The World Allergy Organization (WAO

The World Allergy Organization (WAO) Guidelines
for the Assessment and Management of Anaphylaxis (subsequently
referred to in this publication as the ‘WAO Anaphylaxis
Guidelines’ or ‘the Guidelines’) were published in
early 2011 [1] . The recommendations made in the Guidelines
remain unchanged and relevant. In this 2013 Update,
a resource intended for use in conjunction with the Guidelines
and the 2012 Guidelines Update [2] , we highlight
major advances in anaphylaxis research published in 2012
and early 2013, thereby strengthening the evidence base
for the recommendations made in the Guidelines [1] .
S ome of the unique aspects of the WAO Anaphylaxis
Guidelines are summarized in table 1 . These Guidelines
were preceded by a survey of the global availability of essentials
for the assessment and management of anaphylaxis.
They focus on vulnerable patients, risk factors for
severe or fatal anaphylaxis, and cofactors that amplify
anaphylaxis. They include information on mechanisms
and triggers. They emphasize prompt clinical diagnosis
and prompt initial treatment that can be carried out even
in a low-resource setting, as well as anticipatory longterm
management of patients at risk of anaphylaxis recurrence
[1] .
In 2012, the WAO Anaphylaxis Guidelines and Guidelines-
related materials such as posters and pocket cards
that promulgate the main concepts of the Guidelines were
widely disseminated ( table 2 ). The posters and pocket
cards were translated into many different languages [2] .
In 2013, a patient information card based on the principles
of prompt clinical diagnosis, prompt initial treatment,
self-treatment in community settings, and prevention of
recurrences was developed and disseminated

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แนวทางขององค์กร (WAO) โรคภูมิแพ้โลกสำหรับการประเมินและจัดการความจน (ในเวลาต่อมาอ้างถึงในประกาศนี้เป็นการ ' จนเวาตีแนวหรือ 'แนวทาง')ต้นปี 2554 [1] คำแนะนำในแนวทางยังคงไม่เปลี่ยนแปลง และเกี่ยวข้อง ในปรับปรุง 2013 นี้ทรัพยากรที่ใช้ร่วมกับคำแนะนำและเราเน้นแนวทางการปรับปรุง 2012 [2],ความก้าวหน้าสำคัญในการวิจัยจนเผยแพร่ใน 2012และต้นปี 2013 จึงเข้มแข็งฐานหลักฐานสำหรับคำแนะนำในแนวทาง [1]สาย S ลักษณะเฉพาะของจนเวาแนวทางสรุปได้ในตาราง 1 แนวทางเหล่านี้ถูกนำหน้า ด้วยพร้อมส่วนกลางของสิ่งจำเป็นสำหรับการสำรวจสำหรับการประเมินและการจัดการจนพวกเขามุ่งเน้นผู้ป่วยมีความเสี่ยง ปัจจัยเสี่ยงต่อการรุนแรง หรือร้ายแรงจน และหลักที่ขยายจน มีข้อมูลเกี่ยวกับกลไกและทริกเกอร์ พวกเขาเน้นการวินิจฉัยทางคลินิกที่พร้อมท์และเริ่มต้นการรักษาที่สามารถทำได้ในการตั้งค่าทรัพยากรต่ำ anticipatory ด้วยการจัดการผู้ป่วยที่เสี่ยงต่อการเกิดซ้ำจน[1] .ใน 2012, WAO จนแนวทางและหลักเกณฑ์-วัสดุที่เกี่ยวข้องเช่นโปสเตอร์และบัตรกระเป๋าที่คะแนนหลักแนวคิดของแนวทางที่ถูกเผยแพร่กันอย่างแพร่หลาย (ตาราง 2) โปสเตอร์และกระเป๋าบัตรถูกแปลเป็นภาษาต่าง ๆ มากมาย [2]ใน 2013 บัตรข้อมูลผู้ป่วยตามหลักการการวินิจฉัยทางคลินิกพร้อม พร้อมท์การรักษาครั้งแรกself-treatment ในการตั้งค่าของชุมชน และการป้องกันประจำพัฒนา และเผยแพร่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

องค์การโรคภูมิแพ้โลก (WAO) แนวทาง
สำหรับการประเมินและการบริหารจัดการของ Anaphylaxis (ต่อมา
อ้างถึงในเอกสารนี้เป็น 'WAO Anaphylaxis
แนวทาง' หรือ 'หลักเกณฑ์') ถูกตีพิมพ์ใน
ช่วงต้นปี 2011 [1] แนะนำที่ทำในหลักเกณฑ์
ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงและมีความเกี่ยวข้อง ในการปรับปรุงนี้ 2013
ทรัพยากรที่มุ่งหมายสำหรับใช้ร่วมกับแนวทาง
และ 2012 แนวทางการปรับปรุง [2] เราเน้น
ความก้าวหน้าที่สำคัญในการวิจัยภูมิแพ้ตีพิมพ์ในปี 2012
และต้นปี 2013 ซึ่งจะช่วยเสริมสร้างความเข้มแข็งฐานหลักฐาน
สำหรับคำแนะนำที่ทำในแนวทางที่ [1].
S โอมในด้านที่เป็นเอกลักษณ์ของ Anaphylaxis WAO
แนวทางได้สรุปไว้ในตารางที่ 1 แนวทางเหล่านี้
ถูกนำหน้าด้วยการสำรวจความพร้อมระดับโลกของข้อมูลสำคัญ
สำหรับการประเมินผลและการจัดการของภูมิแพ้.
พวกเขามุ่งเน้นผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงและปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิด
ภูมิแพ้รุนแรงหรืออันตรายถึงชีวิตและปัจจัยที่ขยาย
ภูมิแพ้ พวกเขามีข้อมูลเกี่ยวกับกลไก
และเรียก พวกเขาเน้นวินิจฉัยรวดเร็วทางคลินิก
และการรักษาเบื้องต้นพรอมต์ที่สามารถดำเนินการได้แม้
ในการตั้งค่าต่ำทรัพยากรเช่นเดียวกับในระยะยาวที่มุ่งหวัง
การจัดการของผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงของการเกิดซ้ำภูมิแพ้
[1].
ในปี 2012 WAO แนวทางภูมิแพ้และแนวทาง
ที่เกี่ยวข้อง วัสดุเช่นโปสเตอร์และไพ่
ที่ประกาศใช้แนวคิดหลักของแนวทางที่ถูก
เผยแพร่อย่างกว้างขวาง (ตารางที่ 2) โปสเตอร์และกระเป๋า
บัตรได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ มากมาย [2].
ในปี 2013 บัตรข้อมูลผู้ป่วยที่อยู่บนพื้นฐานของหลักการ
ของการวินิจฉัยพรอมต์คลินิกรักษาเบื้องต้นพร้อมรับคำ
ตนเองการรักษาในการตั้งค่าของชุมชนและการป้องกันการ
กลับเป็นซ้ำได้รับการพัฒนาและเผยแพร่