The legislative history of the Copy

The legislative history of the Copyright Act bolsters this reading. The House Report on the Copyright Act distinguished between sound recordings and phonorecords, stating that “[t]he copyrightable work comprises the aggregation of sounds and not the tangible medium of fixation. Thus, ‘sound recordings’ as copyrightable subject matter are distinguished from ‘phonorecords[,]’ the latter being physical objects in which sounds are fixed.” H.R. Rep. No. 94-1476, at 56 (1976). Similarly, the House and SenateReports on the Act both explained:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประวัติสภาพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ bolsters อ่านนี้ ทำรายงานบ้านแตกต่างระหว่างการบันทึกเสียงและ phonorecords ระบุที่ " [t] เขา copyrightable งานประกอบด้วยการรวมเสียงและไม่สื่อรูปธรรมของเบี ดังนั้น "บันทึกเสียง' เป็นเรื่อง copyrightable จะแตกต่างไปจาก ' phonorecords []' หลังถูกวัตถุทางกายภาพซึ่งคงเสียง " H.R. พนักงานหมายเลข 94-1476 ที่ 56 (1976) ในทำนองเดียวกัน บ้านและ SenateReports การกระทำทั้งสองอธิบาย:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประวัติศาสตร์กฎหมายของพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ส่งเสริมการอ่านนี้ เฮ้าส์รายงานเมื่อวันที่พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์แตกต่างระหว่างการบันทึกเสียงและ phonorecords ระบุว่า "[t] เขาทำงานลิขสิทธิ์ประกอบด้วยการรวมตัวของเสียงและไม่ได้ขนาดกลางที่จับต้องได้ของการตรึง ดังนั้น 'บันทึกเสียง' เรื่องลิขสิทธิ์เช่นเดียวกับที่ประสบความสำเร็จจาก phonorecords [] 'หลังถูกวัตถ​​ุทางกายภาพในการที่เสียงจะคงที่ ". HR Rep. เลขที่ 94-1476 ที่ 56 (1976) ในทำนองเดียวกันในบ้านและ SenateReports พระราชบัญญัติทั้งสองอธิบายว่า:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประวัติสภานิติบัญญัติของพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์สนับสนุนอ่าน บ้านรายงานในพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์แตกต่างระหว่างการบันทึกเสียงและ phonorecords ระบุว่า " [ t ] เขา copyrightable งานประกอบด้วยการรวมเสียงและไม่เป็นชิ้นเป็นอัน กลาง ของ การตรึง ดังนั้น ' ' บันทึกเสียงเรื่อง copyrightable จะแตกต่างจาก ' phonorecords [ ,] ' หลังถูกวัตถุทางกายภาพที่เสียงจะคงที่ " H.R . ตัวแทนไม่ 94-1476 ที่ 56 ( 1976 ) ในบ้านและ senatereports เรื่องพระราชบัญญัติทั้งสองอธิบาย :