“Talkativeness,” by Michael Earl Cr

“Talkativeness,” by Michael Earl Craig (Wave Books)

Earl Craig’s “Talkativeness” was not only the funniest book of poetry I read this year, it was the funniest book of anything. And it’s beautiful — these poems are arresting and philosophical as well as hilarious. Craig is a “journeyman farrier,” a/k/a blacksmith, in Montana, with three previous books of poetry, and to me his poems were a blessed relief from word-salad academic poetry at the one pole and trite magazine poetry at the other. This is a book for non-poets as well as poets — yay, even for non-readers of poetry. This thing is grace and laughter for all kinds.

“Off Course,” by Michelle Huneven (Sara Crichton Books)Astra Taylor, author of “The People’s Platform: Taking Back Power and Culture in the Digital Age” (Metropolitan Books)

“The Coming Swarm,” by Molly Sauter (Bloomsbury Academic)

“[A]s familiar and widely accepted activist tools—petitions, fundraisers, mass letter writing, call-in campaigns and others—find equivalent practices in the online space, is there also room for the tactics of disruption and civil disobedience that are equally familiar from the realm of street marches, occupations, and sit-ins?,” asks Molly Sauter in “The Coming Swarm: DDOS actions, Hacktivism and Civil Disobedience.” It’s a question with special resonance today: Occupy Wall Street, the climate justice movement, the feminist resurgence, and the astonishing demonstrations against police brutality and racism sparked in Ferguson, MO all combine offline protests with savvy use of digital tools, including hashtags, livestreaming, and, occasionally more controversial tactics like doxxing and DDOS. While Sauter’s primary focus is her claim that DDOS actions, which involve flooding an Internet server with traffic, are legitimate expressions of political discontent, her argument has wide implications. “The Coming Swarm” is a thought-provoking little bomb of a book that raises issues activists in 2014 can’t afford to ignore: virtual space is overwhelmingly privatized and corporatized and our right to protest is being unfairly impinged upon and criminalized online, with potentially devastating consequences for democracy.

“Off Course” by Michelle Huneven, my favorite book published in 2014, is a marvelous novel about Cressida Hartley, a PhD candidate who moves into her parents’ vacation cabin in the Sierras with the idea of finishing her dissertation–only to get distracted by love. Huneven can always be counted on to write with sharp-eyed grace about us faulty humans, but this novel is particularly deft and heartbreaking in its depiction of how deep a relationship can dig into you. It moved me to tears—and also made me want to hike. No other book this year cast such a spell on me.Thomas McBee, author of “Man Alive: A True Story of Violence, Forgiveness and Becoming a Man” (City Lights Publishers)

“Bad Feminist,” by Roxane Gay (Harper Perennial)

Roxane Gay’s introduction to her sharp and boldly funny essay collection, “Bad Feminist,” is the best piece of writing I’ve read on gender and pop culture this year. It–and the book as whole–also showcases what I love about Roxane’s writing broadly: the ability to shift seamlessly between macro questions and her own search to place herself within our ever-shifting culture, a stunning ability to communicate tricky, nuanced theoretical concepts in a language that feels effortlessly accessible, generous, and almost pointedly unacademic, and a raw, unflinching honesty about the world we all find ourselves in and how we’re all responsible for making it. Roxane’s ability to respond quickly, deftly, and bravely to pop culture and politics alike has been huge with online readers for years now. Her work, like the global brain trust that is the internet, insists through its mere existence on exposing and maintaining our connections–and reminds us that we have to be willing to make a study our most toxic constructions by first exposing our own flaws. “I am taking a stand as a bad feminist,” she writes, embracing the book’s central paradox movingly: it is through our failures that we, ever poignantly, learn who we are and how to be ever better feminists–and humans.

