The African continent continues to

The African continent continues to face a food crisis that was amplified by the recent food and financial crises. This situation reflects a long-term structural problem: poor performance of the agricultural sector, especially the low agricultural productivity for the staple food crops. Africa has some of the lowest levels of cereal yields and labor productivities and these have barely changed in 30 years. The continent has declining per capita agricultural output levels, especially of staple foods; it has some of the lowest chemical fertilizer use rates, with serious nutrient mining and declining soil fertility; and is losing world market shares for all its traditional export crops (World Bank, 2007). While yield gains have been made in more recent times they still fall way below what is needed to feed the rapidly growing population.

Paradoxically, there is enormous potential for agricultural growth in Africa. The continent has abundant arable land (e.g., it has twelve times the land area of India and only half as many people to feed). With few exceptions, the distribution of land is still equitable by international standards and small farms dominate the continent. A rapidly growing labor force (despite HIV/AIDS) suggests a growing scope for adopting higher-yielding crops, as well as more labor-intensive technologies and farming systems. Rapid growth in population means that domestic and regional markets for staple food crops offer huge opportunities to help stimulate agricultural growth. Estimates from the International Food Policy Research Institute (IFPRI) show that the size of the staple food crops sector is much larger (estimated at around $150 billion) compared to traditional and nontraditional export crops (estimated at around $16 billion).

The current food crisis and the associated growth in global demand for biofuels offer Africa an important growth opportunity (ECA/AU, 2009). World food prices are already falling from their 2008 peak but are not expected to return to their low and declining pre-crisis levels. The Organization for Economic Cooperation and Development (OECD) and FAO expect world food prices to stabilize at about 30–40% higher than before, which, while providing some welcome relief to the poor, will also make agricultural investments more attractive than before. The challenge is whether African farmers will be able to achieve significant supply response to take advantage of the new opportunities offered by the changing global landscape for food.

