On 20-22 June 2012, Rio+20, the UN

On 20-22 June 2012, Rio+20, the UN Conference on Sustainable Development faces a double challenge – developing a green economy based on sustainable development and on poverty eradication, and crafting a matching institutional framework for this purpose. An unavoidable question remains: after successive conferences and calls for action in 1992, 1995 and 2002 are we still none the wiser in identifying the route to a green economy?

When considering drivers of success or failure at Rio+20, we can benefit from looking at how the debates were launched and then developed. There the role of scientific data appears to be an important factor. In the light of this, are we now better placed going in to Rio+20?

Undeniably, 1972 was a landmark year for environmental action.
First of all, the UN Conference on the Human Environment took place in Stockholm and for the first time recognised the links between environment and development. Secondly, the UN Environment Programme (UNEP) was set up that very same year. Nevertheless, the UN Commission on Environment and Development (commonly referred to as the Brundtland Commission) focusing on sustainability was not set up until 1983 and only published its Commission report in 1987.
Contrary to the sustainable development agenda, the discussions on climate change continued uninterrupted throughout the 1970s, and in 1979 the first World Climate Conference was held in Geneva. It was one of the first major international meetings on climate change. Essentially a scientific conference, it was attended by scientists from a wide range of disciplines and was the starting point of the creation of the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) in 1988. The mandate of IPCC was to prepare scientific data on climate change and possible response strategies as well as to assess the social and economic impact of climate change. IPCC published several reports in the next few decades which helped trigger a debate about the facts and arguments presented.
Although the summit in 1992 established a number of important principles on sustainability, critically there was no similar process engaged for the other Rio agreements. Only the UNFCCC could rely on scientific evidence to make its case. As an example, the recent acknowledgement that international biodiversity conservation targets have been missed has been attributed to a lack of scientific knowledge for benchmarking progress and outlining future scenarios. Important questions are whether lack of scientific evidence is the principal reason why the world has failed, so far, on sustainability, and how this should be taken into account ahead of Rio+20 when seeking actionable outcomes.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