“I Pity the Poor Immigrant,” by Zachary Lazar (Little, Brown and Company)

One of my favorite books of this past year is “I Pity the Poor Immigrant” by Zachary Lazar, who also wrote the mesmerizing “Sway.” “I Pity the Poor Immigrant” is one of the most formally daring and innovative fictions I’ve read in years. It’s a multi-form ‘novel’ that defies categorization, simultaneously a crime story, a memoir, and ultimately a strange and poetic exegesis on what it means to be a Jew. A truly fascinating work.Elizabeth McCracken, author of “Thunderstruck & Other Stories” (The Dial Press)

“Citizen,” by Claudia Rankine (Graywolf Press)

In terrible times, only poetry will do. Various poems for various effects: the news has been terrible lately, and for me poetry is a pinhole camera that allows you to see clearly that which will otherwise damage you. I read a lot of great poetry this year (much of it published by Graywolf Press, which this year gave us D. A Powell’s essential first three books—“Tea, Lunch, & Cocktails”—published together as “Repast” and Matthea Harvey’s gorgeous and peculiar “If the Tabloids Are True What Are You,” illustrated with Harvey’s own artwork. But like many people, I read Claudia Rankine’s brilliant, inspiring, disquieting, heartbreaking “Citizen” cover to cover, and then again.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"Talkativeness โดย Michael เอิร์ล Craig (หนังสือคลื่น)เอิร์ลเคร็ค "Talkativeness" ไม่เฉพาะหนังสือตอนของบทกวีที่อ่านปีนี้ มันเป็นหนังสือตอนของอะไร และมีความสวยงาม – บทกวีเหล่านี้ถูกจับกุม และปรัชญา ตลอดจนเฮฮา เครกเป็นแบบ "journeyman farrier ," a/k/มี โกดังสินค้า ในมอนทานา มีสามเล่มก่อนหน้านี้ของกวีนิพนธ์ และฉัน บทกวีของเขาได้บรรเทาความสุขจากบทกวีทางวิชาการคำสลัดที่ขั้วหนึ่งและบทกวีที่นิตยสาร trite ที่อื่น ๆ นี่คือหนังสือไม่ใช่กวีเป็นกวี – เย่ แม้สำหรับไม่ใช่อ่านบทกวี สิ่งนี้คือ พระคุณและหัวเราะกับทุก"ปิดหลักสูตร โดยเทย์เลอร์ Astra มิเชล Huneven (ซาร่าไครช์ตันหนังสือ) ผู้เขียนของ" เวทีประชาชน: การคืนอำนาจและวัฒนธรรมในยุคดิจิตอล " (หนังสือนคร)"มาบินว่อน โดยมอลลี่ Sauter (บลูมส์วิชาการ)" [A] s คุ้นเคย และยอมรับอย่างกว้างขวางสจม.มือ — petitions, fundraisers มวลจดหมายเขียน ส่งเสริมการขายโทรสั่งและอื่น ๆ — ค้นหาปฏิบัติเทียบเท่าในพื้นที่ออนไลน์ มีนอกจากนี้ห้องพักสำหรับกลยุทธ์ของทรัพยและอารยะขัดขืนที่คุ้นเคยกันจากขอบเขตของถนน marches อาชีพ และ sit-ins ?, " ถามมอลลี่ Sauter ใน "ฝูงมา: ดำเนินการ DDOS, Hacktivism และอารยะขัดขืน" มันเป็นคำถามกับการสั่นพ้องพิเศษวันนี้: ยึดวอลล์สตรีท ขบวนการยุติธรรมสภาพภูมิอากาศ รีเซอร์เจนซ์ feminist สาธิตอันตระการตาจากตำรวจโหดและเหยียดที่จุดประกายในเฟอร์กูสัน หม้อทั้งหมดรวมประท้วงแบบออฟไลน์ ด้วยการใช้เครื่องมือดิจิตอล hashtags, livestreaming รวมทั้งเข้าใจ และ และ บางครั้งกลยุทธ์แย้งมากเช่น doxxing และ DDOS ขณะโฟกัสหลักของ Sauter หล่อน DDOS การดำเนินการ ซึ่งเกี่ยวข้องกับน้ำท่วมเซิร์ฟเวอร์อินเทอร์เน็ตกับจราจร นิพจน์ที่ถูกต้องพอใจทางการเมือง