4.3. Interspecific competitionIn a

4.3. Interspecific competition
In a balanced polyculture system, synergistic fish–fish and fish–environment relationships are maximized and antagonistic relationships are minimized (Milstein, 1992). However, if a pond is overloaded at any trophic level, interspecific and/or intraspecific competition will occur and productivity will decline (Bardach et al., 1972). Competition can be due to food shortage or worsening environmental conditions (Milstein, 1992).

Increasing the O. niloticus standing biomass reduced the SGR (Fig. 2) of B. gonionotus, whereas increasing the C. carpio standing biomass had no negative effect on the SGR of B. gonionotus (Fig. 3), indicating that there is an interspecific competition with O. niloticus but not with C. carpio. This is in agreement with the findings of Haroon et al. (1992) who found that the daily growth rate of B. gonionotus lowered when raised in polyculture with O. niloticus.

Though macrophyte feeders have no direct benefit from fertilization Bardach et al., 1972 and Saha et al., 1990, we found that fertilization of the trench with inorganic fertilizer or pig manure had a positive effect on B. gonionotus growth (Table 4), most probably through increasing algal biomass. Haroon and Pittman (1997a) found that besides feeding on macrophytes, B. gonionotus also feed substantially on Microcystis (22.9% of the gut content), Brachionus (5.6%) and Cyclops (4.4%) in ponds and on Spirogyra (12.6%), Oedogonium (12.9%) and Cyclops (23.6%) in rice fields. Since most of these are also consumed by O. niloticus ( Chapman and Fernando, 1994) and since O. niloticus is known to partly feed on macrophytes (Rothuis et al., 1998a), food competition between the two fish is indeed very likely in environments with a high degree of food limitation such as rice–fish fields (Vromant et al., 2001). Adding fertilizers and manure reduces the chance of food competition.

In our experiments, the predator Channa striata (Bloch) was the main wild fish species (both in number and weight). Since the anti-predator behavior is known to be costly both in terms of energy required and because it prevents fish from pursuing foraging (Abrahams and Kattenfeld, 1997), any stress by a predator further decreases the SGR.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

4.3. interspecific แข่งขันในระบบสมดุลทาง พลังปลาปลาและปลา – สภาพแวดล้อมความสัมพันธ์ขยายใหญ่สุด และต่อต้านความสัมพันธ์ถูกย่อให้เล็กสุด (Milstein, 1992) อย่างไรก็ตาม ถ้าบ่อมีแท้ทุกระดับชั้นอาหาร แข่งขัน interspecific หรือ intraspecific จะเกิดขึ้น และผลผลิตจะลดลง (Bardach et al., 1972) แข่งขันได้เนื่องจากขาดแคลนอาหารหรือสภาพแวดล้อม (Milstein, 1992) เลวลงเพิ่มชีวมวลยืน niloticus โอลด SGR (Fig. 2) ของ gonionotus เกิด ในขณะที่การเพิ่มชีวมวลยืน carpio ซีก็ไม่มีผลกระทบใน SGR B. gonionotus (Fig. 3), บ่งชี้ว่า มีการแข่งขัน interspecific มี niloticus โอ แต่ไม่ มีซี carpio จึงยังคงพบของ Haroon et al. (1992) ที่พบว่า อัตราการเติบโตต่อวันของ gonionotus เกิดลดลงเมื่อยกในทางมีโอ niloticusว่า macrophyte feeders มีไม่มีประโยชน์โดยตรงจากปฏิสนธิ Bardach et al., 1972 และบริษัทสห et al., 1990 เราพบว่า การปฏิสนธิของร่องลึกกับมูลหมูหรือปุ๋ยอนินทรีย์มีผลดีต่อการเติบโตเกิด gonionotus (ตาราง 4), ที่ผ่านการเพิ่มชีวมวล algal Haroon และ Pittman (1997a) พบว่านอกจากอาหารบน macrophytes, gonionotus เกิดยัง ฟีด Microcystis (22.9% เนื้อหาไส้), Brachionus (5.6%) และไซคลอปส์ (4.4%) ในบ่อ และ Spirogyra (12.6%), Oedogonium (12.9%) และไซคลอปส์ (23.6%) มากในข้าว เนื่อง จากส่วนใหญ่เหล่านี้ยังถูกใช้ โดยโอ niloticus (แชปแมนและ Fernando, 1994) และเนื่อง จากโอ niloticus เป็นที่รู้จักกันบางส่วนฟีม macrophytes (Rothuis et al., 1998a), อาหารแข่งขันระหว่างปลาทูได้แน่นอนน่าในสภาพแวดล้อมกับระดับสูงของการจำกัดอาหารเช่นข้าวปลาฟิลด์ (Vromant และ al., 2001) เพิ่มปุ๋ยและมูลลดโอกาสของการแข่งขันอาหารในการทดลองของเรา นักล่าปลาช่อน (เม็ดเลือดขาว) มีพันธุ์ปลาหลักป่า (ทั้ง ในจำนวนและน้ำหนัก) เนื่องจากลักษณะการทำงานของคนไม่ใช่คนที่ต่อต้านเป็นที่รู้จักกันจะเสียค่าใช้จ่าย ทั้งในแง่ของพลังงานจำเป็น และเนื่องจากป้องกันไม่ให้ปลาเครียดใฝ่หาอก (Abrahams และ Kattenfeld, 1997), ใด ๆ โดย predator ลด SGR เพิ่มเติม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

