As we noted previously, marketing i

As we noted previously, marketing inherited a view that
value was something embedded in goods during the manufacturing
process, and early marketing scholars debated the
issue of the types and extent of the utilities, or value-added,
that were created by marketing processes. This value-added
view functioned reasonably well as long as the focus of marketing
remained the tangible good. However, arguably, it
was the inadequacy of the value-added concept that necessitated
the delineation of the consumer orientation—essentially,
the admonition that the consumer ultimately needed to
find embedded value (value in exchange) useful (value in
use). As Dixon (1990, p. 342) notes, the “conventional view
of marketing adding properties to marketing … underlies
the dissatisfaction with marketing theory that led to the services
marketing literature” (see also Shaw 1994).
Services marketing scholars have been forced both to
reevaluate the idea of value being embedded in tangible
goods and to redefine the value-creation process. As with
much of the reexamination and redefinition that has originated
in the services marketing literature, the implications
can be extended to all of marketing. For example, Gummesson
(1998, p. 247) has argued that “if the consumer is the
focal point of marketing, value creation is only possible
when a good or service is consumed. An unsold good has no
value, and a service provider without customers cannot produce
anything.” Likewise, Gronroos (2000, pp. 24–25;
emphasis in original) states,
Value for customers is created throughout the relationship
by the customer, partly in interactions between the customer
and the supplier or service provider. The focus is
not on products but on the customers’ value-creating
processes where value emerges for customers and is perceived
by them,… the focus of marketing is value creation
rather than value distribution, and facilitation and support
of a value-creating process rather than simply distributing
ready-made value to customers.
We agree with both Gummesson and Gronroos, and we
extend their logic by noting that the enterprise can only offer
value propositions; the consumer must determine value and
participate in creating it through the process of coproduction.
If a tangible good is part of the offering, it is embedded
with knowledge that has value potential for the intended
consumer, but it is not embedded with value (utility). The
consumer must understand that the value potential is translatable
to specific needs through coproduction. The enterprise
can only make value propositions that strive to be better
or more compelling than those of competitors.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตามที่เราระบุไว้ก่อนหน้านี้ การตลาดสืบทอดมุมมองที่ค่าเป็นสิ่งที่ฝังตัวในสินค้าระหว่างการผลิตประมวลผล และก่อนการตลาดนักวิชาการยังคงเรื่องประเภทและขอบเขต ของโปรแกรมอรรถ ประโยชน์ หรือมูลค่า เพิ่มที่สร้างขึ้น โดยกระบวนการทางการตลาด มูลค่าเพิ่มนี้ดูง่ายเป็นเวลานานเป็นจุดเน้นของการตลาดแยกยังคงดีจับต้องได้ อย่างไรก็ตาม ว่า มันมี inadequacy แนวคิดมูลค่าเพิ่มที่ necessitateddelineation การวางผู้บริโภค — หลักadmonition ที่ผู้บริโภคในที่สุดต้องพบฝังตัว (มูลค่าในการแลกเปลี่ยน) ประโยชน์ (ค่าในใช้) เป็นนดิกซัน (1990, p. 342) บันทึก "ปกติมุมมองของตลาดที่เพิ่มคุณสมบัติการตลาด... underliesความไม่พอใจกับทฤษฎีที่นำไปสู่การบริการการตลาดตลาดวรรณกรรม" (ดู Shaw 1994)บริการการตลาดนักวิชาการได้รับบังคับทั้งเพื่อreevaluate ความคิดของค่าที่ถูกฝังอยู่มีตัวตนจริงสินค้า