models for healthy eating behavior.

models for healthy eating behavior. Therefore, for a number of
behavioral and physiological reasons, the breakfastmeal may be
of unique importance. In exploring the significance of breakfast,
it is important to find an acceptable and unifying definition for
breakfast. It has been suggested that breakfast is defined as the
first meal of the day, eaten before or at the start of daily activities
within 2 hours of waking, typically no later than 10:00 am, and
of a calorie level between 20% and 35% of total daily energy
needs (Timlin and Pereira, 2007).
There are a number of physiological mechanisms whereby
breakfast skipping may lead to up-regulation of appetite, possibly
leading to weight gain over time and deleterious changes
in risk factors for diabetes and cardiovascular disease. Also,
breakfast skipping has been linked to poorer overall dietary
quality. Clinical studies in humans have consistently found
that increased meal frequency induces changes in metabolism
that may improve risk factors for chronic disease (Farshchi
et al., 2004; Farshchi et al., 2005). In addition, increased meal
frequency reduce appetite and energy intake (Speechly and
Buffenstein, 1999; Speechly et al., 1999). Thesemetabolic modifications
could be explained from different factors, mainly
related to breakfast composition, namely high-carbohydrate,
low-glycemic index, and fiber-rich foods. Physiologic changes
observed with increased meal frequency and regular breakfast
consumption can lead to increased satiety and reduced energy
intake. Therefore, individuals who consume breakfast regularly
may be at reduced risk for chronic diseases (Pereira et al., 1998;
Liese et al., 2003).
Another important general pathway through which regular
breakfast consumption may reduce the risk of chronic diseases
is its potential impact on the composition of the overall diet.
Numerous observational studies showed that regular breakfast
eaters have higher diet quality (increased intake of fiber, calcium,
vitamins A and C, riboflavin, zinc, iron and decreased
intake of calories, fat and cholesterol) relative to breakfast skippers
(Nicklas et al., 1998; Kleemola et al., 1999). Accordingly,
regular breakfast consumption is associated with improved diet
quality and better food choices throughout the day.
For children, breakfast consumption has also been associated
with learning and better school performance (Pollitt and
Mathews, 1988; Vaisman et al., 1996; Murphy et al., 1998). The
importance of breakfast for academic achievement is reflected
in the effects of breakfast on cognitive performance (Dye et al.,
2000). Skipping breakfast detrimentally affects problem solving,
short-term memory, attention, and episodicmemory in children
(Pollitt et al., 1983; Vaisman et al., 1996; Wesnes et al.,
2003). Although the exact reasons for these effects are not fully
understood, likely mechanisms include glucose uptake in the
brain which differ as a result of the rates at which each breakfast
is metabolized.
As indicated earlier, breakfast consumption in the past 25 y
has declined for children and adolescents in the United States
(Siega-Riz et al., 1998). The risk, however, is not similar across
all age groups, since there is a greater decline in eating breakfast
in the adolescent age group than for any other age group. Indeed,

