The lineage chief, a raja of a clan

The lineage chief, a raja of a clan, had the responsibility of organizing protection of his people and their cattle. This involved organizing the protection of the clan's herding areas.
The Aryans extended their settlements slowly in the early Vedic age. They fought the local peoples and they fought each other. They also had to protect themselves from later groups of Indo-Europeans who came after them and tried to seize their lands.
When a raja was successful in battle, he distributed the booty (the material rewards of battle) collected in ritual ceremonies where Aryan priests officiated. The priests claimed that their rituals gave success to the warrior activities. The heroic and chiefly ideal of generosity was important in the political culture of the Aryans and rajas attempted to manifest their superior geneosity by distributing cattle, horses, gold, chariots and female slaves to their followers.
The Aryans gradually entered into agricultural production, adopting agriculture along with their herding; however, clearing land for agriculture was difficult, because of the dense jungle and because they had not discovered iron. Copper and bronze implements were not effective. As they came into contact with the agriculturalists of the northwest plains and Punjab, Vedic Sanskrit began to incorporate features of indigenous languages-- elements of Proto-Dravidian (today the language group of south India) and Austro-Asiatic.
Fairly quickly Aryans began to call the people they encountered in north India dasus and dasyus and refered to them as dark-skinned. The society of the northwest and Punjab gradually became, to a certain degree, ethnically mixed. However, from the early period the Aryans recognized and accepted social heterogeneity, the existence of social differences, and they showed a tendency to institutionalize their conceptions of difference, conceptualizing groups into categories in a single hierarchical system. The first major conception of difference was distinguishing between the Arya varna and the dasa-varna. The word varna means color and probably refered to the difference in skin color between the fairer Aryans and the others. Other categories were, for example between their gods, the devas, and the dangerous powers, the asuras. Those who spoke Indo-Aryan/Indo-European were called Arya and all others were called mleccha. Mleccha as a category took on connotations of barbarian and suggested social impurity.
The Aryas eventually came to be divided, as we shall see, into brahmins (priests), kshatriyas (rulers and warriors) and vaisyas (wealthy agricultualists and merchants). They eventually adopted the term varna to describe their own groupings and called these three varnas the dvija, which means those initiated into Vedic ritual or the twice-born. The dvija became a category in which stood in contrast to a much lower status group which came to be called sudras, the impure peasants and artisans who worked for the vaisyas. The four varnas emerged fully in the late Vedic Age, though to what extent the varnas themselves developed the occupational categories of castes, groups within varnas, is not clear. Here we will trace the emergence of the four varnas.
We will see that, probably because of the nature of Aryan political adaptation to their new environment in South Asia, the clans of their tribal organization, did not dissolve in the development of a strong state administration. By the time a stronger state developed after 500 b.c., varna social organization had become widely institutionalized in north India. And the varnas themselves were made up into smaller descent groups in castes (known as jatis). Clans
did not disappear, but became one aspect of the complex caste structure which developed in north India within the general categories of varna
It was in the Punjab, in particular, that the Aryans made the transition to settled agriculture. They cultivated the semi-arid lands of this region with river irrigation. The Aryans grew barley, rice and wheat in rotation. As they gradually shifted to settled agriculture they came to value land in a new way, it gained in value. Cattle had been the most important form of wealth to the pastoral nomads, but land came to be prized as a form of wealth and its control of its use was managed through in clan organization.
With the switch to agriculture, however, social organization became more stratified and clansmen became unequal in status. During the time of the composition of the Rig Veda, clans had begun to be divided into vish (ordinary clansmen) and rajanya, ruling families of warriors. The rajas or lineage chiefs began to come for the most part from these families. Clan lands, however, were held in common by both groups, vish and rajanya. As I mentioned, there was no private ownership, but clan controlled rights of usage among their members.
The bifurcation in clan status increased, with status differences between lines descending from an older and and younger son, with higher status given to those who demonstrated leadership qualities--the ability to lead cattle, raids, to protect the clan, to establish new settlements, and to control alliances with other clans. The rajanya families were characterized as chariot-riders and warriors, while the vish were sedentary folk, producers of pastoral and agricultural items. They were the lesser status, junior lineages in clans and as such they had the obligation to give some of their product to the rajanyas and to priests and bards. They were to give the oblations--sacrificial items--which the priests offered at ritual ceremonies which the rajanya organized. The priests, which came to be known as brahmins, legitimized the superior status and authority of the rajanya at these rituals. (Brahmin is often also spelled Brahman.) They invest the chiefs with attributes of the dieties.
In the early Vedic period the clansmen placed a high value on common eating and the vish and the rajanya ate together. Later more distance developed.
With the increasing significance of agriculture and the growth of trade, power came to be based on greater control over the jana, the tribe, and its territory. The territory came to be named after a dominant rajanya lineage. The rajanyas, themselves, came to be divided into those lineages which were allowed to provide rajas and those who were not allowed to. Rajas, coming from the special lineages of ruling status, came to be known as kshatriyas, from the word for power, kshatra. Kshatriyas led in the settlement of new territories.
