IntroductionEducation deals with wh

Introduction
Education deals with what students know and can do and how they interact with
others and what they will face in the world (Drake, 1998). The educational system
has to develop not only academic and life skills, but also moral, social and personal
development. The methods of instruction as well as the curriculum content have
been changing with the times, reflecting cultural, social, and economic values and
needs of communities. For example, environmental educators should pay attention
on the wandering the fields and river when dealing with sense of place or sensitivity
ideas (Hungerford, 2006). Moreover, educators need to work to accommodate the
changing role of environment in lives.
Environmental education (EE) is gaining popularity across the globe including
Thailand. It can open the students’ minds to the natural existence and develop their
senses of responsibility and of self dependence. It also trains them to respect the
resources of the earth, as well as teaches them the obligations of citizenship. In
addition, the philosophy behind environmental education is actually a combination
of the philosophies behind experiential education, ecological literacy, and
environmental awareness (Subramaniam, 2002). It involves teaching children
through personal discovery in a natural setting, where they learn ecological
principles that govern all life, as well as develop a sense of connection with the land.
Environmental education (EE) has been implemented in schools’ curriculum since
the past three decades, with many different forms and varieties of teaching
strategies. Most environmental education for K-12 students occurs in the classroom;
while teachers, curriculum designers, and researchers often neglect the outdoor
learning setting (Orion & Hofstein, 1994). Development of knowledge and attitudes
among the children is an important issue for environmental educators. They need to
develop the environmental literacy to think about the system and promote the
awareness from knowledge to actions. Nevertheless, EE is still inadequate, relatively
inconsistent, and scattered in curriculum (Hungerford & Volk, 2003). EE has taken
place in many venues apart from the formal school curriculum i.e., non-formal
education for children, youth and adults. Orr (1992) has proposed that EE will be
ineffective in advancing its own goal of creating an environmentally or ecologically
literate citizenry if it continues to restrict itself within the norms of general
education. The socio-economic, politics, and deeper cultural aspects of the
ecological problem cannot be neglected if EE were to be effective.
During the last two decades, several research works on the connections between
schooling and the global ecological crisis have been reported (e.g., Bowers, 1992;
Hutchison, 1998; Orr, 1994; Smith & Williams, 1999). These topics focused on
philosophical issues, concerning the purpose of education, alternative curricular
and pedagogical strategies, the link between school and community, and the
importance of local knowledge and trans-generational communication. For
example, the study of the educational framework for vocational education which
aimed to assist educators in restructuring their current practices to promote
environmental stewardship revealed the challenges on teacher training in
environmental concepts and teaching strategies (Arenas, 2004). A ramification of