4.3 การแข่งขันข้าม
ในระบบแบบผสมผสานสมดุลปลาปลาการทำงานร่วมกันและความสัมพันธ์ปลาสภาพแวดล้อมการทำงานสูงสุดและความสัมพันธ์ที่เป็นปฏิปักษ์จะลดลง (Milstein, 1992) แต่ถ้าบ่อมากเกินไปในระดับชั้นใด interspecific และ / หรือการแข่งขันสำนวนที่จะเกิดขึ้นและผลผลิตจะลดลง (Bardach et al., 1972) การแข่งขันได้เนื่องจากปัญหาการขาดแคลนอาหารหรือสภาพแวดล้อมที่เลวร้าย (Milstein, 1992). การเพิ่มทุม niloticus ยืนชีวมวลลดลง SGR (รูปที่. 2) ของบี gonionotus ในขณะที่การเพิ่มชีวมวล C. ไนยืนอยู่ไม่ได้มีผลกระทบต่อ SGR ของบี gonionotus (รูปที่. 3) แสดงให้เห็นว่ามีการแข่งขันข้ามกับ niloticus ทุม แต่ไม่ได้อยู่กับซีไน นี้อยู่ในข้อตกลงกับผลการวิจัยของฮารูนและคณะ (1992) ที่พบว่าอัตราการเจริญเติบโตในชีวิตประจำวันของบี gonionotus ลดลงเมื่อเติบโตขึ้นมาในแบบผสมผสานกับทุม niloticus. แม้ว่าเครื่องให้อาหาร macrophyte ไม่มีประโยชน์โดยตรงจากการปฏิสนธิ Bardach et al., 1972 และ บริษัท สห et al., 1990 เราพบว่า การปฏิสนธิของร่องกับปุ๋ยอนินทรีหรือมูลสุกรมีผลกระทบในเชิงบวกต่อการเจริญเติบโตของบี gonionotus (ตารางที่ 4) ส่วนใหญ่อาจจะผ่านการเพิ่มชีวมวลสาหร่าย ฮารูนและพิตต์แมน (1997a) พบว่านอกเหนือจากการกิน macrophytes บี gonionotus ยังกินอาหารอย่างมีนัยสำคัญใน Microcystis (22.9% ของระบบทางเดินอาหาร), Brachionus (5.6%) และไซคลอปส์ (4.4%) ในบ่อและ Spirogyra (12.6%) , Oedogonium (12.9%) และไซคลอปส์ (23.6%) ในนาข้าว เนื่องจากส่วนใหญ่เหล่านี้ยังบริโภคโดยทุม niloticus (แชปแมนและเฟอร์นันโด, 1994) และตั้งแต่ทุม niloticus เป็นที่รู้จักกันส่วนหนึ่งกิน macrophytes (Rothuis et al., 1998) การแข่งขันระหว่างอาหารปลาสองย่อมมีโอกาสมากใน สภาพแวดล้อมที่มีระดับสูงของข้อ จำกัด อาหารเช่นนาข้าวปลา (Vromant et al., 2001) การเพิ่มปุ๋ยและปุ๋ยช่วยลดโอกาสของการแข่งขันอาหาร. ในการทดลองของเรานักล่าปลาช่อน (โบลช) เป็นปลาสายพันธุ์ป่าหลัก (ทั้งในจำนวนและน้ำหนัก) เนื่องจากพฤติกรรมต่อต้านล่าเป็นที่รู้จักกันเป็นค่าใช้จ่ายทั้งในแง่ของพลังงานที่จำเป็นและเพราะมันจะช่วยป้องกันจากการใฝ่หาปลาหาอาหาร (อับราฮัมและ Kattenfeld, 1997), ความเครียดโดยการล่าเพิ่มเติมใด ๆ ลดลง SGR

