How did “sugar addiction” develop i

How did “sugar addiction” develop in the experiments, which used the “daily intermittent sugar and chow” paradigm? Animals were food-deprived for 12 h, and food was offered only 4 h after onset of dark, which is the usual time of their first meal (Colantuoni et al., 2002; Avena and Hoebel, 2003). In principle, food deprivation constitutes a stressor, which threatens brain and body energy supply. The stressful effects of caloric restriction become evident to its full extent when the restriction lasts longer; then the brain has to strongly activate the SNS and the HPA-system in order to safeguard brain energy content and mass. In fact, long term caloric restriction in rats leads to a dose-dependent increase in serum corticosterone (Levay et al., 2010), and the animal's brain mass is conserved, while its body mass decreases (Greenberg and Boozer, 2000). Such brain-mass-preserving effects have also been observed in humans who were on weight reduction diet (Peters et al., 2011a). If now, in the “daily intermittent sugar and chow” paradigm, energy is offered to the rats with a 4-h delay, the prevailing cerebral energy crises can be most quickly resolved by the ingestion of sugar. The unexpected sudden resolution of the difficulties in cerebral energy procurement by intake of sugar prompts a striatal dopamine release as a rewarding signal. The characteristic of the rewarding system is that dopamine release is triggered by unpredicted successes (Schultz, 2007). Dopamine release in the nucleus accumbens helps to acquire and consolidate a behavioral strategy (Kelley, 2004), which safeguards brain energy homeostasis and allows to shut off the stress response; the strategy includes the choice and immediate intake of sugar. In this way, the “daily intermittent sugar and chow” paradigm favors acquisition and consolidation of feeding strategies, which are very effective in maintaining cerebral energy homeostasis in times of food insecurity.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อย่างไร "ติดยาเสพติดน้ำตาล" การพัฒนาในการทดลองที่ใช้ "น้ำตาลต่อเนื่องทุกวันและโจวเหวิน" กระบวนทัศน์? สัตว์ที่ถูกลิดรอนอาหารเป็นเวลา 12 ชั่วโมงและอาหารที่ถูกนำเสนอเพียง 4 ชั่วโมงหลังจากเริ่มมีอาการของความมืดซึ่งเป็นเวลาปกติของอาหารแรกของพวกเขา (Colantuoni, et al., 2002; Avena และ Hoebel, 2003) ในหลักการอดอาหารถือเป็นแรงก​​ดดันซึ่งคุกคามของสมองและการจัดหาพลังงานของร่างกาย ผลเครียดของการ จำกัด แคลอรี่กลายเป็นที่เห็นได้ชัดในขอบเขตที่เต็มไปด้วยข้อ จำกัด เมื่อเวลานาน; แล้วสมองที่มีการขอเปิดใช้งาน SNS และ HPA ระบบในการสั่งซื้อเพื่อรักษาปริมาณพลังงานสมองและมวล ในความเป็นจริงการ จำกัด แคลอรี่ในระยะยาวในหนูที่นำไปสู่​​การเพิ่มขึ้นของปริมาณขึ้นอยู่กับเซรั่ม