4.2 Impact of LCLUC on Soil Erosion

4.2 Impact of LCLUC on Soil Erosion
The soil erosion maps for 1990, 2001 and 2007 resulting from the spatial overlay of the factor layer with application of USLE model over the UNW is presented in Fig 5. The amount of soil loss and evaluation class of the corresponding maps were shown in Table 2. No significant difference in amount of loss between the years studied is found but greater potential of soil loss I evident for 2007 as a result of declining forest cover. Investigating the factor bringing about the increased loss for the given site in GIS database, a combination of vegetation cover and higher rainfall amount contributes significantly severe soil loss. It is worth note that the very severe and severe rates of soil loss occur mainly in the first year clearing the forest. This is due to loose soil surface or well formed aggregates moving down the slope. For the subsequent year soil loss in greatly reduced in relation to that in the first year even in the bare land. The reasons are the more compacted soil exposed the existence of roots and weeds which act as barrier against soil erosion (Takahashi T. et al 1984; Nagohori K. et al 1984). Monitoring forest clearing on yearly basis provides better estimation of soil loss. From ground observation the forest extent in the study area is mostly the re-growth vegetations, the virgin forest covers small extent. The study indicated that the soil loss in the UNW is the results in the forest clearing of re-growth vegetation. The amount of soil losses estimate is lesser extent than those calculated because the factor value used for vegetation cover based on the virgin forest.
However, field investigation revealed not the re-growth vegetations in together with there degradation, encroachment of agriculture on the re-growth is usually found. In terms of sustainable development, the cumulative soil loss summed over the preceding years with about 30-40% yearly soil loss is suggested based on the above mentioned and empirical study.
In 2007 the forest cover declined by 17.37% of the 2001, if the situation remained unchanged the expected soil loss will be increased to a critical level. The existing soils in the study area are inherently low in fertility, the increase of soil erosion as estimated will lead to require more fertilizer applied and other inputs for maintaining optimum crop yields. With the impact of the LCLUC in the areas, it should be recommended the extension of conservation practices and intensifying the law enforcement on logging.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

4.2 ผลของ LCLUC ในการพังทลายของดินแผนที่การพังทลายของดินสำหรับ 1990, 2001 และ 2007 เกิดจากการซ้อนทับพื้นที่ของชั้นคูณด้วยแอพลิเคชัน USLE รุ่นผ่าน UNW จะแสดงในรูปที่ 5 ปริมาณของดินสูญเสียและการประเมินระดับของแผนที่ที่สอดคล้องกันถูกแสดงในตารางที่ 2 ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญขาดทุนปีศึกษาที่พบแต่ศักยภาพที่มากขึ้นของการสูญเสียดินผมชัดสำหรับ 2007 ผลลดลงปกป่า ตรวจสอบตัวนำการขาดทุนเพิ่มขึ้นสำหรับการกำหนดในฐานข้อมูล GIS ครอบคลุมพืชและจำนวนน้ำฝนปริมาณสูงก่อให้เกิดสูญเสียดินรุนแรงมาก หมายเหตุว่า ราคารุนแรงมาก และรุนแรงของการสูญเสียดินเกิดขึ้นส่วนใหญ่ในปีแรกที่การล้างป่าเป็นสูง นี้เนื่องจากพื้นผิวดินหลวม หรือดีเกิดผลย้ายลงทางลาดชัน