a b s t r a c tObjective: The objec

a b s t r a c t
Objective: The objective of this study was to determine the incidence and cause of burns in
children of our population.
Methods: This was a retrospective study that included 399 patients with burns, younger than
15 years old who were admitted to the Department of Plastic Surgery, University Clinical
Center of Kosovo, between 1 January 2005 and 31 December 2010. The patients were
categorized into the following three age groups: infants and toddlers (0–2 years), early
childhood (3–6 years), and late childhood (7–15 years). Arithmetic median and standard
deviation were calculated from statistical parameters for gender and age; the differences
between the three age groups were measured with one-way analysis of variance (ANOVA). A
p value of

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

b s t r c tวัตถุประสงค์: วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้คือการ ตรวจสอบอุบัติการณ์และสาเหตุของไฟไหม้ในเด็กของประชากรของเราวิธีการ: เป็นการศึกษาย้อนหลังที่อยู่ 399 ผู้ป่วยแผลไฟไหม้ อายุน้อยกว่าอายุ 15 ปีที่ได้เข้าไปแผนกของศัลยกรรม คลินิกมหาวิทยาลัยศูนย์กลางของโคโซโว ระหว่างวันที่ 1 2548 มกราคมและวันที่ 31 2553 ธันวาคม ผู้ป่วยได้แบ่งกลุ่มอายุสามต่อไปนี้: ทารกและเด็กเล็ก (0 – 2 ปี), ต้นวัยเด็ก (3-6 ปี), และวัยปลาย (7-15 ปี) เลขคณิตมัธยฐาน และมาตรฐานคำนวณค่าเบี่ยงเบนจากสถิติพารามิเตอร์สำหรับเพศและ ความแตกต่างระหว่าง 3 กลุ่มอายุมีวัด ด้วยทางเดียวการวิเคราะห์ความแปรปรวน (ANOVA) Aค่า p ของ < 0.05 ถือว่ามีนัยสำคัญทางสถิติผล: ในช่วงระยะเวลาการศึกษา 2005-2010 ประชากรของเรา แผลไหม้ในเด็กได้โดดเด่นในชายด้วยกรณี 257 หรือประมาณ 64.4 มม.% ในขณะที่ผู้ป่วย 142 สาวหรือ 35.5%ความแตกต่างระหว่าง 3 กลุ่มอายุที่เกี่ยวข้องกับสาเหตุของการไหม้ถูกทางสถิติสำคัญ: p < 0.000 สำหรับไฟฟ้าไหม้และ p < 0.002 สำหรับการเผาไหม้ที่เกิดจากไฟอุปกรณ์สรุป: การรับสมัครพยาบาลก่อให้เกิดอัตราสูงของการเผาไหม้ในวัยเด็กในโคโซโว และโรงพยาบาลเป็นเวลานานอยู่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้เพื่อศึกษาอุบัติการณ์และสาเหตุของการเผาไหม้ใน
เด็กของประชากรของเรา.
วิธีการ: นี่คือการศึกษาย้อนหลังที่รวมผู้ป่วย 399 ที่มีการเผาไหม้ที่อายุน้อยกว่า
15 ปีที่เข้ารับการรักษาที่กรมพลาสติก ศัลยกรรมมหาวิทยาลัยคลินิก
ศูนย์ของโคโซโวระหว่าง 1 มกราคม 2005 และ 31 ธันวาคม 2010 ผู้ป่วยถูก
แบ่งออกเป็นสามต่อไปนี้กลุ่มอายุ: ทารกและเด็กเล็ก (0-2 ปี) ในช่วงต้นของ
วัยเด็ก (3-6 ปี) และในวัยเด็กปลาย (7-15 ปี) เฉลี่ยเลขคณิตและมาตรฐานการ
เบี่ยงเบนจะถูกคำนวณจากค่าพารามิเตอร์ทางสถิติสำหรับเพศและอายุ; ความแตกต่าง
ระหว่างทั้งสามกลุ่มอายุที่ถูกวัดด้วยการวิเคราะห์ทางเดียวของความแปรปรวน (ANOVA)
p-value ของ <0.05 ได้รับการพิจารณาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ.
ผล: ในช่วงระยะเวลาการศึกษา 2005-2010 ในประชากรของเราไหม้ในเด็กมีความ
โดดเด่นในเด็กผู้ชายที่มี 257 รายหรือ 64.4% ในขณะที่ผู้ป่วย 142 เป็นหญิงหรือ 35.5% บริษัท เดอะ
ความแตกต่างระหว่าง ทั้งสามกลุ่มอายุที่เกี่ยวข้องกับสาเหตุของการเผาไหม้ทางสถิติ
อย่างมีนัยสำคัญ: p <0.000 สำหรับการเผาไหม้ไฟฟ้าและ p <0.002 สำหรับการเผาไหม้ที่เกิดจากพลุ
อุปกรณ์.
สรุป: อัตราที่สูงของวัยเด็กไหม้ในโคโซโวก่อให้เกิดการรับสมัครโรงพยาบาลและ
เป็นเวลานานอยู่โรงพยาบาล

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

B S T R A C Tวัตถุประสงค์ : วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้คือ เพื่อหาอุบัติการณ์และสาเหตุของไฟไหม้ในเด็กของประชากรของเราวิธีการนี้คือการศึกษาย้อนหลังรวม 399 ผู้ป่วยแผลไหม้ อ่อนกว่าอายุ 15 ปี ที่เข้ารับการรักษาในแผนกศัลยกรรม คลินิก มหาวิทยาลัยศูนย์ของโคโซโว ระหว่างวันที่ 1 มกราคม 2548 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2553 ผู้ป่วยแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มตามอายุ ทารกและเด็กเล็ก ( 0 – 2 ปีก่อนวัยเด็ก ( 3 – 6 ปี ) และปลายวัยเด็ก ( 7 - 15 ปี ) ค่ามัธยฐาน และมาตรฐานคำนวณจากค่าเบี่ยงเบนทางเพศ และอายุ ความแตกต่างระหว่างสามกลุ่มอายุวัด ด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ( ANOVA ) เป็นค่า P < 0.05 ของอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติผลลัพธ์ : ในช่วงระยะเวลาการศึกษา 2548 – 2553 ในประชากรของเรา ไหม้ ในเด็กเด่นในเด็กกับ 257 ราย 64.4 เปอร์เซ็นต์ ในขณะที่มีผู้ป่วยหญิงหรือ 35.5 %ความแตกต่างระหว่าง 3 กลุ่มอายุที่เกี่ยวข้องกับสาเหตุของแผลไหม้อย่างมีนัยสำคัญสำคัญ : P < 0.000 สำหรับไฟฟ้าไหม้และ P < 0.002 ไหม้เกิดจากพลุอุปกรณ์สรุป : อัตราสูงของเบิร์นวัยเด็กในโคโซโว ) ผู้ป่วยในโรงพยาบาลและโรงพยาบาลนานอยู่