“You don’t have to celebrate Hanukk

“You don’t have to celebrate Hanukkah,” I said, but like a dog that can’t stop itself from growling, I added, “I’ll just send back your Hanukkah presents.”“Did your teachers talk about Hanukkah at school?” I asked my son.

“Yeah,” he said. “We made a star. We made candy. We made everything.”

“But you talked about Hanukkah?” I asked.

“They said Hanukkah has a little star,” he said, barely listening to himself.

“Well,” I said, “they make it sound very exciting.”

It was sort of an inopportune time to bring home Mary, Joseph and the donkey, in the midst of my efforts to resurrect my son’s Jewish side, but I had no choice. As we walked out of his school with the bag of cardboard cutouts, my son bumped into some classmates, and they began playing tag in front of the school. As we were leaving, one of the mothers began waving her arms urgently to get me to stop. I rolled down the passenger side window.

“You forgot Mary and Joseph!” she yelled. I inadvertently left them on the church steps.

“Oh my god,” I said. Jews may not believe in Jesus, but I have a healthy sense of fear and superstition, and I’d just as soon not mess with religious icons. You never know which team got the story right.

I grabbed the bag, and my son and I took off. Our first stop was a hardware store to pick up a pair of tree pruners. When I came out, my son was using Mary to swat a bee.

“Mama, I made it fly out the window,” he said.

We are so going to hell, I thought.

We headed to a play date with a boy we befriended because he likes to roughhouse as much as my son does. We were going to bring Mary and Joseph, but my son was afraid his friend would take them so we left them in the car. It was a wise move as every time my son picked up a toy, his friend would seize it back when my son wasn’t looking. I didn’t want to have to explain why we were returning Mary to the school without a head.

That night, Mary, Joseph and the donkey accompanied us to an Italian restaurant believed to be frequented by members of organized crime. We sat down, and I took Mary, Joseph and the donkey out of the bag and lined them up along the wall behind the salt and pepper. The waitress took our order and said nothing about our guests. They remained there as I drank a vodka martini and my husband had a beer, and the two of us bickered about how he asked me what I wanted to order, and I said, “I already told you, just two minutes ago. You don’t listen to me.”

As we drove home, I asked my son, “Are you looking forward to Hanukkah?”

“No,” he said. “I’m looking forward to Christmas.”

“How come?” I asked.

“Because I like presents, and Santa comes down the chimney, and that’s funny,” he said.

Oh, that funny, funny Santa, I thought. “What would you say if I told you Moses comes down the chimney —”

“Who’s Moses?” my son asked.

“He’s a Jewish guy. He comes down the chimney for Hanukkah, and he brings you twice as many presents as Santa. What would you say to that?” I asked. I could feel Mary and Joseph’s condemnation through the plastic bag.

Yesterday, my son and I made a gingerbread house, though he seemed more interested in playing with the gummy worms I’d bought than with decorating the house. I realized I never heard what happened when he brought Mary and Joseph back to class. Each child usually discusses where they took the two and their donkey.

“Did you get to tell everyone what you did, or did you have to skip it that day because you had your play?” I asked.

“We actually talked about them,” he said.For sure I can write in fiction things that would not get through the publication review board. I’m not going to reveal classified information or methods. But in fiction, you’re god, and you get to arrange the characters as you like. And so that has been a steep learning curve for me but one I’ve really enjoyed. And to tell these stories — a lot of them based on characters I knew — and get to bring them to life … In “Burn” there’s one character named Charles who is an older man … a mentor of hers. But he is very much based on someone who was a mentor to me. And you couldn’t make up his real life story.

What is the process behind getting the book vetted by the CIA?

My publisher understands it. I submit everything to the CIA.

Has the CIA come back with anything they want to remove from your fiction?

“Yeah,” he said. “We made a star. We made candy. We made everything.”

“But you talked about Hanukkah?” I asked.

“They said Hanukkah has a little star,” he said, barely listening to himself.

“Well,” I said, “they make it sound very exciting.”

It was sort of an inopportune time to bring home Mary, Joseph and the donkey, in the midst of my efforts to resurrect my son’s Jewish side, but I had no choice. As we walked out of his school with the bag of cardboard cutouts, my son bumped into some classmates, and they began playing tag in front of the school. As we were leaving, one of the mothers began waving her arms urgently to get me to stop. I rolled down the passenger side window.