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แนะนำการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับสิ่งเรียนรู้ และสามารถทำได้และวิธีที่โต้ตอบกับผู้อื่นและสิ่งที่พวกเขาจะเผชิญกับโลก (เดรก 1998) ระบบการศึกษามีการพัฒนาไม่เพียงแต่สถาบันการศึกษาและชีวิตทักษะ แต่ยังคุณธรรม สังคม และส่วนบุคคลการพัฒนา มีวิธีการสอนตามเนื้อหาหลักสูตรการเปลี่ยนแปลงกับเวลา สะท้อนค่าวัฒนธรรม สังคม และทางเศรษฐกิจ และความต้องการของชุมชน ตัวอย่าง นักการศึกษาด้านสิ่งแวดล้อมควรให้ความสนใจในการเดินฟิลด์และแม่น้ำเมื่อจัดการกับความรู้สึกของสถานที่หรือความไวความคิดเห็น (Hungerford, 2006) ยิ่งไปกว่านั้น ความต้องการทำงานเพื่อรองรับการบทบาทเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมในชีวิตสิ่งแวดล้อมศึกษา (EE) จะได้รับความนิยมทั่วโลกรวมทั้งไทย มันสามารถเปิดจิตใจของนักเรียนเพื่อการดำรงอยู่ตามธรรมชาติ และพัฒนาของพวกเขาความรู้สึก ของความรับผิดชอบ และพึ่งพาตนเอง นอกจากนี้รถไฟให้เคารพการทรัพยากรของแผ่นดิน เช่นเป็นสอนให้ภาระหน้าที่ของสัญชาติ ในนอกจากนี้ ปรัชญาเบื้องหลังการศึกษาสิ่งแวดล้อมเป็นจริงชุดของปรัชญาหลังผ่านการศึกษา การวัดระบบนิเวศ และสิ่งแวดล้อมความรู้ (Subramaniam, 2002) เกี่ยวข้องกับสอนเด็กโดยส่วนตัวการค้นพบในธรรมชาติ ที่พวกเขาเรียนรู้ระบบนิเวศหลักที่ครอบคลุมชีวิตทั้งหมด รวมทั้งพัฒนาความรู้สึกของการเชื่อมต่อกับแผ่นดินสิ่งแวดล้อมศึกษา (EE) ได้ถูกนำมาใช้ในหลักสูตรโรงเรียนตั้งแต่สามทศวรรษ มีมากมายหลากหลายรูปแบบและพันธุ์สอนกลยุทธ์การ ศึกษาสิ่งแวดล้อมมากที่สุดสำหรับ K-12 นักเรียนที่เกิดขึ้นในห้องเรียนในขณะที่ครูผู้สอน นักออกแบบหลักสูตร และนักวิจัยมักจะละเลยกลางแจ้งเรียนรู้การตั้งค่า (โอไรออน & Hofstein, 1994) พัฒนาความรู้และทัศนคติในเด็กเป็นปัญหาสำคัญสำหรับนักการศึกษาด้านสิ่งแวดล้อม พวกเขาต้องการพัฒนาวัดด้านสิ่งแวดล้อมเพื่อคิดเกี่ยวกับระบบ และส่งเสริมการตระหนักรู้เพื่อการดำเนินการ อย่างไรก็ตาม EE อยู่ยังไม่เพียงพอไม่สอดคล้องกัน และการกระจายในหลักสูตร (Hungerford และโฟล์ค 2003) มีถ่ายแบบวางในสถานที่หลายแห่งปรัชญาของทางโรงเรียนเช่น นอกระบบการศึกษาสำหรับเด็ก เยาวชน และผู้ใหญ่ Orr (1992) ได้เสนอว่า จะเป็นแบบผลในเป้าหมายของตนเองสร้างความก้าวหน้ามีสิ่งแวดล้อม หรือระบบนิเวศผดุง literate ถ้าไปจำกัดตัวเองในบรรทัดฐานทั่วไปการศึกษา ในสังคมเศรษฐกิจ การเมือง และด้านวัฒนธรรมที่ลึกซึ้งของการปัญหาระบบนิเวศที่ไม่ที่ไม่มีกิจกรรมถ้าแบบถูกต้องมีประสิทธิภาพในช่วงสองทศวรรษ หลายงานวิจัยที่ทำงานบนการเชื่อมต่อระหว่างมีรายงานการศึกษาและวิกฤติระบบนิเวศโลก (เช่น Bowers, 1992Hutchison, 1998 Orr, 1994 สมิธแอนด์วิลเลียมส์ 1999) หัวข้อเหล่านี้มุ่งเน้นปัญหาปรัชญา เกี่ยวกับวัตถุประสงค์ของการศึกษา ทางเลือกเสริมและกลยุทธ์การสอน การเชื่อมโยงระหว่างโรงเรียนและชุมชน และความสำคัญของความเป็นท้องถิ่นและสื่อสารธุรกรรมคำ สำหรับตัวอย่าง กรอบศึกษาการอาชีวศึกษาการศึกษาที่มีวัตถุประสงค์เพื่อช่วยเหลือนักการศึกษาในการปฏิบัติปัจจุบันเพื่อส่งเสริมการปรับโครงสร้างดูแลสิ่งแวดล้อมเปิดเผยความท้าทายบนครูฝึกอบรมในแนวคิดด้านสิ่งแวดล้อมและกลยุทธ์การเรียนการสอน (สถาน 2004) Ramification ของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทนำ
การศึกษาเกี่ยวข้องกับสิ่งที่นักเรียนรู้และสามารถทำและวิธีการที่พวกเขามีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่น ๆและสิ่งที่พวกเขาจะต้องเผชิญหน้ากับ
ในโลก ( Drake , 1998 ) ระบบการศึกษา
มีการพัฒนาไม่เพียง แต่วิชาการและทักษะชีวิต แต่ยังมีคุณธรรม สังคม และการพัฒนาส่วนบุคคล