20-22 มิถุนายน 2012, Rio + 20 การประชุมสหประชาชาติในการพัฒนาอย่างยั่งยืนเผชิญความท้าทายคู่ – พัฒนาเศรษฐกิจสีเขียวโดยใช้การพัฒนาที่ยั่งยืน และ การขจัดความยากจน และงานหัตถกรรมสถาบันกรอบตรงนี้ คำถามที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ยังคง: หลังจากการประชุมที่ต่อเนื่องและโทรสำหรับการดำเนินการในปี 1992, 1995 และ 2002 คือเรายังคงไม่ wiser ในการระบุเส้นทางเศรษฐกิจสีเขียวหรือไม่เมื่อพิจารณาควบคุมความสำเร็จหรือความล้มเหลวที่ Rio + 20 เราได้รับประโยชน์จากการมองที่วิธีการดำเนินการเปิดตัว และพัฒนาแล้ว ได้ มีบทบาทของข้อมูลทางวิทยาศาสตร์แล้วจะ เป็นปัจจัยสำคัญ นี้ นี้เราตอนนี้ดีกว่าอยู่ไปในริโอ + 20ดี ๆ 1972 เป็นแลนด์มาร์คปีสำหรับการดำเนินการด้านสิ่งแวดล้อมครั้งแรกของทั้งหมด การประชุมสหประชาชาติในสภาพแวดล้อมที่มนุษย์เกิดขึ้นใน และสำหรับครั้งแรก เวลายังเชื่อมโยงระหว่างสิ่งแวดล้อมและการพัฒนา ประการที่สอง โครงการสิ่งแวดล้อมสหประชาชาติ (UNEP) ถูกกำหนดขึ้นในปีเดียวกันมาก อย่างไรก็ตาม นาย UN ในสภาพแวดล้อมและการพัฒนา (โดยทั่วไปเรียกว่าค่าคอมมิชชัน Brundtland) เน้นความยั่งยืนไม่ถูกกำหนดจนถึง 1983 และเผยแพร่รายงานของคณะกรรมการเฉพาะ ใน 1987ขัดกับวาระการประชุมการพัฒนาที่ยั่งยืน การสนทนาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศต่ออย่างต่อเนื่องตลอดปี 1970 และในปีค.ศ. 1979 การประชุมสภาพภูมิอากาศโลกครั้งแรกจัดขึ้นในเจนีวา มันเป็นหนึ่งในการประชุมใหญ่นานาชาติแรกการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ หลักการทางวิทยาศาสตร์ประชุม มันถูกเข้าร่วม โดยนักวิทยาศาสตร์จากหลากหลายสาขาวิชา และเป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างแผงว่าด้วยในการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (IPCC) ในปี 1988 อาณัติของ IPCC เพื่อ เตรียมข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ในการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและสามารถตอบสนองกลยุทธ์รวมทั้งเป็นประเมินผลกระทบทางสังคม และเศรษฐกิจเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศได้ IPCC เผยรายงานหลายในถัดไปไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมาซึ่งช่วยให้ทริกเกอร์การอภิปรายเกี่ยวกับข้อเท็จจริงและอาร์กิวเมนต์ที่นำเสนอแม้ว่าการประชุมสุดยอดในปี 1992 ก่อตั้งจำนวนหลักสำคัญในการพัฒนาอย่างยั่งยืน มีเหลือไม่มีกระบวนการที่คล้ายกันอื่น ๆ ริโอข้อตกลงหมั้น เฉพาะ UNFCCC ได้อาศัยหลักฐานทางวิทยาศาสตร์เพื่อให้ตัวเครื่อง เป็นตัวอย่าง ยอมรับล่าสุดที่มีการพลาดเป้าหมายการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพสากลได้รับเกิดจากการขาดความรู้ทางวิทยาศาสตร์การแข่งขันความก้าวหน้า และสถานการณ์ในอนาคตการจัดเค้าร่าง คำถามสำคัญ ว่าขาดหลักฐานทางวิทยาศาสตร์เป็นเหตุผลหลักที่ทำไมโลกล้มเหลว ฉะนี้ บนความยั่งยืน และ วิธีนี้ควรนำมาพิจารณาก่อนริโอ + 20 เมื่อหาผลลัพธ์ของมุม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อวันที่ 20-22 มิถุนายน 2012, ริโอ +20 การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการพัฒนาที่ยั่งยืนใบหน้าท้าทายสอง - การพัฒนาเศรษฐกิจสีเขียวอยู่บนพื้นฐานของการพัฒนาที่ยั่งยืนและการขจัดความยากจนและงานหัตถกรรมสถาบันการจับคู่เพื่อการนี้ คำถามที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ยังคงอยู่หลังจากการประชุมต่อเนื่องและเรียกร้องให้ดำเนินการในปี 1992, ปี 1995 และ 2002 เรายังคงไม่ฉลาดในการระบุเส้นทางไปสู่เศรษฐกิจสีเขียว? เมื่อพิจารณาไดรเวอร์ของความสำเร็จหรือความล้มเหลวที่ประชุม Rio + 20 เราจะได้ประโยชน์จากการมอง ที่วิธีการอภิปรายได้เปิดตัวและได้รับการพัฒนาแล้ว มีบทบาทของข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ที่ดูเหมือนจะเป็นปัจจัยที่สำคัญ ในไฟนี้เป็นตอนนี้เราวางดีกว่าที่จะไปในการประชุม Rio + 20? ปฏิเสธไม่ได้ 1972 ถือเป็นปีสำคัญสำหรับการดำเนินการด้านสิ่งแวดล้อม. แรกของทุกการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยสิ่งแวดล้อมของมนุษย์ที่เกิดขึ้นในสตอกโฮล์มและเป็นครั้งแรกที่ได้รับการยอมรับ การเชื่อมโยงระหว่างสภาพแวดล้อมและการพัฒนา ประการที่สองโครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ (UNEP) ได้ถูกจัดตั้งขึ้นในปีเดียวกันนั้นมาก อย่างไรก็ตามคณะกรรมาธิการสหประชาชาติว่าด้วยสิ่งแวดล้อมและการพัฒนา (ปกติจะเรียกว่า Brundtland Commission) โดยมุ่งเน้นที่การพัฒนาอย่างยั่งยืนไม่ได้ตั้งขึ้นมาจนถึงปี 1983 และเพียงเผยแพร่รายงานคณะกรรมการในปี 1987. ขัดกับวาระการพัฒนาอย่างยั่งยืน, การอภิปรายเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย ตลอดปี 1970 และในปี 1979 เป็นครั้งแรกที่การประชุมสภาพภูมิอากาศโลกที่จัดขึ้นในกรุงเจนีวา มันเป็นหนึ่งในการประชุมนานาชาติครั้งแรกที่สำคัญเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ เป็นหลักในการประชุมทางวิทยาศาสตร์ก็มาร่วมงานโดยนักวิทยาศาสตร์จากหลากหลายสาขาวิชาและเป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างของคณะกรรมการระหว่างรัฐบาลเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (IPCC) ในปี 1988 อาณัติของ IPCC คือการเตรียมความพร้อมของข้อมูลทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและ กลยุทธ์การตอบสนองที่เป็นไปได้เช่นเดียวกับการประเมินผลกระทบทางสังคมและเศรษฐกิจของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ IPCC ตีพิมพ์รายงานหลายในช่วงไม่กี่สิบปีข้างหน้าซึ่งจะช่วยก่อให้เกิดการอภิปรายเกี่ยวกับข้อเท็จจริงและข้อโต้แย้งที่นำเสนอ. แม้ว่าการประชุมสุดยอดที่จัดตั้งขึ้นในปี 1992 จำนวนของหลักการที่สำคัญในการพัฒนาอย่างยั่งยืนอย่างยิ่งว่าไม่มีกระบวนการที่คล้ายกันหมั้นสัญญาโออื่น ๆ เฉพาะ UNFCCC สามารถพึ่งพาหลักฐานทางวิทยาศาสตร์เพื่อให้กรณีของตน ตัวอย่างเช่นการรับรู้ที่ผ่านมาว่าเป้าหมายการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพระหว่างประเทศได้รับการพลาดได้รับมาประกอบกับการขาดความรู้ทางวิทยาศาสตร์สำหรับการเปรียบเทียบความคืบหน้าและสรุปสถานการณ์ในอนาคต คำถามที่สำคัญคือไม่ว่าขาดหลักฐานทางวิทยาศาสตร์เป็นเหตุผลหลักว่าทำไมโลกล้มเหลวเพื่อให้ห่างไกลในการพัฒนาอย่างยั่งยืนและวิธีการนี้ควรจะนำมาพิจารณาไปข้างหน้าของริโอ 20 เมื่อแสวงหาผลการดำเนินการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วันที่ 20-22 มิถุนายน 2555 , 20 ริโอ การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการพัฒนาที่ยั่งยืน ( หน้าสองท้าทายการพัฒนาเศรษฐกิจสีเขียวบนพื้นฐานของการพัฒนาที่ยั่งยืนและการขจัดความยากจน และการสร้างการจับคู่สถาบันเพื่อวัตถุประสงค์นี้ คำถาม : หลังจากการประชุมย่อมยังคงต่อเนื่องและเรียกการกระทำใน ปี 19921995 และ 2002 เรายังไม่มีใครฉลาดในการระบุเส้นทางไปสู่เศรษฐกิจสีเขียว