“You forgot Mary and Joseph!” she yelled. I inadvertently left them on the church steps.

“Oh my god,” I said. Jews may not believe in Jesus, but I have a healthy sense of fear and superstition, and I’d just as soon not mess with religious icons. You never know which team got the story right.

I grabbed the bag, and my son and I took off. Our first stop was a hardware store to pick up a pair of tree pruners. When I came out, my son was using Mary to swat a bee.

“Mama, I made it fly out the window,” he said.

We are so going to hell, I thought.

We headed to a play date with a boy we befriended because he likes to roughhouse as much as my son does. We were going to bring Mary and Joseph, but my son was afraid his friend would take them so we left them in the car. It was a wise move as every time my son picked up a toy, his friend would seize it back when my son wasn’t looking. I didn’t want to have to explain why we were returning Mary to the school without a head.

That night, Mary, Joseph and the donkey accompanied us to an Italian restaurant believed to be frequented by members of organized crime. We sat down, and I took Mary, Joseph and the donkey out of the bag and lined them up along the wall behind the salt and pepper. The waitress took our order and said nothing about our guests. They remained there as I drank a vodka martini and my husband had a beer, and the two of us bickered about how he asked me what I wanted to order, and I said, “I already told you, just two minutes ago. You don’t listen to me.”

As we drove home, I asked my son, “Are you looking forward to Hanukkah?”

“No,” he said. “I’m looking forward to Christmas.”

“How come?” I asked.

“Because I like presents, and Santa comes down the chimney, and that’s funny,” he said.

Oh, that funny, funny Santa, I thought. “What would you say if I told you Moses comes down the chimney —”

“Who’s Moses?” my son asked.

“He’s a Jewish guy. He comes down the chimney for Hanukkah, and he brings you twice as many presents as Santa. What would you say to that?” I asked. I could feel Mary and Joseph’s condemnation through the plastic bag.

Yesterday, my son and I made a gingerbread house, though he seemed more interested in playing with the gummy worms I’d bought than with decorating the house. I realized I never heard what happened when he brought Mary and Joseph back to class. Each child usually discusses where they took the two and their donkey.

“Did you get to tell everyone what you did, or did you have to skip it that day because you had your play?” I asked.

“We actually talked about them,” he said.For sure I can write in fiction things that would not get through the publication review board. I’m not going to reveal classified information or methods. But in fiction, you’re god, and you get to arrange the characters as you like. And so that has been a steep learning curve for me but one I’ve really enjoyed. And to tell these stories — a lot of them based on characters I knew — and get to bring them to life … In “Burn” there’s one character named Charles who is an older man … a mentor of hers. But he is very much based on someone who was a mentor to me. And you couldn’t make up his real life story.

What is the process behind getting the book vetted by the CIA?

My publisher understands it. I submit everything to the CIA.

Has the CIA come back with anything they want to remove from your fiction?

0/5000

จาก: -

เป็น: -

ผลลัพธ์ (ไทย) 1: [สำเนา]

คัดลอก!

