Larry: Car BirthThis fanfiction is

Larry: Car Birth

This fanfiction is for:

Larryrockme23

Thanks for reading!

Hope you like it!

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

"Louis!" Harry yelled from the kitchen.

Louis ran in almost falling over his own feet and wrapped his arm around Harry's shoulder panting.

"W-what's wrong? Is it the babies?" Louis breathed trying to catch his breath.

Harry chuckled then propped his feet up on the table and looked up atLouis with his beautiful emerald eyes.

"Can you rub my feet please?" He pouted.

Louis let out a sigh of relief and rubbed his temples sighing.

"Harry, please don't scare me like that when your due any day" Louis mumbled.

"I'm sorry BooBear" Harry wined stroking his bump.

Harry was 9 months pregnant with twins and where they restless. They would always kick Harry's bladder and squirm around at night so Harry couldn't sleep. And because it was twins he was twice as heavy on his feet making them sore and swollen.

They had been kicking quite hard today but Harry just brushed it off as BH.

Louis playfully rolled his eyes then pulled up a chair next to Harry's feet. He started to rub his sore ankles making him throw his head back and moan.

"That feel good Hazz?" Louis chuckled.

"Uh-huh" Harry moaned.

Louis smiled at the fact he was making his boyfriend happy and continued to rub his poor feet.

He then looked up a bit but frowned when he saw Harry's grey sweat pants where wet.

"Hey babe, did you, um, pee yourself?" Louis said whispering the last part.

Harry lifted his head up and raised a eyebrow.

"No, why?" He said puzzled.

He followed Louis gaze and his eyes widened as he saw his damp trousers.

"Oh god, Lou, I think my water broke" Harry whispered.

Louis almost fell off his chair as those words came out of Harry's mouth. He shot up and darted upstairs leaving Harry alone panicking like crazy.

"Ouch! Louis!" He cried out as a painful contraction hit.

Louis rushed back downstairs and into the kitchen. He had the overnight bag hung on his shoulder that was filled with baby clothes and some things that Harry could change into once he got to the hospital.

"It's ok babe, come on" Louis said shakily helping Harry to his feet. He helped him put on his brown boots and did up the laces for him.

"Hurry Lou" Harry mumbled clutching onto his stomach.

Louis tried to calm himself down but it wasn't working. Inside his heart was pumping heavily and it felt like there where thousands of butterflies in his stomach.

He helped Harry to carefully get out the house and buckled him into his seat. He threw the overnight bag in the back then jumped into the drivers seat.

"Hurry, hurry, hurry" Harry kept mumbling to himself making Louis worried.

"I'll be as quick as I can babe" Louis promised.

He picked up Harry's hand and gently kissed it before reversing out of their spot and zooming down the street.

It wasn't long until the cars in front started to slow down and eventually come to a halt.


"What?!" Louis shouted flinging his arms up in frustration.


He beeped his horn with no luck. There was a traffic jam and it looks like it wasn't moving, at all.


Harry let out a loud scream causing Louis to jump. He looked over at Harry and his eyes widened.


Harry was gripping onto the car seat. His face was red and scrunched up and his breath was quick and raspy.


"Lou.." Harry mumbled.


"Y-yeah?" Louis whispered.


"There coming, now" he murmured before getting another strong contraction causing him to bite down on his lip.


"Oh god, how quick do you think-" but Louis was cut off but Harry screaming out in pain.


"Fast, I think the first one is crowning" Harry groaned.


Louis looked over at the traffic. He saw police and two messed up cars way in front so he knew they weren't going anywhere.


He took the keys out of the car and started to undo his seat belt. Harry gave him a confused look sill clutching into his throbbing bump.


"What are you- ouch! d-doing?" He croaked as the contractions got closer and closer..


"Well, it's obvious that we aren't going to make it to the hospital so your going to have to have them in here" Louis said shakily.


Harry didn't argue, he just simply nodded knowing that Louis was right.


He let Louis help him into the back seat where he laid down and bent his knees up so Louis could sit down and help the babies out.


Louis tugged down Harry's damp sweat pants and threw them on the front seat and thanked the gods that their windows where dark, one way glass.


