Toward A Buddhist Liberation Theolo

Toward A Buddhist Liberation Theology
The mind is not an independent entity; human beings also have bodies.
Where the body is, the mind is. They are mutually dependent. Without
the mind, the body is no different from other nonliving things; without
the body, the mind cannot exist. Physical activities affect the development
and quality of the mind. At the same time, the quality of the mind
also affects the well-being of the physical body.
We are not born in a vacuum but in a society and a culture. We
grow up and live not in an abstraction but in a particular social and
cultural environment. Our life is affected by the quality of food, health
care, and our physical and emotional environment, as well as the
social, cultural, economic, and political environment. We do not live
alone but in a network of complex social relationships. These truisms
bear repeating because many Buddhists believe that they can automatically
overcome sociopolitical problems through inner liberation
from psychological suffering. Such a conception of Buddhism lacks
a structural perspective from which to address social, economic, and
political problems of the modern world.
Such an individualistic attitude might work for a hermit who
renounces the world, but most Buddhists are not hermits. Most Buddhists
live in a complex, interconnected world. Indeed, today even a
hermit cannot avoid this complex nexus. The Thai Buddhist sangha
has been controlled by the government since the nineteenth century.
Buddhist monks all over Thailand eat their daily food given to them by
Thai people, the majority of whom are poor and oppressed. Their sons
become poorly paid laborers in construction and factories, and their
daughters are exploited laborers, or even become prostitutes. Under
such circumstances, how can Buddhists avoid their social responsibility?
In the light of these sociopolitical issues and the underlying
structures of contemporary life, Buddhist liberation theology needs to
be integrated so as to include social as well as personal liberation.
From the perspective of Buddhist liberation theory, the solution
of Thailand’s structural problems is threefold. First, Buddhist-based
communities all over Thailand need to be linked, forming a grassroots
movement to combat social injustice and environmental destruction.
Their more self-sustaining economies and decentralized polity can
serve as models for a better society. Second, Buddhist intellectuals and
social workers at all levels should learn more from the oppressed. The