As the jana developed the desire to increase production in agriculture, the vish incorporated a new group into their agricultural organization, those who had fallen outside the lineage system, low-status Aryans, and the non-Aryan dasas. These people came eventually to be known as sudras. This lower status group came to include indigenous people with artisan skills. The historian Kulke have a theory to explain the emergence of the varna system: they argue that the pastoral, warrior culture Aryans did not have artisanal skills--only carpenters to mend chariots are mentioned in the early hymns. However, the newly agricultural people needed the skills
which the indigenous people, heirs of the craft traditions of the Harappan culture, could provide. Kulke argues that the Aryans did not want to relinquish their dominance, which was based on their military skills and relatively tight-knit social organization. They did not want to share their dominance with the dasus and dasyus and they kept them out by accepting them only as a low- status social category--as sudras. The latter were part of a society dominated by Aryans, but prevented from access to social and political power.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประธานลินเนจ ราชาของตระกูลโทะ มีความรับผิดชอบจัดระเบียบคุ้มครองประชากรของพระองค์และบรรดา นี้เกี่ยวข้องกับระเบียบป้องกันพื้นที่ herding ของตระกูลอาแยนส์ที่ขยายการชำระเงินช้าในยุคพระเวทตอนต้น พวกเขาสู้กันคนในท้องถิ่น และสู้รบกัน พวกเขายังมีการป้องกันตนเองจากกลุ่มในภายหลังของ Indo-Europeans ที่มาหลังจากพวกเขา และพยายามที่จะยึดดินแดนของพวกเขาเมื่อราชาประสบความสำเร็จในการต่อสู้ เขากระจาย booty (รางวัลวัสดุรบ) ที่รวบรวมในพิธีพิธีที่พระสงฆ์อารยัน officiated พระสงฆ์ที่อ้างว่า พิธีกรรมของพวกเขาให้สำเร็จกิจกรรมนักรบ เหมาะงานกล้า และ chiefly ของความเอื้ออาทรเป็นสิ่งสำคัญในวัฒนธรรมทางการเมืองอาแยนส์ และ rajas พยายามรายการ geneosity ของพวกเขาเหนือกว่า โดยการกระจายโค ม้า ทอง ม้า และหญิงทาสเพื่อลูกศิษย์ของตนอาแยนส์ค่อย ๆ เข้าเกษตร ใช้เกษตรพร้อมของ herding อย่างไรก็ตาม ล้างที่ดิน สำหรับการเกษตรยาก เพราะในป่า และเนื่อง จากพวกเขาไม่พบเหล็ก เครื่องมือสำริด และทองแดงไม่มีประสิทธิภาพ เป็นที่มาที่ไปยังฝั่ง agriculturalists ราบตะวันตกเฉียงเหนือและปัญจาบ ภาษาพระเวทเริ่มการรวมคุณลักษณะของภาษาพื้นเมือง - องค์ประกอบของโปรโตดราวิเดียน (วันนี้กลุ่มภาษาของอินเดียใต้) และออสโตรเอเชียติกค่อนข้างเร็วอาแยนส์เริ่มเรียกคนที่พวกเขาพบใน dasyus dasus อินเดียเหนือ และโรงแรมไปเป็นดำ ๆ สังคมในตะวันตกเฉียงเหนือ และปัญจาบค่อย ๆ กลายเป็น ระดับบาง มักผสมกัน อย่างไรก็ตาม จากระยะแรกๆ อาแยนส์ที่รู้จัก และยอมรับสังคม heterogeneity การดำรงอยู่ของความแตกต่างทางสังคม และพวกเขาแสดงให้เห็นแนวโน้มที่จะ institutionalize conceptions ความแตกต่าง อยู่ตามพรมแดนกลุ่มเป็นหมวดหมู่ในระบบลำดับหนึ่ง ความคิดหลักแรกของความแตกต่างแยกระหว่างวาร์นาอาและ dasa varna วาร์นาคำหมายถึง สีและอาจจะถูกกับความแตกต่างในสีผิวระหว่างอาแยนส์ธรรมและอื่น ๆ ประเภทอื่น ๆ ได้ ระหว่างพระเจ้าของพวกเขา เช่นการ devas และ อำนาจอันตราย asuras คนที่พูด Indo-Aryan/Indo-European เรียกว่าอา และอื่น ๆ ทั้งหมดเรียกว่า mleccha Mleccha เป็นประเภทเอาบนหมายถึงช่องว่างและมลทินแนะนำสังคมAryas