A single-factor experiment conducte

A single-factor experiment conducted in randomized complete block design (RCBD) with three replications was used to test the seed germination of nine Philippine papaya genotypes under screen house conditions from April to May at the Crop Science Cluster & Institute of Plant Breeding, College of Agriculture, University of the Philippines Los Baños. Significant differences for leaf length and primary root of the germinated seedling of the nine papaya genotypes were using ANOVA and DMRT. However, no significant differences using the same test were detected for percent germination, length of fully expanded leaf and width of the nine papaya genotypes. Genotype 4172 had significantly highest seed germination of 98.33% while 344 had the lowest at 55.00%. Genotype 4173 had significantly longer leaf at 16.36 millimeters, while genotype 344 had the shorter leaf at 8.36 millimeters. In addition, genotype 5648 had the longer primary root at 63.31 millimeters, while genotypes 5649 and 344 had the shortest at 38.44 millimeters and 36.82 millimeters, respectively.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การทดลองปัจจัยเดียวที่ดำเนินการในการออกแบบบล็อก randomized สมบูรณ์ (RCBD) กับระยะที่สามถูกใช้ในการทดสอบการงอกของเมล็ดพืชของเก้ามะละกอฟิลิปปินส์สภาวะหน้าจอบ้านตั้งแต่เดือนเมษายนถึงพฤษภาคมคลัสเตอร์วิทยาศาสตร์พืช&สถาบันพืชพันธุ์ วิทยาลัยเกษตร มหาวิทยาลัยของนิ Los ฟิลิปปินส์ ความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญสำหรับความยาวของใบและรากหลักของแหล่งเปลือกงอกของมะละกอเก้ากำลังใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนและ DMRT อย่างไรก็ตาม ไม่แตกต่างกันโดยใช้การทดสอบเดียวกันพบในการงอกเปอร์เซ็นต์ ความยาวของใบทั้งหมดขยายและความกว้างของใบมะละกอ 9 ลักษณะทางพันธุกรรม 4172 มีการงอกเมล็ดอย่างมีนัยสำคัญสูงสุดของ 9833% ในขณะที่ 344 ได้ต่ำสุด 55.00% ลักษณะทางพันธุกรรม 4173 ได้นานกว่าใบที่ 16.36 มิลลิเมตร ในขณะที่ลักษณะทางพันธุกรรม 344 มีใบสั้นที่ 8.36 มิลลิเมตร นอกจากนี้ ลักษณะทางพันธุกรรม 5648 มีรากหลักยาวที่ 63.31 มิลลิเมตร ขณะศึกษาจีโนไทป์ 5649 และ 344 มีสั้นที่ 38.44 มิลลิเมตรมิลลิเมตร 36.82 ตามลำดับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การทดลองปัจจัยเดียวดำเนินการในการออกแบบบล็อกสุ่มสมบูรณ์ (RCBD) มีสามซ้ำถูกใช้ในการทดสอบการงอกของเมล็ดเก้ายีนมะละกอฟิลิปปินส์ภายใต้เงื่อนไขที่บ้านหน้าจอตั้งแต่เดือนเมษายนถึงเดือนพฤษภาคมที่พืชกลุ่มวิทยาศาสตร์และสถาบันการปรับปรุงพันธุ์พืชวิทยาลัย เกษตรมหาวิทยาลัยของฟิลิปปินส์ Los Banos ความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญสำหรับความยาวใบและรากหลักของต้นกล้างอกของเก้ายีนมะละกอใช้ ANOVA และ DMRT แต่ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญโดยใช้การทดสอบเดียวกันได้รับการตรวจพบการงอกร้อยละความยาวของใบขยายอย่างเต็มที่และความกว้างของเก้ายีนมะละกอ genotype 4172 มีการงอกของเมล็ดอย่างมีนัยสำคัญสูงสุดของ 98.33% ในขณะที่ 344 มีต่ำสุดที่ 55.00% genotype 4173 มีใบอย่างมีนัยสำคัญอีกต่อไปที่ 16.36 มิลลิเมตรในขณะที่สายพันธุ์ 344 มีใบสั้นที่ 8.36 มิลลิเมตร นอกจากนี้จีโนไทป์ 5648 มีรากหลักอีกต่อไปที่ 63.31 มิลลิเมตรในขณะที่ยีน 5649 และ 344 มีที่สั้นที่สุดที่ 38.44 มิลลิเมตรและ 36.82 มิลลิเมตรตามลำดับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็นปัจจัยเดียว ทดลองดำเนินการใน randomized complete block design ( RCBD ) มี 3 ซ้ำเพื่อทดสอบการงอกของเก้าพันธุ์มะละกอฟิลิปปินส์ภายใต้เงื่อนไขบ้านหน้าจอจากเดือนเมษายนถึงเดือนพฤษภาคม ที่พืชวิทยาศาสตร์กลุ่ม&สถาบันเพาะพันธุ์พืช วิทยาลัยเกษตร มหาวิทยาลัยฟิลิปปินส์ลอสบา 15 OSความแตกต่างในความยาวของใบและรากของต้นกล้าการงอกของเก้ามะละกอพันธุ์ใช้ ANOVA และวัตถุดิบในผลิตภัณฑ์อาหารว่าง อย่างไรก็ตาม ไม่มีความแตกต่างโดยใช้การทดสอบเดียวกันพบว่ามีเปอร์เซ็นต์การงอกสำหรับความยาวของใบ และพร้อมขยายความกว้างของเก้ามะละกอพันธุ์ . มีความสัมพันธ์กับ 4172 สูงสุดการงอกของ 9833% ในขณะที่คุณได้ต่ำสุดที่ 55.00 บาท พันธุกรรม 4173 อย่างมีนัยสำคัญอีกต่อไปใบที่ 16.36 มิลลิเมตร , ในขณะที่เขามีพันธุกรรมสั้นกว่าใบที่ใช้เป็นมิลลิเมตร นอกจากนี้ จีโนไทป์ 5648 มีรากยาวหลักที่ 63.31 มิลลิเมตร ในขณะที่พันธุ์ 5649 344 ได้สั้นที่สุดที่ 38.44 มิลลิเมตร 36.82 มิลลิเมตร ตามลำดับ