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รูปแบบสำหรับลักษณะการทำงานรับประทานอาหารเพื่อสุขภาพ ดังนั้น สำหรับจำนวนของอาจเป็นเหตุผลทางสรีรวิทยา และพฤติกรรม การ breakfastmealความสำคัญเฉพาะการ ในการสำรวจความสำคัญของอาหารเช้าสิ่งสำคัญคือการค้นหาข้อกำหนดที่ยอมรับ และรวมสำหรับอาหารเช้า มันได้รับการแนะนำว่า อาหารเช้าเป็นกำหนดอาหารมื้อแรกของวัน กินก่อน หรือ จุดเริ่มต้นของกิจกรรมประจำวันภายใน 2 ชั่วโมงตื่นมา โดยทั่วไปไม่เกิน 10:00 น. และของระดับพลังงานระหว่าง 20% และ 35% ของพลังงานทั้งหมดต่อวันต้อง (Timlin และ Pereira, 2007)โดยมีจำนวนของกลไกทางสรีรวิทยาอาหารเช้าข้ามอาจนำไปสู่ค่าควบคุมความอยากอาหาร อาจจะนำไปสู่น้ำหนักและร้ายเปลี่ยนแปลงปัจจัยเสี่ยงสำหรับโรคเบาหวานและโรคหลอดเลือดหัวใจ ยังลิงค์ข้ามอาหารเช้ากับอาหารโดยรวมย่อมคุณภาพของงาน การศึกษาทางคลินิกในมนุษย์ได้อย่างต่อเนื่องพบว่าความถี่เพิ่มขึ้นอาหารที่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในการเผาผลาญที่อาจเพิ่มปัจจัยเสี่ยงต่อโรคเรื้อรัง (Farshchiet al. 2004 Farshchi et al. 2005) นอกจากนี้ เพิ่มอาหารความถี่ลดปริมาณอาหารและพลังงาน (Speechly และBuffenstein, 1999 Speechly et al. 1999) ปรับเปลี่ยน Thesemetabolicสามารถอธิบายจากปัจจัยที่แตกต่าง ส่วนใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับองค์ประกอบอาหารเช้า คือคาร์โบไฮเดรตสูงน้ำมันเชื้อเพลิง ดัชนีน้ำตาลต่ำและอุดมด้วยใยอาหาร เปลี่ยนแปลง physiologicกับความถี่ของอาหารเพิ่มและอาหารเช้าปกติปริมาณการใช้สามารถนำไปเพิ่มความเต็มอิ่ม และลดพลังงานบริโภค ดังนั้น คนที่กินอาหารเช้าเป็นประจำอาจลดความเสี่ยงสำหรับโรคเรื้อรัง (Pereira และ al. 1998Liese et al. 2003)อีกสิ่งสำคัญทั่วไปเดินผ่านซึ่งปกติการบริโภคอาหารเช้าอาจลดความเสี่ยงของโรคเรื้อรังมีผลกระทบต่อองค์ประกอบของอาหารโดยรวมมีศักยภาพการศึกษาเชิงสังเกตการณ์จำนวนมากแสดงให้เห็นว่าอาหารเช้าปกติเสพมีคุณภาพอาหารที่สูงขึ้น (เพิ่มปริมาณของเส้นใย แคลเซียมวิตามิน A และ C, riboflavin สังกะสี เหล็ก และลดลงปริมาณแคลอรี่ ไขมัน และคอเลสเตอร) ที่สัมพันธ์กับอาหารเช้า skippers(Nicklas et al. 1998 Kleemola et al. 1999) ดังนั้นการบริโภคอาหารเช้าปกติจะเกี่ยวข้องกับอาหารดีขึ้นคุณภาพและเลือกอาหารที่ดีตลอดทั้งวันสำหรับเด็ก อาหารเช้าบริโภคยังมีความเกี่ยวข้องเรียนรู้และประสิทธิภาพการทำงานที่ดีกว่าโรงเรียน (Pollitt และแมทธิวส์ 1988 Vaisman et al. 1996 เมอร์ฟี่ et al. 1998) การสะท้อนความสำคัญของอาหารเช้าสำหรับความสำเร็จทางวิชาการผลของอาหารเช้าในประสิทธิภาพขององค์ความรู้ (ย้อม et al.,2000) ข้ามอาหารเช้า detrimentally มีผลต่อการแก้ปัญหาความจำระยะสั้น ความสนใจ และ episodicmemory ในเด็ก(Pollitt et al. 1983 Vaisman et al. 1996 Wesnes et al.,2003) . แม้ว่าสาเหตุที่แน่นอนของผลกระทบเหล่านี้จะไม่เต็มเข้าใจ กลไกอาจรวมถึงการดูดซึมกลูโคสในการสมองซึ่งแตกต่างจากราคาที่ซึ่งแต่ละถูกเผาผลาญตามที่ระบุไว้ก่อนหน้านี้ การบริโภคอาหารเช้าในอดีต 25 yปฏิเสธการสำหรับเด็กและวัยรุ่นในสหรัฐอเมริกา(ข้าว Siega et al. 1998) ความเสี่ยง ก็ไม่คล้ายกันทั่วกลุ่มอายุทั้งหมด มีการลดลงของค่ารับประทานอาหารเช้าในวัยรุ่นกลุ่มอายุมากกว่ากลุ่มอายุอื่น ๆ ใด ๆ แน่นอน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รูปแบบพฤติกรรมการรับประทานอาหารเพื่อสุขภาพ ดังนั้นสำหรับจำนวนของ
เหตุผลและพฤติกรรมทางสรีรวิทยา breakfastmeal อาจจะเป็น
ความสำคัญที่ไม่ซ้ำกัน ในการสำรวจความสำคัญของอาหารเช้า
เป็นสิ่งสำคัญที่จะหาคำนิยามที่ยอมรับและสำหรับการรวม
อาหารเช้า มันได้รับการแนะนำว่าอาหารเช้าถูกกำหนดให้เป็น
อาหารมื้อแรกของวันกินก่อนหรือในช่วงเริ่มต้นของกิจกรรมในชีวิตประจำวัน
ภายใน 2 ชั่วโมงของการตื่นโดยทั่วไปไม่เกิน 10:00 และ
ในระดับระหว่างแคลอรี่ 20% และ 35 % ของยอดรวมการใช้พลังงานในชีวิตประจำวัน
ความต้องการ (Timlin และ Pereira, 2007).
