this work throughout the essay. Art

this work throughout the essay. Artists often borrow from psychoanalysis; just as psychoanalysts themselves frequently turn their attention to the arts in order to explore the human condition. There is a natural affinity and cross fertilization between the two disciplines and it is from this fertile area of overlap that art therapy has developed. In order to argue for increased provision of art therapy there is a need to clarify what precisely it involves, and what it is that is beneficial and is specific, as opposed to those elements which it shares with language-based psychotherapy (Arnheim 1986). I have divided the article into headed sections, but, in the process of writing, I have become aware of the interesting difficulty that emerges, that each element seems to overlap with at least several others and I have the sense that the order in which I have approached these is almost arbitrary, as if by throwing them into the air, like a bunch of sticks, they would land in a pattern that would reveal another and equally important perspective. It seems likely that this is related to the nature of drawing itself. My method is eclectic and, by looking at the ideas of artists, art historians, psychoanalysts, philosophers and art therapists, I aim to gain new insight into this important subject.
Finding a definition of drawing
It seems that, from the vantage point of the early twenty first century, it may no longer be possible to find a straightforward definition of drawing. By its very nature it has an affinity with the spirit of postmodern consciousness and although it has traditionally been regarded as a means to an end (Gombrich 1998) it has, throughout recent decades, come to hold more weight as an art form in its own right and to have become instrumental in generating new experience and meaning. The Centre for Drawing at Wimbledon School of Art was established in October 2000 in recognition of the new significance of drawing as an experimental medium. The Centre hosts three residencies a year. Each participating artist is required to make a commitment to critical enquiry and to share their practice through interviews and in a final exhibition at the end of the residency. In the preface to the 2003 catalogue, produced by the Centre, Michael Ginsborg makes it clear that drawing has undergone significant changes:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

งานนี้ตลอดทั้งการเรียงความ ศิลปินมักจะยืมจาก psychoanalysis ก็ psychoanalysts ตัวเองบ่อย ๆ เปิดของพวกเขาให้ความสนใจกับศิลปะเพื่อสำรวจสภาพมนุษย์ มีความสัมพันธ์กับธรรมชาติ และมีการปฏิสนธิกันระหว่างสาขาวิชาสองและจากพื้นที่ทับซ้อนที่มีพัฒนาศิลปะบำบัดนี้อุดมสมบูรณ์ การโต้เถียงสำหรับบทบัญญัติที่เพิ่มขึ้นของศิลปะบำบัดไม่จำเป็นต้องชี้แจงอะไรแม่นยำ เกี่ยวข้องกับ และมันคืออะไรที่เป็นประโยชน์ และมีการระบุ ตรงข้ามกับองค์ประกอบเหล่านั้นซึ่งจะใช้ร่วมกับจิตแพทย์ตามภาษา (Arnheim 1986) ผมได้แบ่งบทความหัว แต่ กำลังเขียน ฉันได้ตระหนักถึงปัญหาน่าสนใจที่ บ่งบอกว่า แต่ละองค์ประกอบดูเหมือนว่าจะ ทับซ้อนกับผู้อื่นหลายที่ และมีความรู้สึกว่าใบสั่งซึ่งผมมีเวลาเหล่านี้กำหนดเกือบ ว่า โดยทิ้งพวกเขาไปในอากาศ เช่นพวงของแท่งพวกเขาจะที่ดินในรูปแบบที่จะเปิดเผยมุมมองอื่น และมีความสำคัญเท่า ๆ กัน มันดูเหมือนมีแนวโน้มว่า นี้เกี่ยวข้องกับธรรมชาติของรูปวาดเอง วิธีการของฉันคือ eclectic และ โดยดูที่ความคิดของศิลปิน นักประวัติศาสตร์ศิลปะ psychoanalysts นักปรัชญา และนักศิลปะบำบัด ฉันมุ่งมั่นที่จะเข้าใจใหม่ในเรื่องนี้สำคัญหาคำจำกัดความของรูปวาดดูเหมือนว่า จากจุดชมวิวของศตวรรษที่ยี่สิบแรกต้น มันอาจไม่สามารถหาคำนิยามที่ตรงไปตรงมาของรูปวาด โดยธรรมชาติของมันมาก มันมีมีความสัมพันธ์กับจิตวิญญาณของสติหลังสมัยใหม่ และแม้ว่าประเพณีได้ถูกถือเป็นสิ้นสุด (Gombrich 1998) มี ตลอดทศวรรษที่ผ่านมาล่าสุด มาถือน้ำหนักมากขึ้นเป็นรูปแบบศิลปะที่ตนเอง และได้กลายเป็นเครื่องมือในการสร้างประสบการณ์ใหม่ และความหมาย ศูนย์วาดรูปที่โรงเรียนศิลปะวิมเบิลดันก่อตั้งขึ้นในเดือน 2543 ตุลาคมรับความสำคัญของการวาดรูปเป็นสื่อการทดลองใหม่ ศูนย์กลางเป็นระยะยาวสามปี แต่ละศิลปินที่เข้าร่วมจะต้องทำมาคำถามสำคัญ และร่วมกันปฏิบัติการ ผ่านการสัมภาษณ์ และ ในนิทรรศการสุดท้ายจบที่เรสซิเดนซี ใน preface การแคตตาล็อก 2003 ผลิต โดยศูนย์ Michael Ginsborg ทำให้ชัดเจนว่า ภาพวาดมีเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

