n 1947, the architect Aldo van Eyck

n 1947, the architect Aldo van Eyck built his first playground in Amsterdam, on the Bertelmanplein. Many hundreds more followed, in a spatial experiment that has (positively) marked the childhood of an entire generation. Though largely disappeared, defunct and forgotten today, these playgrounds represent one of the most emblematic of architectural interventions in a pivotal time: the shift from the top down organization of space by modernist functionalist architects, towards a bottom up architecture that literally aimed to give space to the imagination.

Immediately after the Second World War, Dutch cities were in a state of dereliction. The housing stock was falling dramatically short in both quantitative and qualitative terms. Combined with a dysfunctional infrastructure, it presented planners with the situation of an outright emergency. On top of that, this ravaged urban context was soon to be confronted with the birth peak of the postwar baby boom, whereas almost no space for children was available, neither inside nor outside the house. At that time, some playgrounds existed in the city, but almost all of them were of a private nature and based on membership of the fortunate few. Van Eyck’s playgrounds, initially build on temporarily unused plots of land, can be seen as an emergency measure, but they had a significance far beyond that of a creative solution in a time of need.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

n ที่ 1947 สถาปนิก Aldo van Eyck สร้างสนามเด็กเล่นครั้งแรกของเขาในอัมสเตอร์ดัม บน Bertelmanplein ร้อยขึ้นตาม ในการทดลองเป็นพื้นที่ที่มีเครื่องหมาย (บวก) ในวัยเด็กของการผลิตทั้งหมด แม้ว่าส่วนใหญ่หายไป defunct และลืมวันนี้ playgrounds เหล่านี้แสดงถึงหนึ่ง emblematic สุดของงานสถาปัตยกรรมในเวลาแปร: เปลี่ยนจากบนลงล่างของพื้นที่โดยวิธีสถาปนิกผลงาน ไปทางด้านล่างค่าสถาปัตยกรรมที่แท้จริงมีวัตถุประสงค์เพื่อให้พื้นที่กับจินตนาการทันทีหลังจากสงครามครั้งสองโลก เมืองดัตช์อยู่ในรัฐ dereliction ตลาดหลักทรัพย์ที่อยู่อาศัยก็ตกลงอย่างมากภายในทั้งเชิงปริมาณ และเชิงคุณภาพ มันรวมกับโครงสร้างพื้นฐานคำนบา นำเสนอวางแผน ด้วยสถานการณ์ฉุกเฉินจัด ด้านบนของที่ บริบทเมือง ravaged นี้ได้เร็ว ๆ นี้เพื่อจะเผชิญกับช่วงเกิดของบูมเด็กพ้น ในขณะที่แทบไม่มีช่องว่างสำหรับเด็กมี ไม่มีภายใน หรือ นอกบ้าน ในขณะนั้น playgrounds บางที่อยู่ในเมือง ได้เกือบทั้งหมดของพวกเขาถูกธรรมชาติส่วนตัว และตามของโชคดีน้อย Van Eyck playgrounds เริ่มต้นสร้างบนผืนแผ่นดิน ชั่วคราวไม่สามารถมองเห็นเป็นวัดฉุกเฉิน แต่มีความสำคัญมากกว่าของโซลูชันที่สร้างสรรค์ในเวลาที่ต้องการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