อาร์กิวเมนต์ของเธอมีผลกระทบมากมาย "มาบินว่อน" เป็นปรปักษ์น้อยระเบิดหนังสือที่ยกนักเคลื่อนไหวในปี 2014 ไม่สามารถละเว้นปัญหา: พื้นที่เสมือน overwhelmingly privatized และ corporatized และการปฏิเสธสิทธิของเรา unfairly impinged ตาม และ criminalized ออนไลน์ ด้วยเห็นว่าเกิดประชาธิปไตย"เรียนออก" โดยมิเชล Huneven หนังสือของฉันโปรดเผยแพร่ในปี 2014 เป็นนวนิยายที่ยิ่งใหญ่เกี่ยวกับ Cressida Hartley ผู้สมัครระดับปริญญาเอกที่ย้ายไปยังกระท่อมพักของพ่อแม่ใน Sierras กับความคิดของเสร็จเธอ วิทยา – เดียวได้รับฟุ้งซ่าน ด้วยความรัก เสมอสามารถรวมบน Huneven เขียน ด้วยพระคุณ sharp-eyed เกี่ยวกับเรามนุษย์ผิดพลาด แต่นิยายนี้เป็นมือดีโดยเฉพาะอย่างยิ่ง และ heartbreaking ในการแสดงให้เห็นการวิธีลึกความสัมพันธ์สามารถขุดเป็นคุณ จะย้ายผมไปน้ำตา — และยัง ทำให้ฉันต้องเดินทางไกล ไม่จองปีนี้สะกดเช่นฉันThomas McBee ผู้เขียนของ "คนอยู่: เรื่องจริงของความรุนแรง อภัยโทษ และกลายเป็น คน" (เมืองไฟผู้เผยแพร่)"เลว Feminist โดย Roxane เกย์ (ฮาร์เปอร์เพเรนเนียล)Roxane Gay’s introduction to her sharp and boldly funny essay collection, “Bad Feminist,” is the best piece of writing I’ve read on gender and pop culture this year. It–and the book as whole–also showcases what I love about Roxane’s writing broadly: the ability to shift seamlessly between macro questions and her own search to place herself within our ever-shifting culture, a stunning ability to communicate tricky, nuanced theoretical concepts in a language that feels effortlessly accessible, generous, and almost pointedly unacademic, and a raw, unflinching honesty about the world we all find ourselves in and how we’re all responsible for making it. Roxane’s ability to respond quickly, deftly, and bravely to pop culture and politics alike has been huge with online readers for years now. Her work, like the global brain trust that is the internet, insists through its mere existence on exposing and maintaining our connections–and reminds us that we have to be willing to make a study our most toxic constructions by first exposing our own flaws. “I am taking a stand as a bad feminist,” she writes, embracing the book’s central paradox movingly: it is through our failures that we, ever poignantly, learn who we are and how to be ever better feminists–and humans.“I Pity the Poor Immigrant,” by Zachary Lazar (Little, Brown and Company)หนังสือของฉันชื่นชอบของปีที่ผ่านมาคือ "ฉันสงสาร Immigrant ดี" โดย Zachary Lazar ที่ยัง เขียนเหน็ด "Sway" "ฉันสงสาร Immigrant ไม่ดี" เป็นหนึ่งอันมากที่สุดอย่างเป็นกิจจะลักษณะ และ fictions นวัตกรรมที่ผมเคยอ่านในปี หลายรูปแบบ 'นวนิยาย' ที่ต่อต้านการจัดประเภท กันเรื่องอาชญากรรม memoir เป็น และ exegesis ที่แปลก และบทกวีบนมันหมายความว่า จะ รอดตัว ได้ งานน่าสนใจอย่างแท้จริงเอลิซาเบธแมคแครคเก้นคัน ผู้เขียนของ "Thunderstruck และอื่น ๆ เรื่องราว" (เดอะโทรศัพท์กด)"พลเมือง โดยคลอเดียอย่างไร Rankine (กด Graywolf)ในเวลาที่น่ากลัว บทกวีเท่านั้นจะทำ บทกวีต่าง ๆ ในลักษณะต่าง