The ultimate objective of sustainab

The ultimate objective of sustainability is the full integration of the natural, economic, and social systems, and this may be achieved through the integration of these objectives (Linear thinking).
To the contrary, the following are the conclusions to be drawn from the Cosmic Interdependence model developed based on the holistic-reduction- ist-holistic approach (Mebratu 1996).
• The human universe, in general, and the economic and social cosmos, in particular, never have been, and never will be, a separate system independent from the natural universe.
• The intersection area of the four cosmos is the area where we have millions of combinations of conflict and harmony serving as a seedbed for the process of coevolution of the natural and human universe.
• The vehicles of interaction within the interactive zone are millions of systems that do not belong exclusively to one cosmos but have a four- dimensional (or three-dimensional, if we put the biotic and abiotic under the ecological dimension) systemic parameter.
• The environmental crisis recorded throughout human history is an outcome of the cumulative effect of deliberate, or otherwise, human neglect of one or more of the systemic parameters, resulting in millions of feedback deficient systems.
• There is an abiotic region that is essentially free of interaction with the biotic, economic, and social cosmos; and by the same token there is a biotic region that is not yet in interaction with the human universe. However, neither of these regions can be claimed to be free from the second-degree effect of the interactive region.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

The ultimate objective of sustainability is the full integration of the natural, economic, and social systems, and this may be achieved through the integration of these objectives (Linear thinking).To the contrary, the following are the conclusions to be drawn from the Cosmic Interdependence model developed based on the holistic-reduction- ist-holistic approach (Mebratu 1996).• The human universe, in general, and the economic and social cosmos, in particular, never have been, and never will be, a separate system independent from the natural universe.• The intersection area of the four cosmos is the area where we have millions of combinations of conflict and harmony serving as a seedbed for the process of coevolution of the natural and human universe.• The vehicles of interaction within the interactive zone are millions of systems that do not belong exclusively to one cosmos but have a four- dimensional (or three-dimensional, if we put the biotic and abiotic under the ecological dimension) systemic parameter.• The environmental crisis recorded throughout human history is an outcome of the cumulative effect of deliberate, or otherwise, human neglect of one or more of the systemic parameters, resulting in millions of feedback deficient systems.•ภูมิภาค abiotic ที่เป็นฟรีติดต่อกับดาวกระจาย biotic เศรษฐกิจ และสังคม ที่ไม่ และเป็นภูมิภาคที่ไม่ใช่ ในการติดต่อกับจักรวาลมนุษย์ biotic โดย token เดียวกัน อย่างไรก็ตาม ภูมิภาคเหล่านี้ไม่สามารถจะอ้างว่า เป็นอิสระจากผล second-degree ของภูมิภาคแบบโต้ตอบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จุดมุ่งหมายของการพัฒนาอย่างยั่งยืนเป็นการบูรณาการเต็มรูปแบบของธรรมชาติ, เศรษฐกิจ, และระบบสังคมและนี้อาจจะประสบความสำเร็จโดยรวมของวัตถุประสงค์เหล่านี้ (เชิงเส้นคิด).
ไปในทางตรงกันข้ามต่อไปนี้เป็นข้อสรุปที่จะดึงออกมาจากจักรวาล รูปแบบการพึ่งพาซึ่งกันและกันการพัฒนาอยู่บนพื้นฐานขององค์รวม-reduction- วิธี ist-แบบองค์รวม (Mebratu 1996).
•จักรวาลของมนุษย์โดยทั่วไปและจักรวาลเศรษฐกิจและสังคมโดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่เคยได้รับและไม่เคยจะเป็นระบบที่แยกต่างหากที่เป็นอิสระ จากจักรวาลธรรมชาติ.
•บริเวณสี่แยกสี่จักรวาลเป็นพื้นที่ที่เรามีนับล้านของการรวมกันของความขัดแย้งและความสามัคคีให้บริการเป็น Seedbed สำหรับกระบวนการของการวิวัฒนาการร่วมของจักรวาลธรรมชาติและมนุษย์.
