- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
“I'll leave that to you, then, I'll
“I'll leave that to you, then, I'll go get Nfirea.”
“That's more like it! A capital idea! Ane-san, let me go with you.”
Although this would leave the house empty, Enri wasn't bothered by it. After all, there had never been any issues with thieves breaking in before.
Together with Kaijali, Enri left the house just after Nemu did.
The wind blew in Enri’s face, carrying with it the scent of the grass and warmed by the gentle light of the morning sun. Enri took a deep breath, and when she turned to look at Kaijali, he was breathing in the scent as well. Enri couldn’t resist laughing at the sight, and Kaijali scowled, trying to regain his lost dignity with a fierce expression. Perhaps the Enri of the past would have been afraid, but Enri was used to life with the goblins now, and she knew this was just how he smiled.
On this refreshing, cool and clear day, Enri proceeded to the house next to hers.
It had been left ownerless from the tragedy that had befallen their village recently, and had become the home of the alchemists from E-Rantel, the Bareares.
The house was occupied by two people, Lizzie Bareare, the wizened old woman and her grandson, Enri’s good friend Nfirea Bareare. The two of them spent their days cooped up in the house, processing herbs to make potions and other medicines.
Not working closely with other villagers was a good reason to be isolated, and in the worst case scenario, to be kicked out of the village. But it was different for those two.
In every village, an apothecary ― someone who could prepare medicines in case of disease or injury ― was indispensable. They could be said to be important enough that the villagers would plead, “you don’t need to do anything except make medicine for us”.
This went double for a place like Carne Village, which had no access to priests who could use healing magic. For larger villages, priests would double as the village apothecary.
Priests would charge an appropriate fee for their healing magic. Or rather, it might be better to say that they would need to charge the fee. If the villagers could not afford to pay, then they would offer up their labour instead. For those who lacked the ability to even do that, the priests would use medicines compounded from herbs, since herbal cures were less expensive than magical healing.
One of the goblins in the village was a cleric, and he could heal minor wounds with ease, but the villagers had come together with the opinion that he should save up his power for an emergency, unless someone was very badly hurt . Not to mention, the cleric’s healing spells were very limited and lacked the ability to heal diseases or neutralize poisons.
Even so, despite the vital job they performed, the villagers didn’t dare to go near them.
The reason for this was abundantly clear as one approached the Bareares’ residence.
Enri scrunched up her nose, as did Kaijali. The house they were approaching was wreathed in an acrid odor. All things considered, it wasn’t actually that bad, but it still felt awful. The smell released from crushing up herbs might be off-putting, but ultimately it was only the scent of plants, and was not dangerous in itself.
Breathing through her mouth, Enri knocked on the door.
She knocked quite a few times, but nobody answered the door. Just when she thought nobody was home, the sound of someone approaching came from the other side, and after a lock was hastily fumbled with, the door opened.
ー!?
She did not want to react with her expression or words, but the smell coming from inside the house was truly horrific.
It was painful.
A harsh, stinging pain seared her eyes, nose and mouth. Worse still, the vile stench from inside the house suggested that the miasma around the house was nothing more than what had leaked out from inside.
“Good morning, Enri!”
Nfirea’s eyes, which were visible from between the gaps in his long hair, were wide open and blood-shot. He must have stayed up all night for alchemical experiments again.
She did not want to open her mouth to speak when she was enveloped by the eye-watering gas, but it would be rude not to return a greeting.
“G-good morning, Enfi.”
She felt her throat dry out as she said that.
“Morning, Ani-san.”
“Ah, good morning, Kai… Kaijali-san… Huh, it’s morning already? I was working so hard I didn’t notice. Seeing the sun makes me realize how the time just flew by… ahhh, I’ve been doing so many experiments recently, I need to get out of the house.”
Nfirea stretched like a cat and yawned.
“Looks like you’ve been burning the midnight oil, huh―”
Enri was about to add “breakfast’s ready, come over with your Obaa-chan”, but Nfirea interrupted. Or rather, instead of saying he interrupted her, it might be better to say that she was overwhelmed by his boyish enthusiasm.
“It’s amazing, Enri!”
Nfirea rushed up to her. His work clothes reeked of that same stinging odor which filled the rest of the house. Although Enri wanted very much to back away from him, she forced herself to endure it, because Nfirea was her dear friend.
“What, what happened, Enfi?”
“You’ve got to hear this! We finally managed to perfect the procedure for brewing a new type of potion. This is going to change the world! Even though all we did was to mix the herbs that we gathered into the solution, we managed to produce a purple potion!”
The only reply he received was a “Hah?”
Enri had no idea how this was amazing. Was the potion purple because they infused purple cabbage into it?
“And it can cure wounds! The healing speed’s on par with alchemically-refined potions!”
Enri raised his hands, showing off his delicate, slender arms that were unmarred by injury. Enri thought, “I have bigger biceps than he does”, but Nfirea didn’t stop there.
“Which is to say!”
“Yes, yes, that’s wonderful, tell us about it later.”
Kaijali spoke as he took a step forward.
“Ani-san here looks like he’s been sleeping too little and partying too hard. Maybe he’s high or something? Ane-san, let me take care of this. Why don’t you go back first?”
“Will it be all right?”
“Sure it will. I’ll splash some cold water on his face and when he calms down, I’ll bring him over. If you take too long, others will get worried. Say, what about Obaa-chan?”
“Obaa-chan’s still got her head buried in her research… I don’t think she’ll be coming for breakfast. I’m sorry, you went through all this trouble to prepare breakfast for us…”
“Ah, don’t worry about it. I was thinking that Lizzie-sama would probably be doing that.”
Situations like these had come up quite a few times already, so that wasn’t a surprise.
“Then, Ane-san, you should head back first.”
With that said, there was nothing to do but leave.
“Then, I’ll leave him to you.”
As he watched Enri leave, Kaijali turned a cold stare on Nfirea.
“Do you know what you just did? The only time a girl listens to a man talking about what he likes is if she likes the person. If she doesn’t like that person, then that blabbering’s only going to turn her off!”
“…I’m sorry, I just thought that since we made that amazing discovery… but it was really amazing! Revolutionary, even!”
Kaijali interrupted the motor-mouthed rant with a chopping motion. Clearly, Nfirea had not gotten the message he was trying to convey.
“Look, Ani-san. Are you alright with this? You’re in love with Ane-san, aren’t you?”
Nfirea replied with an “Mm,” and nodded his head vigorously.
“Then you have to make her the most important person in your heart. More important than your potions.”
“…I get it. I’ll try.”
“Do, or do not. There is no try. You need to win her heart. Me and the rest of the lads will do our best to support you. Plus, it’s not just us, even imouto-san agreed to help you out. I hope you get yourself together and do your part, Ani-san.”
“Mmm…”
“If you’re just waiting for her to say “I like you” first, then more likely than not, someone else is going to snatch her away! You’ve got to work up the courage to tell her how you really feel.”
That line pierced Nfirea’s heart like a dagger between the ribs.
“Still, despite everything I said, looks like you’ve been doing pretty well on that front yourself, Ani-san. Used to be you couldn’t even say a word in front of her. Now you can carry on a normal conversation, right?”
“That was because I didn’t have much chance to talk with Enri unless I came around to gather herbs… Now that I’ve moved into the village, I’m around her a lot more.”
“That’s it, that’s the spirit. All that’s left is to gather your courage and step up to the plate. Maybe you should show off your strength first. According to the villagers, strong men are still the most popular. Well, for the forty-nine year old women in the village, anyways.”