ๆ: ข่าวแล้วน่ากลัวเมื่อเร็ว ๆ นี้ และฉันบทกวีเป็นกล้องรูเข็มที่ช่วยให้คุณเห็นชัดเจนว่าซึ่งจะเป็นอย่างอื่นเสียหายคุณ อ่านบทกวีที่ดีมากปีนี้ (ส่วนใหญ่จะเผยแพร่ โดยกด Graywolf ปีนี้ที่ให้เราดี พาวเวลเป็นสำคัญก่อนสามเล่มคือ "ชา กลางวัน และค็อกเทล" — เผยแพร่กัน ตาม "Repast" และ Matthea วี่งดงาม และแปลกประหลาด "ถ้ามี Tabloids จริงบ้างคุณ กับงานศิลปะของวี่เอง แต่เหมือนหลาย ๆ คน อ่านคลอเดียอย่างไร Rankine สดใส แรงบันดาลใจ disquieting, heartbreaking "พลเมือง" ฝาครอบคลุม และอีก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"ช่างพูดช่างเจรจา" โดยไมเคิลเอิร์ลเครก (หนังสือเวฟ) เอิร์ลเครก "ช่างพูดช่างเจรจา" ไม่ได้เป็นเพียงหนังสือที่สนุกที่สุดของบทกวีที่ผมอ่านในปีนี้มันเป็นหนังสือที่สนุกที่สุดของสิ่งใด และมันก็เป็นที่สวยงาม - บทกวีเหล่านี้จะถูกจับกุมและปรัชญาเช่นเดียวกับการเฮฮา เครกเป็น "เกือกม้าชำนาญ" / k / ช่างตีเหล็กใน Montana มีสามเล่มก่อนหน้าของบทกวีและให้ฉันบทกวีของเขามีความสุขบรรเทาจากคำสลัดบทกวีวิชาการที่บทกวีหนึ่งเสาและนิตยสารที่ซ้ำซาก อื่น ๆ นี้เป็นหนังสือสำหรับกวีไม่ใช่เช่นเดียวกับกวี - yay แม้สำหรับผู้อ่านที่ไม่ใช่ของบทกวี สิ่งนี้เป็นความสง่างามและเสียงหัวเราะสำหรับทุกชนิด. "ปิดสนาม" โดยมิเชลล์ Huneven (ซาร่าไคลหนังสือ) Astra เทย์เลอร์ผู้เขียน "คนเวที: Taking Back พลังงานและวัฒนธรรมในยุคดิจิตอล" (เมโทรโพลิแทนหนังสือ) "ที่กำลังจะมา Swarm "มอลลี่โซ (Bloomsbury วิชาการ) "[] s ที่คุ้นเคยและเป็นที่ยอมรับกันอย่างแพร่หลายเครื่องมืออุทธรณ์กิจกรรมมูลนิธิการเขียนจดหมายมวลเรียกร้องในแคมเปญและอื่น ๆ การหาแนวทางปฏิบัติที่เทียบเท่าในพื้นที่ออนไลน์, นอกจากนี้ยังมีห้องพักสำหรับ กลยุทธ์ของการหยุดชะงักและการละเมิดสิทธิที่เท่าเทียมกันคุ้นเคยจากดินแดนของชายแดนถนนอาชีพและนั่ง-ins ?, "ขอให้มอลลี่โซใน" มารุม: การกระทำ DDOS, Hacktivism และแพ่งละเมิด "มันเป็นคำถามที่มีความพิเศษ. เรโซแนนวันนี้: Occupy Wall Street เคลื่อนไหวยุติธรรมสภาพภูมิอากาศ, การฟื้นตัวสตรีและการสาธิตที่น่าอัศจรรย์กับตำรวจโหดและการเหยียดสีผิวในจุดประกายเฟอร์กูสัน MO ทั้งหมดรวมกันประท้วงออฟไลน์ที่มีการใช้ความเข้าใจของเครื่องมือดิจิตอลรวมถึง hashtags, livestreaming และบางครั้งมากขึ้น กลยุทธ์ขัดแย้งเช่น doxxing และ DDOS ในขณะที่เป้าหมายหลักโซคือการเรียกร้องของเธอว่าการกระทำ DDoS ที่เกี่ยวข้องกับน้ำท่วมอินเทอร์เน็ตเซิร์ฟเวอร์ที่มีการจราจรที่มีการแสดงออกที่ถูกต้องตามกฎหมายของความไม่พอใจทางการเมืองอาร์กิวเมนต์ของเธอมีความหมายกว้าง "มา Swarm" เป็นกระตุ้นความคิดระเบิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของหนังสือเล่มที่ยกประเด็นเรียกร้องในปี 2014 ไม่สามารถที่จะไม่สนใจพื้นที่เสมือนแปรรูปนำโด่งและบริษัทจำกัดและสิทธิของเราที่จะประท้วงจะถูกบุกรุกและเป็นธรรมเมื่อ criminalized ออนไลน์ที่มี ผลกระทบร้ายแรงที่อาจเกิดขึ้นเพื่อประชาธิปไตย. "ปิดสนาม" โดยมิเชลล์ Huneven หนังสือที่ชื่นชอบการตีพิมพ์ในปี 2014 เป็นนวนิยายที่ยิ่งใหญ่เกี่ยวกับเครสสิด้า Hartley, สมัครระดับปริญญาเอกที่เดินเข้ามาในห้องโดยสารวันหยุดพ่อแม่ของเธอในเซียร์รากับความคิดของการตกแต่งวิทยานิพนธ์ของเธอ เท่านั้นที่จะได้รับฟุ้งซ่านด้วยความรัก Huneven