การสูญเสียดินปีต่อมาในอย่างมากลดสัมพันธ์กับที่ในปีแรกในที่ดินเปล่า เหตุผลมีดินอัดเพิ่มสัมผัสของรากวัชพืชซึ่งทำหน้าที่เป็นด่านป้องกันการพังทลายของดิน (Takahashi T. et al, 1984 Nagohori k. et al 1984) การตรวจสอบป่าล้างประจำทุกปีให้ประเมินดีกว่าสูญเสียดิน จากขอบเขตป่าในพื้นที่ศึกษาเป็นส่วนใหญ่ vegetations ใหม่เจริญเติบโตสังเกตพื้นดิน ป่าบริสุทธิ์ครอบคลุมขอบเขตเล็ก การศึกษาระบุว่า การสูญเสียดินใน UNW เป็นผลลัพธ์ในป่าล้างของพืชเจริญเติบโตอีกครั้ง จำนวนประเมินการสูญเสียดินมีน้อยกว่าที่คำนวณได้เนื่องจากค่าตัวคูณใช้พืชปกตามป่าบริสุทธิ์However, field investigation revealed not the re-growth vegetations in together with there degradation, encroachment of agriculture on the re-growth is usually found. In terms of sustainable development, the cumulative soil loss summed over the preceding years with about 30-40% yearly soil loss is suggested based on the above mentioned and empirical study.In 2007 the forest cover declined by 17.37% of the 2001, if the situation remained unchanged the expected soil loss will be increased to a critical level. The existing soils in the study area are inherently low in fertility, the increase of soil erosion as estimated will lead to require more fertilizer applied and other inputs for maintaining optimum crop yields. With the impact of the LCLUC in the areas, it should be recommended the extension of conservation practices and intensifying the law enforcement on logging.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

4.2 ผลกระทบของ LCLUC พังทลายของดินใน
แผนที่พังทลายของดินสำหรับปี 1990 ปี 2001 และ 2007 ที่เกิดจากการซ้อนทับของชั้นอวกาศปัจจัยที่มีการประยุกต์ใช้แบบจำลอง USLE มากกว่า UNW จะนำเสนอในรูป 5. ปริมาณการสูญเสียดินและระดับการประเมินผลของ แผนที่ที่สอดคล้องกันมีการแสดงในตารางที่ 2 ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในปริมาณการสูญเสียระหว่างปีการศึกษาพบ แต่ศักยภาพมากขึ้นของการสูญเสียดินฉันเห็นได้ชัดสำหรับปี 2007 เป็นผลมาจากการลดลงของพื้นที่ป่า ตรวจสอบปัจจัยนำเกี่ยวกับการสูญเสียที่เพิ่มขึ้นสำหรับเว็บไซต์ที่ได้รับในฐานข้อมูลระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์การรวมกันของพืชพรรณและปริมาณน้ำฝนสูงขึ้นก่อให้เกิดการสูญเสียดินรุนแรงอย่างมีนัยสำคัญ เป็นมูลค่าทราบว่าอัตราที่รุนแรงมากและรุนแรงของการสูญเสียดินส่วนใหญ่เกิดขึ้นในปีแรกล้างป่า นี่คือสาเหตุที่ผิวดินหลวมหรือมวลรวมดีขึ้นย้ายลงลาดชัน สำหรับการสูญเสียดินตามมาในปีที่ลดลงอย่างมากในความสัมพันธ์กับว่าในปีแรกแม้จะอยู่ในที่ดินเปลือย เหตุผลที่มีการบดอัดดินมากขึ้นสัมผัสการดำรงอยู่ของรากและวัชพืชซึ่งทำหน้าที่เป็นอุปสรรคกับการพังทลายของดิน (ทากาฮาชิตัน et al, 1984; Nagohori เค et al, 1984) การตรวจสอบป่าเป็นประจำทุกปีให้การประมาณค่าที่ดีขึ้นของการสูญเสียดิน จากการสังเกตพื้นดินขอบเขตป่าในพื้นที่ศึกษาเป็นส่วนใหญ่พืชเรื่องการเจริญเติบโตที่ป่าดงดิบครอบคลุมขอบเขตขนาดเล็ก ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าการสูญเสียดินใน UNW เป็นผลลัพธ์ในป่าของพืชอีกครั้งการเจริญเติบโต จำนวนเงินของการสูญเสียดินประมาณการคือระดับน้อยกว่าที่คำนวณได้เนื่องจากค่าปัจจัยที่ใช้สำหรับพืชคลุมอยู่บนพื้นฐานของป่าดงดิบ.
อย่างไรก็ตามการตรวจสอบข้อมูลที่เปิดเผยไม่ได้เป็นพืชเจริญเติบโตอีกครั้งในการร่วมกันกับมีการย่อยสลายการรุกล้ำของการเกษตรในอีก การเจริญเติบโตมักจะพบ ในแง่ของการพัฒนาที่ยั่งยืน, การสูญเสียดินสะสมสรุปในช่วงหลายปีก่อนหน้านี้ที่มีประมาณ 30-40% การสูญเสียดินเป็นประจำทุกปีปัญหาบนพื้นฐานของการศึกษาดังกล่าวข้างต้นและเชิงประจักษ์.
