Class Theory Marx's class theory re

Class Theory

Marx's class theory rests on the premise that "the history of all hitherto existing society is the history of class struggles." According to this view, ever since human society emerged from its primitive and relatively undifferentiated state it has remained fundamentally divided between classes who clash in the pursuit of class interests. In the world of capitalism, for example, the nuclear cell of the capitalist system, the factory, is the prime locus of antagonism between classes--between exploiters and exploited, between buyers and sellers of labor power--rather than of functional collaboration. Class interests and the confrontations of power that they bring in their wake are to Marx the central determinant of social and historical process.

Marx's analysis continually centers on how the relationships between men are shaped by their relative positions in regard to the means of production, that is, by their differential access to scarce resources and scarce power. He notes that unequal access need not at all times and under all conditions lead to active class struggle. But he considered it axiomatic that the potential for class conflict is inherent in every differentiated society, since such a society systematically generates conflicts of interest between persons and groups differentially located within the social structure, and, more particularly, in relation to the means of production. Marx was concerned with the ways in which specific positions in the social structure tended to shape the social experiences of their incumbents and to predispose them to actions oriented to improve their collective fate.

Yet class interests in Marxian sociology are not given ab initio. They develop through the exposure of people occupying particular social positions to particular social circumstances. Thus, in early industrial enterprises, competition divides the personal interests of "a crowd of people who are unknown to each other. . . But the maintenance of their wages, this common interest which they have against their employer, brings them together." "The separate individuals form a class only in so far as they have to carry on a common battle against another class; otherwise they are on hostile terms with each other as competitors."

Class interests are fundamentally different from, and cannot be derived from, the individual interests imputed by the utilitarian school and classical British political economy. Potential common interests of members of a particular stratum derive from the location of that stratum within particular social structures and productive relations. But potentiality is transformed into actuality, Klasse en sich (class in itself) into Klasse fuer sich (class for itself), only when individuals occupying similar positions become involved in common struggles; a network of communication develops, and they thereby become conscious of their common fate. It is then that individuals become part of a cohesive class that consciously articulates their common interests. As Carlyle once put it, "Great is the combined voice of men." Although an aggregate of people may occupy similar positions in the process of production and their lives may have objectively similar determinants, they become a class as a self-conscious and history- making body only if they become aware of the similarity of their interests through their conflicts with opposing classes.

To Marx, the basis upon which stratification systems rest is the relation of aggregates of men to the means of production. The major modern classes are "the owners merely of labor-power, owners of capital, and landowners, whose respective sources of income are wages, profit and ground-rent." Classes are aggregates of persons who perform the same function in the organization of production. Yet self-conscious classes, as distinct from aggregates of people sharing a common fate, need for their emergence a number of conditions among which are a network of communication, the concentration of masses of people, a common enemy, and some form of organization. Self-conscious classes arise only if and when there exists a convergence of what Max Weber later called "ideal" and "material" interests, that is, the combination of economic and political demands with moral and ideological quests.

The same mode of reasoning that led Marx to assert that the working class was bound to develop class consciousness once the appropriate conditions were present also led him to contend that the bourgeoisie, because of the inherent competitive relations between capitalist producers, was incapable of developing an overall consciousness of its collective interests.