"คุณฉลอง Hanukkah ผมพูด แต่เช่นสุนัขที่ไม่สามารถหยุดตัวเองจาก growling เพิ่ม "จะเพิ่ง ส่งกลับ Hanukkah ของคุณนำเสนอ ""ไม่ได้คุณครูพูด Hanukkah โรงเรียน" ผมถามลูก"ใช่ เขากล่าว "เราได้ดาว เราทำขนม เราทำทุกอย่าง""แต่คุณพูดคุยเกี่ยวกับ Hanukkah" ถาม"พวกเขากล่าวว่า Hanukkah มีดาวน้อย เขากล่าว แทบไม่ฟังเอง"ดี ฉันกล่าวว่า "พวกเขาทำเสียงน่าตื่นเต้นมาก"มันเป็นการจัดเรียงของเวลาการทำงานเพื่อนำบ้านแมรี่ โจเซฟ และ ลา ท่ามกลางความพยายามของฉันปล้ำฉันด้านชาวยิว แต่ผมไม่เลือก เราเดินออกจากโรงเรียนของเขาด้วยถุงของ cutouts กระดาษแข็ง ลูกชนเป็นเพื่อนร่วมชั้นบาง และพวกเขาเริ่มเล่นป้ายหน้าโรงเรียน ขณะที่เราออกจาก หนึ่งมารดาเริ่มโบกแขนอย่างเร่งด่วนเพื่อให้หยุด ผมสะสมลงหน้าต่างด้านข้างผู้โดยสาร"คุณลืมแมรี่และโจเซฟ" นาง yelled ฉันตั้งใจทิ้งไว้ตอนคริสตจักร"โอ้ พระเจ้าของฉัน, " ผมพูด ชาวยิวอาจไม่เชื่อในพระเยซู แต่มีความแข็งแรงความกลัวและความเชื่อโชคลาง และฉันทันทีไม่ต้องยุ่งกับไอคอนทางศาสนา คุณไม่เคยรู้ทีมใดมีเรื่องราวเหมาะสมฉันคว้ากระเป๋า และลูกชายของฉันและเอาออก หยุดครั้งแรกของเราได้ร้านฮาร์ดแวร์รับคู่ pruners ทรี เมื่อผมออกมา ฉันถูกใช้แมรี่เพื่อตีผึ้ง"มาม่า ฉันทำให้มันบินขึ้น เขากล่าวว่าดังนั้นเราจะไปนรก ฉันคิดว่าเรามุ่งหน้าไปวันเล่นกับเด็กเรา befriended เพราะชอบ roughhouse มากเท่าที่ลูกไม่ เราจะนำมารีย์และโยเซฟ แต่ฉันกลัวเพื่อนเขาจะนำพวกเขาให้เราทิ้งไว้ในรถ มันเป็นการย้ายฉลาดเป็นทุกครั้งที่ลูกเลือกเครื่องเล่น เพื่อนจะแย่งมันกลับเมื่อลูกไม่ได้ ฉันไม่ต้องการต้องอธิบายทำไมเรามีความแมโรงเรียนโดยไม่มีหัวว่า กลางคืน แมรี่ โจเซฟ และลาพร้อมเราจะมีภัตตาคารอาหารอิตาลีเชื่อว่าสมาชิกของอาชญากรรมสูง เรานั่งลง และฉันเอามารีย์ โจเซฟ และลาออกจากถุง และตั้งเรียงรายไปตามผนังหลังเกลือและพริกไทย ให้น้องเอาใบสั่งของเรา และกล่าวว่า ไม่มีอะไรเกี่ยวกับแขก พวกเขายังคงมีฉันดื่มเป็นวอดก้ามาร์ตินี่ และสามีมีเบียร์ และเราทั้งสอง bickered เกี่ยวกับว่าเขาถามอะไรที่ผมต้องการสั่งซื้อ และฉันกล่าวว่า "ฉันบอกคุณ เพียงสองนาที คุณไม่ฟังฉัน"ขณะที่เราขับรถกลับบ้าน ฉันถามลูกชายของฉัน "คุณรอ Hanukkah""ไม่ เขากล่าว "ฉันกำลังรอการคริสต์มาสด้วย""วิธีมา" ถาม"เพราะชอบนำเสนอ และซานตามาลงปล่องไฟ ตลก เขากล่าวว่าโอ้ ซานที่ตลก ตลก คิด "อะไรคุณจะบอกว่า ถ้า ฉันบอกคุณ Moses มาลงปล่องไฟ — ""ใครคือ Moses " ฉันถาม"เขาเป็นผู้ชายชาวยิว เขามาลงปล่องไฟสำหรับ Hanukkah และนำคุณสองเป็นจำนวนมากแสดงเป็นซานตา ที่คุณพูดว่า " ถาม ฉันสามารถรู้สึกแมรี่และโจเซฟลงโทษโดยใช้ถุงพลาสติกเมื่อวาน ลูกและทำบ้านขนมปังขิง ว่าเขาดูเหมือนความสนใจในการเล่นกับเวิร์มเยลลี่เบอร์ฉันได้ซื้อกว่ากับการตกแต่งบ้าน จริงผมไม่เคยได้ยินว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อเขานำแมรี่และโจเซฟไปเรียน เด็กแต่ละคนมักจะกล่าวถึงที่พวกเขาเอาทั้งสองและการลา"คุณไม่ได้บอกทุกสิ่งที่คุณได้ หรือไม่คุณต้องข้ามไปวันนั้น เพราะได้เล่น" ถาม"เราจะพูดคุยเกี่ยวกับพวกเขา เขากล่าวว่าแน่นอนฉันสามารถเขียนในสิ่งที่นิยายที่จะไม่ได้ผ่านคณะกรรมการการเผยแพร่ ฉันไม่ไปค่อย ๆ จัดประเภทข้อมูลหรือวิธีการ แต่ในนิยาย คุณพระ และคุณได้รับการจัดเรียงตัวอักษร ตามต้องการ และดังนั้นที่มีเส้นโค้งการเรียนรู้สูงชันสำหรับฉัน แต่ฉันหนึ่งจริง ๆ ชอบ และบอกเรื่องราวเหล่านี้ — จำนวนมากตามอักขระที่ฉันรู้ – และได้รับการนำชีวิต... ใน "" มีเป็นการเขียนหนึ่งอักขระที่ชื่อชาร์ลส์ที่ความเก่า...แมนปรึกษาของเธอ แต่เขาจะขึ้นอยู่กับคนที่ถูกให้คำปรึกษากับผมมาก และคุณไม่สามารถสร้างเรื่องราวชีวิตจริงของเขากระบวนการหลังการจอง vetted โดย CIA คืออะไรผู้เผยแพร่ของฉันเข้าใจมัน ฉันส่งทุกอย่าง CIAมี CIA มากับสิ่งที่พวกเขาต้องการเอาออกจากนิยายของคุณ

