One of the most important observabl

One of the most important observable facts about world
politics is that some states define their foreign policy
interests more broadly than others and pursue them
more aggressively. International relations theorists refer
to the most successful of these states as ‘major powers’,
or ‘great powers’, in more literary parlance. These states
are especially important in realist thought. Indeed, realist
writers sometimes focus on these states to the exclusion
of lesser powers (e.g. Waltz, 1979; Mearsheimer,
2001). Even empirical research that does not share realist
assumptions commonly finds that major powers behave
differently. For example, Russett & Oneal (2001) found
that dyads containing a major power were significantly
more conflict-prone than others, a result shared by many
other researchers.
Why do some states expand their foreign policy ambitions
and adopt what might be called a major-power foreign
policy? Attempting to rise in status requires a policy
choice. Levy (1983) is among themost explicit in recognizing
this fact. In addition to having substantial military
power, he argues that great powers ‘think of their interests
as continental or global rather than local or regional’. He
points out that ‘they defend their interests more aggressively
and with a wider range of instrumentalities, including
the frequent threat or use ofmilitary force’. It is not obvious
why a state – even a powerful one – would expand its foreign
policy ambitions in this way.Doing so has always been
costly and has frequently ended in defeat and ruin. Not
every state that has had the capacity to pursue this course
has done so. The efforts of others, such as Saddam
Hussein’s Iraq, have ended (often disastrously) well before
they were recognized by other states as major powers.
This article will test several explanations for expanding
foreign policy ambitions. This question is rarely addressed
explicitly but international relations theory nevertheless
suggests several explanations. Because foreign policy ambition
cannot be directly observed, tests of these explanations
must focus on its behavioral manifestations. Expanding

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ข้อเท็จจริง observable สำคัญเกี่ยวกับโลกอย่างใดอย่างหนึ่งการเมืองเป็นว่า บางรัฐกำหนดนโยบายต่างประเทศของพวกเขาสนใจอย่างกว้างขวางขึ้นกว่าคนอื่น ๆ และไล่พวกเขายิ่งอุกอาจ อ้างอิงความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ theoristsการประสบความสำเร็จมากที่สุดของรัฐเหล่านี้เป็น 'สำคัญอำนาจ'หรือ 'อำนาจมาก' ในวรรณกรรมมากขึ้น parlance รัฐเหล่านี้มีความสำคัญอย่างยิ่งใน realist คิด แน่นอน realistผู้เขียนบางครั้งเน้นรัฐเหล่านี้ต้องการแยกออกของอำนาจน้อยกว่า (เช่นวอลซ์ 1979 Mearsheimer2001) . แม้ผลการวิจัยที่ใช้ realistสมมติฐานมักพบที่หลักอำนาจการทำงานแตกต่างกัน ตัวอย่าง Russett และ Oneal (2001) พบว่า dyads ประกอบด้วยกำลังหลักได้อย่างมีนัยสำคัญเพิ่มเติมความขัดแย้งได้ง่ายอื่น ๆ ผลใช้ร่วมกันหลายนักวิจัยอื่น ๆอเมริกาบางทำขยายความทะเยอทะยานนโยบายต่างประเทศของพวกเขาทำไมและนำมาใช้อะไรอาจเรียกว่าพลังงานหลักต่างประเทศนโยบาย พยายามที่จะเพิ่มขึ้นในสถานะต้องใช้นโยบายเลือก อัตรา (1983) เป็น themost ชัดเจนในการจดจำความจริง นอกจากมีทหารที่พบพลังงาน เขาจนให้อำนาจ ' คิดว่าสถานที่ของพวกเขาคอนติเนนตัล หรือสากลแทนท้องถิ่นหรือภูมิภาค ' เขาชี้เห็นว่า ' พวกเขาปกป้องผลประโยชน์ของตนอุกอาจมากและ มีช่วงกว้างของ instrumentalities รวมทั้งคุกคามบ่อยหรือใช้แรง ofmilitary'. ไม่ชัดเจนทำไมรัฐ –แม้มีประสิทธิภาพหนึ่ง – จะขยายของต่างประเทศความทะเยอทะยานของนโยบายในลักษณะนี้ทำได้เสมอค่าใช้จ่ายสูง และมักจะสิ้นสุดในชัยชนะและทำลาย ไม่ทุกรัฐที่มีความสามารถในการไล่ตามหลักสูตรนี้ได้ทำการ ความพยายามของผู้อื่น เช่นซัดดัมHussein ของอิรัก สิ้นสุด (มักยุบยับ) กันก่อนพวกเขาถูกรับรู้ โดยรัฐอื่นเป็นอำนาจหลักบทความนี้จะทดสอบคำอธิบายหลายสำหรับการขยายความทะเยอทะยานของนโยบายต่างประเทศ คำถามนี้ไม่ค่อยได้รับการจัดการแต่ทฤษฎีความสัมพันธ์ระหว่างประเทศอย่างชัดเจนอย่างไรก็ตามแนะนำคำอธิบายหลาย เพราะความใฝ่ฝันของนโยบายต่างประเทศไม่สามารถโดยตรงสังเกต ทดสอบคำอธิบายเหล่านี้ต้องเน้นลักษณะของพฤติกรรม ขยาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หนึ่งในสิ่งสำคัญที่สุดที่น่าจดจำข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการเมืองโลก
คือว่าบางรัฐกำหนดผลประโยชน์ของนโยบายต่างประเทศ
มากขึ้นกว่าคนอื่น ๆ และไล่ตามพวกเขา
มากขึ้น ทฤษฎีความสัมพันธ์ระหว่างประเทศอ้างอิง
ที่จะประสบความสำเร็จมากที่สุดของรัฐเหล่านี้เป็น ' พลัง ' หรือ ' มหาอำนาจใหญ่
' ในวรรณกรรมมากกว่าคำพูด สหรัฐอเมริกา
โดยเฉพาะสำคัญในความเป็นจริงว่า แน่นอนนักเขียนน้อย
บางครั้งเน้นรัฐเหล่านี้เพื่อการยกเว้น
น้อยกว่าอำนาจ ( เช่น วอลซ์ , 1979 ; mearsheimer
, 2001 ) แม้การวิจัยเชิงประจักษ์ที่ไม่ได้เปิดเผยความจริง
สมมติฐานทั่วไปพบว่าประเทศมหาอำนาจประพฤติ
แตกต่างกัน ตัวอย่างเช่น russett &โอนีล ( 2001 ) พบว่าไดแอดที่มีอำนาจใหญ่

