As the crowds of people dispersed,

As the crowds of people dispersed, the Greatfather gave Meng Hao a wry smile, and then forced out some words of praise regarding his totem tattoo. Then, shaking his head, he made his way off.

The Grand Elder looked over Meng Hao with a serious expression, then gave him a rare bow. After that, he and the equally conflicted Sky Priest left the district behind the mountain.

As for the Earth Priest, it looked like he wanted to say a few words to Meng Hao. However, when he noticed that Meng Hao didn’t seem concerned at all regarding the safety of the parrot, he simply gave him a stern and disapproving glare and then turned into a prismatic beam of light that shot off in the direction the parrot had disappeared.

Meng Hao smiled wryly, not sure of what to say. He simply watched the Earth Priest disappear.

“If that naive Earth Priest ever realizes what the parrot is really like, the man’s sky will no longer be blue, and he will no longer view life as beautiful….” Meng Hao thought about what that scene might look like, and then felt somewhat sorry for the Earth Priest. Finally, he turned and made his way back to his courtyard.

Two days passed. On evening of the second day, the Earth Priest returned. He looked somewhat distracted, and his face was pale as if he had been the subject of a vicious attack. After returning, he went directly into secluded meditation.

During the two days, Meng Hao found that whenever he went out, the Crow Scout Tribe members that caught sight of him looked at him with awe. Sometimes it even bordered on fear, as if they feared offending him, and didn’t dare to approach him. As soon as they saw him, sweat would break out on their foreheads and they would hurry off in the opposite direction.