การแปล กรุณารอสักครู่..

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:[สำเนา]

คัดลอก!

"คุณไม่ได้มีการเฉลิมฉลอง Hanukkah" ผมพูด แต่ชอบสุนัขที่ไม่สามารถหยุดตัวเองจากคำรามฉันเพิ่ม "ฉันแค่จะส่งกลับของขวัญ Hanukkah คุณ." "ว่าครูของคุณพูดคุยเกี่ยวกับฮานุคคาที่ โรงเรียน? "ฉันถามลูกชายของฉัน. "ใช่" เขากล่าว "เราทำดาว ที่เราได้ทำขนม เราได้ทำทุกอย่าง. " "แต่คุณพูดคุยเกี่ยวกับ Hanukkah?" ฉันถาม. "พวกเขากล่าวว่า Hanukkah มีดาวเล็ก ๆ น้อย ๆ " เขากล่าวว่าแทบจะไม่ฟังกับตัวเอง. "ดี" ผมพูดว่า "พวกเขาทำให้มันฟังดูน่าตื่นเต้นมาก." มันเป็นจัดเรียงของเวลาที่ไม่เหมาะสมที่จะนำกลับบ้านแมรี่โจเซฟและลาในท่ามกลางความพยายามของฉันที่จะรื้อฟื้นด้านยิวลูกชายของฉัน แต่ฉันไม่มีทางเลือก ขณะที่เราเดินออกจากโรงเรียนของเขากับถุงกระดาษแข็งพิลึก, ลูกชายของฉันชนเข้ากับเพื่อนร่วมชั้นบางส่วนและพวกเขาก็เริ่มเล่นแท็กหน้าโรงเรียน ขณะที่เรากำลังจะออกเป็นหนึ่งในคุณแม่เริ่มโบกแขนของเธออย่างเร่งด่วนจะได้รับฉันที่จะหยุด ฉันกลิ้งลงหน้าต่างด้านผู้โดยสาร. "คุณลืมแมรี่และโจเซฟ!" เธอตะโกน ฉันไม่ได้ตั้งใจทิ้งไว้ในขั้นตอนคริสตจักร. "โอ้พระเจ้าของฉัน" ฉันกล่าวว่า ชาวยิวอาจจะไม่เชื่อในพระเยซู แต่ผมมีความรู้สึกที่ดีต่อสุขภาพของความกลัวและความเชื่อทางไสยศาสตร์และฉันต้องการเพียงแค่ทันทีไม่ยุ่งกับไอคอนทางศาสนา คุณไม่เคยรู้ว่าทีมงานที่มีสิทธิเรื่อง. ผมคว้ากระเป๋าและลูกชายของฉันและฉันเอาออก หยุดแรกของเราคือร้านฮาร์ดแวร์จะรับคู่ของ Pruners ต้นไม้ เมื่อฉันออกมาจากลูกชายของฉันคือการใช้แมรี่ตบผึ้ง. "แม่ฉันทำมันบินออกไปนอกหน้าต่าง" เขากล่าว. เราจึงจะไปนรก, ฉันคิดว่า. เรามุ่งหน้าไปยังวันที่เล่นกับเด็กผู้ชายเรา เป็นเพื่อนสนิทเพราะเขาชอบที่จะเล่นอึกทึกมากที่สุดเท่าที่ลูกชายของฉันไม่ เรากำลังจะนำมาแมรี่และโจเซฟ แต่ลูกชายของฉันก็กลัวเพื่อนของเขาจะพาพวกเขาเพื่อให้เราทิ้งไว้ในรถ มันเป็นไปอย่างชาญฉลาดเป็นเวลาที่ลูกชายของฉันหยิบของเล่นทุกเพื่อนของเขาจะยึดมันกลับมาเมื่อลูกชายของฉันไม่ได้มอง ผมไม่ได้ต้องการให้มีการอธิบายว่าทำไมเรากำลังจะกลับไปที่โรงเรียนแมรี่ไม่มีหัว. คืนนั้นแมรี่โจเซฟและลามาพร้อมกับเราในการร้านอาหารอิตาเลียนเชื่อว่าจะแวะเวียนเข้ามาเป็นสมาชิกขององค์กรอาชญากรรม