The classical economists picture the economic system of a market economy as one in which each man, working in his own interest and solely concerned with the maximization of his own gains, nevertheless contributes to the interests and the harmony of the whole. Differing sharply, Marx contended, as Raymond Aron has p

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เรียนทฤษฎี ทฤษฎีของ Marx ชั้นวางอยู่บนฐานที่ว่า "ประวัติศาสตร์ของทุกสังคมที่มีอยู่มาจนบัดเป็นประวัติศาสตร์ของการต่อสู้ระดับ" ตามมุมมองนี้ นับตั้งแต่สังคมมนุษย์เกิดจากสถานะดั้งเดิม และความแตกต่างค่อนข้าง ยังคงถูกแบ่งระหว่างเรียนที่ปะทะกันในการแสวงหาผลประโยชน์ระดับพื้นฐาน ในโลกของทุนนิยม ตัวอย่างเช่น เซลล์นิวเคลียร์ของระบบนายทุน โรงงาน โลกัสโพลสำคัญของ antagonism ระหว่างเรียน - ระหว่างผู้ล่วงละเมิด และ ประโยชน์ ระหว่างผู้ซื้อและผู้ขายแรงงาน พลังงาน - แทน การทำงานทำงานร่วมกัน สนใจคลาและการเผชิญหน้าของพลังงานที่พวกเขานำในปลุกของพวกเขาอยู่ที่ Marx ดีเทอร์มิแนนต์กลางของกระบวนการทางสังคม และประวัติศาสตร์ของ Marx วิเคราะห์ศูนย์บนวิธีความสัมพันธ์ระหว่างผู้ชายมีรูปร่างตามตำแหน่งที่สัมพันธ์กันในเรื่องวิธีการผลิต คือ โดยการต่างเข้าถึงทรัพยากรที่หายากและขาดแคลนพลังงานอย่างต่อเนื่อง เขาบันทึกว่า ต้องการเข้าถึงไม่เท่ากันไม่เท่า และภายใต้เงื่อนไขทั้งหมดที่นำไปสู่การต่อสู้ทางชนชั้นที่ใช้งานอยู่ แต่เขาถือ axiomatic ศักยภาพสำหรับระดับความขัดแย้งที่แฝงอยู่ในทุกสังคมมีความแตกต่าง ตั้งแต่สร้างสังคมสร้างแย้งระหว่างบุคคลและกลุ่ม differentially ซึ่งอยู่ภาย ในโครงสร้างทางสังคม และ สัมพันธ์ กับวิธีการผลิตมากขึ้นโดยเฉพาะ ระบบ มาร์กซ์ได้เกี่ยวข้องกับวิธีการในการระบุตำแหน่งในโครงสร้างทางสังคมแนวโน้ม รูปสังคมของจะของพวกเขา และ การจูงใจการดำเนินการที่มุ่งเน้นการปรับปรุงชะตากรรมของพวกเขารวมยัง สนใจเรียนสังคมวิทยา Marxian จะไม่ได้รับ ab initio พวกเขาพัฒนารับสัมผัสของคนที่ครอบครองตำแหน่งทางสังคมโดยเฉพาะสถานการณ์ทางสังคมเฉพาะ ดังนั้น ในช่วงอุตสาหกรรมวิสาหกิจ แข่งขันแบ่งประโยชน์ส่วนตัวของ "ฝูงชนของคนไม่รู้จักกัน. ... แต่การบำรุงรักษาค่าจ้างของพวกเขา ความสนใจทั่วไปที่มีต่อนายจ้าง นำพวกเขา" "บุคคลแยกแบบฟอร์มคลาผู้เฉพาะเท่าที่มีการดำเนินการรบทั่วไปกับระดับอื่น มิฉะนั้น