“I’m not too confident in my arm strength. Maybe I should do more farm work or something?”
“Nah, what you should be using is this, Ani-san,” Kaijali spoke while gently knocking on his head.
“Settle things with this. And then work your magic. If me or one of the lads think what you said was good, we’ll pose like this. That’s when you’re going to say or do something that’ll make her fall for you instantly.”
Kaijali posed to show off his shoulder muscles. They bulged mightily under his skin.
“Kinda like that. And if you need a more impressive demonstration…”
Next, Kaijali flexed his pectorals. Although he was quite short, his athletic, muscular body attested to the fact that he was a born warrior.
Nfirea wondered Why these kind of poses? But he couldn’t actually say that, because he’d already accepted Kaijali’s goodwill. Still, there was one question he wanted to ask.
“I… I’m curious, why are you guys doing this? I mean, I know you’re Enri’s subordinates and you’re loyal to her, but I don’t unders
“That's more like it! A capital idea! Ane-san, let me go with you.”
Although this would leave the house empty, Enri wasn't bothered by it. After all, there had never been any issues with thieves breaking in before.
Together with Kaijali, Enri left the house just after Nemu did.
The wind blew in Enri’s face, carrying with it the scent of the grass and warmed by the gentle light of the morning sun. Enri took a deep breath, and when she turned to look at Kaijali, he was breathing in the scent as well. Enri couldn’t resist laughing at the sight, and Kaijali scowled, trying to regain his lost dignity with a fierce expression. Perhaps the Enri of the past would have been afraid, but Enri was used to life with the goblins now, and she knew this was just how he smiled.
On this refreshing, cool and clear day, Enri proceeded to the house next to hers.
It had been left ownerless from the tragedy that had befallen their village recently, and had become the home of the alchemists from E-Rantel, the Bareares.
The house was occupied by two people, Lizzie Bareare, the wizened old woman and her grandson, Enri’s good friend Nfirea Bareare. The two of them spent their days cooped up in the house, processing herbs to make potions and other medicines.
Not working closely with other villagers was a good reason to be isolated, and in the worst case scenario, to be kicked out of the village. But it was different for those two.
In every village, an apothecary ― someone who could prepare medicines in case of disease or injury ― was indispensable. They could be said to be important enough that the villagers would plead, “you don’t need to do anything except make medicine for us”.
This went double for a place like Carne Village, which had no access to priests who could use healing magic. For larger villages, priests would double as the village apothecary.
Priests would charge an appropriate fee for their healing magic. Or rather, it might be better to say that they would need to charge the fee. If the villagers could not afford to pay, then they would offer up their labour instead. For those who lacked the ability to even do that, the priests would use medicines compounded from herbs, since herbal cures were less expensive than magical healing.
One of the goblins in the village was a cleric, and he could heal minor wounds with ease, but the villagers had come together with the opinion that he should save up his power for an emergency, unless someone was very badly hurt . Not to mention, the cleric’s healing spells were very limited and lacked the ability to heal diseases or neutralize poisons.
Even so, despite the vital job they performed, the villagers didn’t dare to go near them.
The reason for this was abundantly clear as one approached the Bareares’ residence.
Enri scrunched up her nose, as did Kaijali. The house they were approaching was wreathed in an acrid odor. All things considered, it wasn’t actually that bad, but it still felt awful. The smell released from crushing up herbs might be off-putting, but ultimately it was only the scent of plants, and was not dangerous in itself.
Breathing through her mouth, Enri knocked on the door.
She knocked quite a few times, but nobody answered the door. Just when she thought nobody was home, the sound of someone approaching came from the other side, and after a lock was hastily fumbled with, the door opened.
ー!?
She did not want to react with her expression or words, but the smell coming from inside the house was truly horrific.
It was painful.
A harsh, stinging pain seared her eyes, nose and mouth. Worse still, the vile stench from inside the house suggested that the miasma around the house was nothing more than what had leaked out from inside.
“Good morning, Enri!”
Nfirea’s eyes, which were visible from between the gaps in his long hair, were wide open and blood-shot. He must have stayed up all night for alchemical experiments again.
She did not want to open her mouth to speak when she was enveloped by the eye-watering gas, but it would be rude not to return a greeting.
“G-good morning, Enfi.”
She felt her throat dry out as she said that.
“Morning, Ani-san.”
“Ah, good morning, Kai… Kaijali-san… Huh, it’s morning already? I was working so hard I didn’t notice. Seeing the sun makes me realize how the time just flew by… ahhh, I’ve been doing so many experiments recently, I need to get out of the house.”
Nfirea stretched like a cat and yawned.
“Looks like you’ve been burning the midnight oil, huh―”
Enri was about to add “breakfast’s ready, come over with your Obaa-chan”, but Nfirea interrupted. Or rather, instead of saying he interrupted her, it might be better to say that she was overwhelmed by his boyish enthusiasm.
“It’s amazing, Enri!”
Nfirea rushed up to her. His work clothes reeked of that same stinging odor which filled the rest of the house. Although Enri wanted very much to back away from him, she forced herself to endure it, because Nfirea was her dear friend.
“What, what happened, Enfi?”
“You’ve got to hear this! We finally managed to perfect the procedure for brewing a new type of potion. This is going to change the world! Even though all we did was to mix the herbs that we gathered into the solution, we managed to produce a purple potion!”
The only reply he received was a “Hah?”
Enri had no idea how this was amazing. Was the potion purple because they infused purple cabbage into it?
“And it can cure wounds! The healing speed’s on par with alchemically-refined potions!”
Enri raised his hands, showing off his delicate, slender arms that were unmarred by injury. Enri thought, “I have bigger biceps than he does”, but Nfirea didn’t stop there.
“Which is to say!”
“Yes, yes, that’s wonderful, tell us about it later.”
Kaijali spoke as he took a step forward.
“Ani-san here looks like he’s been sleeping too little and partying too hard. Maybe he’s high or something? Ane-san, let me take care of this. Why don’t you go back first?”
“Will it be all right?”
“Sure it will. I’ll splash some cold water on his face and when he calms down, I’ll bring him over. If you take too long, others will get worried. Say, what about Obaa-chan?”
“Obaa-chan’s still got her head buried in her research… I don’t think she’ll be coming for breakfast. I’m sorry, you went through all this trouble to prepare breakfast for us…”
“Ah, don’t worry about it. I was thinking that Lizzie-sama would probably be doing that.”
Situations like these had come up quite a few times already, so that wasn’t a surprise.
“Then, Ane-san, you should head back first.”
With that said, there was nothing to do but leave.
“Then, I’ll leave him to you.”
As he watched Enri leave, Kaijali turned a cold stare on Nfirea.
“Do you know what you just did? The only time a girl listens to a man talking about what he likes is if she likes the person. If she doesn’t like that person, then that blabbering’s only going to turn her off!”
“…I’m sorry, I just thought that since we made that amazing discovery… but it was really amazing! Revolutionary, even!”
Kaijali interrupted the motor-mouthed rant with a chopping motion. Clearly, Nfirea had not gotten the message he was trying to convey.
“Look, Ani-san. Are you alright with this? You’re in love with Ane-san, aren’t you?”
Nfirea replied with an “Mm,” and nodded his head vigorously.
“Then you have to make her the most important person in your heart. More important than your potions.”
“…I get it. I’ll try.”
“Do, or do not. There is no try. You need to win her heart. Me and the rest of the lads will do our best to support you. Plus, it’s not just us, even imouto-san agreed to help you out. I hope you get yourself together and do your part, Ani-san.”