ในปี 2007 พื้นที่ป่าลดลง 17.37% จากปี 2001 ถ้า สถานการณ์ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงการสูญเสียดินคาดว่าจะเพิ่มขึ้นถึงระดับที่สำคัญ ดินที่มีอยู่ในพื้นที่ศึกษาเป็นอย่างโดยเนื้อแท้ในระดับต่ำในความอุดมสมบูรณ์เพิ่มขึ้นจากการพังทลายของดินเป็นที่คาดจะนำไปสู่การต้องใช้ปุ๋ยมากขึ้นนำไปใช้และปัจจัยการผลิตอื่น ๆ ในการรักษาผลผลิตพืชที่เหมาะสม กับผลกระทบของการ LCLUC ในพื้นที่ที่มันควรจะแนะนำส่วนขยายของการปฏิบัติในการอนุรักษ์และทวีความรุนแรงการบังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับการเข้าสู่ระบบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

4.2 ผลกระทบของ lcluc ต่อการชะล้างพังทลายของดินการพังทลายของดินแผนที่ ปี 2001 และ 2007 เป็นผลจากพื้นที่ทับซ้อนของการใช้แบบจำลองปัจจัยชั้นจะผ่าน unw ที่แสดงในรูปที่ 5 ปริมาณการสูญเสียดินและการประเมินระดับของแผนที่ที่ถูกแสดงในตารางที่ 2 ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของปริมาณการสูญเสียระหว่างปีศึกษาพบแต่ศักยภาพมากขึ้นของการสูญเสียดิน ฉันประจักษ์แจ้งสำหรับ 2007 ผลครอบคลุมพื้นที่ป่าลดลง การตรวจสอบปัจจัยที่นำไปสู่การสูญเสียเพิ่มขึ้นสำหรับให้เว็บไซต์ในฐานข้อมูลระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ , การรวมกันของครอบคลุมพืช และปริมาณน้ำฝนสูง ก่อให้เกิดอาการดินสูญหาย มันน่าทราบว่าอัตราที่รุนแรงมากและรุนแรงของการสูญเสียดินที่เกิดขึ้นส่วนใหญ่ในปีแรกของการล้างป่า เนื่องจากผิวดินหลวมหรือเกิดดีกว่าย้ายลงดิน สำหรับภายหลังปีการสูญเสียดินในการลดลงอย่างมากในความสัมพันธ์กับว่าในปีแรกแม้ในที่ดินเปล่า เหตุผลคือ ยิ่งอัดดินเปิดเผยการดำรงอยู่ของรากและวัชพืชซึ่งเป็นอุปสรรคต่อการชะล้างพังทลายของดิน ( ทาคาฮาชิ ต. et al , 1984 ; nagohori K . et al , 1984 ) การตรวจสอบ ถางป่าบนพื้นฐานรายปีมีประมาณกว่าการสูญเสียดิน จากการสังเกตพื้นที่ป่าขอบเขตในพื้นที่ศึกษาส่วนใหญ่เป็นป่าบริสุทธิ์ของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์ ครอบคลุมขอบเขตเล็ก ๆ ผลการศึกษาพบว่า การสูญเสียดินใน unw คือผลลัพธ์ในถางป่าของพืชเจริญเติบโตอีกครั้ง ปริมาณการสูญเสียดินประเมินขอบเขตที่น้อยกว่ากว่าคำนวณเพราะปัจจัยค่าใช้ครอบคลุมพืชจากป่าบริสุทธิ์อย่างไรก็ตาม สืบสวนพบไม่ใช่เป็นอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์ในการเจริญเติบโต พร้อมกับมีการย่อยสลาย การบุกรุกของการเกษตรในเรื่องการเจริญเติบโตมักจะพบ ในแง่ของการพัฒนาที่ยั่งยืน , การสูญเสียดินได้สะสมกว่าปีก่อนหน้านี้มีประมาณ 30-40% ขาดทุนรายปีเป็นดินแนะนำตามข้างต้น และการศึกษาเชิงประจักษ์ใน 2007 ป่าไม้ลดลง 17.37 % ของปี ถ้าสถานการณ์ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงคาดว่าการสูญเสียดินจะเพิ่มขึ้นถึงระดับวิกฤต สภาพดินในพื้นที่ศึกษาต่ำ โดยเนื้อแท้ในความอุดมสมบูรณ์ ของดิน เพิ่มเป็นประมาณ จะทำให้ต้องเพิ่มปุ๋ยและใช้ปัจจัยการผลิตอื่น ๆสำหรับการรักษาผลผลิตให้สูงสุด กับผลกระทบของ lcluc ในพื้นที่ก็ควรส่งเสริมการอนุรักษ์ทวีความรุนแรงและการบังคับใช้กฎหมายในการเข้าสู่ระบบ