เมื่อพิจารณาไดรเวอร์ของความสำเร็จหรือความล้มเหลวที่ 20 ริโอ เราจะได้รับประโยชน์จากการค้นหาวิธีการอภิปรายเปิดและพัฒนาแล้ว มี บทบาทของข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ที่ปรากฏจะเป็นปัจจัยที่สำคัญ ในตอนนี้ เราตอนนี้ดีกว่าอยู่ไป 20 ริโอ ?

เห็น ๆ2515 เป็นหลักเขตปีปฏิบัติการสิ่งแวดล้อม
ครั้งแรกของทั้งหมด การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยสิ่งแวดล้อมของมนุษย์เกิดขึ้นใน Stockholm และเป็นครั้งแรกที่ได้รับการยอมรับการเชื่อมโยงระหว่างสิ่งแวดล้อมและการพัฒนา ประการที่สอง , UN Environment Programme ( UNEP ) คือการตั้งค่าเดียวกันมากว่า 1 ปี อย่างไรก็ตามคณะกรรมาธิการสหประชาชาติว่าด้วยสิ่งแวดล้อมและการพัฒนา ( โดยทั่วไปเรียกว่าคณะกรรมการ brundtland ) เน้นความยั่งยืนไม่ได้ตั้งจนถึง 1983 และเผยแพร่รายงานคณะกรรมการใน 1987 .
ต่อวาระการพัฒนาที่ยั่งยืน , การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศต่ออย่างต่อเนื่องตลอดทศวรรษ และในปี พ.ศ. 2522 ในการประชุมภูมิอากาศโลกครั้งแรกจัดขึ้นใน เจนีวามันเป็นหนึ่งในหลักที่ 1 การประชุมระหว่างประเทศเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ หลักของการประชุมทางวิทยาศาสตร์ มันถูกเข้าร่วมโดยนักวิทยาศาสตร์จากหลากหลายสาขา และเป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างของคณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ( IPCC ) ในปี พ.ศ. 2531อาณัติของ IPCC เพื่อเตรียมข้อมูลทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและกลยุทธ์การตอบสนองที่เป็นไปได้รวมทั้งศึกษาผลกระทบทางสังคมและเศรษฐกิจของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ เผยแพร่รายงานหลายครั้งในไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมาซึ่งช่วยกระตุ้นการอภิปรายเกี่ยวกับข้อเท็จจริงและข้อโต้แย้ง นำเสนอ
ถึงแม้ว่าการประชุมสุดยอดใน 1992 ก่อตั้งขึ้นจำนวนของหลักการสำคัญในการพัฒนาด้านวิกฤตไม่มีกระบวนการมีส่วนร่วมเพื่ออื่น ๆที่คล้ายกัน ริโอ ข้อตกลง แต่การเดินทางสามารถพึ่งพาหลักฐานทางวิทยาศาสตร์เพื่อให้กรณีของตน ตัวอย่าง ล่าสุดยอมรับว่าเป้าหมายการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพระหว่างประเทศยังพลาดได้ ประกอบกับไม่มีความรู้ทางวิทยาศาสตร์เพื่อเปรียบเทียบความก้าวหน้าและสรุปสถานการณ์ในอนาคตคำถามที่สำคัญคือว่าขาดหลักฐานทางวิทยาศาสตร์คือเหตุผลหลักว่าทำไมโลกที่ล้มเหลวเพื่อให้ห่างไกลในความยั่งยืนและวิธีนี้ควรถ่ายลงในบัญชีล่วงหน้าของริโอ 20 เมื่อแสวงหาผลมั่ง