The existing empirical evidence reg

The existing empirical evidence regarding the relationship between institutional ownership and firm value remains inconclusive. McConnell and Servaes (1990) found a significant positive relationship between institutional ownership and Tobin’s Q. Han and Suk (1998) found that stock returns, and their measure of corporate performance, are associated with institutional ownership positively. Cornett, Marcus, Saunders, and Tehranian (2007) found a positive relationship between both the percentage ownership and the number of institutional investors with operating cash flow returns for a subset of institutional investors with no business relationship with the firm. A positive relationship between institutional ownership and various measures of firm performance is also documented by Nesbitt (1994), Smith (1996), Guercio and Hawkins (1999), and Demiralp, D’Mello, Schlingemann, and Subramaniam (2011), suggesting that institutional investors provide monitoring benefits,while Agrawal and Knoeber (1996), Craswell, Taylor, and Saywell (1997), Duggal and Millar (1999), Faccio and Lasfer (2000), and Mollah et al. (2012) found no evidence showing that institutional ownership is a significant determinant of corporate performance.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หลักฐานประจักษ์ที่มีอยู่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างสถาบันเป็นเจ้าของและมูลค่าของบริษัทยังคง inconclusive McConnell และ Servaes (1990) พบความสัมพันธ์บวกอย่างมีนัยสำคัญระหว่างความเป็นเจ้าของสถาบัน และของ Tobin Han ถาม และสุข (1998) พบว่าคืนหุ้น การวัดประสิทธิภาพของบริษัท ได้เชื่อมโยงกับสถาบันเจ้าบวก Cornett มาร์คัส ซอนเดอร์ส และ Tehranian (2007) พบความสัมพันธ์ในเชิงบวกระหว่างเจ้าเปอร์เซ็นต์และจำนวนของนักลงทุนสถาบันกับปฏิบัติแทนกระแสเงินสดสำหรับชุดย่อยของนักลงทุนสถาบันมีความสัมพันธ์กับบริษัทธุรกิจไม่ นอกจากนี้ยังมีจัดความสัมพันธ์ในเชิงบวกระหว่างความเป็นเจ้าของสถาบันและวัดประสิทธิภาพของบริษัทต่าง ๆ โดย Nesbitt (1994), Smith (1996), Guercio และฮอว์กินส์ (1999), และ Demiralp, D'Mello, Schlingemann และ Subramaniam (2011), แนะนำให้ นักลงทุนสถาบันให้ตรวจสอบสิทธิ ประโยชน์ Agrawal และ Knoeber (1996), Craswell เทย์เลอร์ และ Saywell (1997), Duggal และ Millar (1999), Faccio และ Lasfer (2000), และ Mollah et al. (2012) พบไม่ปรากฏหลักฐานที่แสดงว่าเป็นเจ้าของสถาบันเป็นดีเทอร์มิแนนต์สำคัญของประสิทธิภาพขององค์กร

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หลักฐานเชิงประจักษ์ที่มีอยู่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างความเป็นเจ้าของสถ​​าบันและมูลค่า บริษัท ที่ยังคงค้างคา McConnell และ Servaes (1990) พบว่ามีความสัมพันธ์เชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญระหว่างความเป็นเจ้าของสถ​​าบันและโทบินคิวฮันและสุข (1998) พบว่าผลตอบแทนหุ้นและตัวชี้วัดของพวกเขาจากผลการดำเนินงานขององค์กรที่เกี่ยวข้องกับการเป็นเจ้าของสถ​​าบันบวก คอร์เน็ต, มาร์คัสแซนเดอและ Tehranian (2007) พบว่ามีความสัมพันธ์เชิงบวกระหว่างทั้งสองเป็นเจ้าของร้อยละและจำนวนนักลงทุนสถาบันที่มีผลตอบแทนกระแสเงินสดจากการดำเนินงานสำหรับส่วนหนึ่งของนักลงทุนสถาบันที่มีความสัมพันธ์ทางธุรกิจกับ บริษัท ความสัมพันธ์เชิงบวกระหว่างความเป็นเจ้าของสถ​​าบันและมาตรการต่าง ๆ ของผลการดำเนินงานของ บริษัท ได้รับการบันทึกโดยบิตต์ (1994) สมิ ธ (1996), Guercio และฮอว์กิน (1999) และ Demiralp, D'เมลโล Schlingemann และเอส (2011) ชี้ให้เห็นว่า นักลงทุนสถาบันให้ประโยชน์ต่อการตรวจสอบในขณะที่ Agrawal และ Knoeber (1996), Craswell เทย์เลอร์และ Saywell (1997), Duggal และมิลลาร์ (1999), และ Faccio Lasfer (2000) และ Mollah และคณะ (2012) พบว่าไม่มีหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่าการเป็นเจ้าของสถ​​าบันเป็นปัจจัยสำคัญของผลการดำเนินงานขององค์กร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่มีหลักฐานเชิงประจักษ์เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างมูลค่าความเป็นเจ้าของและสถาบัน บริษัท ยังคงหาข้อสรุปไม่ได้ และ servaes McConnell ( 1990 ) พบความสัมพันธ์ทางบวกและเจ้าของสถาบันโทบินเป็นคิวฮันซุก ( 2541 ) พบว่า ผลตอบแทนของหุ้น และการวัดประสิทธิภาพขององค์กร ที่เกี่ยวข้องกับสถาบันความเป็นเจ้าของอย่างแน่ชัดคอร์เน็ต มาร์คัส ซอนเดอร์ส และ tehranian ( 2550 ) พบความสัมพันธ์เชิงบวกระหว่างค่าทั้งสองเป็นเจ้าของและจำนวนนักลงทุนสถาบันกับปฏิบัติการผลตอบแทนกระแสเงินสดสำหรับบางส่วนของนักลงทุนสถาบันที่ไม่มีความสัมพันธ์ทางธุรกิจกับบริษัทความสัมพันธ์เชิงบวกระหว่างเจ้าของสถาบันและมาตรการต่างๆของผลการดำเนินงานยังเอกสารโดย Nesbitt ( 1994 ) , สมิธ ( 1996 ) และ เจอร์ซิโอ ฮอว์กินส์ ( 1999 ) และ demiralp d'mello schlingemann , , , และ subramaniam ( 2011 ) แนะนำว่า นักลงทุนสถาบันให้มีการตรวจสอบและผลประโยชน์ ในขณะที่ Agrawal knoeber craswell ( 1996 ) , เทย์เลอร์ และ saywell ( 1997 )และ duggal มิลลาร์ ( 1999 ) , แฟคซิโอ และ lasfer ( 2000 ) และ mollah et al . ( 2012 ) ไม่พบหลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์ของสถาบันเป็นปัจจัยสําคัญของประสิทธิภาพขององค์กร