former Thaksin government’s popular policies, such as “village loans”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ไปปลดปล่อยเปรียญจิตใจไม่ใช่องค์กรอิสระ นอกจากนี้มนุษย์ยังมีร่างกายร่างกาย จิตใจเป็น พวกเขาเป็นอิสระแก่กันและกัน โดยไม่ต้องจิตใจ ร่างกายจะไม่แตกต่างจากสิ่งอื่น ๆ nonliving โดยไม่ต้องร่างกาย จิตใจไม่มีอยู่ กิจกรรมทางกายภาพมีผลต่อการพัฒนาและคุณภาพของจิตใจ ในเวลาเดียวกัน คุณภาพของจิตใจนอกจากนี้ยัง มีผลดีของร่างกายทางกายภาพเราไม่ได้เกิด ในสุญญากาศ แต่ ในสังคมและวัฒนธรรม เราเติบโตขึ้น และสดไม่ abstraction เป็น แต่เฉพาะที่สังคม และสภาพแวดล้อมทางวัฒนธรรม ชีวิตของเราจะมีผลต่อคุณภาพของอาหาร สุขภาพดูแล และล้อมทางกายภาพ และทางอารมณ์ รวมทั้งสภาพแวดล้อมทางสังคม วัฒนธรรม เศรษฐกิจ และการเมือง เราไม่ได้อยู่แต่เพียงอย่างเดียวในเครือข่ายของความสัมพันธ์ทางสังคมที่ซับซ้อน Truisms เหล่านี้หมีซ้ำ เพราะชาวพุทธจำนวนมากเชื่อว่า พวกเขาจะเอาชนะปัญหาปลดปล่อยภายใน sociopoliticalจากทุกข์ทางจิตใจ ขาดความคิดดังกล่าวเป็นของพุทธศาสนาเป็นมุมมองโครงสร้างที่อยู่สังคม เศรษฐกิจ และปัญหาทางการเมืองของโลกสมัยใหม่อาจทำงานทัศนคติเช่น individualistic เป็นฤาษีที่ตัดสินใจทำโลก แต่ส่วนใหญ่พุทธไม่ hermits พุทธส่วนใหญ่อยู่ในโลกที่ซับซ้อน มกราคม จริง ๆ แม้แต่วันนี้ฤาษีไม่นเน็กซัสนี้ซับซ้อน Sangha พุทธศักราชมีการควบคุม โดยรัฐบาลตั้งแต่ศตวรรษพระพุทธทั่วไทยกินอาหารประจำวันให้กันได้ด้วยคนไทย ส่วนใหญ่ที่มีฐานะยากจน และอ่อนแอ บุตรของพวกเขาไม่ดีกลายเป็นจ่ายแรงของการบุกเบิกก่อสร้างและโรงงาน และการลูกสาวจะสามารถแรงของการบุกเบิก หรือแม้กระทั่งกลายเป็น โสเภณี ภายใต้สถานการณ์ วิธีสามารถพุทธหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบต่อสังคมหรือไม่นี้ปัญหา sociopolitical และต้นแบบโครงสร้างของชีวิต เปรียญปลดปล่อยต้องการสามารถรวมเพื่อให้มีการปลดปล่อยทางสังคม รวมทั้งบุคคลจากมุมมองของทฤษฎีพุทธปลดปล่อย การแก้ปัญหาปัญหาโครงสร้างของประเทศไทยคือ threefold แรก ตามพุทธชุมชนประเทศไทยจำเป็นต้องลิงค์ ขึ้นรูปเป็นรากหญ้าการเคลื่อนไหวในการต่อสู้กับความอยุติธรรมทางสังคมและทำลายสิ่งแวดล้อมเศรษฐกิจได้ด้วยตนเองมากขึ้นและสามารถ polity แบบกระจายศูนย์ของพวกเขาทำหน้าที่เป็นแบบจำลองสังคมดี สอง นักวิชาการพุทธศาสนา และคนในสังคมทุกระดับควรศึกษาเพิ่มเติมจากที่อ่อนแอ ที่ของรัฐบาลทักษิณอดีตนิยมนโยบาย เช่น "สินเชื่อบ้าน"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ต่อพุทธศาสนาวิมุตติธรรม
ใจไม่ได้เป็นองค์กรอิสระ; มนุษย์ยังมีร่างกาย.
ที่ร่างกายมีความคิดเป็น พวกเขาจะขึ้นอยู่ร่วมกัน โดยไม่ต้องมี
จิตใจร่างกายไม่แตกต่างจากสิ่งที่ nonliving อื่น ๆ โดยไม่ต้องมี
ร่างกายจิตใจไม่สามารถอยู่ได้ กิจกรรมการออกกำลังกายส่งผลกระทบต่อการพัฒนา
และคุณภาพของจิตใจ ในขณะเดียวกันคุณภาพของจิตใจ
ยังมีผลต่อความเป็นอยู่ของร่างกาย.
เราจะไม่ได้เกิดในสูญญากาศ แต่ในสังคมและวัฒนธรรม เรา
เติบโตขึ้นและมีชีวิตอยู่ไม่ได้อยู่ในสิ่งที่เป็นนามธรรม แต่ในสังคมและโดยเฉพาะอย่างยิ่ง
สภาพแวดล้อมทางวัฒนธรรม ชีวิตของเราได้รับผลกระทบจากคุณภาพของอาหารสุขภาพ
การดูแลรักษาและสภาพแวดล้อมทางกายภาพและอารมณ์ของเราเช่นเดียวกับ
สังคมวัฒนธรรมเศรษฐกิจและสภาพแวดล้อมทางการเมือง เราไม่ได้อยู่
คนเดียว แต่อยู่ในเครือข่ายของความสัมพันธ์ทางสังคมที่ซับซ้อน truisms เหล่า
หมีซ้ำเพราะหลายชาวพุทธเชื่อว่าพวกเขาจะสามารถ
เอาชนะปัญหาการเมืองภายในผ่านการปลดปล่อย
จากความทุกข์ทรมานทางด้านจิตใจ ความคิดดังกล่าวของพุทธศาสนาขาด
มุมมองของโครงสร้างที่จะอยู่ในสังคมเศรษฐกิจและ
ปัญหาทางการเมืองของโลกสมัยใหม่.
