My cowardice was inherited from my

My cowardice was inherited from my parents. I knew that I am cowardly even when I was a child.

That was why, once I have obtained enough information on the other world, I decided to sell the mirror off. I am seriously scared of the other world. Even if it is a world from the past, it is frightening too.

To put it bluntly, it is too much for me. I am a professional NEET who hasn’t been in social contact with people for a long time. Moreover, I am not someone who is really young now.

Actually, I was thinking of advertising the 「Privilege to travel to other world」 in the net for 1 million yen to other younger people before selling the mirror. If they can’t go then the money will not be received and it will be gone like the wind.

If I send 300 people there then there will be 300 mil yen in total. Uhhauha.

Then if I sell off each mirror along with the know-how book ostensibly, I could say good bye to all the troubles from the other world and also get a lot of money from this so it’s killing two birds with one stone. If one can be sold at 700 mil yen, it will total up to 10 billion yen! It is possible to live without working!!

That said, this plan is still up in the air for now. I need more information in order to make this work.

Well in the end I still need to gather slightly more data about the mirror. Once I enter the mirror world again, I decided to bring along the Shakespeare clothing with me for usage. By the way, can I bring the items from that world here?

……..Normally it should be possible to bring the items from there to this world.

I had thought that there might be a possibility that I couldn’t bring them back but otherwise I could bring back all the furniture from that house. It seemed to have become a war fund now. Fuhihi.

I wonder how many years have these clothes been kept fertilized in the treasure box now. Seriously I need to get a grip of myself. The size of that clothes is probably a little small but I was able to put them on without any problem.

However…….this is embarrassing. The feelings were indescribable. There are fluttering decorations on the silk clothes in addition to the embroidered vest. The fabric is slightly too lustering and the pants is faintly glossy too. I wonder why the overall look appears really lustrous.

It looks embarrassingly like a cosplay but I convinced myself that this is necessary in order to blend into this world. (come to think of it, I have a feeling the farmer has a similar appearance too) Well, it was a clothing at my own expense. There are no such things as jersey or sweatshirt here so when I think about it, it became natural.

Tools that are essential to be carried along in a bag are weapons that can be used for self-defense in case of emergency (several self-made knives). I placed them inside the bag, put on my high laced boots and entered the mirror.

Upon exiting the residence, I suddenly realized it. Come to think of it, I haven’t given a thought about the time.

It is close to around 10am in Japan now but it is not necessarily the same here. If I went to a completely unknown place once the sun has set, there will be a risk of dying there.

In the effort to ascertain the height of the day, I was stunned by the thing that met my sight.

Aa……the 「information on this world」 was available at such a place. Why didn’t I notice it?