วิธีการสอน ตลอดจนหลักสูตรเนื้อหามี
เปลี่ยนกับเวลา สะท้อนให้เห็นถึงวัฒนธรรม สังคมและคุณค่าทางเศรษฐกิจและ
ความต้องการของชุมชน ตัวอย่างเช่น การศึกษาสิ่งแวดล้อม ควรให้ความสนใจ
บนหลงทุ่งและแม่น้ำ เมื่อจัดการกับความรู้สึกของสถานที่ หรือความไว
ความคิด ( Hungerford , 2006 ) นอกจากนี้นักการศึกษาจะต้องทำงานเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงบทบาทของสภาพแวดล้อมในชีวิต
.
การศึกษาสิ่งแวดล้อม ( อี ) จะดึงดูดความนิยมทั่วโลกรวมทั้ง
ประเทศไทยมันสามารถเปิดจิตใจของนักเรียน เพื่อการดำรงอยู่ของธรรมชาติและความรู้สึกของความรับผิดชอบและพัฒนา
แห่งการพึ่งพาตนเอง นอกจากนี้ยังฝึกให้เคารพ
ทรัพยากรของโลก เป็นการสอนให้รู้จักภาระหน้าที่ของความเป็นพลเมือง ใน
นอกจากนี้ปรัชญาที่อยู่เบื้องหลังการศึกษาสิ่งแวดล้อมเป็นจริงการรวมกันของปรัชญาที่อยู่เบื้องหลังการศึกษา
ประสบการณ์การรู้นิเวศวิทยา
และความตระหนักด้านสิ่งแวดล้อม ( subramaniam , 2002 ) มันเกี่ยวข้องกับการสอนเด็ก
ผ่านการค้นพบส่วนบุคคลในธรรมชาติที่พวกเขาเรียนรู้ระบบนิเวศ
หลักการที่ควบคุมทุกชีวิต ตลอดจนพัฒนาความรู้สึกของการเชื่อมต่อกับที่ดิน .
การศึกษาสิ่งแวดล้อม ( อี ) ได้ถูกพัฒนาในหลักสูตรของโรงเรียนตั้งแต่
ที่ผ่านมาสามทศวรรษที่ผ่านมามีหลายรูปแบบและชนิดของกลยุทธ์การสอน

ที่สุด สิ่งแวดล้อมศึกษา สำหรับนักศึกษาภาคบังคับเกิดขึ้นในชั้นเรียน ;
ในขณะที่ครูออกแบบหลักสูตร และนักวิจัยมักจะละเลยสระ
การตั้งค่าการเรียนรู้ ( Orion & hofstein , 1994 ) การพัฒนาความรู้และทัศนคติ
ในเด็กเป็นปัญหาที่สำคัญสำหรับการศึกษาด้านสิ่งแวดล้อม พวกเขาต้อง
พัฒนาความรู้ด้านสิ่งแวดล้อมที่จะคิดเกี่ยวกับระบบและส่งเสริมความรู้
การรับรู้จากการกระทำ แต่ เอ ยังไม่เพียงพอ ค่อนข้าง
ไม่สอดคล้องกัน และกระจายไปในหลักสูตร ( Hungerford &โฟล์ค , 2003 ) เอ เอา
สถานที่ในสถานที่หลายแห่ง นอกเหนือจากหลักสูตรการศึกษานอกระบบโรงเรียน คือ โรงเรียน
สำหรับเด็ก เยาวชนและผู้ใหญ่ออร์ ( 1992 ) ได้เสนอว่า เอ จะไม่ได้ผลใน advancing เป้าหมาย
ของตัวเองของการสร้างสิ่งแวดล้อมหรือนิเวศวิทยา
รู้หนังสือพลเมืองถ้ามันยังคงจำกัดตัวเองในบรรทัดฐานของการศึกษาทั่วไป

การเมืองเศรษฐกิจสังคมและวัฒนธรรมด้านลึกของ
ไม่สามารถปัญหานิเวศวิทยาหลง ถ้าเอเป็นที่มีประสิทธิภาพ .
ในช่วง 2 ทศวรรษที่ผ่านมาหลายงานวิจัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างตนและวิกฤตระบบนิเวศ
ทั่วโลกได้รับการรายงาน ( เช่น Bowers , 1992 ;
ฮัท , 1998 ; ออร์ , 1994 ; Smith &วิลเลียมส์ , 1999 ) หัวข้อเหล่านี้เน้น
ปัญหาปรัชญา เกี่ยวกับวัตถุประสงค์ของการศึกษาทางเลือกและกลยุทธ์การสอนหลักสูตร
, การเชื่อมโยงระหว่างโรงเรียนและชุมชนและ
ความสำคัญของความรู้ท้องถิ่น และทรานส์ รุ่นสื่อสาร
ตัวอย่างสำหรับการศึกษาของกรอบการศึกษาอาชีวศึกษาซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อช่วยเหลือการศึกษาในการปรับโครงสร้าง

สภาพของพวกเขาในการส่งเสริมดูแลสิ่งแวดล้อมเปิดเผยความท้าทายในการฝึกอบรมครูใน
แนวคิดสิ่งแวดล้อมและกลยุทธ์การสอน ( arenas , 2004 ) เป็นผู้ออกของ