“Mmm…”
“If you’re just waiting for her to say “I like you” first, then more likely than not, someone else is going to snatch her away! You’ve got to work up the courage to tell her how you really feel.”
That line pierced Nfirea’s heart like a dagger between the ribs.
“Still, despite everything I said, looks like you’ve been doing pretty well on that front yourself, Ani-san. Used to be you couldn’t even say a word in front of her. Now you can carry on a normal conversation, right?”
“That was because I didn’t have much chance to talk with Enri unless I came around to gather herbs… Now that I’ve moved into the village, I’m around her a lot more.”
“That’s it, that’s the spirit. All that’s left is to gather your courage and step up to the plate. Maybe you should show off your strength first. According to the villagers, strong men are still the most popular. Well, for the forty-nine year old women in the village, anyways.”
“I’m not too confident in my arm strength. Maybe I should do more farm work or something?”
“Nah, what you should be using is this, Ani-san,” Kaijali spoke while gently knocking on his head.
“Settle things with this. And then work your magic. If me or one of the lads think what you said was good, we’ll pose like this. That’s when you’re going to say or do something that’ll make her fall for you instantly.”
Kaijali posed to show off his shoulder muscles. They bulged mightily under his skin.
“Kinda like that. And if you need a more impressive demonstration…”
Next, Kaijali flexed his pectorals. Although he was quite short, his athletic, muscular body attested to the fact that he was a born warrior.
Nfirea wondered Why these kind of poses? But he couldn’t actually say that, because he’d already accepted Kaijali’s goodwill. Still, there was one question he wanted to ask.
“I… I’m curious, why are you guys doing this? I mean, I know you’re Enri’s subordinates and you’re loyal to her, but I don’t unders
0/5000
“I'll leave that to you, then, I'll go get Nfirea.”“That's more like it! A capital idea! Ane-san, let me go with you.”Although this would leave the house empty, Enri wasn't bothered by it. After all, there had never been any issues with thieves breaking in before.Together with Kaijali, Enri left the house just after Nemu did.The wind blew in Enri’s face, carrying with it the scent of the grass and warmed by the gentle light of the morning sun. Enri took a deep breath, and when she turned to look at Kaijali, he was breathing in the scent as well. Enri couldn’t resist laughing at the sight, and Kaijali scowled, trying to regain his lost dignity with a fierce expression. Perhaps the Enri of the past would have been afraid, but Enri was used to life with the goblins now, and she knew this was just how he smiled.On this refreshing, cool and clear day, Enri proceeded to the house next to hers.It had been left ownerless from the tragedy that had befallen their village recently, and had become the home of the alchemists from E-Rantel, the Bareares.The house was occupied by two people, Lizzie Bareare, the wizened old woman and her grandson, Enri’s good friend Nfirea Bareare. The two of them spent their days cooped up in the house, processing herbs to make potions and other medicines.Not working closely with other villagers was a good reason to be isolated, and in the worst case scenario, to be kicked out of the village. But it was different for those two.In every village, an apothecary ― someone who could prepare medicines in case of disease or injury ― was indispensable. They could be said to be important enough that the villagers would plead, “you don’t need to do anything except make medicine for us”.This went double for a place like Carne Village, which had no access to priests who could use healing magic. For larger villages, priests would double as the village apothecary.Priests would charge an appropriate fee for their healing magic. Or rather, it might be better to say that they would need to charge the fee. If the villagers could not afford to pay, then they would offer up their labour instead. For those who lacked the ability to even do that, the priests would use medicines compounded from herbs, since herbal cures were less expensive than magical healing.One of the goblins in the village was a cleric, and he could heal minor wounds with ease, but the villagers had come together with the opinion that he should save up his power for an emergency, unless someone was very badly hurt . Not to mention, the cleric’s healing spells were very limited and lacked the ability to heal diseases or neutralize poisons.Even so, despite the vital job they performed, the villagers didn’t dare to go near them.The reason for this was abundantly clear as one approached the Bareares’ residence.Enri scrunched up her nose, as did Kaijali. The house they were approaching was wreathed in an acrid odor. All things considered, it wasn’t actually that bad, but it still felt awful. The smell released from crushing up herbs might be off-putting, but ultimately it was only the scent of plants, and was not dangerous in itself.
Breathing through her mouth, Enri knocked on the door.
She knocked quite a few times, but nobody answered the door. Just when she thought nobody was home, the sound of someone approaching came from the other side, and after a lock was hastily fumbled with, the door opened.
ー!?
She did not want to react with her expression or words, but the smell coming from inside the house was truly horrific.
It was painful.
A harsh, stinging pain seared her eyes, nose and mouth. Worse still, the vile stench from inside the house suggested that the miasma around the house was nothing more than what had leaked out from inside.
“Good morning, Enri!”
Nfirea’s eyes, which were visible from between the gaps in his long hair, were wide open and blood-shot. He must have stayed up all night for alchemical experiments again.
She did not want to open her mouth to speak when she was enveloped by the eye-watering gas, but it would be rude not to return a greeting.
“G-good morning, Enfi.”
She felt her throat dry out as she said that.
“Morning, Ani-san.”
“Ah, good morning, Kai… Kaijali-san… Huh, it’s morning already? I was working so hard I didn’t notice. Seeing the sun makes me realize how the time just flew by… ahhh, I’ve been doing so many experiments recently, I need to get out of the house.”
Nfirea stretched like a cat and yawned.
“Looks like you’ve been burning the midnight oil, huh―”
Enri was about to add “breakfast’s ready, come over with your Obaa-chan”, but Nfirea interrupted. Or rather, instead of saying he interrupted her, it might be better to say that she was overwhelmed by his boyish enthusiasm.
“It’s amazing, Enri!”
Nfirea rushed up to her. His work clothes reeked of that same stinging odor which filled the rest of the house. Although Enri wanted very much to back away from him, she forced herself to endure it, because Nfirea was her dear friend.
“What, what happened, Enfi?”
“You’ve got to hear this! We finally managed to perfect the procedure for brewing a new type of potion. This is going to change the world! Even though all we did was to mix the herbs that we gathered into the solution, we managed to produce a purple potion!”
The only reply he received was a “Hah?”
Enri had no idea how this was amazing. Was the potion purple because they infused purple cabbage into it?
“And it can cure wounds! The healing speed’s on par with alchemically-refined potions!”
Enri raised his hands, showing off his delicate, slender arms that were unmarred by injury. Enri thought, “I have bigger biceps than he does”, but Nfirea didn’t stop there.
“Which is to say!”
“Yes, yes, that’s wonderful, tell us about it later.”
Kaijali spoke as he took a step forward.
“Ani-san here looks like he’s been sleeping too little and partying too hard. Maybe he’s high or something? Ane-san, let me take care of this. Why don’t you go back first?”
“Will it be all right?”
“Sure it will. I’ll splash some cold water on his face and when he calms down, I’ll bring him over. If you take too long, others will get worried. Say, what about Obaa-chan?”
“Obaa-chan’s still got her head buried in her research… I don’t think she’ll be coming for breakfast. I’m sorry, you went through all this trouble to prepare breakfast for us…”
“Ah, don’t worry about it. I was thinking that Lizzie-sama would probably be doing that.”
Situations like these had come up quite a few times already, so that wasn’t a surprise.
“Then, Ane-san, you should head back first.”
With that said, there was nothing to do but leave.
“Then, I’ll leave him to you.”
As he watched Enri leave, Kaijali turned a cold stare on Nfirea.