สุดมาถึงแบ่ง เราจะเห็น เป็นพวกเรา (นักบวช), kshatriyas (ผู้ปกครองและนักรบ) และ vaisyas (agricultualists รวยและพ่อค้า) พวกเขาก็นำวาร์นาคำเพื่ออธิบายการจัดกลุ่มของตนเอง และเรียกเหล่านี้เกิดขึ้นตลอดสาม dvija ซึ่งหมายความว่า ผู้ที่เริ่มต้นเป็นพิธีกรรมที่พระเวทหรือสองเกิด Dvija เป็น ประเภทในทางตรงข้ามที่ stood ในมากล่างสถานะกลุ่มซึ่งจะเรียก sudras, impure ชาวนา และช่างฝีมือที่ทำงาน vaisyas มา เกิดขึ้นตลอดสี่เกิดเต็มในช่วงปลายยุคพระเวท แม้ว่าขอบเขตเกิดขึ้นตลอดตนเองพัฒนาอาชีพประเภทของวรรณะ กลุ่มภายในเกิดขึ้นตลอด ไม่ชัดเจน ที่นี่เราจะติดตามการเกิดขึ้นของเกิดขึ้นตลอด 4เราจะเห็นว่า คงเนื่องจากธรรมชาติของอารยัน ของสภาพแวดล้อมใหม่ในภูมิภาคเอเชียใต้ สมัครพรรคพวกของตนองค์กรชาว การปรับตัวทางการเมืองได้ไม่ละลายในการพัฒนาบริหารรัฐแข็งแกร่ง การพัฒนารัฐแข็งแกร่งหลังจากบี 500 วาร์นาองค์กรสังคมได้กลายเป็นอย่างกว้างขวาง institutionalized ในอินเดียเหนือ และเกิดขึ้นตลอดตัวเองได้ขึ้นเป็นกลุ่มเชื้อสายย่อย ๆ ในวรรณะ (รู้จักกันเป็น jatis) สมัครพรรคพวกไม่ได้หายไป แต่เป็น แง่มุมหนึ่งของโครงสร้างซับซ้อนวรรณะซึ่งพัฒนาในอินเดียเหนือภายในประเภทของวาร์นาได้ในปัญจาบ เฉพาะ ที่อาแยนส์ที่ทำการเปลี่ยนแปลงการเกษตรจ่ายเงิน พวกเขา cultivated ดินแดนกึ่งแห้งแล้งของภูมิภาคนี้ที่มีน้ำชลประทาน อาแยนส์เติบโตข้าวบาร์เลย์ ข้าว และข้าวสาลีในการหมุน ขณะที่พวกเขาค่อย ๆ เปลี่ยนการเกษตรจ่ายเงินที่จะมาถึงค่าที่ดินในรูปแบบใหม่ จะได้รับค่า วัวได้ตัวสำคัญอีกมากมายให้กับโนแมด pastoral ปริญญาบัตร แต่ที่ดินมาจะ prized เป็นแบบฟอร์มให้เลือกมากมาย และมีจัดการโดยใช้การควบคุมการใช้ในองค์กรตระกูลมีสวิตช์การเกษตร แต่ มากขึ้นกลายเป็น stratified องค์กรสังคม และ clansmen กลายเป็นไม่เท่ากันในสถานะ ในช่วงเวลาของส่วนประกอบของเวทอุปกรณ์ สมัครพรรคพวกได้เริ่มมีการแบ่งเป็น vish (ปกติ clansmen) และ rajanya ปกครองครอบครัวของนักรบ Rajas หรือรัวลินเนจเริ่มส่วนใหญ่มาจากครอบครัวเหล่านี้ ที่ดินตระกูล อย่างไรก็ตาม ถูกจับกันทั้งกลุ่ม vish และ rajanya ตามฉัน มีเจ้าของส่วนตัวไม่ แต่ตระกูลควบคุมสิทธิของการใช้งานของสมาชิกBifurcation ตระกูลสถานะเพิ่มขึ้น มีความแตกต่างของสถานะระหว่างบรรทัดที่เรียงจากตัวเก่า และ บุตรอายุน้อยกว่า มีสถานะสูงกว่าที่กำหนด ให้กับผู้ที่แสดงความเป็นผู้นำคุณภาพ - ความสามารถในการนำวัว ปะทะ ปกป้องตระกูล การสร้างการชำระเงินใหม่ และ การควบคุมพันธมิตรกับสมัครพรรคพวกอื่น ๆ ครอบครัว rajanya มีลักษณะเป็นผู้ขับขี่รถรบและนักรบ ในขณะ vish ได้แย่ ๆ pastoral ปริญญาบัตร และการเกษตรสินค้าพื้นบ้าน ผลิต พวกสถานะ เชื้อชาติจูเนียร์ในสมัครพรรคพวกน้อยกว่า และเป็นมีข้อผูกมัดเพื่อให้บางส่วนของผลิตภัณฑ์ของพวกเขา rajanyas และปุโรหิตและ bards พวกให้บูชาสินค้า - ที่ปุโรหิตเสนอที่พิธีกรรมพิธีกรรมที่จัด rajanya - oblations ปุโรหิต ซึ่งจะเรียกพวกเรามา legitimized ซูสถานะและอำนาจของ rajanya ที่พิธีกรรมเหล่านี้ (พราหมณ์มักจะยังสะกด Brahman) พวกเขาลงทุนรัวที่ มีแอททริบิวต์ของการ dietiesในระยะแรก ๆ พระเวท clansmen ที่วางค่าสูงในการรับประทานอาหารทั่วไป และ vish และ rajanya กินด้วยกัน ภายหลังเพิ่มเติมระยะพัฒนาขึ้นความสำคัญของการเกษตรเพิ่มขึ้นและการเติบโตของการค้า อำนาจมายึดควบคุม jana เผ่า และดินแดนของ ดินแดนมาเรียกหลังจากคนเชื้อสายหลัก rajanya Rajanyas ตัวเอง มาแบ่งเชื้อชาติผู้ซึ่งได้รับอนุญาตให้ rajas และผู้ที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ Rajas