•ยานพาหนะของการปฏิสัมพันธ์ภายในแบบโต้ตอบที่ โซนล้านระบบที่ไม่ได้เป็นเฉพาะกับหนึ่งจักรวาล แต่มีสี่มิติ (หรือสามมิติถ้าเราใส่สิ่งมีชีวิตและ abiotic ภายใต้มิติของระบบนิเวศ) พารามิเตอร์ระบบ.
•วิกฤตสิ่งแวดล้อมที่บันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ของมนุษย์เป็น ผลของผลสะสมของการจงใจหรือละเลยของมนุษย์หนึ่งหรือมากกว่าของพารามิเตอร์ของระบบที่เกิดในล้านของระบบขาดข้อเสนอแนะ.
•มีพื้นที่ abiotic คือเป็นหลักฟรีของการมีปฏิสัมพันธ์กับสิ่งมีชีวิตเศรษฐกิจและสังคม จักรวาล; และในทำนองเดียวกันมีความเป็นภูมิภาคที่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ยังไม่ได้ในการมีปฏิสัมพันธ์กับจักรวาลของมนุษย์ แต่ไม่ภูมิภาคเหล่านี้สามารถนำมาอ้างว่าเป็นอิสระจากผลการศึกษาระดับปริญญาที่สองของภูมิภาคโต้ตอบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จุดมุ่งหมายของการพัฒนาคือ การบูรณาการเต็มรูปแบบของธรรมชาติ เศรษฐกิจ และระบบสังคม และอาจจะได้รับผ่านการรวมของวัตถุประสงค์เหล่านี้ ( คิดเชิงเส้น )
ตรงกันข้าม ต่อไปนี้คือ ข้อสรุปที่จะวาดจากแบบพึ่งพาพัฒนาบนพื้นฐานของจักรวาลแบบองค์รวม ( holistic ลด - คือ
mebratu 1996 )แต่ละจักรวาล มนุษย์ทั่วไป และจักรวาลทางเศรษฐกิจและสังคมโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ไม่เคยมี และไม่เคยจะเป็นระบบอิสระจากจักรวาลธรรมชาติต่างหาก
- แยกพื้นที่สี่ คอสมอส คือพื้นที่ที่เราได้ล้านชุดของความขัดแย้งและความสามัคคีเป็นซี้ด เบด สำหรับให้บริการ กระบวนการวิวัฒนาการของธรรมชาติและจักรวาล มนุษย์
บริการยานพาหนะของปฏิสัมพันธ์ภายในโซนแบบโต้ตอบเป็นล้านของระบบที่ไม่ใช่เฉพาะหนึ่งจักรวาล แต่มีสี่มิติ ( สามมิติ ถ้าเราวางมีชีวิตและไม่มีชีวิตได้อย่างเหมาะสม ภายใต้มิติทางนิเวศวิทยา ) พารามิเตอร์ระบบ .
- วิกฤตสิ่งแวดล้อมที่บันทึกไว้ตลอดประวัติศาสตร์มนุษย์คือผลของผลสะสมของสุขุม หรือมิฉะนั้นละเลยความเป็นมนุษย์ของหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งของพารามิเตอร์ของระบบ ทำให้ระบบขาดล้านความคิดเห็น
- มีพื้นที่ไร่ที่เป็นหลักของการมีปฏิสัมพันธ์กับชีวภาพ เศรษฐกิจ สังคม และ คอสมอส และ โดย token เดียวกันมีพื้นที่ที่ยังไม่มีการปฏิสัมพันธ์กับจักรวาลของมนุษย์ อย่างไรก็ตามทั้งภูมิภาคเหล่านี้สามารถอ้างว่าเป็นฟรีจากระดับสองผลของภูมิภาค
แบบโต้ตอบ