At long last, the wickedness of the parrot was having an effect on Meng Hao. It didn’t take long before the entire Crow Scout Tribe knew about the events regarding Grandmaster Meng’s wicked neo-demon. The news rapidly began to spread to the other four Tribes.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จากชุมชนกระจาย Greatfather ให้เมงเฮายิ้ม wry และบังคับออกบางคำนิยมเกี่ยวกับรอยสัก totem ของเขา แล้ว สั่นศีรษะของเขา เขาทำทางของเขาออกพี่แกมองไปเฮาเมงกับนิพจน์ที่มีความร้ายแรง แล้วเขามีโบว์หายาก หลังจากนั้น เขาและปุโรหิตฟ้า conflicted เท่า ๆ กันทิ้งเขตภูเขาสำหรับพระสงฆ์โลก มันดูเหมือนเขาอยากจะพูดคำไม่กี่คำกับเฮาเมง อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาสังเกตเห็นว่า เมงเฮาไม่ได้ดูเหมือนเกี่ยวข้องทั้งหมดเกี่ยวกับความปลอดภัยของนกแก้ว เขาก็ให้เขาแบบตรง ๆ และเราจ้าแล้ว กลายเป็น ลำแสงที่ยิงในทิศทางที่นกแก้วเดอะวันฉันหายไปเมงเฮายิ้ม wryly ไม่แน่ใจว่าสิ่งที่จะพูด เขาก็ดูปุโรหิตโลกหายไป"ถ้าไร้เดียงสาที่สงฆ์โลกเคยตระหนักนกแก้วคืออะไรจริง ๆ เช่น ท้องฟ้าของชายคนนั้นจะไม่มีสีฟ้า และเขาจะไม่ดูเป็นสวยงาม" เมงเฮาคิดเกี่ยวกับฉากนั้นว่าอาจดูเหมือน แล้ว รู้สึกค่อนข้างขอสงฆ์โลก สุดท้าย เขาเปิด และทำทางของเขากลับไปที่ลานของเขาสองวันผ่านไป ในตอนเย็นของวันสอง สงฆ์โลกกลับ เขาดูค่อนข้างฟุ้งซ่าน และใบหน้าของเขาก็ซีดเป็นถ้าเขาได้รับเรื่องของการโจมตีหิน หลังจากกลับ เขาก็ไปทำสมาธิที่เงียบสงบDuring the two days, Meng Hao found that whenever he went out, the Crow Scout Tribe members that caught sight of him looked at him with awe. Sometimes it even bordered on fear, as if they feared offending him, and didn’t dare to approach him. As soon as they saw him, sweat would break out on their foreheads and they would hurry off in the opposite direction.At long last, the wickedness of the parrot was having an effect on Meng Hao. It didn’t take long before the entire Crow Scout Tribe knew about the events regarding Grandmaster Meng’s wicked neo-demon. The news rapidly began to spread to the other four Tribes.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ขณะที่ฝูงชนของคนที่กระจัดกระจายที่ Greatfather ให้เม้งเฮารอยยิ้มเบี้ยวแล้วบังคับให้ออกคำบางคำสรรเสริญเกี่ยวกับรอยสักสัญลักษณ์ของเขา จากนั้นสั่นศีรษะของเขาเขาทำทางของเขาออก. เดอะแกรนด์พี่มองไปเม้งเฮาด้วยการแสดงออกที่รุนแรงแล้วทำให้เขามีโบว์หายาก หลังจากนั้นเขาและขัดแย้งอย่างเท่าเทียมกัน Sky Priest ซ้ายอำเภอที่อยู่เบื้องหลังภูเขา. ในฐานะที่เป็นพระสงฆ์โลกก็ดูเหมือนเขาอยากจะพูดคำไม่กี่คำที่จะเม้งเฮา อย่างไรก็ดีเมื่อเขาสังเกตเห็นว่าเม้ง Hao ไม่ได้ดูเหมือนกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของนกแก้วเขาก็ทำให้เขามีสเติร์นและไม่เห็นแสงจ้าและแสงจากนั้นกลายเป็นคานเหลี่ยมของแสงที่ยิงออกไปในทิศทางที่นกแก้วได้หายไป . เม้งเฮายิ้มถึงคราว, ไม่แน่ใจว่าสิ่งที่จะพูด เขาก็ดูโลกพระหายไป. "ถ้าที่ไร้เดียงสาโลกพระสงฆ์ที่เคยตระหนักถึงสิ่งนกแก้วจะชอบท้องฟ้าของชายคนนั้นจะไม่เป็นสีฟ้าและเขาจะไม่มองชีวิตที่สวยงาม ... ." เม้งเฮาคิดเกี่ยวกับสิ่งที่ ที่เกิดเหตุอาจมีลักษณะแล้วรู้สึกค่อนข้างเสียใจสำหรับโลกพระสงฆ์ ในที่สุดเขาก็หันหลังและเดินกลับไปที่ลานของเขา. สองวันผ่านไป ในตอนเย็นของวันที่สองโลกพระสงฆ์กลับ เขามองค่อนข้างฟุ้งซ่านและใบหน้าของเขาซีดราวกับว่าเขาได้รับเรื่องของการโจมตีหิน หลังจากกลับเขาไปโดยตรงในการทำสมาธิที่เงียบสงบ. ในช่วงสองวัน, เม้ง Hao พบว่าเมื่อใดก็ตามที่เขาออกไปสมาชิกอีกาลูกเสือเผ่าที่จับสายตาของเขามองไปที่เขาด้วยความกลัว บางครั้งมันก็เป้นแม้ในความหวาดกลัวเช่นถ้าพวกเขากลัวการกระทำผิดกฎหมายเขาและไม่กล้าที่จะเข้าใกล้เขา ทันทีที่พวกเขาเห็นเขาเหงื่อจะแบ่งออกบนหน้าผากของพวกเขาและพวกเขาจะรีบออกไปในทิศทางที่ตรงข้าม. ที่นานความชั่วร้ายของนกแก้วได้มีผลกระทบต่อเม้งเฮา มันใช้เวลาไม่นานก่อนที่ทั้งอีกาลูกเสือเผ่ารู้เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับแกรนด์มาสเตอร์เม้งของคนชั่วนีโอปีศาจ ข่าวอย่างรวดเร็วเริ่มที่จะแพร่กระจายไปยังคนอื่นอีกสี่เผ่า