มาจากเชื้อชาติพิเศษปกครองสถานะ มารู้จักกันเป็น kshatriyas จากคำพลังงาน kshatra Kshatriyas ไฟ led ในการชำระเงินของดินแดนใหม่เป็น jana ที่พัฒนาความปรารถนาที่จะเพิ่มการผลิตในการเกษตร vish ที่รวมกลุ่มใหม่เข้าไปในองค์กรเกษตรของพวกเขา ผู้ที่ได้ตกลงมาอยู่ภายนอกระบบลินเนจ อาแยนส์สถานะต่ำ และไม่ใช่อารยัน dasas คนเหล่านี้มาในที่สุดการเรียก sudras กลุ่มนี้สถานะต่ำมาชนกับศิลปินทักษะรวม Kulke นักประวัติศาสตร์ที่มีทฤษฎีอธิบายการเกิดขึ้นของระบบวาร์นา: พวกเขาโต้แย้งว่า การ pastoral ปริญญาบัตร นักรบวัฒนธรรมอาแยนส์ไม่มีทักษะทุก ๆ - เดอะคาร์เพนเทอส์เฉพาะปะม้ากล่าวถึงในบทสวดมนตร์ก่อน อย่างไรก็ตาม คนเกษตรใหม่จำเป็นต้องใช้ทักษะซึ่งคนพื้นเมือง มรดกของประเพณีหัตถกรรมวัฒนธรรม Harappan สามารถให้ Kulke จนว่า อาแยนส์ที่ไม่ต้องสละปกครอง ซึ่งเป็นไปตามของพวกเขาทักษะทางทหารและองค์กรทางสังคมค่อนข้างแน่น-knit พวกเขาไม่ต้องการร่วมปกครองกับ dasus และ dasyus และพวกเขาเก็บไว้นั้นออก โดยการยอมรับพวกเขาเป็นประเภทสังคมสถานะต่ำ - เป็น sudras เท่านั้น หลังได้เป็นส่วนหนึ่งของสังคมที่ครอบงำ โดยอาแยนส์ แต่ไม่สามารถเข้าถึงอำนาจทางสังคม และการเมือง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หัวหน้าวงศ์ตระกูลราชาของตระกูลที่มีความรับผิดชอบในการจัดระเบียบของการป้องกันของผู้คนและฝูงสัตว์ของเขา เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับการจัดระเบียบป้องกันของตระกูลพื้นที่ต้อนที่.
Aryans ขยายการตั้งถิ่นฐานของพวกเขาอย่างช้า ๆ ในยุคต้นเวท พวกเขาต่อสู้ของประชาชนในท้องถิ่นและพวกเขาต่อสู้กันอื่น ๆ พวกเขายังมีการป้องกันตัวเองจากกลุ่มหลังของอินโดยุโรปผู้ที่มาหลังจากพวกเขาและพยายามที่จะยึดดินแดนของพวกเขา.
เมื่อราชาก็ประสบความสำเร็จในการต่อสู้เขากระจายโจร (ผลตอบแทนวัสดุของการต่อสู้) เก็บในพิธีพิธีกรรมที่พระสงฆ์ชาวอารยัน พ่อเจ้า ปุโรหิตอ้างว่าพิธีกรรมให้ประสบความสำเร็จกับกิจกรรมนักรบ วีรบุรุษและส่วนใหญ่ในอุดมคติของความเอื้ออาทรที่มีความสำคัญในวัฒนธรรมทางการเมืองของ Aryans และ Rajas พยายามที่จะแสดงให้เห็น geneosity ที่เหนือกว่าของพวกเขาโดยการกระจายวัวม้า, ทอง, รถรบและทาสหญิงติดตามของพวกเขา.
Aryans ป้อนค่อยๆเป็นการผลิตทางการเกษตรการนำการเกษตร พร้อมกับเลี้ยงของพวกเขา แต่การล้างที่ดินเพื่อการเกษตรเป็นเรื่องยากเพราะป่ารกทึบและเนื่องจากพวกเขาไม่เคยค้นพบเหล็ก ทองแดงและทองแดงมีการดำเนินการไม่ได้มีประสิทธิภาพ ขณะที่พวกเขาเข้ามาติดต่อกับเกษตรกรของที่ราบทางตะวันตกเฉียงเหนือและเจบเวทแซนเริ่มที่จะรวมคุณสมบัติขององค์ประกอบ languages-- พื้นเมืองของโปรมิลักขะ (วันนี้กลุ่มภาษาของอินเดียใต้) และออสเตรียเอเซีย.
ค่อนข้าง Aryans ได้อย่างรวดเร็วเริ่ม เรียกคนที่พวกเขาพบในอินเดียเหนือ dasus และ dasyus และอ้างถึงพวกเขาเป็นผิวดำ สังคมตะวันตกเฉียงเหนือของรัฐปัญจาบและค่อยๆกลายเป็นในระดับหนึ่งผสมเชื้อชาติ แต่จากช่วงต้น Aryans ที่รู้จักและยอมรับความแตกต่างทางสังคมการดำรงอยู่ของความแตกต่างทางสังคมและพวกเขาแสดงให้เห็นแนวโน้มที่จะสถาบันแนวความคิดของพวกเขาแตกต่าง conceptualizing กลุ่มเป็นหมวดหมู่ในระบบลำดับชั้นเดียว ความคิดแรกที่สำคัญของความแตกต่างได้รับความแตกต่างระหว่างอารีวาและ Dasa-วา ฮาคำหมายถึงสีและอาจอ้างความแตกต่างในสีผิวระหว่าง Aryans เป็นธรรมและคนอื่น ๆ ประเภทอื่น ๆ ได้เช่นระหว่างเทพเจ้าของพวกเขาอมรและอำนาจอันตราย Asuras ผู้ที่พูดอินโดอารยัน / ยูโรเปียนถูกเรียกอารีและอื่น ๆ ทั้งหมดถูกเรียกว่า mleccha Mleccha เป็นหมวดหมู่เอาในความหมายของคนเถื่อนและแนะนำสิ่งเจือปนสังคม.
