THE LANDLADY ROALD DAHL Billy Weave

THE LANDLADY
ROALD DAHL
Billy Weaver had travelled down from
London on the slow afternoon train, with a
change at Swindon on the way, and by the
time he got to Bath it was about nine
o’clock in the evening and the moon was
coming up out of a clear starry sky over
the houses opposite the station entrance.
But the air was deadly cold and the wind
was like a flat blade of ice on his cheeks.
“Excuse me,” he said, “but is there a
fairly cheap hotel not too far away from
here?”
“Try The Bell and Dragon,” the porter
answered, pointing down the road. “They
might take you in. It’s about a quarter of a
mile along on the other side.”
Billy thanked him and picked up his
suitcase and set out to walk the quarter-
mile to The Bell and Dragon. He had
20 never been to Bath before. He didn’t know
anyone who lived there. But Mr
Greenslade at the Head Office in London
had told him it was a splendid city. “Find
your own lodgings,” he had said, “and
then go along and report to the Branch
Manager as soon as you’ve got yourself
settled.”
Billy was seventeen years old. He was
wearing a new navy-blue overcoat, a new
brown trilby hat, and a new brown suit,
and he was feeling fine. He walked briskly
down the street. He was trying to do
everything briskly these days. Briskness,
he had decided, was the one common
characteristic of all successful
businessmen. The big shots up at Head
Office were absolutely fantastically brisk
all the time. They were amazing.
There were no shops on this wide street
40 that he was walking along, only a line of
tall houses on each side, all them
identical. They had porches and pillars
and four or five steps going up to their
front doors, and it was obvious that once
upon a time they had been very swanky
residences. But now, even in the
darkness, he could see that the paint was
peeling from the woodwork on their doors
and windows, and that the handsome
white façades were cracked and blotchy from
neglect.
Suddenly, in a downstairs window that was
brilliantly illuminated by a street-lamp not six
yards away, Billy caught sight of a printed
notice propped up against the glass in one of
the upper panes. It said BED AND
BREAKFAST. There was a vase of yellow
chrysanthemums, tall and beautiful, standing
just underneath the notice.
60 He stopped walking. He moved a bit closer.
Green curtains (some sort of velvety
material) were hanging down on either side of
the window. The chrysanthemums looked
wonderful beside them. He went right up and
peered through the glass into the room, and
the first thing he saw was a bright fire burning
in the hearth. On the carpet in front of the fire,
a pretty little dachshund was curled up asleep
with its nose tucked into its belly.
The room itself, so far as he could see in
the half-darkness, was filled with pleasant
furniture. There was a baby-grand piano and
a big sofa and several plump armchairs; and
in one corner he spotted a large parrot in a
cage. Animals were usually a good sign in a
place like this, Billy told himself; and all in all,
it looked to him as though it would be a pretty
decent house to stay in. Certainly it would be
more comfortable than The Bell and Dragon.