เสมอสามารถนับที่จะเขียนด้วยความสง่างามตาคมเกี่ยวกับมนุษย์เราเกิดความผิดพลาด แต่นิยายเรื่องนี้เป็นอย่างยิ่งคล่องแคล่วและอกหักในภาพของว่าลึกความสัมพันธ์ที่สามารถขุดเป็นคุณ มันทำให้ฉันน้ำตาและยังทำให้ผมอยากจะยกขึ้น ไม่มีหนังสือเล่มอื่น ๆ ในปีนี้เช่นโยนสะกดใน me.Thomas McBee ผู้เขียน "Man Alive: เรื่องจริงของความรุนแรงการให้อภัยและกลายเป็นผู้ชายคนหนึ่ง" (สำนักพิมพ์เมืองไฟ) "สตรี Bad" โดยร็อกแซนเกย์ (ฮาร์เปอร์ยืนต้น) ร็อกแซนแนะนำเกย์คอลเลกชันเรียงความของเธอที่คมชัดและตลกอย่างกล้าหาญ "Bad สตรี" เป็นชิ้นที่ดีที่สุดของการเขียนที่ฉันได้อ่านเกี่ยวกับวัฒนธรรมทางเพศและป๊อปในปีนี้ มันและหนังสือทั้งยังโชว์ผลงานสิ่งที่ฉันรักเกี่ยวกับการเขียน Roxane ของกว้าง: ความสามารถในการที่จะเปลี่ยนได้อย่างลงตัวระหว่างคำถามมหภาคและการค้นหาตัวเองของเธอที่จะวางตัวเองอยู่ในวัฒนธรรมที่เคยขยับของเรามีความสามารถที่น่าทึ่งในการสื่อสารที่ยุ่งยากแนวคิดทฤษฎีที่เหมาะสมยิ่ง ในภาษาที่สามารถเข้าถึงได้อย่างง่ายดายรู้สึกใจกว้างและเกือบเขม็ง unacademic และดิบความซื่อสัตย์สุจริตไม่ท้อถอยเกี่ยวกับโลกที่เราทุกคนพบตัวเองในและวิธีการที่พวกเราทุกคนที่รับผิดชอบในการทำให้ ความสามารถในร็อกแซนที่จะตอบสนองได้อย่างรวดเร็วช่ำชองและกล้าหาญจะปรากฏวัฒนธรรมและการเมืองเหมือนกันได้รับการขนาดใหญ่ที่มีผู้อ่านทั่วไปสำหรับปีนี้ งานของเธอเช่นเดียวกับความไว้วางใจสมองระดับโลกที่เป็นอินเทอร์เน็ตยืนยันผ่านการดำรงอยู่เพียงที่มีต่อการเปิดเผยและการบำรุงรักษาของเราเชื่อมต่อและเตือนเราว่าเราจะต้องมีความยินดีที่จะให้การศึกษาการก่อสร้างที่เป็นพิษมากที่สุดของเราเป็นครั้งแรกโดยเผยให้เห็นข้อบกพร่องของเราเอง "ฉันกินยืนเป็นสตรีที่ไม่ดี" เธอเขียนกอดผิดสังเกตหนังสือไบ่ๆ: จะผ่านความล้มเหลวของเราที่เราเคยปวดร้าวเรียนรู้ว่าเราเป็นใครและวิธีการที่จะดีกว่าที่เคยสตรีและมนุษย์. "ฉัน เสียดายแย่อพยพ "โดยรีเกลลาซาร์ (ลิตเติ้ล, บราวน์และ บริษัท ) หนึ่งในหนังสือที่ชื่นชอบของปีที่ผ่านมาคือ "ฉันสงสารแย่อพยพ" โดยรีเกลลาซาร์ที่ยังเขียน mesmerizing "Sway." "ฉันสงสาร แย่อพยพ "เป็นหนึ่งในวรรณกรรมอย่างเป็นทางการส่วนใหญ่กล้าหาญและนวัตกรรมที่ฉันได้อ่านในปีที่ผ่าน มันเป็นหลายรูปแบบ 'นวนิยาย' ที่จัดหมวดหมู่ได้อย่างหวุดหวิดพร้อมกันเรื่องอาชญากรรมไดอารี่และในที่สุดอรรถกถาที่แปลกและบทกวีเกี่ยวกับสิ่งที่มันหมายถึงการเป็นชาวยิว ที่น่าสนใจอย่างแท้จริง work.Elizabeth McCracken ผู้เขียน "ธันเดอร์และเรื่องอื่น ๆ " (กด Dial) "พลเมือง" โดยคลอเดียแร (Graywolf กด) ในช่วงเวลาที่น่ากลัวบทกวีจะทำ บทกวีต่างๆสำหรับผลกระทบต่างๆ: ข่าวที่ได้รับความน่ากลัวเมื่อเร็ว ๆ นี้และสำหรับฉันบทกวีเป็นกล้องรูเข็มที่ช่วยให้คุณเห็นได้อย่างชัดเจนว่าที่อื่นคุณจะเกิดความเสียหาย ผมอ่านมากของบทกวีที่ดีในปีนี้ (มากของมันที่ตีพิมพ์โดย Graywolf กดซึ่งในปีนี้ทำให้เราดีเวลล์ 's จำเป็นแรกที่สาม Books- "ชา, อาหารกลางวันและค๊อกเทล" -published รวมกันว่า "มื้ออาหาร" และ Matthea ฮาร์วีย์ ที่งดงามและแปลก "ถ้าเกร็ดข่าวนี้เป็นจริงคุณคือสิ่งที่" มีภาพประกอบด้วยงานศิลปะของตัวเองฮาร์วีย์. แต่ชอบหลาย ๆ คนผมอ่านคลอแรสดใส, แรงบันดาลใจ, ความสนเท่ห์, อกหัก "พลเมือง" ปกให้ครอบคลุมและหลังจากนั้นอีก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" ช่างพูด " โดย ไมเคิล เอิร์ล เครก ( หนังสือคลื่น )