ดังกล่าวทัศนคติปัจเจกอาจทำงานสำหรับฤาษีที่
สละโลก แต่ชาวพุทธส่วนใหญ่จะไม่ฤาษี ชาวพุทธส่วนใหญ่
อาศัยอยู่ในความซับซ้อนของโลกที่เชื่อมต่อกัน อันที่จริงวันนี้แม้
ฤาษีไม่สามารถหลีกเลี่ยงการเชื่อมต่อที่ซับซ้อนนี้ ไทยพุทธสังฆะ
ได้รับการควบคุมโดยรัฐบาลตั้งแต่ศตวรรษที่สิบเก้า.
พระสงฆ์ทั่วประเทศกินอาหารในชีวิตประจำวันของพวกเขาให้แก่พวกเขาโดย
คนไทยส่วนใหญ่ของผู้ที่เป็นคนยากจนและถูกกดขี่ ลูกหลานของพวกเขา
กลายเป็นคนงานจ่ายต่ำในการก่อสร้างและโรงงานของพวกเขาและ
ลูกสาวจะใช้ประโยชน์แรงงานหรือแม้กระทั่งการเป็นโสเภณี ภายใต้
สถานการณ์เช่นวิธีการที่ชาวพุทธสามารถหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบต่อสังคมของพวกเขา
ในแง่ของปัญหาการเมืองเหล่านี้และอยู่ภายใต้
โครงสร้างของสิ่งมีชีวิตร่วมสมัยวิมุตติธรรมทางพุทธศาสนาความต้องการที่
จะบูรณาการเพื่อให้เป็นไป ได้แก่ สังคมเช่นเดียวกับการปลดปล่อยส่วนบุคคล.
จากมุมมองของพุทธศาสนา ทฤษฎีการปลดปล่อย, การแก้ปัญหา
ของปัญหาเชิงโครงสร้างของไทยเป็นสามเท่า ครั้งแรกที่นับถือศาสนาพุทธตาม
ชุมชนทั่วประเทศจะต้องมีการเชื่อมโยงการสร้างรากหญ้า
การเคลื่อนไหวเพื่อต่อสู้กับความอยุติธรรมทางสังคมและการทำลายสิ่งแวดล้อม.