There are two moons in the sky even though it is day time.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เดียวกับความขลาดของฉันสืบทอดมาจากพ่อแม่ของฉัน ผมรู้ว่า ผมขี้ขลาดแม้เมื่อยังเป็นเด็กนั่นคือทำไม เมื่อข้าพเจ้าได้รับข้อมูลเพียงพอบนโลกอื่น ผมตัดสินใจขายกระจกปิด ผมกลัวอย่างจริงจังของโลกอื่น ๆ แม้ว่ามันเป็นโลกจากอดีตที่ผ่านมา มันเป็นสิ่งที่น่ากลัวเกินไปใส่โผงผาง จะมากเกินไปสำหรับฉัน ผม NEET มืออาชีพที่ยังไม่ได้รับในการติดต่อสังคมกับผู้คนเป็นเวลานาน นอกจากนี้ ฉันไม่ได้คนที่เป็นหนุ่มจริง ๆ ตอนนี้จริง ผมคิดว่า โฆษณา 「Privilege จะไปเที่ยวที่ world」 อื่น ๆ ในสุทธิ 1 ล้านเยนต่อคนอื่น ๆ น้องก่อนจำหน่ายกระจก ถ้าจะไม่ไป แล้วจะไม่ได้รับเงิน และจะหายไปเหมือนลมถ้าฉันส่ง 300 คนมี แล้วจะมี 300 ล้านเยนรวม Uhhauhaแล้วถ้าผมขายกระจกพร้อมกับหนังสือความรู้แต่ละอย่างเห็นได้ชัด ฉันสามารถบอกลาปัญหาทั้งหมดจากโลกอื่น และยัง ได้รับเงินจำนวนมากจากนี้ดังนั้นมันจะฆ่าสองนกกับหิน ถ้าหนึ่งสามารถขายได้ที่ 700 ล้านเยน มันจะรวมถึง 10 พันล้านเยน จำเป็นที่ต้องอยู่โดยไม่ทำ!!ที่กล่าวว่า แผนนี้อยู่ยังคงขึ้นในอากาศในขณะนี้ ฉันต้องการข้อมูลเพิ่มเติมเพื่อทำให้งานนี้ดีในสุด ฉันยังต้องรวบรวมข้อมูลเพิ่มเติมเล็กน้อยเกี่ยวกับกระจก เมื่อฉันป้อนโลกกระจกอีกครั้ง ฉันตัดสินใจนำเช็คสเปียร์เสื้อผ้ากับผมสำหรับการใช้งาน โดยวิธีการ ฉันสามารถนำสินค้าจากที่โลก…….. ตามปกติที่ควรจะสามารถนำสินค้าจากโลกนี้ฉันมีความคิดว่า อาจเป็นไปได้ว่า ผมไม่สามารถนำพวกเขากลับ แต่มิฉะนั้น ฉันสามารถนำกลับมาทั้งหมดเฟอร์นิเจอร์จากบ้านที่ มันดูเหมือนจะกลายเป็น กองสงครามตอนนี้ Fuhihiผมสงสัยว่า กี่ปีต้องเสื้อผ้าเหล่านี้ถูกปฏิสนธิในกล่องสมบัติตอนนี้ อย่างจริงจังต้องการจับของตัวเอง ขนาดของเสื้อผ้าที่มีอาจจะเล็ก แต่สามารถใส่ได้ไม่ มีปัญหาใด ๆอย่างไรก็ตาม...นี่น่าอาย ความรู้สึกถูกถ่ายทอด มีกระพือตกแต่งผ้าไหมนอกจากเสื้อกั๊กปัก ผ้าเล็กน้อยเป็น lustering เกินไป และกางเกงเป็นมันหวานเกินไป ผมสงสัยว่า ทำไมลักษณะโดยรวมปรากฏเงางามจริง ๆก็ดูเหมือนว่าคอสเพลย์ แต่ผมเชื่อตัวเองว่า จำเป็นเพื่อที่จะผสมผสานเข้าไปในโลกนี้ (มาถึงคิดของมัน ผมมีความรู้สึกที่ชาวนามีลักษณะที่คล้ายกันเกินไป) ดี มันเป็นเสื้อผ้าของตัวเองค่าใช้จ่าย มีไม่มีสิ่งต่าง ๆ เช่นเสื้อหรือเสื้อกีฬาคอกลมที่นี่ดังนั้นเมื่อฉันคิดเกี่ยวกับมัน มันกลายเป็นธรรมชาติเครื่องมือที่จำเป็นที่จะดำเนินตามในถุง มีอาวุธที่สามารถใช้สำหรับป้องกันตนเองในกรณีฉุกเฉิน (หลายมีดทำเอง) ผมวางไว้ภายในกระเป๋า ใส่ของฉันสูงเจือรองเท้า และใส่กระจกเมื่อออกจากที่พัก ฉันก็รู้มัน มาถึงคิดของมัน ผมยังไม่ได้รับความคิดเกี่ยวกับเวลาอยู่ใกล้ประมาณ 10 น.ในญี่ปุ่นตอนนี้ แต่มันไม่จำเป็นต้องเหมือนกันนี่ ถ้าผมไปสถานที่ที่ไม่รู้จักอย่างสมบูรณ์เมื่อดวงมี จะมีความเสี่ยงของการตายมีในความพยายามที่จะตรวจสอบความสูงของวัน ฉันคือตะลึง โดยสิ่งที่ได้พบกับสายตาของAa... 