เอิร์ล เคร็ก " ช่างพูด " ไม่เพียงแต่สนุกหนังสือผมอ่านในปีนี้ มันเป็นหนังสือที่สนุกที่สุดเลย และมันก็สวยงาม - บทกวีเหล่านี้ถูกจับและปรัชญารวมทั้งเฮฮา เครก เป็น " ช่างเก็บ " / K / ช่างตีเหล็กใน Montana , กับหนังสือ 3 ของบทกวีและให้ฉัน บทกวีของเขาเป็นคำพรชื้นจากสลัดวิชาการ บทกวีที่ขั้วเดียวและบทกวีนิตยสารเก่าที่อื่น ๆ นี่คือหนังสือสำหรับกวีไม่เช่นเดียวกับกวี - เย้ แม้ไม่ใช่ผู้อ่านบทกวี สิ่งนี้เป็นพระคุณและเสียงหัวเราะสำหรับทุกชนิด

" แน่นอน " โดย มิเชล huneven ( หนังสือ ซาร่า ไครช์ตัน ) ร้า เทย์เลอร์ , ผู้เขียนของ " แพลตฟอร์มของผู้คน :เอาพลังกลับมาและวัฒนธรรมในยุคดิจิตอล " ( หนังสือกรุงเทพมหานคร )