“Do you know what you just did? The only time a girl listens to a man talking about what he likes is if she likes the person. If she doesn’t like that person, then that blabbering’s only going to turn her off!”
“…I’m sorry, I just thought that since we made that amazing discovery… but it was really amazing! Revolutionary, even!”
Kaijali interrupted the motor-mouthed rant with a chopping motion. Clearly, Nfirea had not gotten the message he was trying to convey.
“Look, Ani-san. Are you alright with this? You’re in love with Ane-san, aren’t you?”
Nfirea replied with an “Mm,” and nodded his head vigorously.
“Then you have to make her the most important person in your heart. More important than your potions.”
“…I get it. I’ll try.”
“Do, or do not. There is no try. You need to win her heart. Me and the rest of the lads will do our best to support you. Plus, it’s not just us, even imouto-san agreed to help you out. I hope you get yourself together and do your part, Ani-san.”
“Mmm…”
“If you’re just waiting for her to say “I like you” first, then more likely than not, someone else is going to snatch her away! You’ve got to work up the courage to tell her how you really feel.”
That line pierced Nfirea’s heart like a dagger between the ribs.
“Still, despite everything I said, looks like you’ve been doing pretty well on that front yourself, Ani-san. Used to be you couldn’t even say a word in front of her. Now you can carry on a normal conversation, right?”
“That was because I didn’t have much chance to talk with Enri unless I came around to gather herbs… Now that I’ve moved into the village, I’m around her a lot more.”
“That’s it, that’s the spirit. All that’s left is to gather your courage and step up to the plate. Maybe you should show off your strength first. According to the villagers, strong men are still the most popular. Well, for the forty-nine year old women in the village, anyways.”
“I’m not too confident in my arm strength. Maybe I should do more farm work or something?”
“Nah, what you should be using is this, Ani-san,” Kaijali spoke while gently knocking on his head.
“Settle things with this. And then work your magic. If me or one of the lads think what you said was good, we’ll pose like this. That’s when you’re going to say or do something that’ll make her fall for you instantly.”
Kaijali posed to show off his shoulder muscles. They bulged mightily under his skin.
“Kinda like that. And if you need a more impressive demonstration…”
Next, Kaijali flexed his pectorals. Although he was quite short, his athletic, muscular body attested to the fact that he was a born warrior.
Nfirea wondered Why these kind of poses? But he couldn’t actually say that, because he’d already accepted Kaijali’s goodwill. Still, there was one question he wanted to ask.
“I… I’m curious, why are you guys doing this? I mean, I know you’re Enri’s subordinates and you’re loyal to her, but I don’t unders
Breathing through her mouth, Enri knocked on the door.
She knocked quite a few times, but nobody answered the door. Just when she thought nobody was home, the sound of someone approaching came from the other side, and after a lock was hastily fumbled with, the door opened.
ー!?
She did not want to react with her expression or words, but the smell coming from inside the house was truly horrific.
It was painful.
A harsh, stinging pain seared her eyes, nose and mouth. Worse still, the vile stench from inside the house suggested that the miasma around the house was nothing more than what had leaked out from inside.
“Good morning, Enri!”
Nfirea’s eyes, which were visible from between the gaps in his long hair, were wide open and blood-shot. He must have stayed up all night for alchemical experiments again.
She did not want to open her mouth to speak when she was enveloped by the eye-watering gas, but it would be rude not to return a greeting.
“G-good morning, Enfi.”
She felt her throat dry out as she said that.
“Morning, Ani-san.”
“Ah, good morning, Kai… Kaijali-san… Huh, it’s morning already? I was working so hard I didn’t notice. Seeing the sun makes me realize how the time just flew by… ahhh, I’ve been doing so many experiments recently, I need to get out of the house.”
Nfirea stretched like a cat and yawned.
“Looks like you’ve been burning the midnight oil, huh―”
Enri was about to add “breakfast’s ready, come over with your Obaa-chan”, but Nfirea interrupted. Or rather, instead of saying he interrupted her, it might be better to say that she was overwhelmed by his boyish enthusiasm.
“It’s amazing, Enri!”
Nfirea rushed up to her. His work clothes reeked of that same stinging odor which filled the rest of the house. Although Enri wanted very much to back away from him, she forced herself to endure it, because Nfirea was her dear friend.
“What, what happened, Enfi?”
“You’ve got to hear this! We finally managed to perfect the procedure for brewing a new type of potion. This is going to change the world! Even though all we did was to mix the herbs that we gathered into the solution, we managed to produce a purple potion!”
The only reply he received was a “Hah?”
Enri had no idea how this was amazing. Was the potion purple because they infused purple cabbage into it?
“And it can cure wounds! The healing speed’s on par with alchemically-refined potions!”
Enri raised his hands, showing off his delicate, slender arms that were unmarred by injury. Enri thought, “I have bigger biceps than he does”, but Nfirea didn’t stop there.
“Which is to say!”
“Yes, yes, that’s wonderful, tell us about it later.”
Kaijali spoke as he took a step forward.
“Ani-san here looks like he’s been sleeping too little and partying too hard. Maybe he’s high or something? Ane-san, let me take care of this. Why don’t you go back first?”
“Will it be all right?”
“Sure it will. I’ll splash some cold water on his face and when he calms down, I’ll bring him over. If you take too long, others will get worried. Say, what about Obaa-chan?”
“Obaa-chan’s still got her head buried in her research… I don’t think she’ll be coming for breakfast. I’m sorry, you went through all this trouble to prepare breakfast for us…”
“Ah, don’t worry about it. I was thinking that Lizzie-sama would probably be doing that.”
Situations like these had come up quite a few times already, so that wasn’t a surprise.
“Then, Ane-san, you should head back first.”
With that said, there was nothing to do but leave.
“Then, I’ll leave him to you.”
As he watched Enri leave, Kaijali turned a cold stare on Nfirea.
“Do you know what you just did? The only time a girl listens to a man talking about what he likes is if she likes the person. If she doesn’t like that person, then that blabbering’s only going to turn her off!”
“…I’m sorry, I just thought that since we made that amazing discovery… but it was really amazing! Revolutionary, even!”
Kaijali interrupted the motor-mouthed rant with a chopping motion. Clearly, Nfirea had not gotten the message he was trying to convey.
“Look, Ani-san. Are you alright with this? You’re in love with Ane-san, aren’t you?”
Nfirea replied with an “Mm,” and nodded his head vigorously.
“Then you have to make her the most important person in your heart. More important than your potions.”
“…I get it. I’ll try.”
“Do, or do not. There is no try. You need to win her heart. Me and the rest of the lads will do our best to support you. Plus, it’s not just us, even imouto-san agreed to help you out. I hope you get yourself together and do your part, Ani-san.”
“Mmm…”
“If you’re just waiting for her to say “I like you” first, then more likely than not, someone else is going to snatch her away! You’ve got to work up the courage to tell her how you really feel.”
That line pierced Nfirea’s heart like a dagger between the ribs.
“Still, despite everything I said, looks like you’ve been doing pretty well on that front yourself, Ani-san. Used to be you couldn’t even say a word in front of her. Now you can carry on a normal conversation, right?”
“That was because I didn’t have much chance to talk with Enri unless I came around to gather herbs… Now that I’ve moved into the village, I’m around her a lot more.”
“That’s it, that’s the spirit. All that’s left is to gather your courage and step up to the plate. Maybe you should show off your strength first. According to the villagers, strong men are still the most popular. Well, for the forty-nine year old women in the village, anyways.”
