Some writers suggest there be no mo

Some writers suggest there be no more than five to eight premises (Column A) in one set. For each premise, the student has to read through the entire list of responses (or those still unused) to find the matching response. For this reason, the shorter elements should be in Column B, rather than Column A to minimize the amount of reading needed for each item. Although there is little difference in the length of items in the two columns in Examples 1 and 2, note the improvement in Example 3b when the items in the two columns in Example 3a are reversed.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นักเขียนบางขอแนะนำมีได้ไม่เกินห้าถึงแปดสถาน (คอลัมน์ A) ในหนึ่งชุด สำหรับแต่ละหลักฐาน นักเรียนได้อ่านรายการทั้งหมดของคำตอบ (หรือที่ยังไม่ได้ใช้งาน) ในการค้นหาคำตอบตรงกัน ด้วยเหตุนี้ องค์สั้นควรจะในคอลัมน์ B คอลัมน์ A ให้อ่านที่จำเป็นสำหรับสินค้าแต่ละรายการ แม้จะมีความแตกต่างน้อยความยาวของรายการในคอลัมน์สองในตัวอย่าง 1 และ 2 หมายเหตุปรับปรุงใน 3b อย่างเมื่อมีการกลับรายการในคอลัมน์สองคอลัมน์ในตัวอย่าง 3a

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นักเขียนบางคนแนะนำให้มีไม่เกิน 5-8 สถานที่ (คอลัมน์ A) ในหนึ่งชุด สำหรับสถานที่แต่ละนักเรียนมีการอ่านรายชื่อทั้งหมดของการตอบสนอง (หรือผู้ที่ยังไม่ได้ใช้) เพื่อตอบสนองการจับคู่ ด้วยเหตุนี้องค์ประกอบที่สั้นกว่าควรจะอยู่ในคอลัมน์ B มากกว่าคอลัมน์เพื่อลดปริมาณของการอ่านที่จำเป็นสำหรับแต่ละรายการ แม้ว่าจะมีความแตกต่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ในความยาวของรายการในคอลัมน์ที่สองในตัวอย่างที่ 1 และ 2 ทราบการปรับปรุงในตัวอย่าง 3b เมื่อรายการในคอลัมน์ที่สองในตัวอย่างที่ 3a จะกลับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นักเขียนบางคนแนะนำให้มีได้ไม่เกินห้าถึงแปดสถานที่ ( คอลัมน์ ) ในหนึ่งชุด สำหรับแต่ละสถานที่ นักเรียนต้องอ่านผ่านรายการทั้งหมดของการตอบสนอง ( หรือผู้ที่ยังไม่ได้ใช้งาน ) เพื่อค้นหาที่ตรงกับการตอบสนอง ด้วยเหตุผลนี้ องค์ประกอบสั้นควรอยู่ในคอลัมน์ B มากกว่าคอลัมน์เพื่อลดปริมาณของการอ่านที่จำเป็นสำหรับแต่ละรายการแม้ว่าจะมีความแตกต่างกันเล็กน้อยในความยาวของรายการในคอลัมน์สองคอลัมน์ในตัวอย่างที่ 1 และ 2 ทราบการปรับปรุงในตัวอย่าง 3B เมื่อรายการในคอลัมน์สองคอลัมน์ในตัวอย่าง 3A จะกลับ