「information บน world」 นี้ท่านเป็น ทำไมผมไม่สังเกตเห็นมันมีดวงจันทร์ 2 ในท้องฟ้าแม้จะเป็นวันเวลา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความขี้ขลาดของฉันถูกสืบทอดมาจากพ่อแม่ของฉัน ผมรู้ว่าผมขี้ขลาดแม้ในขณะที่ผมยังเป็นเด็ก. นั่นคือเหตุผลว่าทำไมเมื่อฉันได้รับข้อมูลที่เพียงพอในโลกอื่น ๆ ที่ฉันตัดสินใจที่จะขายกระจกออก ฉันอย่างจริงจังกลัวของโลกอื่น ๆ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นโลกที่จากที่ผ่านมามันเป็นเรื่องที่น่ากลัวมากเกินไป. ที่จะนำมันโผงผางมันมากเกินไปสำหรับฉัน ผมเป็นมืออาชีพ NEET ที่ยังไม่ได้รับการติดต่อทางสังคมกับผู้คนเป็นเวลานาน นอกจากนี้ผมไม่ได้เป็นคนที่เป็นเด็กจริงๆตอนนี้. อันที่จริงผมคิดของการโฆษณา「สิทธิ์ที่จะเดินทางไปยังโลกอื่น ๆ 」ในสุทธิสำหรับ¥ 1,000,000 กับคนที่อายุน้อยกว่าคนอื่น ๆ ก่อนที่จะขายกระจก หากพวกเขาไม่สามารถไปแล้วเงินจะไม่ได้รับและมันจะหายไปเหมือนลม. ถ้าผมส่ง 300 คนมีแล้วจะมี¥ 300 ล้านบาทรวม Uhhauha. แล้วถ้าผมขายออกกระจกแต่ละพร้อมกับหนังสือความรู้วิธีการอย่างเห็นได้ชัดผมสามารถบอกลาปัญหาทั้งหมดมาจากโลกอื่น ๆ และยังได้รับเงินเป็นจำนวนมากจากนี้จึงฆ่าสองนกกับหิน หากหนึ่งสามารถขายได้ที่ 700 ล้านเยนก็จะรวมถึง 10000000000 ¥! มันเป็นไปได้ที่จะมีชีวิตอยู่ได้โดยไม่ต้องทำงาน !! ที่กล่าวว่าแผนนี้ยังคงขึ้นไปในอากาศสำหรับตอนนี้ ฉันต้องการข้อมูลเพิ่มเติมในการสั่งซื้อเพื่อให้งานนี้. ดีในที่สุดฉันยังคงต้องรวบรวมข้อมูลเพิ่มเติมเล็กน้อยเกี่ยวกับกระจก เมื่อฉันเข้าสู่โลกกระจกอีกครั้งฉันตัดสินใจที่จะนำมาพร้อมเสื้อผ้าเช็คสเปียร์กับผมสำหรับการใช้งาน โดยวิธีการที่ฉันสามารถนำรายการจากโลกที่นี่? ...... ..Normally มันควรจะเป็นไปได้ที่จะนำรายการจากที่นั่นไปโลกนี้. ผมคิดว่าอาจจะมีความเป็นไปได้ว่าฉันไม่สามารถนำพวกเขากลับมา แต่อย่างอื่นฉันสามารถนำกลับมาทั้งหมดเฟอร์นิเจอร์จากบ้านหลังนั้น มันดูเหมือนจะกลายเป็นกองทุนสงครามในขณะนี้ Fuhihi. ฉันสงสัยว่าหลายปีที่ผ่านมามีเสื้อผ้าเหล่านี้ถูกเก็บปฏิสนธิในกล่องสมบัติในขณะนี้ อย่างจริงจังฉันจำเป็นต้องได้รับการจับของตัวเอง ขนาดของเสื้อผ้าอาจจะมีขนาดเล็กเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ผมก็สามารถที่จะนำพวกเขาในไม่มีปัญหาใด ๆ . แต่ ...... นี้เป็นที่น่าอาย ความรู้สึกที่เป็นสุดจะพรรณนา มีกระพือตกแต่งบนเสื้อผ้าผ้าไหมนอกจากนี้ยังมีเสื้อยืดปัก ผ้าเล็กน้อย lustering เกินไปและกางเกงขายาวเป็นมันวาวแผ่วเบาเกินไป ผมสงสัยว่าทำไมรูปลักษณ์โดยรวมปรากฏเงาจริงๆ. มันดูน่าอัปยศอดสูเช่นคอสเพลย์ แต่ฉันเชื่อว่าตัวเองว่านี่เป็นสิ่งที่จำเป็นในการสั่งซื้อที่จะผสมผสานในโลกนี้ (มาคิดว่ามันก็มีความรู้สึกเกษตรกรมีลักษณะคล้ายกันมากเกินไป) ดีก็เป็นเสื้อผ้าที่ค่าใช้จ่ายของตัวเอง ไม่มีสิ่งต่างๆเช่นย์หรือเสื้อยืดที่นี่ดังนั้นเมื่อผมคิดเกี่ยวกับมันมันก็กลายเป็นธรรมชาติ. อาวุธที่สามารถนำมาใช้สำหรับการป้องกันตัวเองในกรณีฉุกเฉิน (หลายตนเองเครื่องมือที่มีความจำเป็นที่จะดำเนินการพร้อมในถุงจะ ทำมีด) ฉันวางไว้ภายในถุงใส่รองเท้าสูงเจือของฉันและเดินเข้าไปในกระจก. เมื่อออกจากที่อยู่อาศัยผมก็รู้ว่ามัน มาคิดว่ามันก็ยังไม่ได้ให้ความคิดเกี่ยวกับเวลาได้. มันอยู่ใกล้กับรอบ 10:00 ในญี่ปุ่นในขณะนี้ แต่มันก็ไม่จำเป็นต้องเหมือนที่นี่ ถ้าผมไปยังสถานที่ที่ไม่รู้จักสมบูรณ์ครั้งเดียวดวงอาทิตย์ได้มีการกำหนดจะมีความเสี่ยงของการตายมี. ในความพยายามที่จะสืบหาความสูงของวันที่ผมตะลึงโดยสิ่งที่ได้พบกับสายตาของเรา. Aa ...... 「รัฐบัญญัติว่า ข้อมูลเกี่ยวกับโลกนี้」ที่มีอยู่ในสถานที่ดังกล่าว ฉันไม่แจ้งให้ทราบว่าทำไมมีสองดวงจันทร์อยู่ในท้องฟ้าแม้ว่าจะเป็นเวลากลางวัน