“I’m not too confident in my arm strength. Maybe I should do more farm work or something?”
“Nah, what you should be using is this, Ani-san,” Kaijali spoke while gently knocking on his head.
“Settle things with this. And then work your magic. If me or one of the lads think what you said was good, we’ll pose like this. That’s when you’re going to say or do something that’ll make her fall for you instantly.”
Kaijali posed to show off his shoulder muscles. They bulged mightily under his skin.
“Kinda like that. And if you need a more impressive demonstration…”
Next, Kaijali flexed his pectorals. Although he was quite short, his athletic, muscular body attested to the fact that he was a born warrior.
Nfirea wondered Why these kind of poses? But he couldn’t actually say that, because he’d already accepted Kaijali’s goodwill. Still, there was one question he wanted to ask.
“I… I’m curious, why are you guys doing this? I mean, I know you’re Enri’s subordinates and you’re loyal to her, but I don’t unders
การแปล กรุณารอสักครู่..
"ผมจะออกจากที่อยู่กับคุณแล้วฉันจะไปรับ Nfirea." "นั่นคือเหมือนมัน! ความคิดทุน! Ane ซังให้ฉันไปกับคุณ. "แม้ว่าเรื่องนี้จะออกจากบ้านที่ว่างเปล่าEnri ไม่ได้ใส่ใจกับมัน หลังจากที่ทุกคนไม่เคยมีปัญหาใด ๆ กับโจรทำลายในก่อน. ร่วมกับ Kaijali, Enri ออกจากบ้านหลัง nemu ได้. ลมพัดในใบหน้า Enri ของการดำเนินการกับมันกลิ่นของหญ้าและอบอุ่นโดยแสงอ่อนโยนของ ดวงอาทิตย์ในตอนเช้า Enri เอาลมหายใจลึก ๆ และเมื่อเธอหันไปดู Kaijali เขาได้หายใจในกลิ่นได้เป็นอย่างดี Enri ไม่สามารถต้านทานหัวเราะที่เห็นและทำหน้าบึ้ง Kaijali พยายามที่จะฟื้นศักดิ์ศรีหายไปของเขาด้วยการแสดงออกที่รุนแรง บางที Enri ที่ผ่านมาจะได้รับกลัว แต่ Enri ถูกใช้ในการใช้ชีวิตกับก๊อบลินในขณะนี้และเธอก็รู้ว่าเรื่องนี้เป็นเพียงวิธีการที่เขายิ้ม. ในวันนี้สดชื่นเย็นและวันที่ชัดเจน Enri ดำเนินการต่อไปบ้านที่อยู่ติดกับเธอมันได้รับการปล่อย ownerless จากโศกนาฏกรรมที่เคยเกิดขึ้นในหมู่บ้านของพวกเขาเมื่อเร็ว ๆ นี้และได้กลายเป็นบ้านของนักเล่นแร่แปรธาตุจาก E-Rantel, Bareares ได้. บ้านถูกครอบครองโดยคนสองคนลิซซี่ Bareare ที่ร่วงโรยหญิงชราและหลานชายของเธอ Enri ของเพื่อนที่ดี Nfirea Bareare พวกเขาทั้งสองใช้เวลาหลายวันของพวกเขา cooped ขึ้นในบ้านสมุนไพรเพื่อให้ยาและยารักษาโรคอื่น ๆ . ไม่ได้ทำงานอย่างใกล้ชิดกับชาวบ้านคนอื่น ๆ เป็นเหตุผลที่ดีที่จะแยกและในกรณีที่เลวร้ายที่สุดที่จะเตะออกจากหมู่บ้าน . แต่มันก็แตกต่างกันสำหรับทั้งสอง. ในทุกหมู่บ้านเภสัชกร - คนที่สามารถจัดเตรียมยารักษาโรคในกรณีของการเกิดโรคหรือได้รับบาดเจ็บ - ที่ขาดไม่ได้คือ พวกเขาอาจจะพูดได้ว่ามีความสำคัญพอที่จะทำให้ชาวบ้านจะสารภาพ "คุณไม่จำเป็นต้องทำอะไรนอกจากให้ยาสำหรับเรา". นี้ไปคู่สำหรับสถานที่เช่นขลุกขลิกวิลเลจซึ่งมีการเข้าถึงพระสงฆ์ที่สามารถใช้การรักษาไม่มี มายากล. สำหรับหมู่บ้านขนาดใหญ่พระสงฆ์จะเป็นสองเท่าของหมู่บ้านเภสัชกร. พระสงฆ์จะคิดค่าบริการที่เหมาะสมสำหรับการรักษาของพวกเขาวิเศษ หรือมากกว่าก็อาจจะดีกว่าที่จะบอกว่าพวกเขาจะต้องเสียค่าใช้จ่ายค่าธรรมเนียม หากชาวบ้านไม่สามารถที่จะจ่ายแล้วพวกเขาก็จะมีขึ้นแรงงานของพวกเขาแทน สำหรับผู้ที่ขาดความสามารถในการที่จะได้ทำอย่างนั้นพระสงฆ์จะใช้ยาประกอบจากสมุนไพรตั้งแต่การรักษาสมุนไพรมีราคาแพงน้อยกว่าการรักษาที่มีมนต์ขลัง. หนึ่งของก๊อบลินในหมู่บ้านเป็นพระและเขาสามารถรักษาบาดแผลเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้อย่างง่ายดาย แต่ชาวบ้านได้มาพร้อมกับความเห็นว่าเขาควรจะประหยัดได้ถึงพลังของเขาสำหรับกรณีฉุกเฉินเว้นแต่คนที่ได้รับบาดเจ็บมากนัก ไม่พูดถึงคาถารักษาพระของมี จำกัด มากและขาดความสามารถในการรักษาโรคหรือแก้พิษ. ดังนั้นแม้แม้จะมีงานสำคัญที่พวกเขาดำเนินการที่ชาวบ้านไม่กล้าที่จะไปใกล้พวกเขา. เหตุผลนี้เป็นที่ชัดเจนอย่างล้นเหลือ เป็นหนึ่งเดินเข้ามาใกล้ที่อยู่อาศัย Bareares. Enri scrunched ขึ้นจมูกของเธอเช่นเดียวกับ Kaijali บ้านที่พวกเขากำลังใกล้เข้ามาถูก wreathed ในกลิ่นฉุน