และกำหนดกระบวนการสร้างคุณค่า เช่นเดียวกับของ reexamination และ redefinition ที่ได้มาในบริการการตลาดวรรณกรรม ผลกระทบสามารถขยายการตลาดทั้งหมด ตัวอย่างเช่น Gummesson(1998, p. 247) มีโต้เถียงที่ "ว่าผู้บริโภคจุดเด่นของตลาด สร้างมูลค่าได้เท่านั้นเมื่อดี หรือใช้บริการ ไม่มีความดีไม่ได้ขายสต็อกค่า และผู้ให้บริการ โดยลูกค้าไม่สามารถผลิตอะไรก็" ในทำนองเดียวกัน Gronroos (2000 นำ 24-25ที่อเมริกาเน้นในต้นฉบับ)มีสร้างค่าสำหรับลูกค้าตลอดทั้งความสัมพันธ์ลูกค้า บางส่วนในระหว่างลูกค้าและผู้จำหน่ายหรือผู้ให้บริการ เน้นเป็นไม่ เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ แต่ลูกค้าการ สร้างคุณค่ากระบวนการที่ค่าขึ้นสำหรับลูกค้า และถือว่าโดยพวกเขา,...จุดเน้นของการตลาดเป็นการสร้างมูลค่าแทนค่าการแจก จ่าย และอำนวยความสะดวก และการสนับสนุนของการสร้างคุณค่ากระบวนการมากกว่าเพียงแค่การกระจายค่าสำเร็จรูปให้เราเห็นด้วยกับ Gummesson และ Gronroos และเราขยายตรรกะของพวกเขา โดยสังเกตที่องค์กรสามารถนำเสนอเท่านั้นเริ่มค่า ผู้บริโภคต้องกำหนดค่า และมีส่วนร่วมในการสร้างในขั้นตอนการ coproductionถ้าดีจับต้องได้เป็นส่วนหนึ่งของ มันถูกฝังความรู้ที่มีค่าที่เป็นไปได้สำหรับวัตถุประสงค์ผู้บริโภค แต่มันถูกฝัง ด้วยค่า (อรรถประโยชน์) ที่ผู้บริโภคต้องเข้าใจว่าค่าที่เป็นงานสำหรับผู้พิการจะต้องผ่าน coproduction องค์กรสามารถทำค่าเริ่มที่จะดีกว่าหรือน่าสนใจมากขึ้นกว่าของคู่แข่ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในฐานะที่เราตั้งข้อสังเกตก่อนหน้านี้ตลาดได้รับการถ่ายทอดมุมมองว่าค่าเป็นสิ่งที่ฝังอยู่ในระหว่างการผลิตสินค้ากระบวนการและนักวิชาการด้านการตลาดในช่วงต้นหารือปัญหาของประเภทและขอบเขตของสาธารณูปโภคหรือมูลค่าเพิ่มที่ถูกสร้างขึ้นโดยกระบวนการการตลาด เพิ่มค่านี้มุมมองที่ทำหน้าที่ได้ดีพอสมควรเป็นเวลานานเป็นจุดสนใจของตลาดยังคงเป็นที่ดีที่มีตัวตน แต่เนื้อหาก็เป็นความไม่เพียงพอของแนวคิดที่มีมูลค่าเพิ่มที่จำเป็นต้องมีการวาดภาพของผู้บริโภคเป็นหลักปฐมนิเทศการตักเตือนที่ผู้บริโภคจำเป็นในท้ายที่สุดจะหาค่าที่ฝังตัว(มูลค่าในการแลกเปลี่ยน) ที่มีประโยชน์ (ค่าในการใช้งาน) ในฐานะที่เป็นดิกสัน (1990, น. 342) บันทึก "ดูธรรมดาของการตลาดการเพิ่มคุณสมบัติการตลาด... รองรับความไม่พอใจกับทฤษฎีการตลาดที่นำไปสู่การให้บริการวรรณกรรมการตลาด" (ดูเพิ่มเติมที่ชอว์ 1994). บริการนักวิชาการตลาดได้ถูกบังคับทั้งสอง เพื่อประเมินความคิดของค่าที่ถูกฝังอยู่ในตัวตนสินค้าและเพื่อกำหนดกระบวนการที่มีมูลค่าการสร้าง เช่นเดียวกับส่วนใหญ่ของ reexamination และนิยามใหม่ที่มีต้นกำเนิดในวรรณคดีการตลาดบริการความหมายสามารถขยายไปยังทุกตลาด ยกตัวอย่างเช่น Gummesson (1998, น. 247) ได้แย้งว่า "หากผู้บริโภคเป็นจุดโฟกัสของการตลาด, การสร้างมูลค่าเพียงเป็นไปได้เมื่อมีการให้บริการที่ดีหรือมีการบริโภค ยังไม่ขายดีไม่มีค่าและให้บริการลูกค้าโดยไม่ต้องไม่สามารถผลิตอะไร"ในทำนองเดียวกัน Gronroos (2000, หน้า 24-25.. เน้นในต้นฉบับ) รัฐคุ้มค่าสำหรับลูกค้าที่มีการสร้างความสัมพันธ์ตลอดโดยลูกค้าส่วนหนึ่งในปฏิสัมพันธ์ระหว่างลูกค้าและผู้จัดจำหน่ายหรือผู้ให้บริการ ให้ความสำคัญไม่ได้อยู่ในผลิตภัณฑ์แต่ในการสร้างมูลค่าของลูกค้ากระบวนการที่มีค่าโผล่ออกมาให้กับลูกค้าและเป็นที่รับรู้โดยพวกเขา... จุดสำคัญของการตลาดคือการสร้างมูลค่ามากกว่าการกระจายค่าและการอำนวยความสะดวกและการสนับสนุนของกระบวนการสร้างมูลค่าค่อนข้างมากกว่าเพียงแค่การกระจาย. ค่าสำเร็จรูปให้กับลูกค้าของเราเห็นด้วยกับทั้งสองGummesson และ Gronroos และเราขยายตรรกะของพวกเขาโดยการสังเกตว่าองค์กรสามารถนำเสนอข้อเสนอมูลค่า; ผู้บริโภคจะต้องกำหนดค่าและมีส่วนร่วมในการสร้างมันผ่านกระบวนการของการ coproduction ได้. ถ้ามีตัวตนที่ดีเป็นส่วนหนึ่งของการเสนอขายก็จะถูกฝังอยู่กับความรู้ที่มีศักยภาพที่คุ้มค่าที่ตั้งใจไว้ของผู้บริโภคแต่ก็ไม่ได้ฝังตัวอยู่กับค่า (ยูทิลิตี้) . ผู้บริโภคต้องเข้าใจว่าที่มีศักยภาพมีค่าเป็นแปลความต้องการเฉพาะผ่าน coproduction องค์กรสามารถทำให้ข้อเสนอมูลค่าที่มุ่งมั่นจะดีหรือน่าสนใจมากขึ้นกว่าของคู่แข่ง