AIDS is an acquired immunodeficienc

AIDS is an acquired immunodeficiency syndrome defined by a severe depletion of T cells and over 20 conventional degenerative and neoplastic diseases. In the U.S. and Europe, AIDS correlates to 95% with risk factors, such as about 8 years of promiscuous male homosexuality, intravenous drug use, or hemophilia. Since AIDS also correlates with antibody to a retrovirus, confirmed in about 40% of American cases, it has been hypothesized that this virus causes AIDS by killing T cells. Consequently, the virus was termed human immunodeficiency virus (HIV), and antibody to HIV became part of the definition of AIDS. The hypothesis that HIV causes AIDS is examined in terms of Koch's postulates and epidemiological, biochemical, genetic, and evolutionary conditions of viral pathology. HIV does not fulfill Koch's postulates: (i) free virus is not detectable in most cases of AIDS; (ii) virus can only be isolated by reactivating virus in vitro from a few latently infected lymphocytes among millions of uninfected ones; (iii) pure HIV does not cause AIDS upon experimental infection of chimpanzees or accidental infection of healthy humans. Further, HIV violates classical conditions of viral pathology. (i) Epidemiological surveys indicate that the annual incidence of AIDS among antibody-positive persons varies from nearly 0 to over 10%, depending critically on nonviral risk factors. (ii) HIV is expressed in less than or equal to 1 of every 10(4) T cells it supposedly kills in AIDS, whereas about 5% of all T cells are regenerated during the 2 days it takes the virus to infect a cell. (iii) If HIV were the cause of AIDS, it would be the first virus to cause a disease only after the onset of antiviral immunity, as detected by a positive "AIDS test." (iv) AIDS follows the onset of antiviral immunity only after long and unpredictable asymptomatic intervals averaging 8 years, although HIV replicates within 1 to 2 days and induces immunity within 1 to 2 months. (v) HIV supposedly causes AIDS by killing T cells, although retroviruses can only replicate in viable cells. In fact, infected T cells grown in culture continue to divide. (vi) HIV is isogenic with all other retroviruses and does not express a late, AIDS-specific gene. (vii) If HIV were to cause AIDS, it would have a paradoxical, country-specific pathology, causing over 90% Pneumocystis pneumonia and Kaposi sarcoma in the U.S. but over 90% slim disease, fever, and diarrhea in Africa.