งานนี้ตลอดเรียงความ ศิลปินมักจะขอยืมจากจิต; เช่นเดียวกับตัวเองบ่อย psychoanalysts หันความสนใจของพวกเขาเพื่อศิลปะเพื่อสำรวจสภาพของมนุษย์ มีความใกล้ชิดกับธรรมชาติและการปฏิสนธิข้ามระหว่างสองสาขาและเป็นพื้นที่ที่อุดมสมบูรณ์จากนี้ของการทับซ้อนว่าศิลปะบำบัดได้มีการพัฒนา เพื่อที่จะให้เหตุผลสำหรับการเพิ่มขึ้นของศิลปะบำบัดมีความจำเป็นที่จะชี้แจงสิ่งที่มันเกี่ยวข้องกับการได้อย่างแม่นยำและอะไรคือสิ่งที่เป็นประโยชน์และเป็นเฉพาะเมื่อเทียบกับองค์ประกอบเหล่านั้นซึ่งหุ้นกับจิตบำบัดตามภาษา (Arnheim 1986) ผมได้แบ่งบทความออกเป็นส่วนหัว แต่ในขั้นตอนของการเขียนที่ฉันได้ตระหนักถึงความยากลำบากที่น่าสนใจที่โผล่ออกมาที่แต่ละองค์ประกอบดูเหมือนว่าจะทับซ้อนกับคนอื่น ๆ อย่างน้อยหลายและผมมีความรู้สึกว่าคำสั่งในสิ่งที่ฉัน ได้เดินเข้ามาเหล่านี้คือพลเกือบราวกับว่าพวกเขาโดยการขว้างปาไปในอากาศเช่นพวงของไม้ที่พวกเขาจะลงจอดในรูปแบบที่จะเผยให้เห็นอีกมุมมองและความสำคัญเท่าเทียมกัน มันดูเหมือนว่านี่คือที่เกี่ยวข้องกับลักษณะของการวาดภาพตัวเอง วิธีการของฉันคือความพากเพียรและโดยดูที่ความคิดของศิลปินนักประวัติศาสตร์ศิลปะ psychoanalysts นักปรัชญาและนักบำบัดศิลปะผมมุ่งมั่นที่จะได้รับความเข้าใจใหม่ในเรื่องนี้ที่สำคัญ.
หาคำนิยามของการวาดภาพ
ดูเหมือนว่าจากจุดได้เปรียบของ ในช่วงต้นศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดมันอาจจะเป็นไปไม่ได้ที่จะหาคำนิยามที่ตรงไปตรงมาของการวาดภาพ โดยธรรมชาติของมันมีความสัมพันธ์ที่มีจิตวิญญาณของความมีสติหลังสมัยใหม่และแม้ว่ามันจะได้รับการยกย่องว่าเป็นประเพณีที่หมายถึงการสิ้นสุด (Gombrich 1998) ก็มีตลอดทศวรรษที่ผ่านมามาจะถือน้ำหนักมากขึ้นในฐานะที่เป็นรูปแบบศิลปะในตัวของมันเอง ที่เหมาะสมและจะกลายเป็นเครื่องมือในการสร้างประสบการณ์ใหม่และความหมาย ศูนย์การวาดภาพที่วิมเบิลดันโรงเรียนศิลปะก่อตั้งขึ้นในเดือนตุลาคมปี 2000 ในการรับรู้ของความสำคัญใหม่ของการวาดภาพเป็นสื่อการทดลอง ศูนย์เจ้าภาพสาม residencies ปี แต่ละศิลปินที่เข้าร่วมโครงการจะต้องทำให้ความมุ่งมั่นที่จะสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมที่สำคัญและการแบ่งปันการปฏิบัติของพวกเขาผ่านการสัมภาษณ์และการแสดงนิทรรศการในครั้งสุดท้ายในตอนท้ายของการอยู่อาศัย ในคำนำของปี 2003 รายการที่ผลิตโดยศูนย์ไมเคิล Ginsborg ทำให้มันชัดเจนว่าการวาดภาพมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

