First, this was essentially the str

First, this was essentially the structure of the Japanese health insurance system. Second, the Park government considered the decentralized health insurance system as an intermediate step between a completely private voluntary health insurance system (e.g., health maintenance organizations) that would emphasize cost containment and a state-administered health insurance system (e.g., single-payer NHI) that might place substantial financial burdens on the state. Third, the bureaucratic machinery to administer an NHI system just did not exist within the Korean government in 1977, when President Park decided to mandate healthinsurance for large employers. Therefore, medical insurance societies appeared to be the best vehicle for gradually extending health insurance to the whole nation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ครั้งแรก นี้คือเป็นโครงสร้างของระบบประกันสุขภาพของญี่ปุ่น สอง รัฐบาลสวนถือว่าระบบประกันสุขภาพแบบกระจายศูนย์เป็นตัวขั้นกลางระหว่างระบบประกันสุขภาพส่วนตัวทั้งหมดสมัครใจ (เช่น สุขภาพบำรุงรักษาองค์กร) ที่จะเน้นต้นทุนบรรจุและระบบประกันสุขภาพที่รัฐบริหาร (เช่น ผู้ชำระเดียวนีนี่) ที่อาจวางภาระทางการเงินที่พบในรัฐ ที่สาม เครื่องราชการเพื่อดูแลระบบนีนี่เป็นเพียงไม่ได้อยู่ภายในรัฐบาลเกาหลีใน 1977 เพรสซิเดนท์พาร์คตัดสินใจให้ healthinsurance นายใหญ่เมื่อ ดังนั้น ทางการแพทย์ประกันสังคมปรากฏเป็น รถดีที่สุดสำหรับการค่อย ๆ ขยายประกันสุขภาพให้กับประชาชนทั้งหมด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ครั้งแรกนี้เป็นหลักโครงสร้างของระบบประกันสุขภาพของญี่ปุ่น ประการที่สองรัฐบาลพาร์คถือเป็นระบบการประกันสุขภาพการกระจายอำนาจเป็นขั้นตอนกลางระหว่างระบบประกันสุขภาพโดยสมัครใจส่วนตัวโดยสมบูรณ์ (เช่นองค์กรดูแลรักษาสุขภาพ) ที่จะเน้นการควบคุมต้นทุนและระบบประกันสุขภาพของรัฐยา (เช่นเดียวชำระเงิน NHI ) ที่อาจจะวางภาระทางการเงินที่สำคัญในรัฐ ประการที่สามเครื่องจักรระบบราชการในการจัดการระบบ NHI ก็ไม่ได้อยู่ในรัฐบาลเกาหลีในปี 1977 เมื่อประธานาธิบดีปาร์คตัดสินใจที่จะบังคับหลักประกันสุขภาพสำหรับนายจ้างที่มีขนาดใหญ่ ดังนั้นสังคมประกันสุขภาพที่ดูเหมือนจะเป็นรถที่ดีที่สุดสำหรับการค่อยๆขยายประกันสุขภาพให้กับคนทั้งชาติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แรกนี้เป็นโครงสร้างของระบบประกันสุขภาพของญี่ปุ่น ประการที่สอง รัฐบาล ปาร์ค ถือว่ากระจายระบบประกันสุขภาพเป็นขั้นตอนกลางระหว่างส่วนตัวสมบูรณ์ โดยระบบประกันสุขภาพ ( เช่น องค์กรการบำรุงรักษาสุขภาพ ) ที่เน้นการควบคุมต้นทุนและบริหารระบบประกันสุขภาพของรัฐ ( เช่นเดี่ยวนี ) ผู้ที่อาจจะวางภาระทางการเงินมากในรัฐ ประการที่สาม เครื่องจักรระบบราชการเพื่อดูแลนีระบบเพียงไม่ได้อยู่ในรัฐบาลเกาหลีในปี 1977 เมื่อประธานปาร์คตัดสินใจอาณัติประกันสุขภาพสำหรับนายจ้างขนาดใหญ่ ดังนั้นสมาคมประกันสุขภาพที่ดูเหมือนจะเป็นรถที่ดีที่สุดสำหรับค่อยๆขยายประกันสุขภาพเพื่อคนทั้งประเทศ