10.by the end of the period, the st

10.by the end of the period, the study of individual behavior within organizations underwent a rebirth. Few authors did more to popularize what was often referred to as the new "industrial human ism" than Douglas M. McGregor (1906-1964). His abstraction the contending traditional and humanistic managerial philosophies of X and Theory Y sets of assumptions. Like evolved into his now famous Theory of maintaining universal Herbert Simon before him, McGregor pointed out the absurdity principles of organizational arrangements. While such laws, principles, or proverbs may be appropriate in a highly disciplined hierarchical organization, such as an army, they may become ineffective and even dysfunctional when applied to modern organizations- especially governmental S organizations, where a lack of hierarchical discipline is frequently considered to be a valuable check against autocratic tendencies. McGregor's 1957 article, "The Human Side of Enterprise reprinted here, presented the main themes of his more famous 1960 book with the same title

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

10. โดยจุดสิ้นสุดของรอบระยะเวลา การศึกษาพฤติกรรมภายในองค์กรผ่านการเกิดใหม่ ผู้เขียนไม่ได้มากกว่า popularize สิ่งมักเรียกว่าแบบใหม่ "อุตสาหกรรมมนุษย์ ism" กว่าดักลาสแม็คเกรเกอร์เมตร (1906-1964) เขา abstraction contending ดั้งเดิม และ humanistic บริหารปรัชญาของ X และชุด Y ทฤษฎีสมมติฐาน ต้องพัฒนาเป็นทฤษฎีของเขามีชื่อเสียงตอนนี้ของสากล Simon เฮอร์เบิร์ตก่อนเขา แม็คเกรเกอร์ชี้ให้เห็นหลัก absurdity การจัดองค์กรการ ในขณะที่กฎหมายดังกล่าว หลักการ หรือสุภาษิตอาจเหมาะในองค์กรตามลำดับชั้นสูงมีระเบียบวินัย กองทัพ เช่นพวกเขาอาจกลายเป็นนบาแม้เมื่อใช้กับสมัยองค์กร-โดยเฉพาะอย่างยิ่งองค์กรภาครัฐ S ที่ขาดวินัยลำดับบ่อยถือเป็นเครื่องมีคุณค่ากับวิจารณ์แนวโน้ม และผล ของเกรเกอร์ 1957 บทความ "ด้านมนุษย์ขององค์กร reprinted นี่ นำเสนอรูปแบบหลักของหนังสือ 1960 ของเขามีชื่อเสียง มีตำแหน่งเดียว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

10.by สิ้นสุดระยะเวลาที่ศึกษาพฤติกรรมของแต่ละบุคคลภายในองค์กรได้รับการเกิดใหม่ที่ ผู้เขียนไม่กี่ไม่เป็นที่นิยมมากขึ้นสิ่งที่มักจะถูกเรียกว่าใหม่ "ลัทธิมนุษย์อุตสาหกรรม" กว่าดักลาสเอ็มเกรเกอร์ (1906-1964) นามธรรมของเขายืนยันปรัชญาการบริหารจัดการแบบดั้งเดิมและเห็นอกเห็นใจของ X และทฤษฎี Y ชุดของสมมติฐาน เช่นเดียวกับการพัฒนาเป็นทฤษฎีที่มีชื่อเสียงของเขาในขณะนี้ในการรักษาสากลเฮอร์เบิร์ไซมอนก่อนหน้าเขาเกรเกอร์ชี้ให้เห็นหลักการไร้สาระของการเตรียมการขององค์กร กฎหมายดังกล่าวในขณะที่หลักการหรือสุภาษิตอาจจะเหมาะสมในการเป็นองค์กรที่มีระเบียบวินัยสูงลำดับชั้นเช่นกองทัพที่พวกเขาอาจจะกลายเป็นไม่ได้ผลและที่ผิดปกติแม้เมื่อนำไปใช้ที่ทันสมัย​​ organizations- หน่วยงานภาครัฐโดยเฉพาะอย่างยิ่ง S, ที่ขาดวินัยลำดับชั้นเป็นที่ยอมรับว่าบ่อย จะต้องมีการตรวจสอบที่มีคุณค่ากับแนวโน้มเผด็จการ เกรเกอร์ 1957 บทความ "ด้านมนุษย์ขององค์กรพิมพ์ที่นี่นำเสนอในรูปแบบหลักของหนังสือเล่มที่มีชื่อเสียงมากของเขา 1960 ที่มีชื่อเดียวกัน