เรานั่งลงและฉันเอาแมรี่โจเซฟและลาออกจากถุงและเรียงรายพวกเขาขึ้นไปตามผนังด้านหลังเกลือและพริกไทย น้องสาวจึงได้สั่งการของเราและกล่าวว่าไม่มีอะไรเกี่ยวกับแขกของเรา พวกเขายังคงมีเป็นฉันดื่มวอดก้ามาร์ตินี่และสามีของฉันมีเบียร์และเราสองคนทะเลาะเกี่ยวกับวิธีการที่เขาถามฉันสิ่งที่ฉันต้องการที่จะสั่งซื้อและฉันกล่าวว่า "ผมบอกไปแล้วเพียงแค่สองนาทีที่ผ่านมา คุณไม่ฟังฉัน. " ในขณะที่เราขับรถกลับบ้านผมถามลูกชายของฉัน "คุณกำลังมองไปข้างหน้าเพื่อ Hanukkah?" "ไม่" เขากล่าว "ผมรอคอยที่จะคริสมาสต์." "วิธีการมา?" ฉันถาม. "เพราะผมชอบของขวัญและซานตามาลงปล่องไฟและที่ตลก" เขากล่าว. โอ้ว่าตลกตลกซานตาฉันคิดว่า "สิ่งที่คุณจะพูดว่าถ้าฉันบอกคุณโมเสสมาลงปล่องไฟ -" ? "โมเสสเป็นใคร" ลูกชายของฉันถาม. "เขาเป็นคนยิว เขาลงมาปล่องไฟสำหรับ Hanukkah และเขานำคุณสองครั้งเป็นของขวัญมากที่สุดเท่าที่ซานตา สิ่งที่คุณจะพูดกับที่? "ฉันถาม ฉันรู้สึกว่าการตัดสินแมรี่และโจเซฟผ่านถุงพลาสติก. เมื่อวานนี้ลูกชายของฉันและฉันทำบ้านขนมปังขิง แต่ดูเหมือนว่าเขาสนใจมากขึ้นในการเล่นกับหนอนเหนียวฉันซื้อกว่าด้วยการตกแต่งบ้าน ฉันตระหนักฉันไม่เคยได้ยินสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเขานำแมรี่และโจเซฟกลับไปเรียน เด็กแต่ละคนมักจะกล่าวถึงการที่พวกเขาใช้เวลาสองและลาของพวกเขา. "คุณได้รับจะบอกทุกคนสิ่งที่คุณได้หรือไม่คุณต้องข้ามมันวันนั้นเพราะคุณมีการเล่นของคุณ?" ฉันถาม. "เราจริงพูดคุยเกี่ยวกับพวกเขา "เขา said.For แน่ใจว่าฉันสามารถเขียนในสิ่งที่นิยายที่จะไม่ได้รับผ่านคณะกรรมการพิจารณาการตีพิมพ์ ผมไม่ได้จะเปิดเผยข้อมูลลับหรือวิธีการ แต่ในนิยายคุณพระเจ้าและคุณจะได้รับการจัดตัวอักษรตามที่คุณต้องการ และอื่น ๆ ที่ได้รับการเรียนรู้โค้งสูงชันสำหรับฉัน แต่หนึ่งฉันมีความสุขจริงๆ และจะบอกเล่าเรื่องราวเหล่านี้ - มากของพวกเขาขึ้นอยู่กับตัวละครที่ฉันรู้ - และได้รับจะนำพวกเขาไปสู่ชีวิต ... ใน "เผา" มีตัวละครตัวหนึ่งชื่อชาร์ลส์ที่เป็นคนเก่า ... ที่ปรึกษาของเธอ แต่เขาจะขึ้นอยู่มากในคนที่เป็นที่ปรึกษาให้กับฉัน และคุณไม่สามารถทำขึ้นเรื่องราวในชีวิตจริงของเขา. กระบวนการที่อยู่เบื้องหลังได้รับหนังสือการตรวจสอบโดยซีไอเอคืออะไร? สำนักพิมพ์ของฉันเข้าใจมัน ฉันส่งทุกอย่างเพื่อให้ซีไอเอ. ซีไอเอได้กลับมาพร้อมกับสิ่งที่พวกเขาต้องการที่จะลบออกจากนิยายของคุณหรือไม่