" มาจับกลุ่ม " มอลลี่ซอเตอร์ ( Bloomsbury วิชาการ )

" [ ] S ที่คุ้นเคยและได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง นักกิจกรรมเครื่องมือร้องเรียน , fundraisers เขียนจดหมายมวล , โทรในแคมเปญและผู้อื่นหาเทียบเท่าการปฏิบัติในพื้นที่ออนไลน์จะมีห้องสำหรับกลยุทธ์ของการหยุดชะงักและอารยะขัดขืนที่เท่าเทียมกันที่คุ้นเคยจากดินแดนของถนนเดินขบวน , อาชีพ , และนั่งเลยใช่ไหมครับ " ขอให้มอลลี่ซอเตอร์ " มาจับกลุ่ม : การกระทำ DDoS , hacktivism และอารยะขัดขืน " มันเป็นคำถามด้วยเสียงพิเศษวันนี้ : ครอบครอง Wall Street , สภาพภูมิอากาศความยุติธรรมการเคลื่อนไหวการฟื้นฟู เฟมินิสต์และการสาธิตที่น่าอัศจรรย์กับตำรวจโหดชนชาติ และ sparked เฟอร์กูสัน โมทั้งหมดรวมการประท้วงด้วยครับใช้ชาญเครื่องมือดิจิตอลรวมถึง hashtags livestreaming , และ , บางครั้งขัดแย้งมากขึ้นและกลยุทธ์ เช่น doxxing DDoS . ในขณะที่ซอเตอร์เน้นหลักของคือการเรียกร้องของเธอว่า การกระทํา DDoS ซึ่งเกี่ยวข้องกับน้ำท่วมอินเทอร์เน็ตเซิร์ฟเวอร์กับการจราจรเป็นนิพจน์ที่ถูกต้องของความไม่พอใจทางการเมือง การโต้แย้งของเธอมีความหมายกว้าง " มาเป็นฝูง " คิดระเบิดเล็ก ๆน้อย ๆของหนังสือที่ยกประเด็นเรียกร้องใน 2014 ไม่สามารถละเลย : พื้นที่เสมือนจะขาดลอย การแปรรูปและที่แปลงสภาพจากรัฐวิสาหกิจ และขวาของเราเพื่อประท้วงถูก unfairly impinged เมื่อและตั้งข้อกล่าวหาว่าเป็นอาชญากรออนไลน์กับผลที่ตามมาอาจเป็นหายนะสำหรับประชาธิปไตย