มีจำนวนของกลไกทางสรีรวิทยาโดยมี
อาหารเช้าข้ามอาจนำไปสู่การขึ้นการควบคุมความอยากอาหารอาจจะ
นำไปสู่การเพิ่มน้ำหนักในช่วงเวลาและการเปลี่ยนแปลงที่เป็นอันตราย
ในปัจจัยเสี่ยงต่อโรคเบาหวานและโรคหัวใจและหลอดเลือด โรค. นอกจากนี้ยังมี
การกระโดดข้ามอาหารเช้าได้รับการเชื่อมโยงกับการบริโภคอาหารที่ยากจนโดยรวม
ที่มีคุณภาพ การศึกษาทางคลินิกในมนุษย์ได้พบอย่างต่อเนื่อง
ว่าความถี่ในการรับประทานอาหารเพิ่มขึ้นก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในการเผาผลาญอาหาร
ที่อาจเพิ่มปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดโรคเรื้อรัง (Farshchi
et al, 2004;.. Farshchi et al, 2005) นอกจากนี้อาหารที่เพิ่มขึ้น
ความถี่ลดความอยากอาหารและการบริโภคพลังงาน (Speechly และ
Buffenstein 1999. Speechly, et al, 1999) การปรับเปลี่ยน Thesemetabolic
สามารถอธิบายได้จากปัจจัยที่แตกต่างกันส่วนใหญ่
ที่เกี่ยวข้องกับองค์ประกอบของอาหารเช้าคือคาร์โบไฮเดรตสูง,
ดัชนีต่ำระดับน้ำตาลในเลือดและอาหารที่มีเส้นใยสูง การเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยา
สังเกตอาหารที่มีความถี่เพิ่มขึ้นและอาหารเช้าแบบปกติ
บริโภคสามารถนำไปสู่ความเต็มอิ่มที่เพิ่มขึ้นและพลังงานที่ลดลง
การบริโภค ดังนั้นบุคคลที่กินอาหารเช้าเป็นประจำ
อาจมีความเสี่ยงที่ลดลงสำหรับโรคเรื้อรัง (Pereira et al, 1998;.
. Liese, et al, 2003).
ที่สำคัญอีกประการหนึ่งที่ทางเดินทั่วไปผ่านที่ปกติ
การบริโภคอาหารเช้าอาจลดความเสี่ยงของโรคเรื้อรัง
ที่มีศักยภาพ ผลกระทบต่อองค์ประกอบของอาหารโดยรวม.
ศึกษาเชิงจำนวนมากแสดงให้เห็นว่าอาหารเช้าเป็นประจำ
กินมีคุณภาพอาหารที่สูงขึ้น (การบริโภคที่เพิ่มขึ้นของเส้นใยแคลเซียม
วิตามิน A และ C, riboflavin, สังกะสี, เหล็กและลดลง
ปริมาณของแคลอรี่ไขมันและคอเลสเตอรอล) ญาติ เพื่อ Skippers อาหารเช้า
(Nicklas et al, 1998;.. Kleemola, et al, 1999) ดังนั้น
การบริโภคอาหารเช้าเป็นประจำมีความเกี่ยวข้องกับการรับประทานอาหารที่ดีขึ้น
มีคุณภาพและการเลือกรับประทานอาหารที่ดีขึ้นตลอดทั้งวัน.
สำหรับเด็กบริโภคอาหารเช้ายังได้รับการที่เกี่ยวข้อง
กับการเรียนรู้และผลการเรียนที่ดีขึ้น (Pollitt และ
แมทธิวส์ 1988; Vaisman et al, 1996;. เมอร์ฟี่และ al., 1998)
ความสำคัญของอาหารเช้าสำหรับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนจะสะท้อนให้เห็น
ในผลกระทบของอาหารเช้ากับประสิทธิภาพการทำงานทางปัญญา (ย้อม et al.,
2000) รับประทานอาหารเช้าพอได้มีผลกระทบต่อการแก้ปัญหา
ความจำระยะสั้นความสนใจและความจำอาศัยเหตุการณ์ในเด็ก
(Pollitt et al, 1983;.. Vaisman et al, 1996;. Wesnes, et al,
2003) แม้ว่าเหตุผลที่แน่นอนสำหรับผลกระทบเหล่านี้จะไม่ได้อย่างเต็มที่
เข้าใจแนวโน้มกลไกรวมถึงการดูดซึมกลูโคสใน
สมองที่แตกต่างกันเป็นผลมาจากอัตราที่แต่ละอาหารเช้า
มีการเผาผลาญ.
ตามที่ระบุไว้ก่อนหน้านี้การบริโภคอาหารเช้าที่ผ่านมา 25 ปี
ได้ลดลงสำหรับเด็ก และวัยรุ่นในประเทศสหรัฐอเมริกา
(Siega-Riz et al., 1998) ความเสี่ยง แต่ไม่ได้คล้ายกันใน
ทุกกลุ่มอายุตั้งแต่มีการลดลงมากขึ้นในการกินอาหารเช้า
ในกลุ่มอายุวัยรุ่นกว่ากลุ่มอายุอื่น ๆ อันที่จริง