n 1947 สถาปนิกอัลโดแวนเอคสร้างสนามเด็กเล่นครั้งแรกของเขาในกรุงอัมสเตอร์ดัมใน Bertelmanplein หลายร้อยคนตามมากขึ้นในการทดลองเชิงพื้นที่ที่ได้ (บวก) การทำเครื่องหมายในวัยเด็กของรุ่นทั้งหมด แม้ว่าจะหายไปส่วนใหญ่ตายและลืมวันนี้สนามเด็กเล่นเหล่านี้เป็นตัวแทนหนึ่งในสัญลักษณ์มากที่สุดของการแทรกแซงทางสถาปัตยกรรมในเวลาที่สำคัญ: การเปลี่ยนแปลงจากบนลงล่างองค์กรของพื้นที่โดยสถาปนิก functionalist สมัยไปสู่ด้านล่างขึ้นสถาปัตยกรรมที่มุ่งเป้าไปที่แท้จริงที่จะให้พื้นที่ จินตนาการ. ทันทีหลังจากสงครามโลกครั้งที่สองเมืองดัตช์อยู่ในสภาพถูกทอดทิ้ง หุ้นที่อยู่อาศัยที่ได้รับการลดลงอย่างมากในแง่สั้นทั้งเชิงปริมาณและคุณภาพ รวมกับโครงสร้างพื้นฐานที่ผิดปกติก็นำเสนอวางแผนกับสถานการณ์ฉุกเฉินทันที ด้านบนของที่นี้บริบทเมืองทำลายได้เร็ว ๆ นี้จะต้องเผชิญหน้ากับยอดการเกิดของน้องบูมหลังในขณะที่เกือบจะไม่มีช่องว่างสำหรับเด็กที่สามารถใช้ได้ทั้งภายในหรือนอกบ้าน ในขณะที่บางสนามเด็กเล่นอยู่ในเมือง แต่เกือบทั้งหมดของพวกเขาที่มีลักษณะส่วนตัวและขึ้นอยู่กับสมาชิกของโชคดีไม่กี่คน สนามเด็กเล่นของยานฟานเอคแรกสร้างในแปลงที่ไม่ได้ใช้ชั่วคราวของที่ดินสามารถมองเห็นเป็นมาตรการฉุกเฉิน แต่พวกเขามีความสำคัญทางไกลเกินกว่าที่ของการแก้ปัญหาความคิดสร้างสรรค์ในช่วงเวลาแห่งความจำเป็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

N 1947 สถาปนิกจอห์น โคลเทรน สร้างสนามแรกของเขาในอัมสเตอร์ดัมบน bertelmanplein . หลายร้อยขึ้นตามในการทดลองเชิงพื้นที่ที่มีเครื่องหมาย ( บวก ) ในวัยเด็กของคนรุ่นทั้งหมด . แม้ว่าส่วนใหญ่แล้ว ตายและลืมวันนี้สนามเด็กเล่นเหล่านี้เป็นตัวแทนหนึ่งของสัญลักษณ์มากที่สุดของการแทรกแซงทางสถาปัตยกรรมในเวลาที่สำคัญ :เปลี่ยนจากองค์กรลงด้านบนของพื้นที่โดยสถาปนิก modernist คติคำนึงประโยชน์ต่อด้านล่างขึ้นสถาปัตยกรรมที่หมายมุ่งให้พื้นที่ให้จินตนาการ

ทันทีหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 เมืองดัตช์อยู่ในสถานะของการละทิ้งหน้าที่ หุ้นที่อยู่อาศัยลดลงอย่างมากในระยะสั้นทั้งเชิงปริมาณและคุณภาพ เงื่อนไขรวมกับโครงสร้างพื้นฐานที่ไปด้วยกันไม่ได้ มันนำเสนอ นักวางแผน กับสถานการณ์ ฉุกเฉิน ทันที ด้านบนของที่ทำลายเมืองนี้คือบริบทนี้จะเผชิญกับการเกิดยอดของบูมทารกหลังสงคราม ในขณะที่แทบไม่มีที่ว่างสำหรับเด็กใช้ได้ทั้งภายในและภายนอกบ้าน ตอนนั้น มีสนามเด็กเล่นอยู่ในเมืองแต่เกือบทั้งหมดของพวกเขามีลักษณะส่วนบุคคลและขึ้นอยู่กับสมาชิกของโชคดีไม่กี่ แวนเอค สนามเด็กเล่น เริ่มสร้างชั่วคราวที่ไม่ได้ใช้ ที่ดินแปลงที่สามารถเห็นเป็นมาตรการฉุกเฉิน แต่พวกเขามีความสำคัญไกลเกินกว่าที่ของโซลูชั่นที่สร้างสรรค์ในเวลาที่ต้องการ