(viii) It is highly improbable that within the last few years two viruses (HIV-1 and HIV-2) that are only 40% sequence-related would have evolved that could both cause the newly defined syndrome AIDS. Also, viruses are improbable that kill their only natural host with efficiencies of 50-100%, as is claimed for HIVs. It is concluded that HIV is not sufficient for AIDS and that it may not even be necessary for AIDS because its activity is just as low in symptomatic carriers as in asymptomatic carriers. The correlation between antibody to HIV and AIDS does not prove causation, because otherwise indistinguishable diseases are now set apart only on the basis of this antibody. I propose that AIDS is not a contagious syndrome caused by one conventional virus or microbe. No such virus or microbe would require almost a decade to cause primary disease, nor could it cause the diverse collection of AIDS diseases. Neither would its host range be as selective as that of AIDS, nor could it survive if it were as inefficiently transmitted as AIDS. Since AIDS is defined by new combinations of conventional diseases, it may be caused by new combinations of conventional pathogens, including acute viral or microbial infections and chronic drug use and malnutrition. The long and unpredictable intervals between infection with HIV and AIDS would then reflect the thresholds for these pathogenic factors to cause AIDS diseases, instead of an unlikely mechanism of HIV pathogenesis.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โรคเอดส์จะเป็นโรคกำหนด โดยสูญเสียรุนแรงของ T เซลล์และกว่า 20 ทั่วไปเสื่อม และ neoplastic ในสหรัฐอเมริกาและยุโรป เอดส์คู่กับ 95% มีปัจจัยเสี่ยง เช่น 8 ปีของกะหรี่ชายรักร่วมเพศ การใช้ยาฉีด หรือ hemophilia ตั้งแต่โรคเอดส์ยังคู่กับแอนติบอดีเพื่อเป็น retrovirus ยืนยันประมาณ 40% ที่อเมริกัน มันมีได้ตั้งสมมติฐานว่า ไวรัสนี้เป็นสาเหตุของโรคเอดส์ โดยการฆ่าเซลล์ T ดังนั้น ไวรัสก็เรียกว่ามนุษย์ไวรัสเอชไอวี (HIV), และแอนติบอดีเชื้อเอชไอวีเป็น ส่วนหนึ่งของคำจำกัดความของโรคเอดส์ สมมติฐานที่ว่า เอชไอวีเป็นสาเหตุของโรคเอดส์จะตรวจสอบในแง่ของสาขา postulates และไวรัสพยาธิวิทยาโรคระบาดวิทยา ชีวเคมี พันธุกรรม และวิวัฒนาการ เอชไอวีตามสมมติฐานของ: (i) ไม่สามารถตรวจหาส่วนใหญ่ของโรคเอดส์ ไวรัสฟรี (ii) ไวรัสสามารถแยกได้เท่านั้น โดยเปิดไวรัสในหลอดทดลองจาก lymphocytes ติดไวรัส latently กี่หมู่ล้านคนติดเชื้อ (iii) เอชไอวีบริสุทธิ์ทำให้เกิดโรคเอดส์ติดเชื้อทดลองชิมแปนซีหรือติดเชื้อโดยไม่ตั้งใจของมนุษย์ที่มีสุขภาพดี เพิ่มเติม HIV ละเมิดเงื่อนไขคลาสสิกของพยาธิวิทยาไวรัส (i) ระบาดวิทยาการสำรวจบ่งชี้ว่า อุบัติการณ์ประจำปีของโรคเอดส์ในหมู่คนบวกแอนติบอดีไปจนเกือบ 0 ถึงกว่า 10% ขึ้นอยู่กับปัจจัยเสี่ยง nonviral ถึง (๒) เอชไอวีจะแสดงน้อยกว่า หรือเท่ากับ 1 ทุกเซลล์ T 10(4) มันเป็นฆ่าในโรคเอดส์ ในขณะที่ประมาณ 5% ของเซลล์ทั้งหมดที่ T regenerated ในระหว่างวัน 2 ใช้ไวรัสเพื่อทำลายเซลล์ (iii) หากเอชไอวีเป็นสาเหตุของโรคเอดส์ มันจะเป็นไวรัสครั้งแรกทำให้เกิดโรคหลังจากการโจมตีของไวรัสภูมิคุ้มกัน ตรวจพบ โดยการบวก "ช่วยทดสอบ" (iv) เอดส์ต่อการโจมตีของไวรัสภูมิคุ้มกันหลังจากช่วงที่แสดงอาการนาน และคาดเฉลี่ย 8 ปี ถึงแม้ว่าเอชไอวีเหมือนกับภายใน 1-2 วัน และก่อให้เกิดภูมิคุ้มกันภายใน 1-2 เดือน (v) เอชไอวีทำให้โรคเอดส์ โดยฆ่า T เซลล์ คาดคะเนแม้ว่าเบื้องหลังไวรัสสามารถทำซ้ำในเซลล์ทำงานได้เท่านั้น ในความเป็นจริง T เซลล์ติดเชื้อที่เติบโตในวัฒนธรรมดำเนินการแบ่ง (vi) เอชไอวีเป็น isogenic กับเบื้องหลังไวรัสอื่น ๆ และแสดงยีนปลาย เฉพาะโรคเอดส์ (vii) ถ้าเอชไอวีจะ ทำให้เกิดโรคเอดส์ ก็จะมีตัวพยาธิวิทยาว่า เฉพาะประเทศ สาเหตุมากกว่า 90% โรค Pneumocystis และ Kaposi ก้อนในสหรัฐ แต่กว่า 90% บางโรค ไข้ และโรคอุจจาระร่วงในแอฟริกา (viii) ได้เตรียมสูงภายในช่วง ไม่กี่ปีสองไวรัส (เอชไอวี-1 และเอชไอวี-2) ที่มีเพียง 40% ลำดับที่เกี่ยวข้องจะมีพัฒนา ที่สามารถทั้งเกิดที่เอดส์อาการกำหนดใหม่ นอกจากนี้ ไวรัสจะเตรียมที่ฆ่าเจ้าธรรมชาติ ด้วยประสิทธิภาพ 50-100% ที่อ้างสำหรับ HIVs มันเป็นข้อสรุปที่ ไม่เพียงพอสำหรับโรคเอดส์เอชไอวี และที่ ไม่แม้แต่อาจจำเป็นสำหรับโรคเอดส์เนื่องจากกิจกรรมของผู้ที่อาการในผู้แสดงอาการเพียงต่ำสุด ความสัมพันธ์ระหว่างแอนติบอดีเชื้อเอชไอวีและเอดส์พิสูจน์ทั้ง เนื่องจากมิฉะนั้น จำแนกโรคนี้ออกจากกันเฉพาะพื้นฐานของแอนติบอดีนี้ ขอเสนอว่า เอดส์ไม่ใช่โรคติดต่อที่เกิดจากไวรัสธรรมดาหรือจุลชีพ เช่นไม่มีไวรัสหรือจุลชีพต้องเกือบทศวรรษทำให้เกิดโรคหลัก หรืออาจทำให้การเก็บรวบรวมความหลากหลายของโรคเอดส์ ใช่ช่วงของโฮสต์จะเลือกเป็นของเอดส์ หรืออาจจะอยู่รอดถ้ามันได้เป็นอย่างไม่มีประสิทธิภาพส่งเป็นเอดส์ ตั้งแต่โรคเอดส์ถูกกำหนด โดยชุดใหม่ของโรคทั่วไป อาจเกิดจากชุดใหม่ของเชื้อโรคทั่วไป รวมทั้งการติดเชื้อไวรัส หรือเชื้อจุลินทรีย์เฉียบพลัน และเรื้อรังยาเสพติด และขาดสารอาหาร ช่วงยาว และคาดไม่ถึงระหว่างการติดเชื้อเอชไอวีและเอดส์แล้วจะสะท้อน thresholds สำหรับปัจจัยเหล่านี้ทำให้เกิดโรคเอดส์ แทนกลไกการน่าของพยาธิเชื้อเอชไอวี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โรคเอดส์เป็นกลุ่มอาการของโรคภูมิคุ้มกันบกพร่องที่ได้มากำหนดโดยการสูญเสียที่รุนแรงของ T เซลล์และกว่า 20 โรคความเสื่อมและเนื้องอกธรรมดา ในสหรัฐอเมริกาและยุโรปมีความสัมพันธ์กับโรคเอดส์ถึง 95% ที่มีปัจจัยเสี่ยงเช่นประมาณ 8 ปีของคนรักร่วมเพศสำส่อนชาย, การใช้ยาทางหลอดเลือดดำหรือฮีโมฟีเลีย ตั้งแต่โรคเอดส์ยังมีความสัมพันธ์กับแอนติบอดี้กับ retrovirus ได้รับการยืนยันในประมาณ 40% ของกรณีชาวอเมริกันจะได้รับการตั้งสมมติฐานว่าไวรัสนี้ทำให้เกิดโรคเอดส์โดยการฆ่าเซลล์ที ภูมิคุ้มกันบกพร่องของมนุษย์ดังนั้นไวรัสที่เรียกว่าไวรัส (HIV) และแอนติบอดีเอชไอวีกลายเป็นส่วนหนึ่งของความหมายของโรคเอดส์ สมมติฐานที่เป็นสาเหตุของโรคเอดส์เอชไอวีจะถูกตรวจสอบในแง่ของสมมติฐานของคอคและระบาดวิทยาชีวเคมีทางพันธุกรรมและเงื่อนไขวิวัฒนาการของไวรัสพยาธิวิทยา เอชไอวีไม่ได้ปฏิบัติตามโคช์สสมมุติฐาน: (i) ไวรัสฟรีคือไม่พบในกรณีส่วนใหญ่ของโรคเอดส์; (ii) ไวรัสเพียงสามารถแยกได้โดยการเปิดใช้ไวรัสในหลอดทดลองจากไม่กี่เซลล์เม็ดเลือดขาวที่ติดเชื้อ latently ในล้านของคนที่ติดเชื้อ; (iii) บริสุทธิ์เอชไอวีไม่ก่อให้เกิดการติดเชื้อเอดส์เมื่อทดลองกับลิงชิมแปนซีหรือการติดเชื้อจากอุบัติเหตุของมนุษย์ที่มีสุขภาพดี นอกจากนี้เอชไอวีละเมิดเงื่อนไขคลาสสิกของพยาธิวิทยาของเชื้อไวรัส (i) การสำรวจระบาดวิทยาระบุว่าอุบัติการณ์ของโรคเอดส์ในหมู่คนแอนติบอดีบวกเกือบแตกต่างกันจาก 0 ถึงกว่า 10% ขึ้นอยู่กับปัจจัยวิกฤตความเสี่ยง nonviral (ii) เอชไอวีจะแสดงในเวลาที่น้อยกว่าหรือเท่ากับ 1 ใน 10 (4) T เซลล์มันคาดคะเนฆ่าเอดส์ขณะที่ประมาณ 5% ของ T เซลล์จะสร้างใหม่ในช่วง 2 วันที่ผ่านมาก็จะใช้เวลาไวรัสจะติดเชื้อมือถือ (iii) ถ้าเอชไอวีเป็นสาเหตุของโรคเอดส์ก็จะเป็นไวรัสแรกที่จะก่อให้เกิดโรคเฉพาะหลังจากที่เริ่มมีอาการของระบบภูมิคุ้มกันต้านไวรัสในขณะที่ตรวจพบโดยบวก "การทดสอบโรคเอดส์." (iv) โรคเอดส์ต่อไปนี้การโจมตีของไวรัสภูมิคุ้มกันเฉพาะหลังจากช่วงเวลาที่ไม่มีอาการนานและคาดเดาไม่ได้เฉลี่ย 8 ปีแม้ว่าเอชไอวีซ้ำภายใน 1 ถึง 2 วันและก่อให้เกิดการสร้างภูมิคุ้มกันภายใน 1 ถึง 2 เดือน (V) เอชไอวีที่คาดคะเนเป็นสาเหตุของโรคเอดส์โดยการฆ่าเซลล์ทีแม้ว่าเบื้องหลังไวรัสเท่านั้นที่สามารถทำซ้ำในเซลล์ที่มีชีวิต ในความเป็นจริงการติดเชื้อ T เซลล์ที่ปลูกในวัฒนธรรมยังคงแบ่ง (vi) เอชไอวีเป็นพันธุ์ที่มีเบื้องหลังไวรัสอื่น ๆ ทั้งหมดและไม่ได้แสดงความล่าช้ายีนโรคเอดส์ที่เฉพาะเจาะจง (vii) ถ้าเอชไอวีก็จะก่อให้เกิดโรคเอดส์ก็จะมีความขัดแย้งทางพยาธิวิทยาเฉพาะประเทศที่ก่อให้เกิดมากกว่า 90% Pneumocystis ปอดบวมและ Kaposi sarcoma ในสหรัฐอเมริกา แต่กว่า 