Lakshman et al. evaluated the use o

Lakshman et al. evaluated the use of the melt granulation (MG) process to enhance the tableting properties of poorly compactable high-dose drugs. Using Met as the model drug (88.2% w/w) and HPC as the polymeric excipient, the formulation was granulated by twin screw extruder and resulted in high compactibility and low friability [12].

Moisture-activated dry granulation (MADG) may be an interesting alternative which combines the benefits of high shear granulation while avoiding the issues of drying as found in the processes described above. This process was initially described by Ullah et al. in 1987 [29] and may be performed within a conventional high shear granulator, with pre-blending of all components intended for granulation and then a final blending prior to compression with further functional excipients, such as disintegrants or lubricants.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Lakshman et al. ประเมินใช้การแกรนูล (มิลลิกรัม) ละลายเพื่อเพิ่มคุณสมบัติของยาสูงยาไม่ดี compactable tableting ใช้เม็ทเป็นรูปแบบยา (88.2% w/w) และ HPC เป็น excipient ชนิด แบ่งแต่ โดย extruder สกรูคู่ และส่งผลให้ compactibility สูงและต่ำ friability [12]เปิดใช้งานความชื้นแห้งแกรนูล (MADG) อาจเป็นทางเลือกที่น่าสนใจซึ่งรวมผลประโยชน์ของแรงเฉือนสูงแกรนูลขณะที่หลีกเลี่ยงปัญหาของแห้งเป็นพบในกระบวนการอธิบายไว้ข้างต้น กระบวนการนี้เริ่มถูกอธิบายโดย Ullah et al. 1987 [29] และอาจดำเนินการภายใน granulator แรงเฉือนสูงทั่วไป ด้วยการผสมผสานของส่วนประกอบทั้งหมดสำหรับแกรนูลแล้ว ตัวสุดท้ายผสมก่อนบีบอัดด้วยเพิ่มเติมหน้าที่ excipients เช่น disintegrants หรือหล่อลื่นก่อน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Lakshman et al, การประเมินการใช้เม็ดละลาย (MG) ​​กระบวนการเพื่อเพิ่มคุณสมบัติการอัดเม็ดของยาเสพติดไม่ดี compactable ปริมาณสูง ใช้พบเป็นรูปแบบยาเสพติด (88.2% w / w) และ HPC เป็นสารเพิ่มปริมาณพอลิเมอที่กำหนดถูกทรายโดยเครื่องอัดรีดสกรูคู่และผลในการอัดแน่นสูงและร่วนต่ำ [12]. ความชื้นที่ทำงานโดยใช้เม็ดแห้ง (MADG) อาจจะเป็น เป็นทางเลือกที่น่าสนใจซึ่งรวมถึงประโยชน์ของแกรนูลเฉือนสูงขณะที่หลีกเลี่ยงปัญหาของการอบแห้งที่พบในกระบวนการที่อธิบายข้างต้น กระบวนการนี้จะได้รับการอธิบายในขั้นแรกโดย Ullah et al, ในปี 1987 [29] และอาจจะดำเนินการภายในบดเฉือนสูงเดิมที่มีก่อนการผสมของส่วนประกอบทั้งหมดที่มีไว้สำหรับเม็ดแล้วผสมสุดท้ายก่อนที่จะมีการบีบอัดที่มีสารเพิ่มปริมาณการทำงานเพิ่มเติมเช่น disintegrants หรือสารหล่อลื่น