Hence, feffw can be viewed as a mea

Hence, f
eff
w can be viewed as a measure for the average number of
hydrogen bonds per unit of volume of the binary mixture of polyhydroxy
solute and water.
The molar volume is computed as: ns¼Mw,s/rs, using the molar
weight Mw,s and mass density rs. For the investigated polyhydroxy
solutes we have listed their properties in Table 4, which includes
their glass transition temperature Tg,s, the effective number of hydroxyl
groups per molecules nOH,s, molar weight Mw,s and mass
density rs. nOH,s is computed from the glass transition temperature
Tg,s via Eq. (2). Data on Tg,s is taken from van der Sman (2013b), with
references therein, from Talja & Roos (2001) for erythritol and
xylitol, from Sudo, Shinyashiki, & Yagihara (2001) for ethylene
glycol, and from van der Sman & Meinders (2011) for maltodextrins,
with references therein. Molar weights and density data are
obtained from data books.
From the literature sources, as listed in Tables 1e3, we obtain
the experimental data on the melting temperatures of the biopolymers
Tm, as function of composition of the polyhydroxy solution,
from which we will compute f
eff
w . Often the composition of the
ternary mixture is given in terms of the mass fraction yi of each
compound. To compute the volume fractions fw and fs, we require
the mass densities ri of the compounds. For the polyhydroxy
compounds rs can be found in Table 4. For water we have taken
rw ¼ 1000 kg/m3 and Mw,w ¼ 18 g/mol. For polysaccharide it holds
that rp ¼ 1550 kg/m3, and for proteins rp ¼ 1330 kg/m3 (van der
Sman, 2008).
For specific biopolymers we will plot Tm versus f
eff
w for a variety
of solutions, which we expect to collapse to a single master curve,
which will prove validity of the above approach. The master curves
will be compared to the prediction of Tm versus fw, as follows from
the melting point depression theory of Flory for the binary system
of biopolymer and water. For melting of starch we have shown
earlier that the Flory theory holds (van der Sman & Meinders,
2011). Also for gelatin it is shown to hold

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ดังนั้น feffw สามารถดูได้เป็นการวัดจำนวนเฉลี่ยต่อหน่วยปริมาตรของส่วนผสมไบนารีของ polyhydroxy พันธะตัวถูกละลายและน้ำคำนวณปริมาตรโมเลกุลเป็น: ns¼Mw, s/อาร์ เอส ใช้กรามน้ำหนัก Mw, s และความหนาแน่นมวลรูปี สำหรับ investigated polyhydroxysolutes เรามีแสดงคุณสมบัติในตาราง 4 ซึ่งรวมถึงอุณหภูมิการเปลี่ยนแก้ว Tg, s หมายเลขประสิทธิภาพของไฮดรอกกลุ่มต่อโมเลกุลโนห์ s น้ำหนักโมเลกุล Mw, s และมวลความหนาแน่นของอาร์เอส โนห์ s คำนวณจากอุณหภูมิการเปลี่ยนแก้วTg, s ผ่าน Eq. (2) ข้อมูลไทย s ถูกนำมาจาก van der Sman (2013b), กับอ้างอิงจาก Talja รูส (2001) erythritol บัญญัติ และไซลิทอล จาก Sudo, Shinyashiki และ Yagihara (2001) สำหรับเอทิลีนไกลคอล และจาก Sman van der Meinders (2011) สำหรับ maltodextrinsมีการอ้างอิงในนั้น ข้อมูลความหนาแน่นและน้ำหนักโมเลกุลได้รับจากหนังสือข้อมูลแหล่งวรรณกรรม ตามที่แสดงในตาราง 1e3 เราขอรับข้อมูลอุณหภูมิหลอมเหลวของ biopolymers การทดลองTm เป็นฟังก์ชันขององค์ประกอบของโซลูชัน polyhydroxyซึ่งเราจะคำนวณ feffw มักจะจัดองค์ประกอบของการส่วนผสมฐานสามถูกกำหนดในแง่ของยี่ส่วนมวลของแต่ละผสม การคำนวณปริมาณเศษส่วน fw และ fs เราต้องการความหนาแน่นมวล ri ของสาร สำหรับ polyhydroxyอาร์เอสสารที่สามารถพบได้ในตารางที่ 4 น้ำ ที่เราได้นำrw ¼ 1000 kg/m3 และเมกะวัตต์ w ¼ 18 กรัม/โมล สำหรับ polysaccharide ที่เก็บrp ที่¼ 1550 kg/m3 และโปรตีน rp ¼ 1330 kg/m3 (van derSman, 2008)สำหรับ biopolymers เฉพาะ เราจะลงจุด Tm กับ feffw ความหลากหลายโซลูชั่น ซึ่งเราคาดว่าจะยุบเป็นเส้นโค้งหลักเดียวซึ่งจะพิสูจน์ความถูกต้องของวิธีการข้างต้น เส้นโค้งมาสเตอร์เทียบกับการคาดเดาของ Tm กับ fw ดังจากทฤษฎีการกระจายจุดหลอมเหลวของ Flory สำหรับระบบไบนารีเมอร์และน้ำ สำหรับละลายแป้ง เราได้แสดงก่อนหน้านี้ว่า ทฤษฎี Flory ถือ (van der Sman และ Meinders2011) . ยัง สำหรับวุ้น มันจะแสดงค้างไว้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ดังนั้น F
EFF
W สามารถดูได้เป็นตัวชี้วัดสำหรับค่าเฉลี่ยของจำนวน
พันธะไฮโดรเจนต่อหน่วยของปริมาณของส่วนผสมไบนารีของ polyhydroxy
. ละลายและน้ำ
ปริมาณกรามคำนวณเป็น: ns¼Mw s / อาร์เอสโดยใช้ฟันกราม
น้ำหนัก Mw , s และมวลความหนาแน่นของอาร์เอส สำหรับการตรวจสอบ polyhydroxy
solutes เราได้ระบุไว้คุณสมบัติของพวกเขาในตารางที่ 4 ซึ่งรวมถึง
แก้วอุณหภูมิเปลี่ยนแปลงของพวกเขา Tg, S, จำนวนที่มีประสิทธิภาพของไฮดรอกซิ
กลุ่มต่อโมเลกุล Noh, S, น้ำหนักกรามเมกะวัตต์และมวล
อาร์เอสมีความหนาแน่น โนห์, S คำนวณจากแก้วเปลี่ยนอุณหภูมิ
Tg, s ผ่านสมการ (2) ข้อมูลเกี่ยวกับ Tg, S จะมาจากฟานเดอร์ Sman (2013b) โดยมี
การอ้างอิงในนั้นจาก Talja & Roos (2001) สำหรับ Erythritol และ
ไซลิทอลจาก Sudo, Shinyashiki และ Yagihara (2001) สำหรับเอทิลีน
ไกลคอลและจากแวนเดอร์ Sman และ Meinders (2011) สำหรับจากแป้ง,
ที่มีการอ้างอิงอยู่ในนั้น น้ำหนักและข้อมูลความหนาแน่นของกรามจะ
ได้รับจากหนังสือข้อมูล.
จากแหล่งวรรณกรรมที่ระบุไว้ในตารางที่ 1e3 เราได้รับ
ข้อมูลการทดลองบนอุณหภูมิหลอมละลายของพลาสติกชีวภาพ
Tm เป็นหน้าที่ขององค์ประกอบของการแก้ปัญหา polyhydroxy ที่
จากที่เราจะคำนวณ F
EFF
W บ่อยครั้งที่องค์ประกอบของ
ส่วนผสมประกอบไปด้วยจะได้รับในแง่ของยี่ส่วนมวลของแต่ละ
สารประกอบ การคำนวณเศษส่วนปริมาณการส่งต่อและ FS เราจำเป็นต้องมี
ความหนาแน่นมวล ri ของสารประกอบ สำหรับ polyhydroxy
สารประกอบอาร์เอสสามารถพบได้ในตารางที่ 4 สำหรับน้ำเราได้นำ
RW ¼ 1000 kg / m3 และเมกะวัตต์ W ¼ 18 กรัม / โมล สำหรับ polysaccharide มันถือ
ที่ RP ¼ 1550 kg / m3 และสำหรับโปรตีน RP ¼ 1330 kg / m3 (แวนเดอร์
Sman 2008).