ทุกสิ่งพิจารณามันไม่ได้จริงว่าร้าย แต่ก็ยังรู้สึกว่าน่ากลัว กลิ่นปล่อยออกมาจากการบดขึ้นสมุนไพรอาจจะออกวาง แต่ในท้ายที่สุดมันก็เป็นเพียงกลิ่นของพืชและไม่เป็นอันตรายในตัวเอง. การหายใจทางปากของเธอ Enri เคาะประตู. เธอเคาะค่อนข้างไม่กี่ครั้ง แต่ก็ไม่มีใคร ตอบประตู เพียงเมื่อเธอคิดว่าไม่มีใครอยู่ที่บ้านเสียงของคนที่ใกล้เข้ามาจากด้านอื่น ๆ และหลังจากล็อคถูกล้วงรีบมีประตูเปิด. ー!? เธอไม่ต้องการที่จะตอบสนองกับการแสดงออกของเธอหรือคำ แต่กลิ่น มาจากภายในบ้านเป็นที่น่ากลัวอย่างแท้จริง. มันเป็นความเจ็บปวด. รุนแรงปวดแสบตาของเธออ่อนจมูกและปาก ยังเลวกลิ่นเหม็นเลวทรามจากภายในบ้านบอกว่าพิษรอบ ๆ บ้านเป็นอะไรมากไปกว่าสิ่งที่รั่วไหลออกมาจากข้างใน. "ดีตอนเช้า Enri!" ตา Nfirea ซึ่งถูกมองเห็นได้จากระหว่างช่องว่างในผมยาวของเขา ก็เปิดกว้างและเลือดยิง เขาจะต้องมีอยู่ทั้งคืนสำหรับการทดลองเล่นแร่แปรธาตุอีกครั้ง. เธอไม่ได้ต้องการที่จะเปิดปากของเธอที่จะพูดเมื่อเธอถูกห่อหุ้มด้วยก๊าซตารดน้ำ แต่มันจะหยาบจะไม่กลับคำทักทาย. "เช้า G-ดี Enfi. "เธอรู้สึกว่าลำคอของเธอแห้งออกขณะที่เธอกล่าวว่า." อรุณนิซัง. "" อาเช้าที่ดีไก่ ... Kaijali ซัง ... อืมมมก็เช้าแล้ว ผมทำงานอย่างหนักเพื่อผมไม่ได้สังเกต เห็นดวงอาทิตย์ทำให้ผมตระหนักว่าเวลาบินเพียงโดย ahhh ค ... ฉันได้รับการทำการทดลองจำนวนมากเมื่อเร็ว ๆ นี้ฉันต้องได้รับออกจากบ้าน. "Nfirea ยืดเหมือนแมวและหาว." ดูเหมือนว่าคุณได้รับ การเผาไหม้น้ำมันเที่ยงคืน, huh- "Enri ได้เกี่ยวกับการเพิ่ม" บีพร้อมมากับ Obaa จังของคุณ "แต่ Nfirea ขัดจังหวะ หรือมากกว่าแทนที่จะบอกว่าเขาขัดจังหวะเธอมันอาจจะดีกว่าที่จะบอกว่าเธอถูกครอบงำด้วยความกระตือรือร้นของเด็กของเขา. "มันเป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจ Enri!" Nfirea รีบวิ่งขึ้นไปของเธอ เสื้อผ้าผลงานของเขา reeked กลิ่นแสบเดียวกันกับที่ซึ่งเต็มไปด้วยส่วนที่เหลือของบ้าน แม้ว่า Enri ต้องการอย่างมากที่จะกลับออกไปจากเขาเธอบังคับให้ตัวเองต้องทนเพราะ Nfirea เป็นเพื่อนรักของเธอ. "สิ่งที่สิ่งที่เกิดขึ้น, Enfi?" "คุณได้มีการได้ยินเสียงนี้! ในที่สุดเราก็มีการจัดการที่สมบูรณ์แบบขั้นตอนการผลิตเบียร์ชนิดใหม่ของยา นี้จะเปลี่ยนโลก! แม้ว่าทุกสิ่งที่เราทำก็คือการผสมสมุนไพรที่เรารวบรวมไว้เป็นวิธีการแก้ปัญหาที่เรามีการจัดการในการผลิตยาสีม่วง! "คำตอบเดียวที่เขาได้รับเป็น" ฮะ? "Enri มีความคิดว่าวิธีนี้เป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจ เป็นยาสีม่วงเพราะพวกเขา infused กะหล่ำปลีสีม่วงเข้ามาได้หรือไม่"และมันสามารถรักษาบาดแผล! ความเร็วในการรักษาเป็นที่ตราไว้กับยา alchemically กลั่น! "Enri ยกมือของเขาแสดงปิดที่ละเอียดอ่อนของเขาแขนเรียวที่ถูก unmarred จากการบาดเจ็บ Enri คิดว่า "ฉันมีลูกหนูมีขนาดใหญ่กว่าที่เขาทำ" แต่ Nfirea ไม่ได้หยุดเพียงแค่นั้น. "ซึ่งเป็นที่จะบอกว่า!" "ใช่ใช่ว่ายอดเยี่ยมบอกให้เราทราบเกี่ยวกับเรื่องนี้ในภายหลัง." Kaijali พูดในขณะที่เขาเอาขั้นตอน ไปข้างหน้า. "นิซังนี่ดูเหมือนว่าเขาได้รับการนอนหลับน้อยเกินไปและปาร์ตี้ยากเกินไป บางทีเขาอาจจะสูงหรืออะไร? Ane ซังให้ฉันดูแลนี้ ทำไมคุณไม่กลับไปก่อน? "" มันจะเป็นสิ่งที่ถูกต้อง? "" แน่นอนว่ามันจะ ฉันจะสาดน้ำเย็นบนใบหน้าของเขาและเมื่อเขาสงบลงผมจะนำเขาไป ถ้าคุณใช้เวลานานเกินไปที่คนอื่น ๆ จะได้รับความกังวลใจ กล่าวว่าสิ่งที่เกี่ยวกับ Obaa จัง? "" Obaa จังยังคงมีหัวของเธอถูกฝังอยู่ในงานวิจัยของเธอ ... ฉันไม่คิดว่าเธอจะมาสำหรับอาหารเช้า ฉันขอโทษที่คุณเดินผ่านปัญหาทั้งหมดนี้เพื่อเตรียมความพร้อมอาหารเช้าสำหรับเรา ... "" อาไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ ผมคิดว่าลิซซี่-sama อาจจะทำว่า. "สถานการณ์เช่นนี้ขึ้นมาค่อนข้างไม่กี่ครั้งแล้วเพื่อให้เป็นไม่แปลกใจ." จากนั้น Ane ซังคุณควรจะมุ่งหน้ากลับครั้งแรก. "กับที่กล่าวว่ามีอะไรที่จะทำ แต่ออก. "แล้วฉันจะปล่อยให้เขาอยู่กับคุณ." ในขณะที่เขาเฝ้าดู Enri ออก Kaijali หันจ้องมองเย็น Nfirea. "คุณรู้ว่าสิ่งที่คุณก็ไม่ได้? เวลาเท่านั้นที่เป็นสาวฟังคนพูดคุยเกี่ยวกับสิ่งที่เขาชอบคือถ้าเธอชอบคนที่ ถ้าเธอไม่ชอบคนนั้นแล้วว่า blabbering เท่านั้นจะเปิดเธอออก! "" ... ฉันขอโทษฉันคิดว่าตั้งแต่ที่เราทำว่าการค้นพบที่น่าตื่นตาตื่นใจ ... แต่ก็เป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจจริงๆ! ปฏิวัติแม้! "Kaijali ขัดจังหวะมอเตอร์พูดจาโผงผางปากที่มีการเคลื่อนไหวสับ เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ Nfirea อากาศข้อความที่เขากำลังพยายามที่จะถ่ายทอด. "ดู Ani ซัง คุณไม่เป็นไรกับเรื่องนี้? คุณกำลังอยู่ในความรักกับตูดซังคุณไม่? "Nfirea ตอบกับ" อืม "และพยักหน้าอย่างจริงจัง." แล้วคุณจะต้องทำให้เธอคนที่สำคัญที่สุดในหัวใจของคุณ สิ่งที่สำคัญกว่ายาของคุณ. "" ... ฉันได้รับมัน ผมจะพยายาม. "" ทำหรือทำไม่ได้ ไม่มีลอง คุณจำเป็นต้องชนะหัวใจของเธอ ฉันและส่วนที่เหลือของนักเตะในทีมจะทำอย่างดีที่สุดที่จะสนับสนุนคุณ นอกจากนี้มันไม่ใช่แค่เราแม้น้องซังตกลงที่จะช่วยให้คุณออก ฉันหวังว่าคุณจะได้รับตัวเองเข้าด้วยกันและทำส่วนของคุณนิซัง. "" อืม ... "" ถ้าคุณกำลังรอคอยที่จะบอกเธอว่า "ผมชอบคุณ" ครั้งแรกแล้วมีโอกาสมากขึ้นกว่าไม่คนอื่นเป็นไปฉก ออกไปของเธอ! คุณได้มีการทำงานได้ถึงความกล้าหาญที่จะบอกเธอว่าคุณรู้สึกจริงๆ. "สายที่เจาะหัวใจNfirea เช่นกริชระหว่างซี่โครงที่." ยังคงแม้จะมีทุกอย่างที่ฉันกล่าวว่าดูเหมือนว่าคุณได้รับการทำสวยดีในด้านหน้าที่ ด้วยตัวคุณเองนิซัง เคยเป็นคุณอาจไม่ได้พูดอะไรอยู่ตรงหน้าเธอ ตอนนี้คุณสามารถดำเนินการเกี่ยวกับการสนทนาปกติใช่มั้ย? "" นั่นเป็นเพราะผมไม่ได้มีโอกาสมากที่จะพูดคุยกับ Enri จนกว่าฉันมารอบที่จะรวบรวมสมุนไพร ... ตอนนี้ที่ฉันได้ย้ายเข้าไปอยู่ในหมู่บ้านที่ผมอยู่รอบตัวเธอ มากขึ้น. "" นั่นมันว่าเป็นจิตวิญญาณ ทั้งหมดที่เหลือคือการรวบรวมความกล้าหาญและก้าวขึ้นไปบนจานของคุณ บางทีคุณอาจจะแสดงความแรงครั้งแรกของคุณ ตามที่ชาวบ้านผู้ชายที่แข็งแกร่งยังคงเป็นที่นิยมมากที่สุด ดีสำหรับผู้หญิงที่อายุสี่สิบเก้าในหมู่บ้านนะ. "" ผมไม่ได้มีความมั่นใจในความแข็งแรงเกินไปแขนของฉัน บางทีฉันควรจะทำอย่างไรการทำงานในฟาร์มมากขึ้นหรืออะไร? "" Nah สิ่งที่คุณควรจะใช้คือนิซัง "Kaijali พูดเบา ๆ ในขณะที่เคาะหัวของเขา." Settle สิ่งที่มีนี้ แล้วทำงานมายากลของคุณ ถ้าฉันหรือหนึ่งในหนุ่มคิดว่าสิ่งที่คุณกล่าวว่าเป็นสิ่งที่ดีเราจะก่อให้เกิดเช่นนี้ นั่นคือเมื่อคุณกำลังจะพูดหรือทำอะไรบางอย่างที่จะทำให้ฤดูใบไม้ร่วงของเธอสำหรับคุณทันที. "Kaijali ถูกวางให้อวดกล้ามเนื้อไหล่ของเขา พวกเขา bulged อย่างมากภายใต้ผิวของเขา. "Kinda เช่นนั้น และถ้าคุณต้องการการสาธิตที่น่าประทับใจมากขึ้น ... "ถัดไปKaijali เกร็งรับบทของเขา แม้ว่าเขาจะเป็นค่อนข้างสั้น, แข็งแรงของกล้ามเนื้อของร่างกายที่มีส่วนร่วมกับความจริงที่ว่าเขาเป็นนักรบที่เกิด. Nfirea สงสัยทำไมชนิดของการโพสท่าเหล่านี้หรือไม่ แต่เขาไม่สามารถพูดได้ว่าจริง ๆ เพราะเขาจะได้รับการยอมรับแล้วค่าความนิยมของ Kaijali ยังคงมีเป็นหนึ่งในคำถามที่เขาอยากจะถาม. "ฉัน ... ฉันอยากรู้ทำไมพวกคุณทำเช่นนี้? ฉันหมายความว่าฉันรู้ว่าคุณผู้ใต้บังคับบัญชา Enri และคุณภักดีต่อเธอ แต่ฉันไม่อันเดอร์
การแปล กรุณารอสักครู่..
" ผมจะให้คุณ แล้ว ผมจะไปรับ nfirea "
" นั่นไง ! ทุนความคิด เอนซัง ให้ผมไปกับคุณ "
ถึงแม้จะออกจากบ้านที่ว่างเปล่า enri ไม่ได้รบกวนด้วย หลังจากนั้น ก็มีไม่เคยมีปัญหาใด ๆ กับโจรบุกเข้าไปก่อน
พร้อมกับ kaijali enri , ออกจากบ้านหลังจากเนมทำ
ลมพัด enri ของใบหน้าแบกด้วยกลิ่นของหญ้าและอบอุ่นด้วยแสงนุ่มนวลของดวงอาทิตย์ยามเช้า enri สูดหายใจเข้าลึกๆ และเมื่อเธอหันไปมอง kaijali เขาหายใจในกลิ่นได้เป็นอย่างดี enri ไม่สามารถต้านทานหัวเราะกับสายตา และ kaijali หน้าบึ้ง พยายามที่จะฟื้นศักดิ์ศรีที่หายไปของเขาด้วยสีหน้าดุ บางที enri ในอดีตคงจะกลัวแต่ enri ใช้ชีวิตกับปีศาจแล้ว และหล่อนรู้แค่ว่าเขายิ้ม
นี่สดชื่น เย็น ใส วัน enri าบ้านข้างๆเธอ
มันถูกทิ้งไว้ ownerless จากโศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นกับหมู่บ้านของพวกเขาเมื่อเร็ว ๆนี้ , และได้กลายเป็น ที่บ้านของนักเล่นแร่แปรธาตุจาก e-rantel , bareares
บ้านถูกครอบครองโดย 2 คน bareare ลิซซี่ ,ที่เหี่ยวแห้ง หญิงชราและหลานของเธอ enri ดีเพื่อน nfirea bareare . สองของพวกเขาใช้จ่ายวันของพวกเขาถูกขังอยู่ในบ้าน การแปรรูปสมุนไพร เพื่อให้ยา และตัวยาอื่น ๆ .