งานนี้ตลอด เขียนเรียงความ ศิลปินมักจะยืมจากจิตวิเคราะห์ ; เช่นเดียวกับนักจิตวิทยาเองบ่อยหันไปให้ความสนใจกับศิลปะ เพื่อสำรวจสภาพของมนุษย์ มี affinity ธรรมชาติและข้ามการปฏิสนธิระหว่างสองสาขา และจากบริเวณนี้อุดมสมบูรณ์ ทับซ้อนว่า ศิลปะบำบัดได้พัฒนาเพื่อที่จะเถียงเพื่อเพิ่มการจัดศิลปะบำบัด มีความต้องการที่จะชี้แจงสิ่งที่แน่นอนที่เกี่ยวข้องกับ และสิ่งที่เป็นประโยชน์ และเป็นเฉพาะเมื่อเทียบกับองค์ประกอบเหล่านั้นซึ่งมันหุ้นกับจิตบำบัดพื้นฐานภาษา ( อาร์นไฮม์ 1986 ) ผมได้แบ่งบทความออกเป็นหัว ส่วน แต่ในกระบวนการของการเขียนฉันได้ตระหนักถึงปัญหาที่น่าสนใจ ปรากฏ ว่า แต่ละองค์ประกอบจะคาบเกี่ยวกับอย่างน้อยๆ ผมมีความรู้สึกว่า ใบสั่งที่ผมได้ทาบทามเหล่านี้เกือบตามอำเภอใจ เหมือนโยนมันขึ้นไปในอากาศ เหมือนพวงของ sticks , พวกเขาจะที่ดินในรูปแบบที่จะเปิดเผย อีกอย่างที่สำคัญและมุมมองดูเหมือนว่านี้จะเกี่ยวข้องกับลักษณะของการวาดเอง วิธีของผมคือการผสมผสานและมองความคิดของศิลปิน นักประวัติศาสตร์ศิลปะ นักจิตวิทยา นักปรัชญาและนักบำบัดศิลปะ ผมมุ่งมั่นที่จะได้รับข้อมูลเชิงลึกใหม่ในเรื่องที่สำคัญนี้ การค้นหาความหมายของการวาด

ดูจากจุด vantage ในช่วงต้นศตวรรษที่ยี่สิบแรก ,มันไม่อาจเป็นไปได้ที่จะหาคำนิยามที่ตรงไปตรงมาของการวาดภาพ โดยธรรมชาติของมัน มันมีความสัมพันธ์กับวิญญาณของโพสต์โมเดิร์น สติ และแม้ว่าจะมักจะถือว่าเป็นวิธีการที่สิ้นสุด ( กอมบริช 2541 ) ได้ตลอดทศวรรษล่าสุดมาน้ำหนักมากขึ้นเป็นรูปแบบศิลปะในสิทธิของตนเอง และได้กลายเป็นเครื่องมือในการสร้างประสบการณ์ใหม่และความหมาย ศูนย์สำหรับการวาดภาพที่วิมเบิลดันโรงเรียนศิลปะก่อตั้งขึ้นในเดือนตุลาคมปี 2000 ในการรับรู้ความสำคัญของการวาดภาพเป็นขนาดทดลอง ศูนย์โฮสต์ทำเนียบสามปีแต่ละศิลปินที่เข้าร่วมจะต้องให้ความสำคัญและร่วมสอบถามการปฏิบัติผ่านการสัมภาษณ์และในการแสดงสุดท้ายที่ส่วนท้ายของที่อยู่อาศัย ในคำนำ 2003 รายการที่ผลิตโดยศูนย์ ไมเคิล ginsborg ทำให้มันชัดเจนว่า มีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญ :
รูปวาด