“Brother Meng, think about it caref

“Brother Meng, think about it carefully,” she said with a smile.

Meng Hao looked back at her with a vague smile. He didn’t say anything, but after a moment lifted his hand to his bag of holding to produce a jade slip. He tossed it toward her.

She frowned. This was just an ordinary jade slip, not the jade page that she wanted. However, she also knew that Meng Hao was deeply skilled in scheming, and wasn’t someone she could easily trifle with. She accepted the jade slip, scanning it with Spiritual Sense. A strange expression flickered across her face before it returned to normal. She gave Meng Hao a deep look, and then a wide smile once again appeared on her face. She nodded, then turned and headed back toward where the Black Sieve Sect was seated.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"พี่เม้ง คิดอย่างระมัดระวัง เธอกล่าว ด้วยรอยยิ้มเฮา เมงมองดูกลับมาที่เธอ ด้วยรอยยิ้มที่คลุมเครือ เขาไม่ได้พูดอะไร แต่หลังจากครู่ยกมือเพื่อกระเป๋าของเขาถือในการผลิตใบหยก เขาโยนมันต่อเธอเธอ frowned นี้เป็นเพียงการสามัญหยกลื่น ไม่หน้าหยกที่เธอต้องการ อย่างไรก็ตาม เธอยังรู้ว่า เมงห้าวลึกทักษะในการวางแผน และไม่มีคนที่เธอไม่ได้เรื่องเล็กกับ เธอยอมรับใบหยก การสแกน ด้วยจิตวิญญาณความรู้สึก การแสดงออกที่แปลก flickered ทั่วใบหน้าของเธอก่อนที่จะส่งกลับไปปกติ เธอให้เฮาเมงดูลึก แล้ว รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธออีกครั้ง เธอเลยต้อง เปิด แล้วมุ่งหน้ากลับไปทางที่มีการนั่งอยู่ที่นิกายตะแกรงสีดำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"บราเดอร์เม้งคิดเกี่ยวกับมันอย่างระมัดระวัง" เธอกล่าวด้วยรอยยิ้ม. เม้งเฮามองกลับมาที่เธอด้วยรอยยิ้มที่คลุมเครือ เขาไม่ได้พูดอะไร แต่หลังจากช่วงเวลายกมือของเขาไปที่ถุงของเขาในการถือครองในการผลิตใบหยก เขาโยนมันต่อเธอ. เธอขมวดคิ้ว นี่เป็นเพียงแค่ใบหยกธรรมดาไม่หน้าหยกว่าเธอต้องการ อย่างไรก็ตามเธอก็รู้ว่าเม้งเฮามีฝีมือลึกในการวางแผนและเป็นคนที่เธอไม่สามารถจะเรื่องเล็กด้วย เธอได้รับการยอมรับใบหยก, สแกนด้วยความรู้สึกทางจิตวิญญาณ นิพจน์แปลก flickered ทั่วใบหน้าของเธอก่อนที่จะกลับสู่ปกติ เธอให้เม้งเฮาดูลึกและจากนั้นรอยยิ้มกว้างอีกครั้งปรากฏบนใบหน้าของเธอ เธอพยักหน้าแล้วหันและมุ่งหน้ากลับไปที่ตะแกรงสีดำนิกายนั่ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" พี่เมิง คิดดีๆ นะ " เธอกล่าวด้วยรอยยิ้มเมิ่งฮ่าวมองเธอด้วยรอยยิ้มที่คลุมเครือ เขาไม่ได้พูดอะไรเลย แต่หลังจากนั้น ยก มือของเขาถือถุงของที่ผลิตหยกลื่น เขาโยนมันมาให้เธอเธอขมวดคิ้วเข้าหากัน . นี้เป็นแค่ใบหยกธรรมดา ไม่ใช่หน้าหยก ที่เธอต้องการ แต่ เธอ ก็รู้ว่าเมิงเฮามากมีทักษะในการวางแผน และไม่ใช่คนที่เธออาจเรื่องเล็กด้วย เธอยอมรับใบหยก สแกนด้วยอารมณ์ความรู้สึก สีหน้าแปลก flickered ทั่วใบหน้าของเธอ ก่อนที่มันจะกลับมาเป็นปกติ เธอให้ เมิ่งฮ่าวมองลึก แล้วยิ้มกว้างอีกครั้งปรากฏบนใบหน้าของเธอ เธอพยักหน้า แล้วหันกลับไปที่นิกายตะแกรงดำ นั่ง