Aryas ที่สุดก็มาถึงจะถูกแบ่งออกในขณะที่เราจะได้เห็นออกเป็นเศรษฐี (พระสงฆ์) kshatriyas (ผู้ปกครองและนักรบ) และ vaisyas (agricultualists ร่ำรวยและร้านค้า) ในที่สุดพวกเขานำวาร์ระยะที่จะอธิบายการจัดกลุ่มของตัวเองและเรียกทั้งสาม varnas dvija ซึ่งหมายถึงผู้ที่เริ่มเข้าสู่พิธีกรรมเวทหรือสองครั้งเกิด dvija กลายเป็นหมวดหมู่ที่ยืนในทางตรงกันข้ามกับกลุ่มสถานะที่ต่ำกว่ามากซึ่งก็จะเรียกว่า Sudras ที่ชาวบ้านไม่บริสุทธิ์และช่างฝีมือที่ทำงาน vaisyas สี่ varnas โผล่ออกมาอย่างเต็มที่ในช่วงปลายอายุเวท แต่สิ่งที่ขอบเขต varnas ตัวเองพัฒนาอาชีพประเภทวรรณะกลุ่มภายใน varnas ไม่ชัดเจน ที่นี่เราจะติดตามการเกิดขึ้นของสี่ varnas ได้.
เราจะเห็นว่าอาจจะเป็นเพราะธรรมชาติของการปรับตัวทางการเมืองอารยันกับสภาพแวดล้อมใหม่ของพวกเขาในเอเชียใต้สมัครพรรคพวกขององค์กรชนเผ่าของพวกเขาที่ไม่ละลายในการพัฒนาของรัฐที่แข็งแกร่ง การบริหาร ตามเวลาที่รัฐแข็งแกร่งการพัฒนาหลังจาก 500 ปีก่อนคริสตกาลองค์กรทางสังคมวาร์ได้กลายเป็นสถาบันกันอย่างแพร่หลายในอินเดียเหนือ และ varnas ที่ตัวเองได้ทำขึ้นเป็นกลุ่มที่มีขนาดเล็กตกลงมาในวรรณะ (ที่รู้จักกัน jatis) สมัครพรรคพวกไม่ได้หายไปแต่กลายเป็นแง่มุมหนึ่งของโครงสร้างสังคมที่ซับซ้อนซึ่งการพัฒนาในภาคเหนือของอินเดียที่อยู่ในประเภททั่วไปของวาร์มันอยู่ในรัฐปัญจาบโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ทำให้เปลี่ยนAryans กับการเกษตรตัดสิน พวกเขาได้รับการปลูกฝังดินแดนกึ่งแห้งแล้งของภูมิภาคนี้ที่มีการชลประทานแม่น้ำ Aryans เติบโตข้าวบาร์เลย์ข้าวและข้าวสาลีในการหมุน ขณะที่พวกเขาค่อย ๆ ขยับไปทางการเกษตรตัดสินพวกเขามาถึงค่าที่ดินในรูปแบบใหม่ก็รับค่า โคได้รับรูปแบบที่สำคัญที่สุดของความมั่งคั่งไปยังร่อนเร่พระ แต่ที่ดินก็จะถือว่าเป็นรูปแบบของความมั่งคั่งและการควบคุมการใช้งานได้รับการจัดการผ่านในองค์กรตระกูล. ด้วยสวิทช์กับการเกษตร แต่องค์กรทางสังคมมากขึ้น แบ่งชั้นและผู้ดีกลายเป็นที่ไม่เท่ากันในสถานะ ในช่วงเวลาขององค์ประกอบของสายระโยงระยางพระเวทที่ตระกูลก็เริ่มที่จะถูกแบ่งออกเป็น vish (สามัญผู้ดี) และ rajanya ปกครองครอบครัวของนักรบ Rajas หรือหัวหน้าเชื้อสายเริ่มเข้ามาส่วนใหญ่มาจากครอบครัวเหล่านี้ ดินแดนตระกูล แต่ถูกจัดขึ้นในการร่วมกันโดยทั้งสองกลุ่ม vish และ rajanya ที่ผมกล่าวถึงไม่มีกรรมสิทธิ์เอกชน แต่สิทธิควบคุมตระกูลของการใช้งานในหมู่สมาชิกของพวกเขา. แฉกในสถานะตระกูลเพิ่มขึ้นมีความแตกต่างสถานะระหว่างบรรทัดลงมาจากลูกชายคนโตและอายุที่มีสถานะสูงมอบให้กับผู้ที่แสดงให้เห็นถึงความเป็นผู้นำ คุณภาพ - ความสามารถในการที่จะนำวัวบุกเพื่อปกป้องตระกูลเพื่อสร้างการตั้งถิ่นฐานใหม่และการควบคุมการเป็นพันธมิตรกับชนเผ่าอื่น ๆ ครอบครัว rajanya มีลักษณะเป็นผู้ขับขี่รถม้าและนักรบในขณะที่มีชาวบ้าน vish ประจำโปรดิวเซอร์ของรายการอภิบาลและเกษตรกรรม พวกเขามีสถานะที่น้อยกว่า lineages จูเนียร์ในตระกูลและเป็นเช่นนี้พวกเขามีภาระผูกพันที่จะให้บางส่วนของผลิตภัณฑ์ของตนเพื่อ rajanyas และพระสงฆ์และอันเลื่องชื่อ พวกเขาจะให้เครื่องบูชามาถวาย - การเสียสละรายการ - ซึ่งพระสงฆ์ที่นำเสนอในพิธีพิธีกรรมซึ่ง rajanya จัด ปุโรหิตซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักกันเป็นเศรษฐี, legitimized สถานะที่เหนือกว่าและอำนาจหน้าที่ของ rajanya ในพิธีกรรมเหล่านี้ (พราหมณ์มักจะยังสะกดพราหมณ์.) พวกเขาลงทุนหัวหน้าที่มีคุณลักษณะของ dieties. ในช่วงต้นเวทผู้ดีอยู่ที่มีมูลค่าสูงในการรับประทานอาหารร่วมกันและ vish และ rajanya กินด้วยกัน ระยะทางมากขึ้นต่อมาพัฒนา. กับความสำคัญที่เพิ่มขึ้นของการเกษตรและการเจริญเติบโตของการค้าพลังงานก็จะขึ้นอยู่กับการควบคุมมากขึ้นกว่า Jana ที่ชนเผ่าและดินแดนของตน ดินแดนมาเป็นที่ตั้งชื่อตามเชื้อสาย rajanya ที่โดดเด่น rajanyas ตัวเองมาเป็นที่แบ่งออกเป็น lineages ผู้ที่ได้รับอนุญาตเพื่อให้ Rajas และผู้ที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ Rajas มาจาก lineages พิเศษของการปกครองสถานะมาเป็นที่รู้จักในฐานะ kshatriyas จากคำว่าอำนาจ kshatra Kshatriyas นำในการตั้งถิ่นฐานของดินแดนใหม่. ในฐานะที่เป็น Jana พัฒนาความปรารถนาที่จะเพิ่มการผลิตในภาคเกษตร, vish รวมกลุ่มใหม่ในองค์กรการเกษตรผู้ที่ได้ลดลงนอกระบบเชื้อสาย, Aryans ต่ำสถานะและไม่ใช่ อารยัน Dasas คนเหล่านี้มาในที่สุดก็เป็นที่รู้จักใน Sudras กลุ่มนี้สถานะลดลงมาที่จะรวมคนพื้นเมืองที่มีทักษะฝีมือ ประวัติศาสตร์ Kulke มีทฤษฎีที่จะอธิบายการเกิดขึ้นของระบบวาร์ที่พวกเขาให้เหตุผลว่าพระวัฒนธรรมนักรบ Aryans ไม่ได้มีทักษะศิลปะ - ช่างไม้เท่านั้นที่จะซ่อมรถรบกล่าวถึงในบทสวดต้น แต่คนที่เพิ่งการเกษตรที่จำเป็นทักษะที่คนพื้นเมืองทายาทของประเพณีงานฝีมือของวัฒนธรรม Harappan สามารถให้ Kulke ระบุว่า Aryans ไม่ต้องการที่จะละทิ้งการปกครองของพวกเขาซึ่งก็ขึ้นอยู่กับทักษะทางทหารของพวกเขาและค่อนข้างแน่นถักองค์กรทางสังคม พวกเขาไม่ได้ต้องการที่จะแบ่งปันการปกครองของพวกเขาด้วย dasus และ dasyus และพวกเขาเก็บไว้ให้พวกเขาออกโดยการยอมรับพวกเขาเป็นเพียงสถานะต่ำทางสังคม - เป็น Sudras หลังเป็นส่วนหนึ่งของสังคมที่ถูกครอบงำโดย Aryans แต่การป้องกันจากการเข้าถึงอำนาจทางสังคมและการเมือง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หัวหน้าวงศ์ตระกูล เป็นราชาของตระกูล มีความรับผิดชอบในการคุ้มครองประชาชนของเขา และปศุสัตว์ของพวกเขา นี้เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองของตระกูลต้อนพื้นที่ .
อารยันขยายการชำระหนี้ของตนอย่างช้า ๆในยุคพระเวทก่อน พวกเขาต่อสู้กับประชาชนในท้องถิ่นและพวกเขาต่อสู้กับแต่ละอื่น ๆพวกเขายังต้องปกป้องตัวเองจากต่อมากลุ่มอินโดชาวยุโรปที่มาหลังจากพวกเขา และพยายามที่จะยึดดินแดนของพวกเขา .
เมื่อราชาประสบความสำเร็จในการต่อสู้ เขาแจกรางวัล ( รางวัลของการรวบรวมวัสดุ ) ในพิธีกรรมพิธีที่อารยันพระพิธี . ปุโรหิตกล่าวว่า พิธีกรรมของพวกเขาให้ความสำเร็จกับกิจกรรม นักรบที่กล้าหาญ และส่วนใหญ่ในอุดมคติของความเอื้ออาทรสำคัญในการเมืองวัฒนธรรมของอารยัน และราจัสพยายามที่จะแสดงรายการ geneosity ของพวกเขาเหนือกว่า โดยการกระจายโค , ม้า , ทอง , รถรบและหญิงทาสผู้ติดตาม .