corticosterone (Levay et al., 2010), และมวลสมองของสัตว์ป่าสงวนในขณะที่มวลกายที่ลดลง (กรีนเบิร์กและ Boozer, 2000) ผลกระทบสมองมวลการรักษาดังกล่าวยังได้รับการตั้งข้อสังเกตในมนุษย์ที่อยู่ในอาหารลดน้ำหนัก (ปีเตอร์ส et al., 2011a) ถ้าตอนนี้ใน "น้ำตาลต่อเนื่องทุกวันและโจวเหวิน" กระบวนทัศน์, พลังงานจะเสนอขายให้กับหนูที่มีความล่าช้า 4 ชั่วโมงวิกฤตพลังงานในสมองที่เกิดขึ้นสามารถแก้ไขได้อย่างรวดเร็วที่สุดโดยการกลืนกินน้ำตาล ความละเอียดที่ไม่คาดคิดอย่างฉับพลันของความยากลำบากในการจัดหาพลังงานในสมองจากการบริโภคน้ำตาลแจ้งให้ปล่อย dopamine striatal เป็นสัญญาณที่คุ้มค่า ลักษณะของระบบที่คุ้มค่าก็คือการเปิดตัวโดพามีนถูกเรียกโดยความสำเร็จที่ไม่คาดคิด (ชูลท์ซ, 2007) ปล่อย dopamine ใน accumbens นิวเคลียสจะช่วยให้ได้รับและรวบรวมกลยุทธ์พฤติกรรม (เคลลี่, 2004) ซึ่งป้องกันสภาวะสมดุลพลังงานของสมองและช่วยให้การปิดการตอบสนองต่อความเครียด; รวมถึงกลยุทธ์ทางเลือกและการบริโภคน้ำตาลในทันที ด้วยวิธีนี้ว่า "น้ำตาลต่อเนื่องทุกวันและโจวเหวิน" กระบวนทัศน์โปรดปรานการเข้าซื้อกิจการและการรวมของกลยุทธ์การให้อาหารที่มีประสิทธิภาพมากในการรักษาสภาวะสมดุลพลังงานสมองในช่วงเวลาของความไม่มั่นคงอาหาร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทำไม " น้ำตาลติด " พัฒนาในการทดลองซึ่งใช้ " ทุกวัน ใช้น้ำตาลและกระบวนทัศน์เชา " สัตว์เป็นอาหารปราศจาก 12   H , และอาหารที่ถูกเสนอเพียง 4   H หลังจากการโจมตีของดาร์ค ซึ่งเป็นเวลาปกติของอาหารมื้อแรกของพวกเขา ( colantuoni et al . , 2002 ; วนา และ hoebel , 2003 ) ในหลักการ การอดอาหารถือเป็นแรงกระตุ้น ,ซึ่งคุกคามสมองและการจัดหาพลังงานของร่างกาย ผลของการจำกัดแคลอรี่เคร่งเครียดกลายเป็นชัดเจนจนเต็มเมื่อข้อ จำกัด เวลานาน แล้ว สมองมีการขอเปิดใช้งานเครือข่ายสังคมออนไลน์ และระบบ HPA เพื่อที่จะปกป้องเนื้อหาพลังงานสมอง และมวล ในความเป็นจริงระยะยาว จํากัด แคลอรี่ในหนูที่นำไปสู่การเพิ่มรายงานในซีรั่ม คอร์ติโคสเตอโรน ( Levay et al . , 2010 ) และมวลของสัตว์สมองเป็นป่าสงวน ในขณะที่ร่างกายของมวลลดลง ( Greenberg และการดื่มเหล้า , 2000 ) มวลสมอง เช่น รักษาผลยังถูกพบในมนุษย์ที่เป็นอาหารลดน้ำหนัก ( ปีเตอร์ et al . , 2011a ) ถ้าตอนนี้ใน " ทุกวัน ใช้น้ำตาลและกระบวนทัศน์เชา " พลังงานให้แก่หนูด้วยส่วนใหญ่ล่าช้าออกวิกฤตพลังงานสมองสามารถที่สุดแก้ไขได้อย่างรวดเร็วโดยการรับประทานน้ำตาล ความละเอียดของปัญหาที่ไม่คาดคิดฉับพลันในการจัดหาพลังงานให้สมอง โดยการบริโภคน้ำตาลปล่อยโดพามีน striatal เป็นสัญญาณที่ดีลักษณะของระบบรางวัลที่ปลดปล่อยโดพามีนจะถูกทริกเกอร์ โดยความสำเร็จ unpredicted ( Schultz , 2007 ) โดพามีนในสมอง ช่วยปล่อยในนิวเคลียสซึ่งรวมกลยุทธ์เชิงพฤติกรรม ( เคลลี่ , 2004 ) ซึ่งป้องกันสมองสมดุลพลังงานและช่วยให้การปิดความเครียดการตอบสนอง ; กลยุทธ์รวมถึงทางเลือกและบริโภคทันที น้ำตาล ในวิธีนี้" ทุกวัน ใช้น้ำตาลและเชา " กระบวนทัศน์เรื่องการรวมกลยุทธ์การให้อาหาร ซึ่งจะมีประสิทธิภาพมากในการรักษาสมดุลพลังงานสมองในช่วงเวลาของความไม่มั่นคงของอาหาร