การแปล กรุณารอสักครู่..

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:[สำเนา]

คัดลอก!

" คุณไม่ต้องฉลอง Hanukkah " ผมพูด แต่ชอบสุนัขที่ไม่สามารถหยุดตัวเองจากเสียงคำราม ผม กล่าวว่า " ผมก็จะส่งกลับของคุณ Hanukkah แสดง " " ครูพูดเรื่องตอนนั้นที่โรงเรียน ? " ฉันถามลูกชายของฉัน

" ใช่ " เขากล่าว " เราทำดาว เราทำลูกกวาด เราทำทุกสิ่ง "

" แต่คุณพูดเกี่ยวกับ Hanukkah ? " ฉันถาม

" เขาบอกว่าตอนนั้นมีดวงดาวน้อย" เขาบอกว่าแทบฟังเอง

" ดี " ผมก็บอกว่า " เขาทำเสียงตื่นเต้น "

มันก็เป็นเวลาที่ไม่เหมาะที่จะนำบ้านแมรี่ โจเซฟ และ ลา ท่ามกลางความพยายามที่จะรื้อฟื้นด้านชาวยิวลูกชายของฉัน แต่ฉันมีทางเลือก ขณะที่เราเดินออกมาจากโรงเรียนของเขากับกระเป๋าของ cutouts กระดาษแข็ง , ลูกชนบางเพื่อนร่วมชั้นและเขาเริ่มเล่นในด้านหน้าของโรงเรียน ในขณะที่เราถูกทิ้งหนึ่งของมารดาเริ่มโบกแขนของเธออย่างเร่งด่วนเพื่อให้ฉันหยุด ฉันรีดลงหน้าต่างด้านผู้โดยสาร คุณลืม

" แมรี่และโจเซฟ " เธอตะโกน ผมตั้งใจไว้ในโบสถ์ ก้าว

" โอ้พระเจ้า " ยิวอาจจะไม่เชื่อในพระเจ้า แต่ฉันมีความรู้สึกที่ดีต่อสุขภาพของความกลัวและงมงายและฉันก็แค่เป็นเร็วๆ ไม่ยุ่งกับไอคอนทางศาสนา คุณไม่รู้ว่าทีมไหนได้เรื่องเลย

ฉันคว้ากระเป๋า และลูกชายของฉันและฉันไป หยุดแรกของเราเป็นร้านฮาร์ดแวร์ หยิบคู่ของ pruners ต้นไม้ ตอนที่ฉันออกมา ลูกชายใช้แมรี่กับหน่วยผึ้ง

" แม่ฉันทำให้มันบินออกจากหน้าต่าง , " เขากล่าว .

เราก็จะไปนรก ฉันคิด . . .

เรามุ่งหน้าไปวันที่เล่นกับเด็กเราผูกมิตร เพราะเขาชอบทำอึกทึกครึกโครมเท่าลูกชายของฉันไม่ เรากำลังจะพาแมรี่และโจเซฟ แต่ลูกชายของฉันก็กลัวเพื่อนจะเอาเราไว้ในรถ มันเป็นวิธีที่ฉลาดมากเพราะทุกครั้งที่ลูกหยิบของเล่น เพื่อนเขาจะคว้ามันกลับมา เมื่อลูกชายของฉันไม่ได้มองฉันไม่ต้องการที่จะอธิบายว่าทำไมเรากลับแมรี่โรงเรียน ไม่มีหัว . . . .

