Mr. Gabriel John Utterson
Although Utterson witnesses a string of shocking events, Utterson himself is a largely unexciting character and is clearly not a man of strong passions or sensibilities. Indeed, Stevenson intends for him to come across in this way: from the first page of the novel, the text notes that Utterson has a face that is “never lighted by a smile,” that he speaks very little, and that he seems “lean, long, dusty, [and] dreary.” Yet, somehow, he is also “lovable,” and dull and proper though he may be, he has many friends. His lovability may stem from the only interesting quality that Stevenson gives him—namely, his willingness to remain friends with someone whose reputation has suffered. This loyalty leads him to plumb the mystery that surrounds Jekyll.
Utterson represents the perfect Victorian gentleman. He consistently seeks to preserve order and decorum, does not gossip, and guards his friends’ reputations as though they were his own. Even when he suspects his friend Jekyll of criminal activities such as blackmail or the sheltering of a murderer, he prefers to sweep what he has learned—or what he thinks he has learned—under the rug rather than bring ruin upon his good friend.
Utterson’s status as the epitome of Victorian norms also stems from his devotion to reason and common sense. He investigates what becomes a supernatural sequence of events but never allows himself to even entertain the notion that something uncanny may be going on. He considers that misdeeds may be occurring but not that the mystical or metaphysical might be afoot. Thus, even at the end, when he is summoned by Poole to Jekyll’s home and all the servants are gathered frightened in the hallway, Utterson continues to look for an explanation that preserves reason. He desperately searches for excuses not to take any drastic steps to interfere with Jekyll’s life. In Utterson’s devotion to both decorum and reason, Stevenson depicts Victorian society’s general attempt to maintain the authority of civilization over and against humanity’s darker side. Stevenson suggests that just as Utterson prefers the suppression or avoidance of revelations to the scandal or chaos that the truth might unleash, so too does Victorian society prefer to repress and deny the existence of an uncivilized or savage element of humanity, no matter how intrinsic that element may be.
Yet, even as Utterson adheres rigidly to order and rationality, he does not fail to notice the uncanny quality of the events he investigates. Indeed, because we see the novel through Utterson’s eyes, Stevenson cannot allow Utterson to be too unimaginative—otherwise the novel’s eerie mood would suffer. Correspondingly, Stevenson attributes nightmares to Utterson and grants him ominous premonitions as he moves through the city at night—neither of which seem to suit the lawyer’s normally reasonable personality, which is rarely given to flights of fancy. Perhaps, the novel suggests, the chilling presence of Hyde in London is strong enough to penetrate even the rigidly rational shell that surrounds Utterson, planting a seed of supernatural dread.
นายกาเบรียลจอห์น Utterson
ถึงแม้ว่า Utterson พยานสตริงของเหตุการณ์สยอง Utterson ตัวเองเป็นตัวละครที่ส่วนใหญ่ไม่น่าตื่นเต้นและชัดเจนไม่ได้เป็นคนอารมณ์แรง หรืออารมณ์ . แน่นอน สตีเวนสัน ตั้งใจให้เขามาข้ามในลักษณะนี้จากหน้าแรกของนวนิยาย , บันทึกข้อความที่ Utterson มีใบหน้าที่เคยส่องสว่างด้วยรอยยิ้ม " ที่เขาพูดได้น้อยมากและเขาดูเหมือน " ยัน , ยาว , ฝุ่น , [ และ ] เศร้าซึม " ยังไงเขาก็เป็น " น่ารัก " และทึบ และเหมาะสม แม้ว่าเขาอาจจะ เขามีเพื่อนมากมาย เลิฟอะบิลิตี้ของเขาอาจเกิดจากมีคุณภาพที่น่าสนใจ สตีเวนสัน ให้เขา คือ เขาเต็มใจที่จะอยู่เป็นเพื่อนกับคนที่มีชื่อเสียงที่ได้รับ ความภักดีนี้นำเขาตรงความลึกลับที่ล้อมรอบ Jekyll
Utterson เป็นสุภาพบุรุษวิคตอเรียที่สมบูรณ์แบบ เขาพยายามที่จะรักษาอย่างต่อเนื่อง และเพื่อความเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่นินทา ยามเพื่อนย่อมเป็นแม้ว่าพวกเขากำลังของเขาเอง แม้ว่าเขาจะสงสัยเพื่อน Jekyll ของกิจกรรมทางอาญาเช่นแบล็คเมล์ หรือการปกป้องของฆาตกรเขาชอบที่จะกวาดสิ่งที่เขาได้เรียนรู้ หรือสิ่งที่เขาคิดว่าเขาได้เรียนรู้ไว้ แทนที่จะทำลาย เมื่อเพื่อนรักของเขา .