พวกเขาได้ในแง่เป็นศัตรูกันเป็นคู่แข่ง"ความสนใจระดับพื้นฐานต่างจาก และไม่ได้มาจาก สนใจละควาบประโยชน์โรงเรียนและเศรษฐกิจการเมืองอังกฤษคลาสสิก อาจมีผลประโยชน์ร่วมกันของสมาชิกของชั้นเฉพาะที่สืบทอดมาจากตำแหน่งของที่ชั้นภายในโครงสร้างทางสังคมที่เฉพาะและความสัมพันธ์ที่มีประสิทธิภาพ แต่แปลงศักยภาพเป็น actuality คลาสซี่สั้น sich (ชั้นในตัวเอง) เป็นคลาสซี่ fuer sich (ชั้นสำหรับตัวเอง) เฉพาะเมื่อบุคคลตำแหน่งงานที่คล้ายกันร่วมกันต่อสู้ พัฒนาเครือข่ายการสื่อสาร และพวกเขาจึงกลายเป็นจิตสำนึกของชะตากรรมของพวกเขาทั่วไป ได้แล้วว่า บุคคลเป็น ส่วนหนึ่งของชั้นเหนียวที่มีสติ articulates ความสนใจทั่วไป เป็น Carlyle เมื่อนำมัน "เป็นเสียงรวมของคนดี" แม้ว่าโดยรวมท่านอาจใช้ตำแหน่งคล้ายกันในกระบวนการผลิต และชีวิตอาจเป็นกลางคล้ายดีเทอร์มิแนนต์ ที่มีคลาสที่เป็นตัวสติ และ ทำประวัติเท่านั้นถ้าพวกเขาจะตระหนักถึงความคล้ายคลึงของความสนใจถึงความขัดแย้งกับฝ่ายตรงข้ามชั้นเรียนการ Marx พื้นฐานเมื่อมีการแบ่งชั้นที่เหลือระบบความสัมพันธ์ของผลรวมของคนหมายถึงการผลิต เรียนทันสมัยสำคัญมี "เจ้าเมืองของแรงงานพลังงาน" เจ้าของเงินทุน และแก่เจ้าของที่ดิน แหล่งรายได้เกี่ยวข้องมีค่าแรง กำไร และให้ เช่าพื้น ชั้นมีผลรวมของบุคคลที่ทำหน้าที่เหมือนในองค์กรการผลิต ยัง เรียนสติ as distinct from ผลของคนที่ร่วมชะตากรรมแบบทั่วไป จำเป็นสำหรับการเกิดขึ้นของจำนวนของเงื่อนไขซึ่งมีเครือข่ายการสื่อสาร ความเข้มข้นของมวลชน และผู้คน ศัตรูทั่วไป รูปแบบขององค์กร คลาสติเกิดขึ้นเฉพาะถ้าและเมื่อมีการบรรจบกันของอะไรบ้างในภายหลังเรียกว่า "เหมาะ" และ "วัสดุ" สนใจ คือ การรวมกันของความต้องการทางเศรษฐกิจ และการเมืองกับเควสคุณธรรม และอุดมการณ์โหมดเหมือนกันของเหตุผลที่ Marx เพื่อยืนยันว่า เรียนการทำงานถูกผูกพันพัฒนาคลาสติเมื่อมีเงื่อนไขที่เหมาะสมได้อยู่ ไฟเขาขับเคี่ยวที่ bourgeoisie เนื่องจากความสัมพันธ์โดยธรรมชาติแข่งขันระหว่างผู้ผลิตผูกขาด ไม่สามารถพัฒนาความสนใจร่วมจิตสำนึกโดยรวมนักเศรษฐศาสตร์คลาสสิกภาพระบบเศรษฐกิจของระบบเศรษฐกิจตลาดเป็นหนึ่งในคนละที่ ในความสนใจของตัวเอง และผู้ที่เกี่ยวข้องกับไดของกำไรของตัวเอง ก็ ก่อให้เกิดความสนใจและความสามัคคีของทั้งหมด แตกต่างกันอย่างชัดเจน Marx contended เรย์มอนด์ Aron มี p