The main objective of this article is to review the situation of food production in Africa and some of the conditioning factors that have implications for global development policies. The article discusses the changing domestic and global landscapes of agriculture that are currently impacting African agriculture, including global development finance, domestic support to agriculture, inequity in global policies of support for agriculture, foreign direct investments, “land grabs,” climate change, and the evolving carbon markets. The article ends with concluding remarks on how to better shape global development policies to enable African agriculture to play its role in helping to feed itself and the rest of the world.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทวีปแอฟริกายังคงเผชิญวิกฤติอาหารที่ได้รับการขยายโดยอาหารที่ผ่านมาและวิกฤตการณ์ทางการเงิน สถานการณ์เช่นนี้สะท้อนให้เห็นถึงระยะยาวปัญหาโครงสร้าง: ประสิทธิภาพที่ต่ำของภาคเกษตรโดยเฉพาะผลผลิตทางการเกษตรที่ต่ำสำหรับการปลูกพืชอาหารหลัก แอฟริกามีบางส่วนของระดับต่ำสุดของอัตราผลตอบแทนธัญพืชและผลิตภาพแรงงานและการเหล่านี้มีการเปลี่ยนแปลงแทบจะในรอบ 30 ปี ทวีปที่ลดลงได้ต่อหัวระดับผลผลิตทางการเกษตรโดยเฉพาะอย่างยิ่งอาหารหลัก; มันมีบางส่วนของปุ๋ยเคมีอัตราต่ำสุดการใช้งานที่มีการทำเหมืองแร่สารอาหารอย่างจริงจังและอุดมสมบูรณ์ของดินลดลง; และจะสูญเสียส่วนแบ่งการตลาดทั่วโลกสำหรับการส่งออกพืชแบบดั้งเดิม (World Bank, 2007) ในขณะที่กำไรจากอัตราผลตอบแทนที่ได้รับการทำในช่วงเวลาที่พวกเขายังคงเป็นวิธีดังต่อไปนี้ตกสิ่งที่จำเป็นที่จะเลี้ยงประชากรที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว. ขัดแย้งมีศักยภาพมหาศาลสำหรับการเจริญเติบโตทางการเกษตรในแอฟริกา ทวีปมีที่ดินทำกินที่อุดมสมบูรณ์ (เช่นมันมีสิบสองครั้งพื้นที่ของอินเดียและเพียงครึ่งหนึ่งเป็นคนจำนวนมากที่จะเลี้ยง) โดยมีข้อยกเว้นการกระจายของที่ดินยังคงเป็นที่เท่าเทียมกันโดยมาตรฐานสากลและฟาร์มขนาดเล็กครองทวีป กำลังแรงงานที่เติบโตอย่างรวดเร็ว (แม้จะมีเอชไอวี / เอดส์) แสดงให้เห็นขอบเขตที่เพิ่มขึ้นสำหรับการใช้พืชที่ให้ผลผลิตที่สูงขึ้นเช่นเดียวกับเทคโนโลยีที่ใช้แรงงานเข้มข้นมากขึ้นและระบบการทำฟาร์ม การเติบโตอย่างรวดเร็วของประชากรหมายความว่าตลาดในประเทศและในระดับภูมิภาคสำหรับพืชอาหารหลักมีโอกาสอย่างมากที่จะช่วยกระตุ้นการเจริญเติบโตทางการเกษตร ประมาณการจากนโยบายอาหารนานาชาติ Research Institute (IFPRI) แสดงให้เห็นว่าขนาดของอาหารหลักภาคพืชที่มีขนาดใหญ่ (ประมาณ $ 150,000,000,000) เมื่อเทียบกับพืชผลส่งออกดั้งเดิมและรูปแบบใหม่ (ประมาณ $ 16000000000). วิกฤติอาหารในปัจจุบัน และการเจริญเติบโตที่เกี่ยวข้องในความต้องการทั่วโลกสำหรับเชื้อเพลิงชีวภาพให้แอฟริกาโอกาสในการเติบโตที่สำคัญ (ECA / AU, 2009) ราคาอาหารโลกที่มีอยู่แล้วลดลงจาก 2,008 จุดสูงสุดของพวกเขา แต่ไม่ได้คาดว่าจะกลับไปที่ต่ำและการลดลงของระดับก่อนวิกฤตของพวกเขา องค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา (OECD) และเอฟเอโอคาดว่าราคาอาหารของโลกในการรักษาเสถียรภาพอยู่ที่ประมาณ 30-40% สูงกว่าก่อนซึ่งในขณะที่ให้บางบรรเทาต้อนรับที่น่าสงสารก็จะทำให้การลงทุนทางการเกษตรที่น่าสนใจมากขึ้นกว่าก่อน ความท้าทายคือไม่ว่าจะเป็นเกษตรกรแอฟริกันจะสามารถที่จะประสบความสำเร็จในการตอบสนองอุปทานที่สำคัญในการใช้ประโยชน์จากโอกาสใหม่ที่นำเสนอโดยการเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์ทั่วโลกสำหรับอาหาร. วัตถุประสงค์หลักของบทความนี้คือการทบทวนสถานการณ์ของการผลิตอาหารในแอฟริกาและบางส่วนของ ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อนโยบายการพัฒนาทั่วโลก บทความกล่าวถึงการเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์ในประเทศและทั่วโลกของการเกษตรที่กำลังส่งผลกระทบต่อการเกษตรแอฟริกันรวมถึงการเงินการพัฒนาทั่วโลก, การสนับสนุนในประเทศเพื่อการเกษตร, ความไม่เสมอภาคในนโยบายระดับโลกของการสนับสนุนสำหรับการเกษตร, การลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ "คว้าที่ดิน" การเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศและ พัฒนาตลาดคาร์บอน บทความนี้จบลงด้วยคำพูดสรุปเกี่ยวกับวิธีการที่ดีกว่ารูปร่างนโยบายการพัฒนาระดับโลกเพื่อช่วยให้เกษตรแอฟริกันจะมีบทบาทสำคัญในการช่วยให้อาหารตัวเองและส่วนที่เหลือของโลก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทวีปแอฟริกา ยังคงเผชิญกับวิกฤติอาหารที่ถูกขยายโดยอาหารล่าสุด และวิกฤตทางการเงิน สถานการณ์นี้สะท้อนให้เห็นถึงปัญหาระยะยาวโครงสร้างการปฏิบัติงานที่ดีของภาคการเกษตร โดยเฉพาะ น้อย ผลผลิตทางการเกษตรสำหรับพืชอาหารหลักแอฟริกามีบางส่วนของระดับต่ำสุดของผลผลิตธัญพืช และผลิตภาพแรงงานและเหล่านี้แทบจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงใน 30 ปี ทวีปที่มีต่อหัวลดลงผลผลิตระดับ โดยเฉพาะในอาหารหลัก มันมีบางส่วนของค่าอัตราการใช้ปุ๋ยเคมีที่มีธาตุอาหารลดลงอย่างรุนแรงและเหมืองแร่ ความอุดมสมบูรณ์ของดินและสูญเสียตลาดโลก หุ้นทั้งหมดของดั้งเดิมการส่งออกพืชผล ( World Bank , 2007 ) ในขณะที่กำไรผลผลิตได้รับการทำเมื่อเร็ว ๆ นี้ พวกเขายังคงตกอยู่ภายใต้สิ่งที่จำเป็นเพื่อเลี้ยงประชากรที่เติบโตอย่างรวดเร็ว