80 On the other hand, a pub would be more
congenial than a boarding-house. There
would be beer and darts in the evenings, and
lots of people to talk to, and it would probably
be a good bit cheaper, too. He had stayed a
couple of nights in a pub once before and he
had liked it. He had never stayed in any
boarding-houses, and, to be perfectly honest,
he was a tiny bit frightened of them. The
name itself conjured up images of watery
cabbage, rapacious landladies, and a
powerful smell of kippers in the living-room.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เจ้าของ เล็นโรอัลด์ดาห์ล ช่างทอผ้าบิลลี่ได้เดินทางลงจาก ลอนดอนในบ่ายรถไฟช้า มีการ เปลี่ยนสวินดันมา และโดยการ เวลาที่เขาได้ไปอาบน้ำมันมีเกี่ยวกับเก้า โมงเย็นและดวงจันทร์ได้ มาจากฟ้าใสดาวเหนือ บ้านตรงข้ามทางเข้าสถานี แต่อากาศ เย็นที่ร้ายแรงและลม เป็นเหมือนใบมีดแบนของน้ำแข็งบนแก้มของเขา "ขอโทษ เขากล่าวว่า, " แต่มีการ ค่อนข้างสะดวกไม่ไกลเกินไปจาก ที่นี่" "ลองเบลล์เดอะดราก้อน ลูกหาบ ตอบ ชี้ลงอยู่ "พวกเขา อาจมีคุณในการ มันเป็นเกี่ยวกับสี่ตัว ไมล์ตามในด้านอื่น ๆ " บิลลี่ขอบคุณเขา และขึ้นเขา กระเป๋าเดินทางและกำหนดออกเดินทางไตรมาส -ไมล์เบลล์และมังกร เขามี 20 เคยไปอาบน้ำก่อน เขาไม่รู้ ทุกคนที่อาศัยอยู่ที่นั่น แต่นาย Greenslade ณสำนักงานใหญ่ในกรุงลอนดอน ได้บอกเขาว่า มันเป็นเมืองสวยงาม "ค้นหา คุณอิ่ม เขาได้กล่าวว่า, " ไปตาม แล้วรายงานไปยังสาขา ผู้จัดการทันทีที่คุณได้ด้วยตัวคุณเอง แล้ว" บิลลี่ได้ 17 ปี เขา สวมใส่เป็นชุดเสื้อน้ำเงินฟ้าใหม่กัน ใหม่ หมวกสีน้ำตาล trilby และสูทสีน้ำตาลใหม่ และเขารู้สึกดี เขาเดิน briskly ลงถนน เขาพยายามทำ ทุกวันนี้ briskly Briskness เขาได้ตัดสินใจ มีทั่วไปหนึ่ง ลักษณะของการประสบความสำเร็จทั้งหมด นักธุรกิจ ภาพใหญ่ขึ้นที่หัว สำนักงานได้อย่างไม่น่าแรง ตลอดเวลา จะได้ตื่นตาตื่นใจ มีร้านค้าไม่อยู่บนถนนนี้กว้าง 40 ที่เขาเดินตาม เฉพาะบรรทัดของ บ้านที่สูงในแต่ละข้าง พวกเขาทั้งหมด เหมือนกัน มี porches และเสา และไปถึงตอนสี่ หรือห้าของพวกเขา ประตูหน้า และเห็นได้ชัดครั้งที่ เมื่อเวลาพวกเขาได้รับมาก เรสซิเดนซ์ ขณะนี้ แม้แต่ในการ ความมืด เขาสามารถเห็นสีได้ ปอกเปลือกจากแสนอร่อยบนประตูของพวกเขา และ windows และที่จะหล่อ façades สีขาวมีรอยร้าว และ blotchy จาก ละเลยการ ในหน้าต่างด้านล่างที่ถูกทันที นี่ส่องสว่าง ด้วยไฟถนนไม่หก หลา บิลลี่จับสายตาของการพิมพ์ สังเกต propped ขึ้นกับแก้วหนึ่ง บานหน้าต่างด้านบน กล่าวว่า เตียงและ อาหารเช้า มีแจกันของสีเหลือง chrysanthemums ความสูง และความสวย งาม ยืน ภายใต้ประกาศเพียง 60 เขาหยุดเดิน เขาย้ายบิตใกล้ ผ้าม่านสีเขียว (บางจัดเรียงของ velvety วัสดุ) ถูกห้อยทั้งสองข้างของ หน้าต่าง Chrysanthemums มอง ยอดเยี่ยมอยู่ด้านข้าง ขวาขึ้นไป และ peered ผ่านแก้วเข้าไปในห้องพัก และ สิ่งแรกที่เขาเห็นมีไฟสว่างที่เขียน ในพื้นเตา บนพรมหน้าไฟ dachshund เล็ก ๆ ที่โค้งขึ้น asleep กับจมูกของมันอยู่ในท้อง ห้องพัก เท่าที่เขาได้เห็นใน ครึ่งมืด ก็เต็มไป ด้วยดี furniture. There was a baby-grand piano and a big sofa and several plump armchairs; and in one corner he spotted a large parrot in a cage. Animals were usually a good sign in a place like this, Billy told himself; and all in all, it looked to him as though it would be a pretty decent house to stay in. Certainly it would be more comfortable than The Bell and Dragon. 80 On the other hand, a pub would be more congenial than a boarding-house. There would be beer and darts in the evenings, and lots of people to talk to, and it would probably be a good bit cheaper, too. He had stayed a couple of nights in a pub once before and he had liked it. He had never stayed in any boarding-houses, and, to be perfectly honest, he was a tiny bit frightened of them. The name itself conjured up images of watery cabbage, rapacious landladies, and a powerful smell of kippers in the living-room.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เจ้าของโรอัลด์ DAHL บิลลี่ผู้ประกอบการได้เดินทางลงมาจากลอนดอนบนรถไฟช่วงบ่ายช้ากับการเปลี่ยนแปลงที่สวินดอนเกี่ยวกับวิธีการและจากเวลาที่เขาได้ไปอาบน้ำมันเป็นเรื่องเก้าโมงเย็นและดวงจันทร์ที่ถูกขึ้นมาออกมาจากท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวชัดเจนจากบ้านตรงข้ามประตูทางเข้าสถานี. แต่อากาศหนาวร้ายแรงและลมเป็นเหมือนใบมีดแบนของน้ำแข็งบนแก้มของเขา. "ขอโทษฉัน" เขากล่าวว่า "แต่จะมีโรงแรมที่พักราคาถูกอย่างเป็นธรรมไม่ไกลจากที่นี่? "" ลองเบลล์และดราก้อน "นายประตูตอบชี้ลงไปที่ถนน "พวกเขาอาจใช้เวลาคุณ. ก็ประมาณหนึ่งในสี่ของไมล์พร้อมในด้านอื่นๆ ." บิลลี่ขอบคุณเขาและเขาหยิบขึ้นมากระเป๋าเดินทางและออกไปเดินส่วนสี่ไมล์เดอะเบลล์และมังกร เขามี20 ไม่เคยไปอาบน้ำก่อน เขาไม่ได้รู้ว่าทุกคนที่อาศัยอยู่ที่นั่น แต่นายGreenslade ที่สำนักงานใหญ่ในกรุงลอนดอนได้บอกเขาว่ามันเป็นเมืองที่สวยงาม "ค้นหาที่พักของคุณเอง" เขาได้กล่าวว่า "และจากนั้นไปพร้อมและรายงานต่อสาขาผู้จัดการเร็วที่สุดเท่าที่คุณได้ด้วยตัวคุณเองตัดสิน." บิลลี่อายุสิบเจ็ดปี เขาได้รับการสวมเสื้อคลุมสีน้ำเงินเข้มสีฟ้าใหม่ใหม่สีน้ำตาลหมวกสักหลาดและชุดสูทสีน้ำตาลใหม่และเขาก็มีความรู้สึกที่ดี