DiscussionIn this study, 15 differe

Discussion
In this study, 15 different serotypes of V. parahaemolyticus were
identified among the isolates recovered. As a traditionally used method
for the characterization of V. parahaemolyticus, serotyping failed to
reveal the depth of genetic and clonal relationships among isolates.
It is known that different bacterial serotypes can share common
molecular types, such as the MLST profiles (Chao et al., 2009). In
this study, several isolates belonging to genetically distant STs
shared the same serotype, and isolates with the same STs displayed
different serotypes, which suggested that MLST better resolves the
phylogenetic relatedness of V. parahaemolyticus isolates than
serotyping alone; this resolution is essential for investigation of
bacterial population structures, and can provide valuable informa-
tion about the emergence of new epidemic clones.
In this study, 20 singletons were identified among the 31 STs
using eBURST. These singletons are currently not part of any recog-
nized clonal complex. Seventeen STs previously unidentified were
observed in this study; this result was confirmed by the curator of
PubMLST database. New STs were recovered from the patient and
related seafood products. The newly discovered ST-787, belonging
to CC3 [SLV (pyrC)], suggesting that the housekeeping genes within
isolates of CC3 are continuing to evolve. Previous study suggested
the recA gene was highly diverse (Yu et al., 2011). A recombination
test performed as part of this study also showed that the recA and
dtdS loci displayed higher nucleotide diversity than the other five
loci. The “standardized” index of association (IAS) of the entire
isolate collection was 0.8787, indicating that the alleles were in
linkage disequilibrium or were nonrandomly distributed
(Table 2). It was consisted with previous study that a nonrandom
distribution of alleles in the V. parahaemolyticus population is
general, although recombination may also be occurring within
different subpopulations (Gonzalez-Escalona et al., 2008).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สนทนาในการศึกษานี้ มี 15 แตกต่าง serotypes ของ V. parahaemolyticusระบุแยกได้ที่กู้คืน เป็นวิธีแบบดั้งเดิมใช้สำหรับคุณสมบัติของ V. parahaemolyticus, serotyping ล้มเหลวในการแสดงความลึกของความสัมพันธ์ทางพันธุกรรม และ clonal ระหว่างแยกเป็นที่รู้จักกันว่า serotypes ต่าง ๆ เชื้อแบคทีเรียสามารถใช้ร่วมกันทั่วไปโมเลกุลชนิด เช่นค่า MLST (เจ้า et al., 2009) ในศึกษา แยกหลายของ STs ไกลแปลงพันธุกรรมserotype เดียวกันที่ใช้ร่วมกัน และแยกกับ STs เดียวแสดงserotypes ต่าง ๆ ซึ่งแนะนำว่า MLST ดีกว่าสามารถแก้relatedness phylogenetic ของ V. parahaemolyticus แยกมากกว่าserotyping คนเดียว ความละเอียดนี้เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการตรวจสอบโครงสร้างประชากรแบคทีเรีย และสามารถให้คุณค่า informa -สเตรชันเกี่ยวกับเกิดโคลนใหม่เรื้อรังในการศึกษานี้ ระบุ 20 singletons ระหว่าง 31 STsใช้ eBURST Singletons เหล่านี้อยู่ในขณะนี้ไม่ recog ใด ๆ-nized clonal คอมเพล็กซ์ 17 STs ที่ก่อนหน้านี้ไม่ได้ในการศึกษานี้ ผลนี้ได้รับการยืนยัน โดยภัณฑารักษ์ของฐานข้อมูล PubMLST STs ใหม่ได้กู้คืนจากผู้ป่วย และที่เกี่ยวข้องกับผลิตภัณฑ์อาหารทะเล เพิ่งพบเซนต์ 787 ดรีม ของการ CC3 [เอสแอลวี (pyrC)], แนะนำที่ยีนทำความสะอาดภายในแยกของ CC3 ได้ทำการพัฒนา การศึกษาก่อนหน้านี้ที่แนะนำยีน recA มีความหลากหลายสูง (Yu et al., 2011) มี recombinationดำเนินการทดสอบเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษานี้ยังพบว่า recA และนิวคลีโอไทด์ความหลากหลายที่สูงกว่าอื่นห้าแสดง dtdS lociloci ดัชนี "มาตรฐาน" ของสมาคม (IAS) ทั้งหมดแยกเก็บเป็น 0.8787 ระบุที่ alleles อยู่ในเชื่อมโยง disequilibrium หรือถูก nonrandomly กระจาย(ตารางที่ 2) มันถูกประกอบด้วยกับการศึกษาก่อนหน้านี้ที่เป็น nonrandomแจกของ alleles ใน V. parahaemolyticus ประชากรมีทั่วไป แม้ว่าอาจยังเกิด recombination ภายในต่าง ๆ subpopulations (Gonzalez Escalona et al., 2008)