในของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของประเทศของเขาสามารถเห็นด้วยกับเรื่องของเขา และความยากลำบากของการสื่อสารได้ ในภาพนี้ เขาประสบความสำเร็จครั้งเดียว เท่านั้นเป็นนกที่รู้สึกต่อสู้ จะยกขบวนไปสู่ความตายของพวกเขา ฟ่างสี threnody สวยงามน่าเสียชีวิตของลูมินัส

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การล่าสัตว์นกในตอนกลางคืน (หรือเรียกว่านก-รั้วรอบขอบชิด) หลงฉันค่อนข้างแตกต่างกัน มันเป็นภาพวาดของตัวละครที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงและเป็นผลงานที่ผ่านมาของข้าวฟ่าง ที่เกิดเหตุถูกวาดของตัวเองทรงจำวัยเด็กของข้าวฟ่างของนักล่านกที่มีขนาดใหญ่ทำให้ไม่เห็นฝูงนกพิราบที่มีคบไฟและจากนั้นพวกเขาถูกคอ แม้จะมีเรื่องที่น่ากลัวนี้ภาพวาดที่มีคุณภาพมีความสุขและแสงที่ดูเหมือนว่าเกือบจะเหนือธรรมชาติ ข้าวฟ่างใช้พู่กันที่แตกต่างกันมากที่นี่โยกและนุ่มเห็นได้ชัดโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการแสดงผลของนก โดยภาพวาดนกแต่ละค่อนข้างทั่วไป, การแสดงรูปร่างของพวกเขามากกว่าลักษณะที่เกิดขึ้นจริงของพวกเขาข้าวฟ่างสื่อสารขนาดใหญ่ของฝูงนี้และจะเพิ่ม murkiness ของฉากนั้น พวกเขาเกือบจะดูเหมือนเมฆหรือคลื่นที่เกิดจากคบไฟ หนึ่งในของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของข้าวฟ่างคือความสามารถของเขาที่จะเห็นอกเห็นใจกับเรื่องของเขาและความยากลำบากของพวกเขาในการติดต่อสื่อสาร ในภาพนี้เขาได้บรรลุความสำเร็จเดียวกันเพียง แต่มันเป็นนกที่มีการต่อสู้จะรู้สึก ขณะที่พวกเขาแห่กันไปสู่​​การตายของพวกเขาข้าวฟ่างทาสีสวยงามโดดเศร้าโศกเสียใจต่อการตายของพวกเขาส่องสว่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นกล่าสัตว์ในเวลากลางคืน ( ยังเป็นที่รู้จัก 's-nesters นก ) ทำให้ผมค่อนข้างแตกต่าง มันเป็นรูปของตัวละครที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง และข้าวฟ่าง เมื่อทำงาน ฉากนี้เป็นฉากที่วาดของข้าวฟ่างเองความทรงจำวัยเด็กของนกนักล่าที่บังตา นกพิราบฝูงใหญ่กับไฟฉายแล้วคลับนั้น แม้เรื่องเขย่าขวัญนี้ ,ภาพมีคุณภาพปลาบปลื้มยินดี และแสงดูเหมือนจะเป็นสิ่งเหนือธรรมชาติ ข้าวฟ่างใช้ความเคลื่อนไหวที่แตกต่างกันมากที่นี่ หลวมและนุ่ม โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัญหาในการแสดงผลของนก โดยแต่ละภาพวาดนกโดยทั่วไปค่อนข้าง แสดงรูปร่างของพวกเขามากกว่าลักษณะที่แท้จริงของพวกเขา ฟ่าง จนได้ขนาดกว้างใหญ่ของฝูงนี้ และบวกกับความมืดมนของฉาก ;พวกเขาเกือบจะเหมือนเมฆหรือคลื่นที่เกิดจากไฟฉาย . หนึ่งในของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของฟ่างคือความสามารถของเขาที่จะเห็นใจประชาชนของเขา และสื่อสารความทุกข์ยากของพวกเขา ในรูปนี้เขามีความสำเร็จเดียวกันเท่านั้น มันเป็นนกที่มีการต่อสู้จะรู้สึก พวกเขาหลั่งไหลสู่ความตาย ข้าวฟ่าง ทาสีสวยงามของแพรวเพลงไว้อาลัยผู้เสียชีวิต