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

4.3 .
interspecific การแข่งขันในระบบ polyculture สมดุล เพิ่มปลาและปลาและปลา–สิ่งแวดล้อมความสัมพันธ์ที่ขยายใหญ่และความสัมพันธ์ปฏิปักษ์น้อยที่สุด ( มิลสไตน์ , 1992 ) อย่างไรก็ตาม ถ้าบ่อมีเพียบทุกครั้ง ระดับ interspecific และ / หรือการแข่งขันเซ็นต์จะเกิดขึ้นและผลผลิตจะลดลง ( bardach et al . , 1972 )การแข่งขันได้เนื่องจากขาดแคลนอาหาร หรือ เลวลง สภาพสิ่งแวดล้อม ( มิลสไตน์ , 1992 ) .

เพิ่ม o . niloticus ยืนชีวมวลลด SGR ( รูปที่ 2 ) ของ B . gonionotus , ในขณะที่การเพิ่ม C . Carpio ยืนชีวมวลไม่มีผลทางลบด้านอื่นของ B . gonionotus ( รูปที่ 3 ) ที่ระบุว่า มีการ interspecific การแข่งขันกับ o . niloticus แต่ไม่ใช่กับ C . Carpio .นี้สอดคล้องกับผลการวิจัยของสหรัฐอเมริกา et al . ( 1992 ) ที่พบว่า อัตราการเติบโตของ B . gonionotus ลดลงทุกวัน เมื่อเลี้ยงใน polyculture กับ o . niloticus

แต่ดูดมาโครไฟต์ไม่มีโดยตรง ได้รับประโยชน์จากการ bardach et al . , 1972 และสห et al . , 1990 , เราพบว่า การผสมพันธุ์ของร่องปุ๋ยอนินทรีย์หรือมูลสุกรมีผลบวก เมื่อ พ.การเจริญเติบโต gonionotus ( ตารางที่ 4 ) ส่วนใหญ่จะผ่านการเพิ่มชีวมวลสาหร่าย . สหรัฐอเมริกา และพิตต์แมน ( 1997a ) พบว่า นอกจากการให้อาหารในพืช , B . gonionotus เลี้ยงอย่างมากในการศึกษา ( ร้อยละ 22.9 ของไส้ในเนื้อหา ) , น้ํา ( 5.6% ) และ ไซคลอปส์ ( 4.4% ) ในบ่อและใน spirogyra ( 12.6% ) โดโกเนียม ( 12.9 % ) และ ไซคลอปส์ ( 23.6 % ) ในนาข้าว . เนื่องจากส่วนใหญ่ของเหล่านี้ยังใช้โดยniloticus ( แชปแมนและเฟอร์นันโด , 1994 ) และตั้งแต่ . niloticus เป็นที่รู้จักกันเป็นอาหารพืช ( rothuis et al . , 1998a ) อาหารการแข่งขันระหว่างสองปลาย่อมมีโอกาสมากในสภาพแวดล้อมที่มีระดับสูงของอาหาร เช่น ข้าว ปลา และข้อจำกัดด้าน ( vromant et al . , 2001 ) การเพิ่มปุ๋ยและปุ๋ยช่วยลดโอกาสของการแข่งขันอาหาร

ในการทดลองของเรานักล่าปลาช่อน ( Bloch ) เป็นหลัก ปลาป่าสายพันธุ์ ( ทั้งจำนวนและน้ำหนัก ) เนื่องจากพฤติกรรมต่อต้านนักล่าเป็นที่รู้จักกันจะมีราคาแพงทั้งในแง่ของพลังงานที่ต้องใช้ เพราะมันป้องกันปลาจากไล่ตาม ( และหาอาหาร บราฮัม kattenfeld , 1997 ) , ความเครียดใด ๆโดยนักล่าเพิ่มเติมลด SGR .