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ระดับทฤษฎีทฤษฎีมาร์กซ์ชั้นวางอยู่บนสมมติฐานที่ว่า "ประวัติศาสตร์ของสังคมทั้งหมดที่มีอยู่มาจนบัดนี้เป็นประวัติศาสตร์ของการต่อสู้ในชั้นเรียน." ตามมุมมองนี้นับตั้งแต่สังคมมนุษย์โผล่ออกมาจากรัฐโบราณและค่อนข้างแตกต่างของมันยังคงแบ่งออกพื้นฐานระหว่างเรียนที่ปะทะกันในการแสวงหาผลประโยชน์ในชั้นเรียน ในโลกของทุนนิยมเช่นเซลล์นิวเคลียร์ของระบบทุนนิยมโรงงานที่เป็นสถานทีสำคัญของการเป็นปรปักษ์กันระหว่างเรียน - ระหว่าง exploiters และเอาเปรียบระหว่างผู้ซื้อและผู้ขายของพลังงานแรงงาน - มากกว่าการทำงานร่วมกันทำงาน สนใจการเรียนและการเผชิญหน้าของอำนาจที่พวกเขานำมาในการปลุกของพวกเขามีมาร์กซ์ปัจจัยกลางของกระบวนการทางสังคมและประวัติศาสตร์. การวิเคราะห์มาร์กซ์อย่างต่อเนื่องศูนย์เกี่ยวกับวิธีการความสัมพันธ์ระหว่างชายมีรูปร่างโดยความสัมพันธ์ระหว่างตำแหน่งของพวกเขาในเรื่องวิธีการผลิตที่ คือโดยการเข้าถึงค่าของพวกเขาเพื่อทรัพยากรและพลังงานที่ขาดแคลน เขาตั้งข้อสังเกตว่าการเข้าถึงที่ไม่เท่ากันไม่จำเป็นต้องตลอดเวลาและภายใต้เงื่อนไขทั้งหมดนำไปสู่การต่อสู้ทางชนชั้นที่ใช้งาน แต่เขาคิดว่ามันเป็นจริงที่มีศักยภาพสำหรับระดับความขัดแย้งมีอยู่ในทุกสังคมที่แตกต่างกันตั้งแต่สังคมดังกล่าวเป็นระบบที่สร้างความขัดแย้งระหว่างบุคคลและกลุ่มอยู่ที่แตกต่างกันภายในโครงสร้างทางสังคมและโดยเฉพาะอย่างยิ่งในความสัมพันธ์กับปัจจัยการผลิต . มาร์กซ์เป็นกังวลกับวิธีการที่ตำแหน่งที่เฉพาะเจาะจงในโครงสร้างทางสังคมที่มีแนวโน้มที่จะมีรูปร่างประสบการณ์ทางสังคมของผู้ครอบครองตลาดของพวกเขาและเพื่อจูงใจให้พวกเขาไปสู่การกระทำที่มุ่งเน้นในการปรับปรุงชะตากรรมของพวกเขา. แต่สนใจการเรียนในสังคมวิทยามาร์กซ์ไม่ได้รับเริ่มแรก พวกเขาพัฒนาผ่านการสัมผัสของคนที่ครอบครองตำแหน่งทางสังคมโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับสถานการณ์ทางสังคมโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ดังนั้นในการประกอบการอุตสาหกรรมในช่วงต้นของการแข่งขันแบ่งผลประโยชน์ส่วนบุคคลของ "ฝูงชนของคนที่จะไม่รู้จักกับแต่ละอื่น ๆ ... แต่การบำรุงรักษาของค่าจ้างของพวกเขา, ความสนใจร่วมกันซึ่งพวกเขามีกับนายจ้างของพวกเขาทำให้พวกเขาด้วยกัน." "บุคคลที่แยกจากกันในรูปแบบชั้นเรียนเฉพาะในไกลที่สุดเท่าที่พวกเขาจะต้องดำเนินการในการต่อสู้ร่วมกันกับชั้นอื่น. มิฉะนั้นพวกเขาอยู่บนเงื่อนไขที่ไม่เป็นมิตรกับแต่ละอื่น ๆ เป็นคู่แข่ง" ผลประโยชน์ชั้นมีพื้นฐานแตกต่างจากและไม่สามารถจะได้มาจาก