Phi Ta Khon (Thai: ผีตาโขน; phǐi ta

Phi Ta Khon (Thai: ผีตาโขน; phǐi taa khǒn;  [pʰǐː taː kʰǒn]), sometimes known as Ghost Festival, is the most common name for a group of festivals held in Dan Sai, Loei province, Isan, Thailand. The events take place over three days some time between March and July, the dates being selected annually by the town’s mediums.

The whole event is called Bun Luang, part of a Buddhist merit-making holiday also known as Bun Phawet.

The first day is the Ghost Festival itself, also called Wan Ruam (assembly day). The town’s residents invite protection from Phra U-pakut, the spirit of the Mun river. They then hold a series of games and take part in a procession wearing masks made of rice husks or coconut leaves with hats made from rice steamers, plus patchwork clothing.[1] They also wear bells and wave wooden phalluses.

The origins of this part of the festival are traditionally ascribed to a story of the Vessantara Jataka in which the Buddha in one of his past lives as a prince made a long journey and was presumed dead. The celebrations on his return were so raucous as to wake the dead. [2]

The second day of the festival incorporates elements of the Rocket Festival, plus costume and dance contests and more parades.

On the third and final day, the villagers listen to sermons from Buddhist monks.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผีตาโขน (ไทย: ผีตาโขน; phǐi taa khǒn [pʰǐː TA kʰǒn]) บางครั้งเรียกว่าเทศกาลผีเป็นชื่อที่พบมากที่สุดสำหรับกลุ่มของงานเทศกาลที่จัดขึ้นในด่านซ้ายจังหวัดเลย, อีสาน, ไทย เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงสามวันบางครั้งระหว่างเดือนมีนาคมและเดือนกรกฎาคมวันที่ได้รับเลือกเป็นประจำทุกปีโดยสื่อเมือง. เหตุการณ์ทั้งหมดจะเรียกว่าบุญหลวงส่วนหนึ่งของการทำบุญพุทธวันหยุดที่เรียกว่าเป็นบุญ Phawet. วันแรกคือ เทศกาลผีตัวเองที่เรียกว่าวันรวม (วันประกอบ) ที่อาศัยอยู่ในเมืองเชิญป้องกันจากพระ U-pakut จิตวิญญาณของแม่น้ำมูล จากนั้นพวกเขาถือชุดของเกมและมีส่วนร่วมในขบวนแห่สวมหน้ากากที่ทำจากเปลือกข้าวหรือใบมะพร้าวกับหมวกที่ทำจากเรือกลไฟข้าวรวมทั้งเสื้อผ้าเย็บปะติดปะต่อกัน. [1] พวกเขายังสวมระฆังและคลื่น phalluses ไม้. ต้นกำเนิดของส่วนนี้ ของเทศกาลที่มีการกำหนดประเพณีเรื่องราวของพระเวสสันดรชาดกที่พระพุทธเจ้าหนึ่งในชีวิตที่ผ่านมาของเขาเป็นเจ้าชายทำให้การเดินทางที่ยาวนานและได้ตาย ฉลองสิริราชสมบัติเมื่อเขากลับมาเขาจึงเข้มงวดกับการปลุกคนตาย [2] วันที่สองของเทศกาลรวมเอาองค์ประกอบของเทศกาลจรวดรวมทั้งเครื่องแต่งกายและการแข่งขันเต้นรำและขบวนพาเหรดมากขึ้น. ในวันที่สามและครั้งสุดท้ายที่ชาวบ้านฟังพระธรรมเทศนาจากพระสงฆ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผีตาโขน ( ไทย : ผีตาโขน ; พีเอชǐผมทา KH ǒ N ; รึเปล่า [ P ʰǐːทาː K ʰǒ n ] ) , บางครั้งเรียกว่าเทศกาลผี เป็นชื่อที่พบมากที่สุดสำหรับกลุ่มของเทศกาลที่จัดขึ้นในด่านซ้าย จังหวัดเลย , ภาคอีสาน , ไทย เหตุการณ์เกิดขึ้นกว่า 3 วัน บางครั้งระหว่างเดือนมีนาคมและกรกฎาคม , วันที่ถูกเลือก เป็นรายปี โดยเมืองของสื่อ

เหตุการณ์ทั้งหมด เรียกว่า บุญหลวงส่วนหนึ่งของชาวพุทธทำบุญวันหยุด หรือที่เรียกว่า บุญ phawet

วันแรกเป็นเทศกาลผีเองยังเรียกว่าวันรวม ( ประกอบวัน ) เมืองของผู้เชิญจากพระ u-pakut วิญญาณแห่งลำน้ำมูล . แล้วก็ถือชุดของเกมและมีส่วนร่วมในขบวนแห่สวมหน้ากากที่ทำจากแกลบหรือใบมะพร้าว กับหมวกที่ทำจากข้าวเตาบวกกับการเย็บปะติดปะต่อกันเสื้อผ้า [ 1 ] พวกเขายังสวมระฆังและ phalluses ไม้คลื่น

ต้นกำเนิดของส่วนนี้ของเทศกาลเป็นประเพณีที่หมวดของเรื่องเวสสันดร ชาดกที่พระพุทธเจ้าในหนึ่งของชีวิตที่ผ่านมาของเขาในฐานะเจ้าชาย ทำให้การเดินทางที่ยาวนาน และสันนิษฐานว่าตาย ฉลองการกลับมาของเขา ดังนั้นเสียงที่ปลุกคนตาย [ 2 ]

วันที่สองของเทศกาลที่รวมเอาองค์ประกอบของเทศกาลจรวดทั้งเครื่องแต่งกายและการประกวดเต้นและขบวนพาเหรดมากขึ้น

ในวันที่สามและสุดท้ายชาวบ้านฟังพระธรรมเทศนาจากพระสงฆ์