Biomass and leaf area were measured

Biomass and leaf area were measured at the beginning of the
experiment (day 0), at the end of the stress (18 DAT) and relief
period (day 31) in both 2009 and 2010. Biomass was determined on
each sampling date on 6 replicate plants per treatment (and source,
in 2010). For biomass determination, plants were cut at the root
flare and leaves, stem and roots were weighted separately. Leaves
were immediately scanned on a A-3 scanner to determine total leaf
area per plant, average leaf area and leaf number per plant. Image
processing was carried out with Image Tool 3.0 (University of
Texas, Health Science Center, San Antonio, Texas). To determine
dry weight, leaves, stem and roots were over dried at 70 C until
constant weight was reached (approx. 72 h). Leaf Mass per Area
(LMA, g DWm2) was calculated as the ratio between leaf dry mass
and leaf area. Leaf Relative Growth Rate (RGR, mg g1 d1) was
calculated as in Guidi et al. (2008). Root to shoot ratio was calculated
on a DWbases. Stem and root water content was calculated as
reported by Maes et al. (2009a).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ชีวมวลและใบไม้ถูกวัดที่จุดเริ่มต้นของการการทดลอง (วัน 0), ที่สุดของความเครียด (18 ดาษ) และบรรเทารอบระยะเวลา (31 วัน) ในปี 2009 และ 2010 ชีวมวลถูกกำหนดในแต่ละวันสุ่มตัวอย่าง 6 จำลองพืชต่อการรักษา (และแหล่งที่มาในปี 2553) สำหรับการกำหนดชีวมวล ต้นไม้ถูกตัดที่รากสมัย และใบ ก้าน และรากถูกถ่วงน้ำหนักแยกต่างหาก ใบไม้สแกนได้ทันทีบนสแกนเนอร์ A 3 กำหนดรวมตั้งต่อโรงงาน ตั้งค่าเฉลี่ยใบ และจำนวนใบต่อต้น รูปภาพประมวลผลได้ดำเนินการกับรูปมือ 3.0 (มหาวิทยาลัยเท็กซัส ศูนย์วิทยาศาสตร์สุขภาพ San Antonio เท็กซัส) การตรวจสอบน้ำหนักแห้ง ใบ ก้าน และรากถูกกว่าแห้งที่ C 70 จนถึงน้ำหนักคงที่แล้ว (ประมาณ 72 h) ใบไม้มวลต่อพื้นที่(LMA, g DWm 2) คำนวณเป็นอัตราส่วนระหว่างใบไม้แห้งมวลและพื้นที่ใบ มีอัตราการเจริญเติบโตสัมพัทธ์ใบไม้ (RGR, mg g 1 d 1)คำนวณใน Guidi et al. (2008) รากอัตราการยิงถูกคำนวณใน DWbases มีคำนวณปริมาณน้ำก้านและรากเป็นรายงานโดย Maes et al. (2009a)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ชีวมวลและพื้นที่ใบวัดที่จุดเริ่มต้นของการทดลอง (วันที่ 0) ในตอนท้ายของความเครียด (18 DAT) และบรรเทาระยะเวลา(วันที่ 31) ทั้งในปี 2009 และ 2010 ชีวมวลถูกกำหนดในวันที่สุ่มตัวอย่างในแต่ละวันที่6 ซ้ำ พืชต่อการรักษา (และแหล่งที่มาในปี2010) สำหรับการกำหนดชีวมวลพืชที่ถูกตัดรากที่แผ่ออกและใบลำต้นและรากถูกถ่วงน้ำหนักแยกต่างหาก ใบถูกสแกนทันทีเมื่อสแกนเนอร์ A-3 เพื่อตรวจสอบใบรวมพื้นที่ต่อต้นพื้นที่ใบเฉลี่ยและจำนวนใบต่อต้น ภาพการประมวลผลได้รับการดำเนินการที่มีเครื่องมือภาพที่ 3.0 (มหาวิทยาลัยเท็กซัสศูนย์วิทยาศาสตร์สุขภาพ, ซานอันโตนิโอ, เท็กซัส) การตรวจสอบน้ำหนักแห้งใบลำต้นและรากมากกว่าแห้งที่ 70 องศาเซลเซียสจนน้ำหนักคงที่ก็มาถึง(ประมาณ. 72 ชั่วโมง) ใบมวลต่อพื้นที่(LMA กรัม DWM? 2) ที่คำนวณเป็นอัตราส่วนระหว่างมวลใบแห้งและพื้นที่ใบ ใบอัตราการเติบโตสัมพัทธ์ (RGR มิลลิกรัมกรัม 1 d? 1) ได้รับการคำนวณในGuidi et al, (2008) รากจะยิงอัตราส่วนที่คำนวณได้ใน DWbases ต้นกำเนิดและปริมาณน้ำรากที่คำนวณได้เป็นรายงานโดย Maes et al, (2009a)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ชีวมวลและพื้นที่ใบและวัดที่จุดเริ่มต้นของการทดลอง ( วันที่ 0
) ในตอนท้ายของความเครียด ( 18 นัด ) และระยะเวลาการบรรเทา
( วันที่ 31 ) ทั้งใน 2009 และ 2010 ชีวมวลถูกกำหนดในวันที่ 6
ตัวอย่างแต่ละต้นต่อการทำซ้ำ ( และแหล่ง
ในปี 2010 ) การหามวลชีวภาพ พืชที่ถูกตัดที่ราก
เปลวไฟและใบ ลำต้นและราก เป็นแบบแยก ใบ
ได้ทันทีสแกนบนสแกนเนอร์ A-3 เพื่อตรวจสอบใบทั้งหมด
พื้นที่ต่อต้น พื้นที่ใบเฉลี่ย และจำนวนใบต่อต้น การประมวลผลภาพ
ดำเนินการกับภาพเครื่องมือ 3.0 ( มหาวิทยาลัย
เท็กซัสวิทยาศาสตร์สุขภาพเซ็นเตอร์ , ซานอันโตนิโอเท็กซัส ) เพื่อตรวจสอบ
น้ำหนักแห้งใบ ลำต้นและราก มากกว่าที่อุณหภูมิ 70 C จนน้ำหนักคงที่ 
ได้ถึง ( ประมาณ 72 ชั่วโมง ) มวลต่อพื้นที่ใบ ( LMA
,กรัม dwm  2 ) ถูกคำนวณเป็นอัตราส่วนระหว่างใบไม้แห้ง
และพื้นที่ใบ และอัตราการเจริญเติบโตสัมพัทธ์ใบ ( เติบโตสัมพัทธ์ mg G  1 D  1 )
คํานวณในกิดี้ et al . ( 2008 ) รากจะยิงโดยคำนวณ
บน dwbases . ลำต้นและราก คือ ปริมาณน้ำที่คำนวณเป็น
รายงานโดยเมส et al . ( 2009a )