Utterson สถานะเป็นข้อสรุปบรรทัดฐานวิกตอเรียก็เกิดจากเขาอุทิศตัวให้กับเหตุผลและสามัญสำนึกเขาศึกษาที่เป็นลำดับของเหตุการณ์เหนือธรรมชาติ แต่ไม่เคยอนุญาตให้ตัวเองที่จะสร้างความบันเทิงให้ความคิดอะไรบางอย่างที่ลึกลับ อาจจะขึ้น เขาพิจารณาว่า ความผิดอาจจะเกิดขึ้นแต่ไม่ใช่ที่ลึกลับหรือเลื่อนลอย อาจจะเริ่ม ดังนั้น แม้ว่า ในที่สุดเมื่อเขาเรียกบ้านพูลเพื่อ Jekyll และข้าราชการทั้งหมด ชุมนุมกัน กลัวในห้องโถงUtterson ยังคงหาคำอธิบายที่รักษาการ เหตุผล เขาพยายามค้นหาข้ออ้างที่จะใช้ขั้นตอนที่รุนแรงใด ๆที่จะไปยุ่งกับชีวิต Jekyll . ใน Utterson เป็นการอุทิศตนทั้งผู้ดีและเหตุผล สตีเวนสัน ให้วิคตอเรียสังคมทั่วไปพยายามที่จะรักษาอำนาจของอารยธรรมของมนุษยชาติ และต่อสู้กับด้านมืด .สตีเวนสัน ชี้ให้เห็นว่า เช่นเดียวกับ Utterson ชอบปราบปรามหรือหลีกเลี่ยงการเปิดเผยกับเรื่องอื้อฉาวหรือความวุ่นวายที่ความจริงจะปลดปล่อย ดังนั้นเกินไป ไม่สังคมวิคทอเรียชอบที่จะไม่ยอมรับหรือปฏิเสธการดำรงอยู่ขององค์ประกอบหรือโหดร้ายป่าเถื่อนของมนุษย์ ไม่ว่าภายในองค์ประกอบที่อาจจะ .
ยังแม้เป็น Utterson rigidly ปฏิบัติตามสั่ง และ มีเหตุผลเขาไม่ได้ล้มเหลวที่จะแจ้งให้ทราบคุณภาพลึกลับของเหตุการณ์ที่เขาศึกษา . แน่นอน เพราะเราเห็นนิยายผ่าน Utterson ดวงตา สตีเวนสัน ไม่สามารถให้ Utterson เป็นเหมือนกัน unimaginative มิฉะนั้นนวนิยายประหลาดอารมณ์จะลำบาก ดับ ,สตีเวนสันคุณลักษณะฝันร้ายใน Utterson และอนุญาตให้เขาลางร้ายลางสังหรณ์เขาเคลื่อนผ่านเมืองตอนกลางคืน ทั้ง ที่ เหมาะกับบุคลิกภาพที่เหมาะสมโดยปกติของทนายที่ไม่ค่อยจะให้เที่ยวบินของแฟนซี บางทีนิยายา หนาวตนของไฮด์ในลอนดอน มีความแข็งแกร่งเพียงพอที่จะสอดใส่แม้ rigidly เข้าแง่ที่ล้อมรอบ Utterson เปลือก ,ปลูกเมล็ดพันธุ์ของเหนือธรรมชาติหวาด
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)