I can’t get away from it (the cance

I can’t get away from it (the cancer). Because I get reminded of it
every time I go to sit down and it all hurts. (Patient 9)
Patients were worried about getting new tumours and were
therefore agonised and worried before return visits to the
hospital. Those feelings were replaced by feelings of relief and
hope if there were no signs of a new tumour. There were
patients that believed talking would make no difference.
However, one patient expressed feelings of loneliness,
because she experienced it taboo to talk about the cancer
with her partner.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฉันไม่สามารถเรียกว่า (มะเร็ง) เพราะฉันได้รับการแจ้งเตือนของมันทุกครั้งที่ไปนั่งลง และมันเจ็บ (ผู้ป่วย 9)ผู้ป่วยมีความกังวลเกี่ยวกับการเนื้องอกใหม่ และถูกดังนั้น agonised และห่วงก่อนกลับเข้าชมโรงพยาบาล ความรู้สึกเหล่านั้นถูกแทนที่ ด้วยความรู้สึกบรรเทา และหวังว่าถ้ามีไม่มีร่องรอยของเนื้องอกใหม่ มีผู้ป่วยที่เชื่อว่าการพูดจะทำให้ไม่แตกต่างอย่างไรก็ตาม หนึ่งผู้ป่วยแสดงความรู้สึกของความเหงาเพราะเธอมีประสบการณ์ เรื่องห้ามพูดคุยเกี่ยวกับมะเร็งกับคู่ของเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฉันไม่สามารถได้รับจากมัน (มะเร็ง) เพราะฉันจะได้รับการเตือนของมัน
ทุกครั้งที่ผมไปนั่งลงและมันทั้งหมดเจ็บ (ผู้ป่วย 9)
ผู้ป่วยที่มีความกังวลใจเกี่ยวกับการรับเนื้องอกใหม่และได้รับการ
ทุกข์ทรมานและเป็นกังวลดังนั้นก่อนที่จะกลับมาที่
โรงพยาบาล ความรู้สึกเหล่านั้นถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกของการบรรเทาและ
หวังว่าถ้ามีอาการของเนื้องอกใหม่ มี
ผู้ป่วยที่เชื่อว่าการพูดคุยจะทำให้ไม่แตกต่างกัน.
แต่ผู้ป่วยรายหนึ่งแสดงความรู้สึกของความเหงา
เพราะเธอมีประสบการณ์ต้องห้ามที่จะพูดคุยเกี่ยวกับโรคมะเร็ง
กับคู่ของเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฉันไม่สามารถหนีจากมัน ( มะเร็ง ) เพราะฉันได้รับการเตือนของมัน
ทุกครั้งที่ไปนั่งมันเจ็บไปหมดเลย ( ผู้ป่วย 9 )
ผู้ป่วยกังวลเกี่ยวกับการงอกใหม่ และดังนั้น agonised และกังวลก่อนที่จะกลับมา

เยี่ยมชมโรงพยาบาล ความรู้สึกเหล่านั้นถูกแทนที่โดยความรู้สึกของการบรรเทาและ
หวังว่าถ้าไม่มีสัญญาณของการงอกใหม่ มี
ผู้ป่วยที่เชื่อพูดก็คงไม่ต่างกัน
แต่ผู้ป่วยระบายความรู้สึกเหงา
เพราะเธอมีประสบการณ์ข้อห้ามที่จะพูดคุยเกี่ยวกับโรคมะเร็ง
กับคู่ของเธอ