ความสนใจของแต่ละบุคคลกล่าวหาโดยโรงเรียนประโยชน์และคลาสสิกการเมืองเศรษฐกิจอังกฤษ ผลประโยชน์ร่วมกันของสมาชิกที่มีศักยภาพของชั้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นผลมาจากสถานที่ตั้งของชั้นว่าภายในโครงสร้างทางสังคมโดยเฉพาะอย่างยิ่งและความสัมพันธ์การผลิต แต่ศักยภาพจะกลายเป็นจริง Klasse en sich (ชั้นในตัวเอง) ลง Klasse fuer sich (ชั้นสำหรับตัวเอง) ก็ต่อเมื่อบุคคลที่ครองตำแหน่งที่คล้ายกันกลายเป็นส่วนร่วมในการต่อสู้กัน เครือข่ายของการสื่อสารมีการพัฒนาและพวกเขาจึงกลายเป็นจิตสำนึกของชะตากรรมร่วมกัน แล้วมันเป็นว่าบุคคลที่กลายเป็นส่วนหนึ่งของชั้นเหนียวที่มีสติปวารณาความสนใจร่วมกันของพวกเขา ในฐานะที่เป็นคาร์ไลล์ครั้งหนึ่งเคยใส่มัน "Great เป็นเสียงที่รวมของคน." แม้ว่าจะเป็นรวมของคนอาจจะครองตำแหน่งที่คล้ายกันในขั้นตอนของการผลิตและชีวิตของพวกเขาอาจจะมีปัจจัยคล้ายอคติพวกเขากลายเป็นชั้นเป็นประหม่าและทำให้ history- ร่างกายเท่านั้นถ้าพวกเขาตระหนักถึงความคล้ายคลึงกันของผลประโยชน์ของตนผ่านทางของพวกเขา ความขัดแย้งกับการเรียนของฝ่ายตรงข้าม. มาร์กซ์พื้นฐานตามที่ส่วนที่เหลือระบบชนชั้นคือความสัมพันธ์ของมวลรวมของคนที่จะใช้วิธีการผลิต เรียนที่ทันสมัยที่สำคัญคือ "เจ้าของเพียงแรงงานพลังงานเจ้าของทุนและเจ้าของที่ดินซึ่งแต่ละแหล่งที่มาของรายได้ค่าจ้างกำไรและพื้นดินให้เช่า." เรียนมวลรวมของบุคคลที่ปฏิบัติหน้าที่เดียวกันในองค์กรของการผลิต แต่เรียนประหม่าแตกต่างไปจากการรวมตัวของคนที่ใช้งานร่วมกันชะตากรรมร่วมกันจำเป็นสำหรับการเกิดขึ้นของพวกเขาจำนวนของเงื่อนไขในหมู่ที่มีเครือข่ายของการสื่อสารความเข้มข้นของมวลชนของคนที่เป็นศัตรูร่วมกันและรูปแบบของบางองค์กร เรียนประหม่าเกิดขึ้นเฉพาะในกรณีที่และเมื่อมีอยู่การบรรจบกันของสิ่งที่แม็กซ์เวเบอร์ต่อมาเรียกว่า "อุดมคติ" และ "วัสดุ" ผลประโยชน์ที่เป็นการรวมกันของความต้องการทางเศรษฐกิจและการเมืองที่มีเควสทางศีลธรรมและอุดมการณ์. โหมดเดียวกันของการให้เหตุผลว่า นำมาร์กซ์ที่จะยืนยันว่าการเรียนการทำงานที่ถูกผูกไว้กับการพัฒนาระดับจิตสำนึกเมื่อเงื่อนไขที่เหมาะสมอยู่ในปัจจุบันนอกจากนี้ยังทำให้เขายืนยันว่าสังคมเพราะความสัมพันธ์ในการแข่งขันโดยธรรมชาติระหว่างผู้ผลิตทุนนิยมมีความสามารถในการพัฒนาจิตสำนึกโดยรวมของผลประโยชน์ของส่วนรวม . นักเศรษฐศาสตร์คลาสสิกภาพระบบเศรษฐกิจของเศรษฐกิจตลาดเป็นหนึ่งในสิ่งที่แต่ละคนทำงานอยู่ในความสนใจของตัวเองและมีเพียงความกังวลสูงสุดของกำไรของตัวเองที่ยังคงก่อให้เกิดความสนใจและความสามัคคีของทั้ง ที่แตกต่างกันอย่างรวดเร็วมาร์กซ์เกี่ยงเป็นเรย์มอนด์แอรอนมี P