เขาเดินเหยงลงบนถนน เขาได้พยายามที่จะทำทุกอย่างเหยงวันนี้ ความกระฉับกระเฉง, เขาได้ตัดสินใจที่เป็นหนึ่งที่พบลักษณะของที่ประสบความสำเร็จทุกธุรกิจ ภาพใหญ่ขึ้นที่หัวหน้าสำนักงานได้อย่างเร็วน่าขนลุกอยู่ตลอดเวลา พวกเขาเป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจ. ไม่มีร้านค้าบนถนนที่กว้างเป็น40 ว่าเขากำลังเดินไปตามเพียงสายของบ้านสูงในแต่ละด้านทุกคนเหมือนกัน พวกเขามีซุ้มและเสาและสี่หรือห้าขั้นตอนจะขึ้นไปยังพวกเขาประตูด้านหน้าและมันก็เห็นได้ชัดว่าเมื่อกาลเวลาที่พวกเขาได้รับการโก้เก๋มากที่อยู่อาศัย แต่ตอนนี้แม้จะอยู่ในความมืดที่เขาจะเห็นว่าสีที่ถูกปอกเปลือกจากไม้ประตูของพวกเขาและหน้าต่างและที่หล่อfaçadesขาวแตกและมีรอยจากการถูกทอดทิ้ง. ทันใดนั้นในหน้าต่างชั้นล่างที่สว่างเรืองรองด้วยโคมไฟถนนไม่หกหลาออกไปบิลลี่จับสายตาของพิมพ์แจ้งให้ทราบล่วงหน้าpropped ขึ้นกับแก้วหนึ่งในบานหน้าต่างด้านบน มันบอกว่าที่พักพร้อมอาหารเช้า มีการปักแจกันของสีเหลืองเป็นเบญจมาศสูงและสวยงามยืนอยู่เพียงใต้แจ้งให้ทราบล่วงหน้า. 60 เขาหยุดเดิน เขาย้ายบิตใกล้ชิด. ผ้าม่านสีเขียว (ประเภทนุ่มบางวัสดุ) ได้รับการห้อยลงมาที่ด้านข้างของทั้งหน้าต่าง เบญจมาศมองที่ยอดเยี่ยมอยู่ข้างๆ เขาเดินไปขวาขึ้นและpeered ผ่านกระจกเข้ามาในห้องและสิ่งแรกที่เขาเห็นเป็นไฟไหม้ที่สดใสในครอบครัว บนพรมในด้านหน้าของไฟดัชชุนเล็ก ๆ น้อย ๆ สวยได้ขดตัวนอนหลับกับจมูกของมันซุกเข้าไปในท้อง. ห้องพักตัวเองเพื่อให้ไกลที่สุดเท่าที่เขาจะได้เห็นในครึ่งมืดเต็มไปด้วยความรื่นรมย์เฟอร์นิเจอร์ มีเปียโนเด็กที่ยิ่งใหญ่และเป็นโซฟาขนาดใหญ่และเก้าอี้อวบหลายแห่ง และอยู่ในมุมหนึ่งที่เขาเห็นนกแก้วขนาดใหญ่ในกรง สัตว์มักจะเป็นสัญญาณที่ดีในสถานที่เช่นนี้บิลลี่บอกตัวเอง; และในทุกมันดูเหมือนกับเขาราวกับว่ามันจะเป็นความสวยบ้านที่ดีที่จะอยู่ใน. แน่นอนมันจะสะดวกสบายมากขึ้นกว่าเบลล์และมังกร. 80 ในทางตรงกันข้าม, ผับจะมีมากขึ้นถูกใจกว่าboarding- บ้าน. มีจะเป็นเบียร์และปาเป้าในตอนเย็นและผู้คนจำนวนมากที่จะพูดคุยและมันอาจจะเป็นบิตที่ดีราคาถูกเกินไป เขาได้อยู่สองสามคืนในผับอีกครั้งก่อนและเขาก็ชอบมัน เขาไม่เคยอยู่ในหอพักบ้านและจะซื่อสัตย์อย่างสมบูรณ์แบบเขาเป็นบิตขนาดเล็กของพวกเขากลัว ชื่อตัวเองเสกภาพของน้ำกะหล่ำปลี landladies โลภและกลิ่นที่มีประสิทธิภาพของปลาเค็มในห้องนั่งเล่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เจ้าของบ้าน
โรอัลด์ดาห์ล
บิลลี่วีเวอร์ได้เดินทางลงจาก
ลอนดอนบนรถไฟช่วงบ่ายช้าด้วย
เปลี่ยนที่ สวินดอน ระหว่างทาง และด้วยเวลาที่เขาต้องอาบน้ำ

มันเป็นประมาณเก้าโมง เย็น และพระจันทร์
ขึ้นมาจากท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวชัดเจนกว่า
บ้านอยู่ตรงข้ามทางเข้าสถานี .