อารยันค่อยๆเข้าไปในการผลิตทางการเกษตร การเกษตร พร้อมกับกลุ่มของพวกเขา อย่างไรก็ตาม การล้างที่ดินเพื่อการเกษตรได้ยาก ,เพราะป่าที่หนาทึบ และเพราะพวกเขาไม่ได้ค้นพบเหล็ก ทองแดงและบรอนซ์ใช้ไม่ได้ผล เมื่อพวกเขาเข้ามาติดต่อกับเกษตรกรของที่ราบภาคตะวันตกเฉียงเหนือ และเจบ ภาษาพระเวทเริ่มที่จะรวมคุณสมบัติของภาษาพื้นเมือง -- องค์ประกอบของโปรโตดราวิเดียน ( วันนี้กลุ่มภาษาอินเดียใต้ ) และ austro บัว
ค่อนข้างรวดเร็วอารยันเริ่มเรียกผู้คนที่พวกเขาพบในอินเดียเหนือและและ dasus dasyus อ้างถึงพวกเขาผิวคล้ำ . สังคมของตะวันตก และเจบค่อยๆกลายไประดับหนึ่ง ผสมเชื้อชาติ . อย่างไรก็ตาม จากอารยันยุคแรกที่รู้จักและยอมรับความหลากหลายทางสังคม การดำรงอยู่ของความแตกต่างทางสังคมและพวกเขามีแนวโน้มที่จะ institutionalize มีแนวคิดเปรียบเทียบมโนทัศน์กลุ่มเป็นหมวดหมู่ในระบบชั้นเดียว ความคิดหลักแรกของความแตกต่างคือความแตกต่างระหว่าง อารียา Varna และ Dasa Varna . คำวรรณะหมายถึงสีและอาจหมายถึงความแตกต่างระหว่างผิวสีธรรมอารยันและคนอื่น ๆประเภทอื่น ๆ ตัวอย่างเช่น ระหว่างพระเจ้าของพวกเขา , อมร , พลังและอันตราย , asuras . คนที่พูดอินโดอารยัน / อินโดยุโรปถูกเรียกว่าอาร์ย่า และอื่น ๆ ทั้งหมดถูกเรียกว่า mleccha . mleccha เป็นประเภทเอาในความหมายของความสกปรกป่าเถื่อนและแนะนำสังคม aryas
ในที่สุดก็จะแบ่งเป็น เราก็จะพบว่า เป็นพราหมณ์ ( นักบวช )กษัตริย์ ( ขุนนางและนักรบ ) และ vaisyas ( agricultualists คหบดีและพ่อค้า ) พวกเขาจะใช้คำว่าวรรณะอธิบายกลุ่มของตนเอง และเรียกทั้งสาม varnas ที่ dvija ซึ่งหมายความว่าผู้ที่ริเริ่มในพิธีกรรม เวท หรือ สองครั้ง เกิด การ dvija เป็นประเภทที่ยืนอยู่ในทางตรงกันข้ามกับต่ํากว่าสถานะกลุ่มซึ่งถูกเรียกว่า sudras มา ,ที่ไม่บริสุทธิ์และชาวนาช่างฝีมือที่ทำงานสำหรับ vaisyas . 4 varnas ชุมนุมอย่างเต็มที่ในยุคพระเวทสาย แม้ว่าเพียงใด varnas ตัวเองพัฒนาหมวดอาชีพของวรรณะ กลุ่ม ภายใน varnas , ไม่ใส ที่นี่เราจะติดตามการเกิดขึ้นของสี่ varnas .
เราจะเห็นได้ว่าอาจเป็นเพราะธรรมชาติของการปรับตัวกับสภาพแวดล้อมใหม่ของพวกเขาในเมืองของพวกอารยันเอเชียใต้ ชนเผ่าของชนเผ่าของพวกเขา องค์กร ไม่ละลายในการพัฒนาการบริหารงานของรัฐ ที่แข็งแกร่ง โดยเวลาที่สถานะแข็งแกร่งขึ้นหลังจาก 500 ก่อนคริสต์ศักราช , Varna องค์กรทางสังคมได้กลายเป็นที่แพร่หลายอยู่ในสถาบันในอินเดียเหนือและ varnas ตัวเองถูกสร้างขึ้นลงในเชื้อสายกลุ่มวรรณะ ( ที่รู้จักกันเป็น jatis ) สมัครพรรคพวก
ไม่ได้หายไป แต่เป็นด้านหนึ่งของโครงสร้างที่ซับซ้อนขึ้นวรรณะในอินเดียเหนือในประเภททั่วไปของ Varna
มันในปัญจาบ , โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่อารยันได้เปลี่ยนแปลงเพื่อจัดการเกษตรพวกเขาปลูกในดินแดนแห้งแล้งของภูมิภาคนี้ที่มีน้ำชลประทาน อารยันขยายตัว ข้าวบาร์เลย์ ข้าวและข้าวสาลีในการหมุน ขณะที่พวกเขาค่อยๆเลื่อนไปตัดสินการเกษตรพวกเขามาถึงมูลค่าที่ดินในรูปแบบใหม่จะได้รับค่า โคได้รับแบบฟอร์มที่สำคัญที่สุดของความมั่งคั่งของ Nomads ,แต่ที่ดินมาเป็น prized เป็นรูปแบบของความมั่งคั่งและการควบคุมของการใช้งานถูกจัดการผ่านในองค์กรตระกูล .