90% โรคบางอาการไข้และท้องเสียในแอฟริกา. (viii) มันเป็นความน่าจะเป็นไปได้สูงที่ภายในไม่กี่ปีที่ผ่านมาทั้งสองไวรัส (HIV-1 และ HIV-2) ที่มีเพียง 40% ลำดับที่เกี่ยวข้องจะมีการพัฒนาที่อาจก่อให้เกิดทั้งที่กำหนดขึ้นใหม่กลุ่มอาการของโรคเอดส์ นอกจากนี้ไม่น่าจะเป็นไวรัสที่ฆ่าโฮสต์ธรรมชาติของพวกเขาเท่านั้นที่มีประสิทธิภาพ 50-100% เนื่องจากมีการอ้างสิทธิสำหรับ HIVs มันเป็นข้อสรุปว่าเอชไอวีไม่เพียงพอสำหรับโรคเอดส์และว่ามันอาจไม่ได้เป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับโรคเอดส์เพราะกิจกรรมของมันเป็นเพียงที่ต่ำในผู้ให้บริการที่มีอาการในขณะที่ผู้ให้บริการที่ไม่มีอาการ ความสัมพันธ์ระหว่างแอนติบอดีเอชไอวีและโรคเอดส์ไม่ได้พิสูจน์สาเหตุเพราะโรคแยกไม่ออกมิฉะนั้นจะถูกตั้งค่าในขณะนี้ออกจากกันเพียงบนพื้นฐานของแอนติบอดีนี้ ผมเสนอว่าโรคเอดส์ไม่ได้เป็นกลุ่มอาการของโรคติดต่อที่เกิดจากเชื้อไวรัสธรรมดาหนึ่งหรือจุลินทรีย์ ไม่มีไวรัสหรือเชื้อจุลินทรีย์ดังกล่าวจะต้องมีเกือบสิบปีที่จะทำให้เกิดโรคหลักหรือมันอาจก่อให้เกิดคอลเลกชันที่มีความหลากหลายของโรคเอดส์ ทั้งช่วงเจ้าภาพจะเป็นเลือกเป็นที่ของโรคเอดส์และไม่สามารถอยู่รอดได้ถ้ามันถูกส่งเป็นผลเป็นโรคเอดส์ ตั้งแต่โรคเอดส์จะถูกกำหนดโดยชุดใหม่ของโรคธรรมดาก็อาจจะเกิดจากการรวมกันใหม่ของเชื้อโรคทั่วไปรวมถึงการติดเชื้อไวรัสหรือเชื้อจุลินทรีย์เฉียบพลันและใช้ยาเสพติดเรื้อรังและภาวะทุพโภชนาการ ช่วงเวลาที่ยาวนานและคาดเดาไม่ได้ระหว่างการติดเชื้อเอชไอวีและผู้ป่วยเอดส์ก็จะสะท้อนให้เห็นถึงเกณฑ์สำหรับปัจจัยที่ทำให้เกิดโรคเหล่านี้จะก่อให้เกิดโรคเอดส์แทนที่จะเป็นกลไกที่ไม่น่าเกิดโรคเอชไอวี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โรคเอดส์คือโรคภูมิคุ้มกันบกพร่องที่กำหนดโดยการรุนแรงของ T เซลล์และกว่า 20 แบบเสื่อมและโรคเนื้องอก . ในสหรัฐอเมริกาและยุโรป โรคเอดส์ มีความสัมพันธ์กับ 95% กับปัจจัยเสี่ยง เช่น ประมาณ 8 ปีของการรักร่วมเพศชายสำส่อน ใช้ ยา ฉีด หรือสภาวะที่เลือดไหลไม่หยุด เนื่องจากโรคเอดส์ยังเกี่ยวข้องกับแอนติบอดีการรีโทรไวรัส ยืนยันในประมาณ 40% ของผู้ป่วยชาวอเมริกัน ได้ตั้งสมมติฐานว่าไวรัสนี้เป็นสาเหตุของโรคเอดส์ โดยการฆ่าเซลล์ T . จึงถูกเรียกว่าไวรัสไวรัสภูมิคุ้มกันบกพร่องของมนุษย์ ( HIV ) และแอนติบอดีต่อเอชไอวีกลายเป็นส่วนหนึ่งของความหมายของเอดส์ สมมติฐานที่ผู้ติดเชื้อเอชไอวีสาเหตุโรคเอดส์คือการตรวจสอบในแง่ของสมมติฐานของคอค และระบาดวิทยา ชีวเคมี และทางพันธุกรรม วิวัฒนาการของไวรัสสภาพพยาธิวิทยา เอชไอวี ไม่ตรงตามสมมติฐานของคอค : ( ฉัน ) ฟรีของไวรัสไม่พบในกรณีส่วนใหญ่ของโรคเอดส์ 2 ) ไวรัสสามารถแยกออกจากไวรัสใหม่ในหลอดทดลองจากไม่กี่ latently ลิมโฟซัยต์ของล้านของคนที่ติดเชื้อมาก่อน ; ( 3 ) บริสุทธิ์ไม่ก่อให้เกิดการติดเชื้อเอชไอวีเอดส์เมื่อทดลองหรือการติดเชื้อจากอุบัติเหตุของลิงชิมแปนซี ของมนุษย์สุขภาพ เพิ่มเติม ผู้ฝ่าฝืนเงื่อนไขคลาสสิกของไวรัสทางพยาธิวิทยา ( 1 ) การสำรวจทางระบาดวิทยาพบว่า อุบัติการณ์ของโรคเอดส์ประจำปี ( บวกคนแตกต่างจากเกือบ 0 ถึงกว่า 10% ขึ้นอยู่กับวิกฤตเกี่ยวกับปัจจัยเสี่ยง nonviral . ( 2 ) ผู้ติดเชื้อจะแสดงน้อยกว่าหรือเท่ากับ 1 ทุก 10 ( 4 ) เซลล์ T มันน่าจะฆ่าเอดส์ มีประมาณ 5% ของทั้งหมดเป็นเซลล์ทีได้ใน 2 วัน มันเอาไวรัสไปติดคุก ( 3 ) ถ้าผู้ติดเชื้อเอชไอวีที่เป็นสาเหตุของโรคเอดส์ มันอาจจะเป็นไวรัสก่อนให้เกิดโรคเท่านั้น หลังจากเริ่มสร้างภูมิคุ้มกันไวรัสที่ตรวจพบโดยการทดสอบบวกเอดส์ " เอดส์ " ( IV ) คือการโจมตีของภูมิคุ้มกันไวรัสหลังจากที่ยาวและคาดเดาไม่ได้หรือช่วงเวลาเฉลี่ย 8 ปี ถึงแม้ว่าผู้ติดเชื้อซ้ำภายใน 1 ถึง 2 วัน ทำให้ภูมิคุ้มกันภายใน 1 ถึง 2 เดือน ( 5 ) ผู้ติดเชื้อเอชไอวีสาเหตุโรคเอดส์ที่คาดคะเนโดยการฆ่าเซลล์ T , แม้ว่ารีโทรไวรัสสามารถทำซ้ำได้ในเซลล์ ในความเป็นจริงไวรัส T เซลล์เพาะยังคงแบ่ง . ( 6 ) ผู้เป็น isogenic กับรีโทรไวรัสอื่น ๆทั้งหมดและไม่แสดงสาย จีน โดยเฉพาะโรคเอดส์ ( 7 ) ถ้าผู้ถูกทำให้เกิดโรคเอดส์ ก็มีการขัดแย้ง , พยาธิวิทยาเฉพาะประเทศ ก่อให้เกิดกว่า 90% โทะกุงะวะ โยะชิโนะบุ และ kaposi โคมา ในสหรัฐอเมริกา แต่กว่า 90% บางโรค ไข้เลือดออก และโรคอุจจาระร่วง ในแอฟริกา ( 8 ) มันไม่น่าจะเป็นไปได้ว่าภายในไม่กี่ปีล่าสุดสองไวรัส ( HIV-1 และ hiv-2 ) ซึ่งมีเพียง 40% ลำดับที่เกี่ยวข้องจะมีวิวัฒนาการที่ทั้งทำให้ใหม่กำหนดโรคเอดส์ นอกจากนี้ ไวรัสจะไม่น่าจะเป็นไปได้ที่ฆ่าโฮสต์ของธรรมชาติเท่านั้น ด้วยประสิทธิภาพของ 50-100 เปอร์เซ็นต์ โดยอ้างว่าเพื่อเอชไอวี . สรุปได้ว่าผู้ติดเชื้อเอชไอวีมีไม่เพียงพอ ผู้ป่วยและมันอาจไม่ได้เป็นเอดส์ เพราะ กิจกรรม จะ ต่ำ ๆเช่นอาการโรคพาหะ ความสัมพันธ์ระหว่างแอนติบอดีต่อเอชไอวีและเอดส์พิสูจน์ไม่ได้สาเหตุเพราะมิฉะนั้นโรคจะไม่ตั้งห่างกันเพียงบนพื้นฐานของแอนติบอดีนี้ ผมเสนอว่าโรคเอดส์ไม่ติดต่อโรคที่เกิดจากไวรัส หรือคนปกติจุลินทรีย์ ไม่มีไวรัสหรือเชื้อจุลินทรีย์ดังกล่าวจะต้องมีเกือบทศวรรษที่ผ่านมาก่อให้เกิดโรคปฐมภูมิ หรืออาจทำให้คอลเลกชันที่หลากหลายของโรคเอดส์ ไม่ก็ช่วงของโฮสต์เป็น เลือก เป็นเอดส์ หรือมันสามารถอยู่รอดได้ถ้ามันเป็นมีส่งเป็นเอดส์ เนื่องจากโรคเอดส์จะถูกกำหนดโดยชุดใหม่ของโรคปกติก็อาจจะเกิดจากชุดใหม่ของโรคแบบเฉียบพลัน หรือเชื้อจุลินทรีย์ ได้แก่ ไวรัส และการใช้ยาผู้ป่วยเรื้อรัง และภาวะขาดสารอาหาร ช่วงเวลาที่ยาวนาน และไม่อาจคาดเดา ระหว่างเชื้อเอชไอวีและเอดส์ก็จะสะท้อน ซึ่งปัจจัยเหล่านี้ทำให้เกิดโรค โรคเอดส์ แทนที่จะเป็นกลไกที่ยากของพยาธิกำเนิดโรคเอดส์