With average estimates of 53 t/ha,

With average estimates of 53 t/ha, tomato yields in Vietnam
were high when compared with those of Thailand (20 t/ha) and
Tamil Nadu, India (25 t/ha). Yield not only varied across countries,
but also within the countries, as indicated by high standard deviations.
For Thailand, the coefficient of variation (CV) was nearly
100%. This finding confirms those of Huat et al. (2013) who studied
tomato yields under tropical conditions on the island of Mayotte
(Indian Ocean). The greater yields in Vietnam could in part be
explained by the widespread use of grafted seedlings against soilborne
diseases (31% of the farmers had adopted it), the use of
plastic mulches to control weeds and to maintain soil moisture, and
careful management including pruning, irrigation and fertilizer
application. The length of the growing period for tomato also was
longer in Vietnam than in Tamil Nadu and in Thailand, where
production was less intensive. Most farmers in Thailand tended to
plant tomatoes on the same plot of land without alternating it with
a crop from outside the Solanaceae family. The use of plastic
mulches or drip irrigation systemswas less common in Tamil Nadu.
Moreover, it was also common for farmers in Tamil Nadu to prefer
growing low yielding open pollinated varieties rather than hybrids,
as the open pollinated varieties had better market appeal in terms
of taste, acidity and appearance; this contributed to crop yields in
Tamil Nadu being less than half than achieved in Vietnam.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ด้วยประมาณการเฉลี่ย 53 ตัน /
เฮกตาร์ผลผลิตมะเขือเทศในเวียดนามอยู่ในระดับสูงเมื่อเทียบกับผู้แห่งประเทศไทย(20 ตัน / เฮกตาร์)
และรัฐทมิฬนาฑูอินเดีย(25 ตัน / เฮกตาร์) ที่ให้ผลผลิตไม่แตกต่างกันเพียงทั่วประเทศ
แต่ยังอยู่ในประเทศตามที่ระบุโดยค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานสูง.
สำหรับประเทศไทยค่าสัมประสิทธิ์ของการเปลี่ยนแปลง (CV) เป็นเกือบ
100% การค้นพบนี้ยืนยันผู้ et al, ฮวด (2013)
ที่ศึกษาอัตราผลตอบแทนภายใต้เงื่อนไขมะเขือเทศเขตร้อนบนเกาะมายอต
(มหาสมุทรอินเดีย) อัตราผลตอบแทนที่มากขึ้นในเวียดนามสามารถในการเป็นส่วนหนึ่งได้รับการอธิบายโดยการใช้อย่างแพร่หลายของต้นกล้าทาบกับ soilborne โรค (31% ของเกษตรกรได้นำมัน) ใช้mulches พลาสติกเพื่อควบคุมวัชพืชและเพื่อรักษาความชื้นของดินและการจัดการระวังรวมทั้งการตัดแต่งกิ่งชลประทานและปุ๋ยแอพลิเคชัน ความยาวของระยะเวลาที่เพิ่มขึ้นสำหรับมะเขือเทศยังเป็นอีกต่อไปในเวียดนามกว่าในรัฐทมิฬนาฑูและในประเทศไทยที่ผลิตน้อยมาก เกษตรกรส่วนใหญ่ในประเทศไทยมีแนวโน้มที่จะมะเขือเทศปลูกในแปลงเดียวกันของที่ดินโดยไม่ต้องสลับกับพืชจากภายนอกครอบครัวSolanaceae การใช้พลาสติกmulches หรือน้ำหยด systemswas น้อยกว่าปกติในรัฐทมิฬนาฑู. นอกจากนี้มันก็เป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเกษตรกรในรัฐทมิฬนาฑูจะชอบการเจริญเติบโตต่ำผลผลิตพันธุ์ผสมเปิดมากกว่าลูกผสมเป็นพันธุ์ผสมเปิดมีอุทธรณ์ตลาดดีกว่าในแง่ของลิ้มรสความเป็นกรดและลักษณะ; นี้มีส่วนทำให้ผลผลิตพืชในรัฐทมิฬนาฑูเป็นน้อยกว่าครึ่งหนึ่งกว่าที่ประสบความสำเร็จในเวียดนาม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โดยเฉลี่ยประมาณ 53 T / ฮา มะเขือเทศ ผลผลิตในประเทศเวียดนาม
สูงเมื่อเทียบกับประเทศไทย ( 20 ตัน / ไร่ )
ทมิฬนาฑูอินเดีย ( 25 T / ฮา ) ผลผลิตไม่แตกต่างกันข้ามประเทศ ,
แต่ยังอยู่ในประเทศ , ตามที่ระบุโดยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานสูง .
สำหรับประเทศไทย , สัมประสิทธิ์ความแปรปรวน ( CV ) คือเกือบ
100% การยืนยันของฮวด et al . ( 2013 ) ที่เรียน
มะเขือเทศ ผลผลิตภายใต้สภาพอากาศร้อนชื้นบนเกาะมายอต
( มหาสมุทรอินเดีย ) ยิ่งลงทุนในเวียดนามสามารถในส่วนที่เป็น
อธิบายโดยการใช้อย่างแพร่หลายของมะม่วงกับโรคทางดิน
( 31% ของเกษตรกรได้ใช้มัน ) , การใช้พลาสติก mulches
การควบคุมวัชพืชและรักษาความชื้นดินและการจัดการระมัดระวังรวมถึงการตัดแต่งกิ่ง น้ำ และปุ๋ย
การประยุกต์ใช้ ความยาวของระยะเติบโตมะเขือเทศยัง
อีกต่อไปในเวียดนามมากกว่าในทมิฬนาฑูและในประเทศไทยที่
การผลิตเข้มข้นน้อยลง เกษตรกรส่วนใหญ่ในไทยมีแนวโน้ม
มะเขือเทศปลูกในแปลงเดียวกันของที่ดินโดยไม่ต้องสลับกับการตัดจากภายนอกครอบครัว Solanaceae . การใช้พลาสติก mulches
หรือหยดน้ำชลประทาน systemswas พบน้อยในทมิฬนาฑู .
นอกจากนี้นอกจากนี้ยังทั่วไปสำหรับเกษตรกรในทมิฬนาฑู ชอบ
ต่ำเติบโตพันธุ์ผสมเปิดมากกว่าลูกผสมให้ผลผลิต
เป็นพันธุ์ผสมเปิดน่าจะอุทธรณ์การตลาดในแง่
รส ความเป็นกรดและลักษณะ นี้ส่งผลให้ผลผลิตพืชใน
ทมิฬนาฑูมีไม่ถึงครึ่งกว่าได้ในเวียดนาม