ความขัดแย้งอย่างมีนัยสำคัญมากขึ้นมักจะมากกว่าคนอื่น ผลร่วมกัน โดยมาก
นักวิจัยอื่น ๆ .
ทำไมบางรัฐขยายนโยบายต่างประเทศความทะเยอทะยาน
และรับที่อาจจะเรียกได้ว่าเป็นสาขาจากต่างประเทศ
นโยบาย ? พยายามที่จะเพิ่มขึ้นในสถานะ ต้องใช้นโยบาย
ทางเลือก เลวี่ ( 1983 ) ระหว่างที่อยู่ที่ชัดเจนในการ
ความเป็นจริงนี้ นอกจากมีอำนาจทางทหาร
เป็นชิ้นเป็นอัน เขาแย้งว่า พลังที่ยิ่งใหญ่ ' คิดว่าความสนใจ
เป็นทวีปหรือระดับโลกมากกว่าท้องถิ่น หรือภูมิภาค ' เขาชี้ให้เห็นว่า '
พวกเขาปกป้องผลประโยชน์ของตนมากขึ้น
และมีช่วงกว้างของ instrumentalities รวมทั้ง
คุกคามบ่อยหรือมีการใช้บังคับ ' มันไม่ได้ชัดเจนยิ่งขึ้น
ทำไมรัฐที่มีประสิทธิภาพหนึ่ง–จะขยายต่างประเทศ
นโยบายความทะเยอทะยานในวิธีนี้ทำแล้วได้เสมอ
.ราคาแพง และมักจบลงด้วยความพ่ายแพ้ และพัง ไม่
ทุกๆรัฐที่มีความสามารถที่จะไล่ตามหลักสูตร
ได้ทำเช่นนั้น ความพยายามของผู้อื่นเช่น ซัดดัม ฮุสเซนของอิรักได้สิ้นสุดลง
,
( มักจะแหลกลาญ ) ก่อนที่พวกเขาได้รับการยอมรับโดยสหรัฐอเมริกาเป็นมหาอำนาจ
บทความนี้จะทดสอบคำอธิบายหลายขยาย
นโยบายต่างประเทศของความทะเยอทะยานคำถามนี้จะไม่ค่อยให้ความสนใจ
อย่างชัดเจนแต่ระหว่างประเทศทฤษฎีความสัมพันธ์อย่างไรก็ตาม
ชี้ให้เห็นคำอธิบายหลาย เพราะนโยบายต่างประเทศความทะเยอทะยาน
ไม่สามารถสังเกตได้โดยตรง ทดสอบคำอธิบายเหล่านี้
ต้องเน้นในพฤติกรรมปรากฏการณ์ . ขยาย