The Southern Philippine island of M

The Southern Philippine island of Mindanao faces one of the longest-running violent
conflicts in the world. Starting in the late sixties with clashes between Christian and
Muslim armed militias, the conflict quickly obtained a more ‘national’ character as a
full-scale war developed in the early seventies between the MNLF (Moro National
Liberation Front), as the main representative of the minority Muslim population at
that time, and the Philippine army. In later stages of the conflict, new rebel groups
emerged of which the MILF (Moro Islamic Liberation Front) and the ASG (Abu
Sayyaf Group) are probably the most well-known. As a result of this post-colonial
history of violence and confrontation, the region has also witnessed different and
often protracted rounds of peace negotiations. Already in 1976, the GRP (Government
of the Republic of the Philippines) and the MNLF managed to reach a peace
agreement, the so-called Tripoli agreement. However, this agreement only became
implemented in different stages. After the signing of the Tripoli Agreement in 1976,
Regions 9 (Zamboanga) and 12 (Cotabato) were declared as Autonomous Regions.
Yet it was only in 1989 that the ARMM (Autonomous Region for Muslim Mindanao)
was finally proclaimed, thereby including the provinces of Maguindanao and Lanao
del Sur. Ultimately, with the final peace agreement of 1996 between the Philippine
government and the MNLF, the city of Marawi and the island of Basilan were also
included within the ARMM.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ภาคใต้ฟิลิปปินส์เกาะของมินดาเนาใบหน้ายาวที่สุดทำงานที่รุนแรงอย่างใดอย่างหนึ่งความขัดแย้งในโลก เริ่มต้นในอายุช่วงปลายมีการปะทะกันระหว่างคริสเตียน และหนุนติดอาวุธมุสลิม ความขัดแย้งได้อย่างรวดเร็วได้รับอักขระ 'แห่งชาติ' เพิ่มเติมเป็นการสงครามเต็มรูปแบบพัฒนาใน seventies ระหว่าง MNLF (แนวแห่งชาติการปลดปล่อยด้านหน้า), เป็นตัวแทนหลักของประชากรชนกลุ่มน้อยมุสลิมที่เวลานั้น และกองทัพฟิลิปปินส์ ในขั้นตอนต่อไปของความขัดแย้ง ใหม่ต่อกลุ่มเกิดที่ MILF (แนวปลดปล่อยอิสลาม) และ ASG (บูไซยากลุ่ม) จะคงรู้จักมากที่สุด จากโคโลเนียลหลังนี้ประวัติของความรุนแรง และการเผชิญหน้า ภูมิภาคได้ยังเห็นแตกต่างกัน และรอบมักจะยืดเยื้อของการเจรจาสันติภาพ แล้วในปี 1976, GRP (รัฐบาลสาธารณรัฐฟิลิปปินส์) และ MNLF การจัดการถึงอุ่นข้อตกลง ข้อตกลงเรียกว่าทริโปลี อย่างไรก็ตาม ข้อตกลงนี้จะกลายเป็นดำเนินการในระยะต่าง ๆ หลังจากลงนามในข้อตกลงทริโปลีใน 1976ภูมิภาคที่ 9 (แซมโบแอนก้า) และ 12 (ส่ง) ถูกประกาศเป็นพื้นที่อิสระแต่ก็เฉพาะในปี 1989 ที่ ARMM (ภูมิภาคปกครองตนเองในมินดาเนามุสลิม)ในที่สุดประกาศ รวมทั้งจังหวัดมากวินดาเนาและ Lanao จึงเด Sur. สุด กับข้อตกลงสันติภาพสุดท้ายของปี 1996 ระหว่างฟิลิปปินส์รัฐบาล และการ MNLF เมือง Marawi และเกาะ Basilan แนะอยู่ภายใน ARMM การ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เกาะทางตอนใต้ของฟิลิปปินส์มินดาเนาใบหน้าที่ยาวที่สุดที่ใช้ความรุนแรงความขัดแย้งในโลก เริ่มต้นในวัยดึกที่มีการปะทะกันระหว่างคริสเตียนและกองกำลังติดอาวุธมุสลิมความขัดแย้งได้อย่างรวดเร็วได้รับเพิ่มเติม 'ชาติ' ตัวละครที่เป็นสงครามเต็มรูปแบบการพัฒนาในยุคต้นระหว่างMNLF (Moro National Liberation Front) เป็นตัวแทนหลักของ ประชากรชนกลุ่มน้อยชาวมุสลิมในเวลานั้นและกองทัพฟิลิปปินส์ ในขั้นตอนต่อมาของความขัดแย้งกลุ่มกบฏใหม่โผล่ออกมาซึ่ง MILF (แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโร) และ ASG (Abu Sayyaf กลุ่ม) อาจจะเป็นส่วนใหญ่ที่รู้จักกันดี ในฐานะที่เป็นผลจากการนี้หลังอาณานิคมประวัติศาสตร์ของความรุนแรงและการเผชิญหน้าในภูมิภาคนอกจากนี้ยังได้เห็นที่แตกต่างกันและรอบยืดเยื้อมักจะเจรจาสันติภาพ แล้วในปี 1976 GRP (รัฐบาลแห่งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์) และ MNLF ไปถึงสันติภาพข้อตกลงที่เรียกว่าข้อตกลงตริโปลี อย่างไรก็ตามข้อตกลงนี้กลายเป็นเพียงการดำเนินการในขั้นตอนต่างๆ หลังจากการลงนามในข้อตกลงตริโปลีในปี 1976 ภูมิภาคที่ 9 (กา) และ 12 (โคทา) ได้รับการประกาศให้เป็นเขตปกครองตนเองภูมิภาค. แต่มันก็เป็นเพียงในปี 1989 ว่า ARMM (เขตปกครองตนเองมุสลิมมินดาเนา) ได้รับการประกาศในที่สุดจึงรวมทั้งจังหวัด เนาและนาวเดลซูร์ ในท้ายที่สุดกับข้อตกลงสันติภาพสุดท้ายปี 1996 ระหว่างฟิลิปปินส์ภาครัฐและMNLF ที่เมืองมาราและเกาะบาซิลันยังถูกรวมอยู่ในARMM