ของพวกเขามากขึ้นเศรษฐกิจอย่างยั่งยืนด้วยตนเองและการกระจายอำนาจรัฐธรรมนูญสามารถ
ทำหน้าที่เป็นแบบจำลองสำหรับสังคมที่ดีกว่า ประการที่สองปัญญาชนชาวพุทธและ
นักสังคมสงเคราะห์ในทุกระดับควรจะเรียนรู้เพิ่มเติมจากผู้ที่ถูกกดขี่
อดีตรัฐบาลทักษิณนโยบายที่นิยมเช่น "เงินให้กู้ยืมหมู่บ้าน"

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทางพุทธ วิมุตติธรรม
จิตใจไม่ได้เป็นนิติบุคคลอิสระ มนุษย์มีร่างกาย
ที่ร่างกาย จิตใจเป็น พวกเขาจะร่วมกันจัด โดย
จิตใจ ร่างกายจะไม่แตกต่างจากสิ่งไม่มีชีวิต ปราศจาก
ร่างกาย จิตใจก็มีอยู่ กิจกรรมทางกายภาพที่มีผลต่อการพัฒนา
และคุณภาพของจิตใจ ในขณะเดียวกันคุณภาพของจิตใจ
ยังส่งผลกระทบต่อความเป็นอยู่ของกาย
เราไม่เกิดในสุญญากาศ แต่ในสังคม และ วัฒนธรรม เรา
เติบโต และอยู่ไม่ได้ในสิ่งที่เป็นนามธรรม แต่ในสังคมที่เฉพาะเจาะจงและ
สิ่งแวดล้อมทางวัฒนธรรม ชีวิตของเราได้รับผลกระทบจากคุณภาพของอาหารการดูแลสุขภาพ ,
, และสภาพแวดล้อมทางกายภาพและทางอารมณ์ของเรา ตลอดจน
ทางสังคม วัฒนธรรม เศรษฐกิจ และสภาพแวดล้อมทางการเมือง เราไม่ได้อาศัยอยู่
เพียงอย่างเดียว แต่ในเครือข่ายของความสัมพันธ์ทางสังคมที่ซับซ้อน เหล่านี้ truisms
หมีทำซ้ำ เพราะบรรดาพุทธศาสนิกชนเชื่อว่าพวกเขาสามารถเอาชนะปัญหาผ่าน

sociopolitical ปลดปล่อยภายในจิตทุกข์ เช่นความคิดของพุทธศาสนาขาด
มุมมองโครงสร้างซึ่งอยู่ที่สังคม เศรษฐกิจ และปัญหาการเมือง

ของโลกสมัยใหม่เช่นส่วนตัวทัศนคติอาจทำงานฤาษีที่
ปฏิเสธโลก แต่ชาวพุทธส่วนใหญ่ไม่ค่อยฤๅษี . ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ
อยู่ในคอมเพล็กซ์ , เชื่อมโลก แน่นอน วันนี้แม้
ฤาษีไม่สามารถหลีกเลี่ยงการเชื่อมต่อที่ซับซ้อนนี้ พระสงฆ์ไทย
ถูกควบคุมโดยรัฐบาลตั้งแต่ศตวรรษที่สิบเก้า
พระสงฆ์ทั่วประเทศ กินอาหารทุกวันของพวกเขาให้แก่พวกเขาโดย
คนไทยส่วนใหญ่ที่ยากจนและถูกกดขี่ บุตรชาย
กลายเป็นแรงงานในโรงงานและงานจ้างก่อสร้าง และลูกสาวของตน
จะใช้ประโยชน์แรงงาน หรือแม้แต่กลายเป็นโสเภณี ภายใต้
สถานการณ์เช่น ทำไมชาวพุทธหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบต่อสังคมของพวกเขา
ในแง่ของปัญหาเหล่านี้และ sociopolitical ต้นแบบ
โครงสร้างของชีวิตร่วมสมัยเทววิทยาการปลดปล่อยพุทธต้อง
สามารถบูรณาการเพื่อรวมทางสังคม รวมทั้งการปลดปล่อยส่วนบุคคล .
จากมุมมองของทฤษฎีปลดปล่อยพุทธ , โซลูชั่น
ของปัญหาโครงสร้างของประเทศไทยเป็นสามเท่า ก่อนพุทธตาม
ชุมชนทั่วประเทศ จะต้องมีการเชื่อมโยงการสร้างการเคลื่อนไหวระดับรากหญ้า
เพื่อต่อสู้กับความอยุติธรรมทางสังคมและการทำลายสิ่งแวดล้อม
ของประเทศตนเองและรัฐสามารถกระจาย
เป็นรูปแบบสังคมที่ดีขึ้น ที่สอง , พุทธปัญญาชนและ
สังคมทุกระดับควรเรียนรู้เพิ่มเติมจากการกดขี่
อดีตรัฐบาลทักษิณนโยบายที่ได้รับความนิยม เช่น " ธนาคารหมู่บ้าน "