สำหรับพลาสติกชีวภาพที่เฉพาะเจาะจงเราจะพล็อต Tm เมื่อเทียบกับ F
EFF
W สำหรับความหลากหลาย
ของการแก้ปัญหาซึ่งเราคาดว่าจะ ยุบโค้งหลักเดียว
ที่จะพิสูจน์ความถูกต้องของวิธีการดังกล่าวข้างต้น เส้นโค้งต้นแบบ
จะได้รับเมื่อเทียบกับการคาดการณ์ของ Tm เมื่อเทียบกับ FW ดังต่อไปนี้จาก
ทฤษฎีภาวะซึมเศร้าจุดหลอมละลายของ Flory สำหรับระบบเลขฐานสอง
ของโพลิเมอร์ชีวภาพและน้ำ สำหรับการละลายของแป้งที่เราได้แสดงให้เห็น
ก่อนหน้านี้ว่าทฤษฎี Flory ถือ (แวนเดอร์ Sman & Meinders,
2011) นอกจากนี้สำหรับเจลาตินที่ปรากฏจะถือ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ดังนั้น , เอฟเอเอฟเอฟW สามารถดูเป็นวัดสำหรับค่าเฉลี่ยของจำนวนพันธะไฮโดรเจนต่อหน่วยของปริมาณของส่วนผสมของ polyhydroxy ไบนารีตัวทำละลายและน้ำปริมาณกรามจะคำนวณเป็น : NS ¼ MW , S / R ใช้ฟันกรามน้ำหนักลดและความหนาแน่นของมวลสำหรับตรวจสอบ polyhydroxy RSเราได้แสดงคุณสมบัติของสารละลายในรางที่ 4 ซึ่งรวมถึงของอุณหภูมิสภาพแก้ว TG , S , ตัวเลขที่มีประสิทธิภาพของไฮดรอกซิลกลุ่มต่อโมเลกุลโน , S , ฟันกรามน้ำหนักและมวล MWความหนาแน่นของอาร์เอส โน ถูกคำนวณจากอุณหภูมิคล้ายแก้วการบินไทย , S ทางอีคิว ( 2 ) ข้อมูล การบินไทย คือ ถ่ายจาก ฟาน เดอร์ ศิวะ ( 2013b )อ้างอิงจาก talja & รูส ( 2001 ) อีริทริตอล และไซลิทอลจาก sudo shinyashiki & yagihara ( 2001 ) เอทิลีนไกลคอล และจาก ฟาน เดอร์ ศิวะ & meinders ( 2011 ) มอลโทเด็กซ์ทรินซ์ ,กับอ้างอิง น้ำหนักและความหนาแน่นของฟันกรามเป็นข้อมูลที่ได้จากหนังสือข้อมูลจากวรรณกรรมแหล่ง ตามที่ระบุไว้ในตาราง 1e3 เราได้รับข้อมูลจากการทดลองที่อุณหภูมิละลายของไบโอพอลิเมอร์ซึ่งเป็นฟังก์ชันขององค์ประกอบของ polyhydroxy สารละลายซึ่งเราจะใช้ฉเอเอฟเอฟW . มักจะมีองค์ประกอบของประกอบไปด้วยส่วนผสมที่ระบุในแง่ของสัดส่วนมวล ยี ของแต่ละคนสารประกอบ คำนวณเศษส่วนและปริมาณ FW FS , เราต้องการริ มวลความหนาแน่นของสารประกอบ สำหรับ polyhydroxyสารประกอบอาร์เอสสามารถพบได้ในตารางที่ 4 น้ำที่เราถ่ายRW ¼ 1000 kg / m3 และ บริษัท W ¼ 18 g / mol สำหรับไรด์มันถือที่ฟิลิปปินส์ ¼ 550 kg / m3 และโปรตีน¼ RP 100 kg / m3 ( ฟาน เดอร์ศิวะ , 2008 )สำหรับเราจะแปลงเฉพาะโปรตีนซึ่งเมื่อเทียบกับ เอฟเอเอฟเอฟW สำหรับความหลากหลายของโซลูชั่น ซึ่งเราคาดว่าจะยุบเส้นโค้งอาจารย์เดี่ยวซึ่งจะพิสูจน์ความถูกต้องของวิธีการข้างต้น ต้นแบบเส้นโค้งจะเทียบกับคำทำนายของ TM กับ FW ดังนี้จากจุดหลอมเหลว depression ทฤษฎีฟลอรี่สำหรับระบบไบนารีของแบบ และ น้ำ เพื่อละลายแป้ง เราได้แสดงก่อนหน้านี้ทฤษฎีฟลอรี่ถือ ( ฟาน เดอร์ ศิวะ meinders & ,2011 ) ยังเป็นวุ้น ถือ