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทฤษฎีชนชั้นห้องทฤษฎีมาร์กซวางอยู่บนหลักฐานว่า " ประวัติศาสตร์ของสังคมทั้งหมดที่มีอยู่ นี้เป็นประวัติของระดับการต่อสู้ " ตามทัศนะนี้ นับตั้งแต่สังคมมนุษย์โผล่ออกมาจากของดั้งเดิมและค่อนข้างไม่แตกต่างกัน รัฐมันมีอยู่ภาระแบ่งระหว่างเรียนที่เรียนกันในการแสวงหาผลประโยชน์ ในโลกของทุนนิยม เช่น นิวเคลียร์ เซลล์ของระบบทุนนิยมที่โรงงาน เป็นนายกรัฐมนตรีตนความเป็นปรปักษ์ระหว่างเรียนระหว่างเอาเปรียบและใช้ประโยชน์ ระหว่างผู้ซื้อและผู้ขายของพลังแรงงาน -- มากกว่าในการร่วมมือกันทำงาน สนใจเรียนและการเผชิญหน้าของอำนาจที่พวกเขานำในการปลุกของมาร์กซ์ปัจจัยกลางของกระบวนการทางสังคมและประวัติศาสตร์มาร์กซ์วิเคราะห์อย่างต่อเนื่อง เน้นว่าความสัมพันธ์ระหว่างผู้ชายที่มีรูปร่างโดยตำแหน่งสัมพัทธ์ของพวกเขาเกี่ยวกับวิธีการผลิตที่เป็นอนุพันธ์ของพวกเขาโดยการเข้าถึงทรัพยากรที่หายากและขาดแคลนพลังงาน เขาบันทึกว่าเข้าถึงไม่เท่ากัน ไม่ต้องตลอดเวลาและภายใต้เงื่อนไขนำไปสู่งานเรียนการต่อสู้ แต่เขาถือว่าเป็นสัจพจน์ที่ศักยภาพในระดับความขัดแย้งอยู่ในสังคมทุกภาค เนื่องจากเป็นสังคมอย่างเป็นระบบ สร้างความขัดแย้งระหว่างบุคคลและกลุ่มแตกต่างกันตั้งอยู่ภายในโครงสร้างทางสังคม และ เพิ่มเติมโดยเฉพาะในความสัมพันธ์กับวิธีการของการผลิต มาร์กซ์เป็นกังวลกับวิธีการที่ตำแหน่งที่เฉพาะเจาะจงในโครงสร้างสังคมมีแนวโน้มที่จะรูปร่างประสบการณ์ทางสังคมของตำแหน่งของพวกเขาและเพื่อจูงใจให้กระทำที่มุ่งเน้นเพื่อเพิ่มโชคชะตาโดยรวมของพวกเขายังสนใจเรียนสังคมวิทยาปลาชะโอนไม่ได้ให้ ab initio . พวกเขาพัฒนาผ่านการสัมผัสของผู้คนมีสังคมที่เฉพาะเจาะจงตำแหน่งสภาวะทางสังคมโดยเฉพาะ ดังนั้น ในธุรกิจอุตสาหกรรมก่อน การแข่งขันจะแบ่งผลประโยชน์ส่วนบุคคลของ " ฝูงชนของคนที่ไม่รู้จักกัน . . . . . . . แต่การรักษาของค่าจ้างของพวกเขา ซึ่งพวกเขามีความสนใจร่วมกันกับนายจ้างของพวกเขานำพวกเขาร่วมกัน " " แยกบุคคลรูปแบบชั้นเรียนเพียงเท่าที่พวกเขาต้องร่วมกันต่อสู้กับชั้นอื่น มิฉะนั้นพวกเขาจะไม่เป็นมิตรข้อตกลงกับแต่ละอื่น ๆเป็นคู่แข่ง "มีพื้นฐานที่แตกต่างจากห้องหักและไม่สามารถได้รับจากผลประโยชน์ใดๆ บุคคล