Past research on restaurant failure

Past research on restaurant failures has focused
mostly on quantitative factors and bankruptcy rates.
This study explored restaurant ownership turnover
rates using qualitative data, longitudinal data (1996-
1999), and data from Dun and Bradstreet reports. In
contrast to frequently repeated statistics, a relatively
modest 26.16 percent of independent restaurants
failed during the first year of operation. Results from
this study indicated marginal differences in restaurant
failures between franchise chains (57.2 percent) and
independent operators (61.4 percent). Restaurant
density and ownership turnover were strongly correlated
(.9919). A qualitative analysis indicated that
effective management of family life cycle and qualityof-
life issues is more important than previously
believed in the growth and development of a
restaurant.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีเน้นงานวิจัยบนอาหารเหลวส่วนใหญ่ในปัจจัยเชิงปริมาณและอัตราการล้มละลายหมุนเวียนการเป็นเจ้าของร้านอุดมศึกษานี้ราคาที่ใช้ข้อมูลเชิงคุณภาพ ข้อมูลระยะยาว (ปี 1996-1999), และข้อมูลจากรายงาน Dun และ Bradstreet ในคมสถิติซ้ำบ่อย ๆ การค่อนข้างร้อยละ 26.16 เจียมเนื้อเจียมตัวของร้านอาหารอิสระล้มเหลวในระหว่างปีแรกของการดำเนินงาน ผลลัพธ์จากการศึกษานี้บ่งชี้ความแตกต่างของกำไรในความล้มเหลวระหว่างโซ่แฟรนไชส์ (ร้อยละ 57.2) และขึ้นอยู่กับผู้ประกอบการ (ร้อยละ 61.4) ร้านอาหารความหนาแน่นและการหมุนเวียนการเป็นเจ้าของได้ขอ correlated(. 9919) วิเคราะห์คุณภาพการแสดงที่จัดการที่มีประสิทธิภาพของวงจรชีวิตครอบครัวและ qualityof-ปัญหาชีวิตนั้นสำคัญกว่าก่อนหน้านี้เชื่อว่าในการเจริญเติบโตและพัฒนาเป็นร้านอาหาร

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การวิจัยที่ผ่านมาเกี่ยวกับความล้มเหลวของร้านอาหารมีความสำคัญ
ส่วนใหญ่อยู่กับปัจจัยเชิงปริมาณและอัตราการล้มละลาย.
การศึกษาครั้งนี้การสำรวจร้านอาหารหมุนเวียนเป็นเจ้าของ
อัตราการใช้ข้อมูลเชิงคุณภาพ, ข้อมูลระยะยาว (1996-
1999) และข้อมูลจาก Dun and Bradstreet รายงาน ใน
ทางตรงกันข้ามกับสถิติซ้ำบ่อยค่อนข้าง
เจียมเนื้อเจียมตัวร้อยละ 26.16 ของร้านอาหารอิสระ
ที่ล้มเหลวในช่วงปีแรกของการดำเนินงาน ผลลัพธ์ที่ได้จาก
การศึกษาครั้งนี้ชี้ให้เห็นความแตกต่างเล็กน้อยในร้านอาหาร
ระหว่างความล้มเหลวของเครือข่ายแฟรนไชส์ ​​(ร้อยละ 57.2) และ
ผู้ประกอบการที่เป็นอิสระ (ร้อยละ 61.4) ร้านอาหาร
หนาแน่นและผลประกอบการเป็นเจ้าของมีความสัมพันธ์อย่างมาก
(0.9919) การวิเคราะห์เชิงคุณภาพชี้ให้เห็นว่า
การจัดการที่มีประสิทธิภาพของวงจรชีวิตของครอบครัวและ qualityof-
ปัญหาชีวิตมีความสำคัญมากกว่าก่อนหน้านี้
เชื่อว่าในการเจริญเติบโตและการพัฒนาของ
ร้านอาหาร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

งานวิจัยที่ผ่านมาเกี่ยวกับภัตตาคารความล้มเหลวได้มุ่งเน้น
ส่วนใหญ่กับปัจจัยเชิงปริมาณและอัตราการล้มละลาย .
การศึกษาสำรวจอัตราการหมุนเวียน
เจ้าของภัตตาคารโดยใช้ข้อมูลเชิงคุณภาพ ข้อมูลระยะยาว ( พ.ศ. 2539 -
2542 ) และข้อมูลจากรายงาน Dun และ Bradstreet . ในทางตรงกันข้ามกับซ้ําบ่อยๆ

26.16 สถิติที่ค่อนข้างเจียมเนื้อเจียมตัวและร้านอาหาร
อิสระล้มเหลวในช่วงปีแรกของการดำเนินงาน ผลจากการศึกษาพบความแตกต่างเล็กน้อย

ความล้มเหลวระหว่างโซ่ร้านอาหารแฟรนไชส์ ( 57.2 เปอร์เซ็นต์ ) และ
ผู้ประกอบการอิสระ ( 61.4 เปอร์เซ็นต์ ) ความหนาแน่นและอัตราการหมุนเวียนการเป็นเจ้าของร้านอาหาร

( มีความสัมพันธ์อย่างยิ่ง . 9919 ) การวิเคราะห์เชิงคุณภาพ พบว่า การจัดการที่มีประสิทธิภาพของวัฏจักรชีวิตครอบครัวและคุณภาพ -
ปัญหาชีวิตสำคัญกว่าก่อนหน้านี้
เชื่อในการเจริญเติบโตและการพัฒนาของ
ร้านอาหาร