กับสลับเกษตร อย่างไรก็ตาม สังคมก็มีมากขึ้น และ clansmen ก็ไม่เท่ากัน ในสถานะ ในช่วงเวลาขององค์ประกอบของ Rig Veda , สมัครพรรคพวกได้เริ่มถูกแบ่งออกเป็น vish ( ธรรมดา clansmen ) และ rajanya ปกครองครอบครัวของนักรบส่วนราจัสหรือวงศ์ตระกูล หัวหน้าเริ่มมาส่วนใหญ่มาจากครอบครัวเหล่านี้ ที่ดินของตระกูล แต่ถูกจัดขึ้นร่วมกันโดยทั้งสองกลุ่ม และ vish rajanya . ที่ผมกล่าวถึง มีเอกชนเป็นเจ้าของ แต่ตระกูลควบคุมสิทธิการใช้งานของสมาชิกของพวกเขา เป็นตระกูล
ในสถานะที่เพิ่มขึ้น กับสถานะที่แตกต่างกันระหว่างบรรทัดลงมาจากรุ่นเก่า และลูกชายคนเล็ก ,ด้วยสถานภาพที่สูงให้กับผู้ที่แสดงภาวะผู้นำคุณภาพ -- ความสามารถที่จะนำโค กระบือ การตรวจค้น เพื่อปกป้องตระกูล ที่จะสร้างการตั้งถิ่นฐานใหม่และการควบคุมพันธมิตรกับเผ่าอื่นๆ การ rajanya ครอบครัวมีลักษณะเป็นม้ารถรบและนักรบในขณะที่ vish ถูกกลุ่มชาวบ้าน ผู้ผลิตรายการเด็ก และการเกษตร พวกเขาน้อยสภาพเมื่อรุ่นน้องในตระกูลและเป็นเช่นพวกเขามีภาระผูกพันที่จะให้บางส่วนของผลิตภัณฑ์ของตนเพื่อ rajanyas และปุโรหิตและกวี . พวกเขาให้เครื่องบูชาเซ่น -- -- รายการที่พระสงฆ์ถวายในพิธี rajanya พิธีกรรมที่จัด พระสงฆ์ ซึ่งก็ถูกเรียกว่าเป็นพราหมณ์การเรียกเก็บเงิน legitimized สถานะที่เหนือกว่า , และอำนาจของ rajanya ที่สำคัญเหล่านี้( พราหมณ์มักจะยังสะกด พราหมณ์ ) ที่พวกเขาลงทุนหัวหน้ากับคุณลักษณะของ dieties .
ในยุคพระเวทก่อน clansmen วางค่าสูงในทั่วไปกินและ vish และ rajanya กินด้วยกัน ต่อมาเพิ่มระยะทางขึ้น มีการเพิ่มความสำคัญของการเกษตร
และการเจริญเติบโตของการค้า พลังงานก็จะขึ้นอยู่กับการควบคุมมากขึ้นกว่าจานา , ตระกูลและดินแดน ดินแดนมาเป็นชื่อหลังจากการ rajanya เด่น การ rajanyas ตัวเอง มาแบ่งพวกพันธุ์ที่อนุญาตให้ราจัสและผู้ที่ไม่ได้รับอนุญาต ราจัส มาจากเผ่าพันธุ์พิเศษของสถานะการปกครอง มาเป็นที่รู้จักกันเป็น กษัตริย์ จากคำว่า อำนาจ kshatra . กษัตริย์ LED ในการตั้งถิ่นฐานของดินแดนใหม่
.เป็นจานาพัฒนาความปรารถนาที่จะเพิ่มการผลิตในการเกษตร , vish รวมกลุ่มใหม่ในองค์กรทางการเกษตรของพวกเขา บรรดาผู้ที่ได้ลดลงนอกระบบเชื้อสายอารยัน , สถานภาพต่ำ และไม่ใช่อารยัน dasas . คนพวกนี้มาในที่สุดก็เป็นที่รู้จักในฐานะ sudras . สถานะกลุ่มนี้ลดลงมา รวมถึงคนพื้นเมืองที่มีทักษะช่างฝีมือ .นักประวัติศาสตร์ kulke มีทฤษฎีอธิบายการเกิดขึ้นของระบบวาร์ : พวกเขาโต้เถียงที่ท้องทุ่งอารยันวัฒนธรรมนักรบไม่ได้มีทักษะช่างไม้ซ่อมรถม้า Artisanal -- เพียงกล่าวถึงในเพลงเร็ว อย่างไรก็ตาม คนเกษตรใหม่ ต้องการทักษะ
ซึ่งคนท้องถิ่น ทายาทของเรือประเพณีของวัฒนธรรม Harappan ที่สามารถให้kulke แย้งว่าอารยันไม่อยากสละความเด่นของตน ซึ่งก็ขึ้นอยู่กับทักษะของทหาร และค่อนข้างแน่นถัก สังคมองค์กร พวกเขาไม่ได้ต้องการที่จะแบ่งปันและการปกครองของพวกเขากับ dasus dasyus และพวกเขาเก็บพวกเขาออกโดยการยอมรับพวกเขาเป็นเพียงที่มีสถานะทางสังคมประเภท -- เช่น sudras . หลังเป็นส่วนหนึ่งของสังคมอารยัน ) ,แต่ถูกขัดขวางจากการเข้าถึงอำนาจทางสังคมและการเมือง