โดยโรงเรียนประโยชน์นิยมคลาสสิกอังกฤษทางการเมืองและเศรษฐกิจ ผลประโยชน์ที่มีศักยภาพร่วมกันของสมาชิกของชนชั้นโดยเฉพาะสืบทอดมาจากสถานที่ที่ชั้นภายในโครงสร้างทางสังคมโดยเฉพาะและมีความสัมพันธ์ แต่ศักยภาพก็กลายเป็นความจริง klasse en ซิช ( ชั้นเอง ) เป็น klasse fuer ซิช ( ชั้นเอง ) เท่านั้น เมื่อบุคคลมีตำแหน่งที่คล้ายกันเข้ามามีส่วนในการต่อสู้ทั่วไป เครือข่ายการสื่อสาร พัฒนา และพวกเขาจึงกลายเป็นจิตสำนึกของโชคชะตาของพวกเขา เป็นแล้วว่าบุคคลที่เป็นส่วนหนึ่งของชั้นเรียนที่ consciously เหนียวเชื่อมความสนใจทั่วไป เป็น คาร์ไลล์เมื่อใส่มัน " ดี เป็นเสียงรวมของมนุษย์ . " แม้ว่าการรวมผู้คนอาจจะครอบครองตำแหน่งที่คล้ายคลึงกันในกระบวนการของการผลิต และชีวิตของพวกเขาอาจจะมีอคติปัจจัยคล้ายกัน พวกเขากลายเป็นระดับอย่างประหม่าและประวัติศาสตร์ - ทำให้ร่างกายเท่านั้นหากพวกเขากลายเป็นตระหนักถึงความคล้ายคลึงกันของผลประโยชน์ของพวกเขาผ่านความขัดแย้ง กับฝ่ายตรงข้ามในชั้นเรียนมาร์กซ์ , พื้นฐานที่ระบบการพักคือ ความสัมพันธ์ของมวลรวมของผู้ชายวิธีการผลิต สมัยเรียนเป็นหลัก " เจ้าของเพียงพลังแรงงาน เจ้าของทุน และเจ้าของที่ดิน ซึ่งแต่ละแหล่งที่มาของรายได้เป็นค่าจ้าง รายได้ และ เช่า ดิน ชั้น " เป็นมวลรวมของผู้ที่ดำเนินการฟังก์ชันเดียวกันในองค์กรการผลิต ยังเป็นคลาสที่แตกต่างจากมวลรวมของคนร่วมชะตากรรมร่วมกัน ต้อง สำหรับตัวเลขของเงื่อนไขของการซึ่งเป็นเครือข่ายของการสื่อสาร พบฝูงของผู้คน ศัตรูร่วมกัน และบางรูปแบบขององค์กร ใส่ใจตนเองเรียนเกิดขึ้นเฉพาะถ้าและเมื่อมีการลู่เข้าของแม็กซ์ เวเบอร์ ต่อมาเรียกว่า " เหมาะสม " และ " วัสดุ " ความสนใจ นั่นคือ การรวมกันของความต้องการทางเศรษฐกิจและการเมืองกับเควสคุณธรรมและอุดมการณ์ .โหมดเดียวกัน เหตุผลที่ทำให้ มาร์ก เพื่อยืนยันว่า คนทำงานต้องพัฒนาระดับจิตเมื่อเงื่อนไขที่เหมาะสมเป็นปัจจุบัน ก็ทำให้เขายืนยันได้ว่าชนชั้นกระฎุมพี เพราะโดยธรรมชาติความสัมพันธ์ระหว่างผู้ผลิตแข่งขันทุน คือความสามารถในการพัฒนาจิตสำนึกโดยรวมของผลประโยชน์ร่วมกันของนักเศรษฐศาสตร์คลาสสิกภาพระบบเศรษฐกิจระบบเศรษฐกิจตลาดเป็นหนึ่งในที่แต่ละคน ทำงานอยู่ในความสนใจของเขาเองแต่เพียงผู้เดียว และเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์สูงสุดของตนเอง อย่างไรก็ตาม จัดสรรผลประโยชน์ และสามัคคีของทั้ง ที่แตกต่างกันอย่างรวดเร็ว มาร์กซจึงต่อว่า ขณะที่เรย์มอนด์แอรอนได้ p