อย่างผิดธรรมดา มีศักยภาพมหาศาลสำหรับการเจริญเติบโตของการเกษตรในแอฟริกา ทวีปมีชุกชุมที่ดินเพาะปลูก เช่นมันมีสิบสองครั้ง พื้นที่ของอินเดีย และเพียงครึ่งหนึ่งเป็นหลายคนให้อาหาร ) มีข้อยกเว้นน้อย การกระจายที่ดิน ยังยุติธรรมตามมาตรฐานสากลและฟาร์มขนาดเล็กครองทวีป แรงงาน ( แม้จะมีการเติบโตอย่างรวดเร็วเอชไอวี / เอดส์ ) แสดงให้เห็นว่า ขอบเขตการเติบโตสูงกว่าผลผลิตพืช ตลอดจนเทคโนโลยีที่ใช้แรงงานมาก และระบบการการเติบโตอย่างรวดเร็วในประชากรหมายความว่าในตลาดภายในประเทศ และสำหรับพืชอาหารหลัก เสนอโอกาสใหญ่ที่จะช่วยกระตุ้นการเจริญเติบโตทางการเกษตรประมาณการจากสถาบันวิจัยนโยบายอาหารนานาชาติ ) พบว่าขนาดของพืชอาหารหลักภาคมีขนาดใหญ่มาก ( ประมาณประมาณ $ 150 พันล้าน ) เมื่อเทียบกับแบบดั้งเดิม nontraditional พืชส่งออก ( ประมาณประมาณ $ 16 พันล้าน ) .

ปัจจุบันวิกฤติอาหารและที่เกี่ยวข้องการเจริญเติบโตในความต้องการทั่วโลกสำหรับพลังงานเสนอ แอฟริกาที่สำคัญการเจริญเติบโตของโอกาส ( ECA / AU ,2009 ) ราคาอาหารโลกได้ลดลงจากจุดสูงสุดของปี 2008 แต่ไม่ได้คาดว่าจะกลับไปของพวกเขาต่ำและลดลงก่อนวิกฤตระดับ องค์การเพื่อความร่วมมือและพัฒนาเศรษฐกิจ ( OECD ) และองค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติคาดว่า ราคาอาหารโลกจะเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 30 – 40 % สูงกว่าก่อน ซึ่งในขณะที่ให้ยินดีต้อนรับสู่บางชื้นแก่คนจนก็จะทำให้การลงทุนทางการเกษตรที่น่าสนใจมากขึ้นกว่าเดิม ความท้าทายก็คือว่าเกษตรกรในแอฟริกาจะสามารถบรรลุระดับการตอบสนองอุปทานที่จะใช้ประโยชน์จากโอกาสใหม่ที่เสนอ โดยเปลี่ยนแนว

) อาหารวัตถุประสงค์หลักของบทความนี้คือเพื่อทบทวนสถานการณ์ของการผลิตอาหารในแอฟริกาและบางส่วนของเงื่อนไขปัจจัยที่มีผลกระทบนโยบายการพัฒนาทั่วโลก บทความนี้กล่าวถึงการเปลี่ยนแปลงภายในประเทศ และภูมิทัศน์ของโลกที่กำลังส่งผลกระทบต่อการเกษตรเกษตรแอฟริกา รวมถึงด้านการเงินการพัฒนาทั่วโลก ภายในประเทศ สนับสนุนเพื่อการเกษตรความไม่เสมอภาคในนโยบายระดับโลกของการสนับสนุนการเกษตร การลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ " คว้าที่ดิน " การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และการพัฒนาตลาดคาร์บอน บทความจบลงด้วยสรุปข้อสังเกตเกี่ยวกับวิธีการที่ดีกว่ารูปร่างนโยบายการพัฒนาการเกษตรในแอฟริกา เพื่อให้เข้ามามีบทบาทในการช่วยตัวเองและส่วนที่เหลือของโลก