ไม่ทำงานอย่างใกล้ชิดกับชาวบ้านอีกเหตุผลที่ดีที่จะแยก และในกรณีที่เลวร้ายที่สุด , ถูกไล่ออกจากบ้าน แต่มันแตกต่างกันที่ 2
ในทุกหมู่บ้านเภสัชกรผมอยากคนที่เตรียมยาในกรณีของโรคหรือการบาดเจ็บ ผมอยากอยู่ที่ขาดไม่ได้ พวกเขาอาจจะกล่าวว่าเป็นสิ่งสำคัญพอ ที่ชาวบ้านจะขอร้อง " คุณไม่ต้องทำอะไรเลย นอกจากให้ยาสำหรับเรา "
นี่ก็คู่สำหรับสถานที่เช่นเนื้อเป็นหมู่บ้านที่ไม่มีการเข้าถึงพระผู้ที่สามารถใช้เวทย์รักษา . สำหรับหมู่บ้านขนาดใหญ่ปุโรหิตจะสองเท่าเป็นหมู่บ้านเภสัชกร
พระจะเรียกเก็บค่าธรรมเนียมที่เหมาะสมเพื่อสมานแผลวิเศษ หรือมากกว่า , มันอาจจะดีกว่าที่จะกล่าวว่าพวกเขาจะต้องเรียกเก็บค่าธรรมเนียม ถ้าชาวบ้านไม่จ่าย แล้วพวกเขาจะให้ขึ้น แรงงานของพวกเขาแทน สำหรับผู้ที่ไม่มีความสามารถที่จะทำได้ , พระสงฆ์จะใช้ยาผสมจากสมุนไพรตั้งแต่ cures สมุนไพรมีราคาแพงน้อยกว่าเวทมนตร์รักษา
หนึ่งของก๊อบลิน ในหมู่บ้าน เป็นสมณะ และเขาสามารถรักษาบาดแผลเล็กน้อย ด้วยความสบายใจ แต่ชาวบ้านได้มารวมตัวกันกับความเห็นที่เขาควรจะประหยัดไฟฉุกเฉิน นอกจากมีคนบาดเจ็บสาหัส . ไม่ต้องพูดถึงเวทมนตร์ของนักบวชรักษามาก จำกัด และขาดความสามารถในการรักษาโรค หรือ แก้พิษ
ดังนั้นแม้แม้จะมีความสําคัญของงานที่พวกเขาดำเนินการ ชาวบ้านก็ไม่กล้าเข้าไปใกล้
เหตุผลนี้คือชัดเจนเป็นหนึ่งเข้าหา bareares '
enri เรสซิเดนซ์ scrunched ขึ้นจมูก เหมือน kaijali . บ้านที่พวกเขากำลังถูกคลุมด้วยกลิ่นฉุน .
" นั่นไง ! ทุนความคิด เอนซัง ให้ผมไปกับคุณ "
ถึงแม้จะออกจากบ้านที่ว่างเปล่า enri ไม่ได้รบกวนด้วย หลังจากนั้น ก็มีไม่เคยมีปัญหาใด ๆ กับโจรบุกเข้าไปก่อน
พร้อมกับ kaijali enri , ออกจากบ้านหลังจากเนมทำ
ลมพัด enri ของใบหน้าแบกด้วยกลิ่นของหญ้าและอบอุ่นด้วยแสงนุ่มนวลของดวงอาทิตย์ยามเช้า enri สูดหายใจเข้าลึกๆ และเมื่อเธอหันไปมอง kaijali เขาหายใจในกลิ่นได้เป็นอย่างดี enri ไม่สามารถต้านทานหัวเราะกับสายตา และ kaijali หน้าบึ้ง พยายามที่จะฟื้นศักดิ์ศรีที่หายไปของเขาด้วยสีหน้าดุ บางที enri ในอดีตคงจะกลัวแต่ enri ใช้ชีวิตกับปีศาจแล้ว และหล่อนรู้แค่ว่าเขายิ้ม
นี่สดชื่น เย็น ใส วัน enri าบ้านข้างๆเธอ
มันถูกทิ้งไว้ ownerless จากโศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นกับหมู่บ้านของพวกเขาเมื่อเร็ว ๆนี้ , และได้กลายเป็น ที่บ้านของนักเล่นแร่แปรธาตุจาก e-rantel , bareares
บ้านถูกครอบครองโดย 2 คน bareare ลิซซี่ ,ที่เหี่ยวแห้ง หญิงชราและหลานของเธอ enri ดีเพื่อน nfirea bareare . สองของพวกเขาใช้จ่ายวันของพวกเขาถูกขังอยู่ในบ้าน การแปรรูปสมุนไพร เพื่อให้ยา และตัวยาอื่น ๆ .
ไม่ทำงานอย่างใกล้ชิดกับชาวบ้านอีกเหตุผลที่ดีที่จะแยก และในกรณีที่เลวร้ายที่สุด , ถูกไล่ออกจากบ้าน แต่มันแตกต่างกันที่ 2
ในทุกหมู่บ้านเภสัชกรผมอยากคนที่เตรียมยาในกรณีของโรคหรือการบาดเจ็บ ผมอยากอยู่ที่ขาดไม่ได้ พวกเขาอาจจะกล่าวว่าเป็นสิ่งสำคัญพอ ที่ชาวบ้านจะขอร้อง " คุณไม่ต้องทำอะไรเลย นอกจากให้ยาสำหรับเรา "
นี่ก็คู่สำหรับสถานที่เช่นเนื้อเป็นหมู่บ้านที่ไม่มีการเข้าถึงพระผู้ที่สามารถใช้เวทย์รักษา . สำหรับหมู่บ้านขนาดใหญ่ปุโรหิตจะสองเท่าเป็นหมู่บ้านเภสัชกร
พระจะเรียกเก็บค่าธรรมเนียมที่เหมาะสมเพื่อสมานแผลวิเศษ หรือมากกว่า , มันอาจจะดีกว่าที่จะกล่าวว่าพวกเขาจะต้องเรียกเก็บค่าธรรมเนียม ถ้าชาวบ้านไม่จ่าย แล้วพวกเขาจะให้ขึ้น แรงงานของพวกเขาแทน สำหรับผู้ที่ไม่มีความสามารถที่จะทำได้ , พระสงฆ์จะใช้ยาผสมจากสมุนไพรตั้งแต่ cures สมุนไพรมีราคาแพงน้อยกว่าเวทมนตร์รักษา
หนึ่งของก๊อบลิน ในหมู่บ้าน เป็นสมณะ และเขาสามารถรักษาบาดแผลเล็กน้อย ด้วยความสบายใจ แต่ชาวบ้านได้มารวมตัวกันกับความเห็นที่เขาควรจะประหยัดไฟฉุกเฉิน นอกจากมีคนบาดเจ็บสาหัส . ไม่ต้องพูดถึงเวทมนตร์ของนักบวชรักษามาก จำกัด และขาดความสามารถในการรักษาโรค หรือ แก้พิษ
ดังนั้นแม้แม้จะมีความสําคัญของงานที่พวกเขาดำเนินการ ชาวบ้านก็ไม่กล้าเข้าไปใกล้
เหตุผลนี้คือชัดเจนเป็นหนึ่งเข้าหา bareares '
enri เรสซิเดนซ์ scrunched ขึ้นจมูก เหมือน kaijali . บ้านที่พวกเขากำลังถูกคลุมด้วยกลิ่นฉุน .
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- where the financial framework is less fo
- 1st grade students. The English-language
- ซื้อที่ไหน
- มัธยมศึกษาตอนปลายแผนการเรียน
- ต่างต้องจากกัน”
- กาลเวลาเปลี่ยน ใจคนเราเปลี่ยน
- เป็นอาชีพที่สังคมยกย่อง
- เกมของโอกาส จากล้อของโชคและสุ่มรางวัล di
- รวมทั้งรูปสลัก Queen of heaven expelling
- พูดถึงสุสาน ร้อยทั้งร้อยจะนึกถึงความทึบท
- 1 year ago
- กาลเวลาเปลี่ยน ใจคนเราเปลี่ยน
- Key Types of Air Travel Demand
- quite a bit
- รวมทั้งรูปสลัก Queen of heaven expelling
- but i think a lot when my friends told m
- เกมของโอกาส จากล้อของโชคและสุ่มรางวัล di
- 宗旨
- ทำให้รักกันมากขึ้น
- จนกระทั่งพวกคุณอยู่บนเรือ
- พูดถึงสุสาน ร้อยทั้งร้อยจะนึกถึงความทึบท
- I'm a bit busy now I will send u
- เวลาเปลี่ยน ใจคนเราเปลี่ยนตาม
- พวกเราจะพัฒนาสินค้าให้พกพาสะดวกมากขึ้น