คืนนั้น แมรี่ โจเซฟ และลาพร้อม เราเป็นร้านอาหารอิตาเลี่ยน เชื่อว่าเป็น frequented โดยสมาชิกขององค์กรอาชญากรรม เรานั่งลงและเอาแมรี่ โจเซฟ และลาออกจากกระเป๋าและเรียงรายไปตามผนังหลังเกลือและพริกไทยพนักงานเสิร์ฟ รับออร์เดอร์ของเราและกล่าวว่าไม่มีอะไรเกี่ยวกับแขกของเรา พวกเขาอยู่ที่นั่นเมื่อฉันดื่มมาร์ตินี่ วอดก้า และสามีของฉันก็มีเบียร์ และเราสองคนก็โต้เถียงกันเกี่ยวกับวิธีการที่เขาถามฉันว่าฉันต้องการจะสั่ง และผมพูดว่า " ผมบอกคุณแล้ว เพียงแค่สองนาทีที่แล้ว คุณไม่ฟังผม "

เหมือนเราขับรถกลับบ้าน ผมถามลูกชายของฉัน " คุณกำลังมองไปข้างหน้าเพื่อ Hanukkah ? "

" ไม่ " เขากล่าว" ผมรอคอยที่จะ คริสมาส

" ทำไม ? " ฉันถาม

" เพราะผมชอบของขวัญ และซานตามาลงปล่องไฟ และตลก , " เขากล่าว .

อ้อ ตลก ตลก ซานต้า ผมคิด " สิ่งที่คุณจะพูดว่าถ้าฉันบอกคุณโมเสสมาลงปล่องไฟ - "

" ใครคือโมเสส " ลูกชายถาม

" เขาเป็นคนยิว เขาลงมาทางปล่องไฟในตอนนั้นและเขาทำให้คุณสองครั้งเป็นจำนวนมากแสดงเป็นซานต้า อะไรที่คุณจะพูดเหรอ ? " ฉันถาม ผมรู้สึกได้ว่า แมรี่และโจเซฟการปรับโทษผ่านถุงพลาสติก

เมื่อวานลูกชายของฉันและฉันทำบ้านขนมปังขิง แม้ว่าดูเหมือนเขาจะสนใจมากขึ้นในการเล่นกับหนอน Gummy ผมซื้อกว่าด้วยการตกแต่งบ้านผมรู้ว่าผมไม่เคยได้ยินว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อเขาพาแมรี่และโจเซฟกลับเข้าชั้นเรียน เด็กแต่ละคนมักจะกล่าวถึงว่าพวกเขาใช้เวลาสองและลาของพวกเขา .

" เธอได้บอกกับทุกคน ว่าคุณ หรือคุณต้องข้ามวัน เพราะมีการเล่นของคุณ " ฉันถาม

" จริงๆแล้วเราพูดคุยเกี่ยวกับพวกเขา " เขากล่าวแน่นอนฉันสามารถเขียนนิยายเรื่องนั้นจะไม่ได้รับผ่านทางสิ่งพิมพ์ทบทวนบอร์ด ผมจะไม่เปิดเผยข้อมูลลับหรือวิธีการ แต่ในนิยาย คุณเป็นพระเจ้า และคุณได้รับการจัดเรียงตัวอักษร ตามที่คุณต้องการ และเพื่อให้มีการเรียนรู้โค้งสูงชันสำหรับฉัน แต่ฉันก็ชอบจริง ๆและบอกเรื่องราวเหล่านี้มากของพวกเขาบนพื้นฐานของตัวละคร ผมรู้จัก และได้พาพวกเขาไปตลอดชีวิต . . . . . . . " เผา " มีตัวละครตัวหนึ่งที่ชื่อ ชาร์ล ชาย . . . . . . . รุ่นเก่าที่เป็นพี่เลี้ยงของเธอ แต่เขามีเยอะมาก ขึ้นอยู่กับคนที่เป็นพี่เลี้ยงผม และคุณไม่สามารถทำเรื่องราวชีวิตของเขาจริง

นั่นคือขั้นตอนหลังได้รับหนังสืออนุญาตจากซีไอเอ

พิมพ์ของฉันเข้าใจผมยอมทุกอย่าง ซีไอเอ ซีไอเอ

มีอะไรกลับมา พวกเขาต้องการจะลบออกจากนิยายของคุณ

การแปล กรุณารอสักครู่..

ภาษาอื่น ๆ

การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.