แต่อากาศหนาวและลม
มรณะเหมือนแบนใบมีดน้ำแข็งบนแก้มของเขา
" รุ่นเก่า me , " he said , " มี is ซึ่งกับ
fairly cheap not too far รวมถึงเก็บกวาดเตรียมตัว ? "
" ลองระฆังและมังกร " พอตเตอร์
ตอบ ชี้ลงถนน " พวกเขา
อาจพาท่านไป มันเกี่ยวกับไตรมาสของ
ไมล์ไปในด้านอื่น ๆ . "
บิลลี่ขอบคุณเขาและหยิบกระเป๋าของเขาและการตั้งค่าออกเดิน
-
1ไมล์ กระดิ่งและมังกร เขามี
20 ไม่เคยอาบน้ำมาก่อน เขาไม่ได้รู้
ใครอาศัยอยู่ที่นั่น แต่คุณ
กรีนสเลิด สำนักงานใหญ่ในลอนดอน
เคยบอกเขาว่าเป็นเมืองที่สวยงาม " ค้นหา
ที่พักของคุณเอง " เขากล่าว " และ
งั้นไปรายงานผู้จัดการ
ทันทีที่คุณได้ตัดสินเอง
.
บิลลี่อายุสิบเจ็ดปี เขา
wearing a ผล blue overcoat อยุกับการพัฒนา trilby ความเป็นมืออาชีพผล
, ( a suit ความเป็นมืออาชีพผล ,
คุณ was feeling ใช้เวลาใน เขาเดินเหยง
ลงถนน เขาพยายามทำ
ทุกอย่างเหยงวันเหล่านี้ ความรีบร้อน
, เขาตัดสินใจเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสําเร็จ ลักษณะหนึ่งที่พบบ่อย

ทุกคน ภาพใหญ่ที่ขึ้นที่สำนักงานใหญ่อย่างน่าขนลุกเร็ว

อยู่ตลอดเวลา พวกเขากำลังที่น่าตื่นตาตื่นใจ
ไม่มีร้านค้าบนถนนกว้างนี้
40 ว่าเขาเดินตามเพียงบรรทัด
บ้านสูงในแต่ละด้านให้
เหมือนกัน พวกเขามี Porches และเสา
และสี่หรือห้าขั้นตอนไปถึงประตูด้านหน้าของพวกเขา
, และมันชัดเจนว่าเมื่อ
เมื่อเวลาที่พวกเขาได้รับมากโก้เก๋
หอพัก แต่ตอนนี้แม้แต่ใน
ความมืด เขาอาจเห็นสีได้
ลอกจากไม้บนประตูของพวกเขา
และ Windows , และที่หล่อ
ฟ้าขาว 5 เอดึสเป็นรอยร้าว และรอยจาก
ละเลย
ทันทีในหน้าต่างข้างล่างนั่น
เรืองรองสว่างไสวด้วยโคมไฟถนนไม่หก
หลา บิลลี่จับสายตาของพิมพ์
สังเกตเห็นมัดเข้ากับกระจกหนึ่ง
บานบน มันบอกว่า
เตียงและอาหารเช้า มีแจกันสีเหลือง
ดอกเบญจมาศ สูงและสวยงาม ยืน
อยู่ใต้สังเกตเห็น
เขาก็หยุดเดิน เขาย้ายบิตใกล้ชิด
ผ้าม่านสีเขียว ( บางจัดเรียงของนุ่ม
วัสดุ ) ถูกแขวนลงบนด้านข้างของ
หน้าต่าง ดอกเบญจมาศดู
วิเศษอยู่ข้าง ๆ เขาก็ลุกขึ้นและ
เหลือบมองผ่านกระจกเข้าไปในห้อง และสิ่งแรกที่เขาเห็นคือ

สดใสไฟไหม้ในเตาไฟ บนพรมในด้านหน้าของไฟ
Dachshund สวยน้อยนอนขดตัวหลับ
กับจมูกของมันซุกเข้าไปในท้องของมัน
ห้องตัวเอง เท่าที่เขาเห็นใน
ครึ่งมืด เต็มไปด้วยเฟอร์นิเจอร์ที่ถูกใจ

มีเปียโนแกรนด์และ
โซฟาใหญ่ และหลาย ๆอวบ เก้าอี้ และมุมหนึ่งเขาพบ

นกแก้วขนาดใหญ่ในกรง