" แน่นอน " โดย มิเชล huneven ของฉัน หนังสือที่ตีพิมพ์ในปี 2014 เป็นนวนิยายที่ยิ่งใหญ่เกี่ยวกับ เคร ิดา ฮาร์ทลี่ย์ , PhD candidate ที่พ่อแม่ของเธอย้ายเข้าห้องโดยสารที่ sierras n กับความคิดของการตกแต่งของเธอวิทยานิพนธ์–เท่านั้นที่จะได้รับฟุ้งซ่านโดยความรักhuneven เสมอสามารถนับบนที่จะเขียนด้วยสายตาเฉียบคม เกรซ เราผิดพลาดของมนุษย์ แต่นิยายเรื่องนี้เป็นการเฉพาะ และคล่องแคล่วในการสลายของความสัมพันธ์สามารถขุดลงไปลึกแค่ไหนนะ มันย้ายฉันไปน้ำตาและยังทำให้ฉันต้องการไป ไม่มีอื่น ๆเช่นหนังสือปีนี้หล่อสะกดฉัน โธมัส เมิ่กบี , ผู้เขียนของ " คนมีชีวิตอยู่ : เรื่องราวที่แท้จริงของความรุนแรงการให้อภัย และเป็นผู้ชาย " ( ไฟเมืองสำนักพิมพ์ )

" สตรี " โดยร็อกเซนเป็นเกย์ ( ฮาร์เปอร์ตลอดกาล )

ร็อกเซนเกย์แนะนำเธอคมและกล้าหาญตลกเรียงความของสะสม ที่ไม่ดี " สตรี " เป็นชิ้นที่ดีที่สุดของการเขียนที่ผมเคยอ่านในเพศและวัฒนธรรมในปีนี้ มัน - และหนังสือโดยรวม และยังโชว์สิ่งที่ฉันรักเกี่ยวกับร็อกเซนเขียนกว้าง :ความสามารถในการเปลี่ยนต่อเนื่องระหว่างคำถามที่แมโครและการค้นหาของเธอเองที่ตัวเองภายในของเราที่เคยเปลี่ยนวัฒนธรรม ความสามารถที่สวยงามเพื่อสื่อสารหากินโดยแนวคิดทฤษฎีในภาษาที่รู้สึกได้อย่างง่ายดายสามารถเข้าถึงได้ , ใจดี , และเกือบ unacademic อย่างชัดเจน และดิบซึ่งไม่หวั่นเกรงความซื่อสัตย์เกี่ยวกับโลกที่เราพบตนเองในและวิธีการที่เรากำลังรับผิดชอบในการทำให้มัน ร็อกเซนสามารถตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว คล่องแคล่ว และอย่างกล้าหาญเพื่อวัฒนธรรมและการเมืองเหมือนกันมีขนาดใหญ่ที่มีผู้อ่านออนไลน์สำหรับปี งานของเธอ เหมือนโลกสมองเชื่อคืออินเทอร์เน็ตยืนยันถึงการดำรงอยู่ของการเปิดเผยและการรักษาเพียงสำหรับการเชื่อมต่อของเราและเตือนเราว่า เราต้องพร้อมที่จะศึกษาการก่อสร้างที่เป็นพิษมากที่สุดของเรา โดยก่อนการเปิดเผยข้อบกพร่องของเราเอง " ผมจะยืนเป็นไม่ดีสตรี " เธอเขียนหนังสือกลาง กอด Paradox ไบ่ๆ : มันเป็นผ่านความล้มเหลวของเรา ที่เราเคย poignantly , ,