"Ok Harry, on your next contraction you need to push down" Louis said slowly.


Harry nodded and it wasn't long until another ripping contraction coursed through him causing him to push down and let out a shriek.


Louis placed his fingers on the top of the head and guided it as it slipped out into the world.


"Well done babe, just a few more" Louis smiled proudly.


"Oh god" Harry mumbled before feeling more cramps.


He pushed down again gripping onto the car seat and letting tears brim his eyes. Slowly each shoulder came out causing Harry to throw his head back and start to breath heavily.


"Two more Harry and the first one will be here" Louis cheered.


Harry let out a loud groan and pushed and pushed with all his power until the baby finally slipped out into Louis arms.


"It's a boy" Louis whispered.


Harry breathed a small smile and looked down at his son.


"He's perfect" Harry said softly.


He wiped the sweat from his forehead and slowly breathed through his nose then out his mouth trying to calm down.


Louis placed the boy down in-between Harry's legs then leaned into the front and started to rummage through his bag until he found a pocket knife he kept with him for emergencies. He never thought this would be one of them.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แลร์รี่: เกิดรถfanfiction นี้สำหรับ: Larryrockme23 ขอบคุณสำหรับการอ่าน! หวังว่าคุณจะชอบมัน~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ "หลุยส์ ! " แฮร์รี่ตะโกนจากห้องครัว. หลุยส์วิ่งในเกือบล้มเท้าของเขาเองและห่อแขนของเขารอบหอบไหล่ของแฮร์รี่. "W-มีอะไรผิดปกติหรือไม่มันเป็นทารกหรือไม่" หลุยส์ลมหายใจพยายามที่จะจับลมหายใจของเขา. แฮร์รี่หัวเราะแล้ว propped เท้าของเขาขึ้นมาบนโต๊ะและเงยหน้าขึ้นมองด้วยตา atLouis มรกตที่สวยงามของเขา. "คุณสามารถถูเท้าของฉันได้ไหม?" เขา pouted. หลุยส์ให้ออกถอนหายใจด้วยความโล่งอกและลูบวัดเขาถอนหายใจ. "แฮร์รี่โปรดอย่าหลอนฉันเช่นนั้นเมื่อครบกำหนดวันใดวันหนึ่งของคุณ" หลุยส์พึมพำ. "ฉันขอโทษ BooBear" แฮร์รี่เรียงรายลูบชนของเขา. แฮร์รี่ 9 เดือนที่ตั้งครรภ์กับฝาแฝดและที่พวกเขากระสับกระส่าย พวกเขามักจะเตะกระเพาะปัสสาวะของแฮร์รี่และดิ้นรอบในเวลากลางคืนเพื่อให้แฮร์รี่นอนไม่หลับ และเพราะมันเป็นฝาแฝดเขาเป็นสองเท่าของหนักบนเท้าของเขาทำให้พวกเขาเจ็บและบวม. พวกเขาได้รับการเตะค่อนข้างยากในวันนี้ แต่แฮร์รี่เพียงแค่ปัดมันออกมาเป็น BH. หลุยส์อย่างสนุกสนานกลิ้งดวงตาของเขาแล้วดึงขึ้นเก้าอี้ถัดไปที่เท้าของแฮร์รี่ เขาเริ่มที่จะถูข้อเท้าเจ็บของเขาทำให้เขาโยนหัวของเขากลับมาและคราง. "นั่น Hazz รู้สึกดีหรือไม่?" หลุยส์หัวเราะ. "เอ่อ-ฮะ" แฮร์รี่คราง. หลุยส์ยิ้มความเป็นจริงเขาก็ทำให้แฟนของเขามีความสุขและยังคงถูเท้าไม่ดีของเขา. จากนั้นเขาก็มองขึ้นเล็กน้อย แต่ขมวดคิ้วเมื่อเขาเห็นกางเกงเหงื่อสีเทาของแฮร์รี่ที่เปียก. "เฮ้ ที่รักคุณเอ่อฉี่ตัวเอง? " หลุยส์กล่าวว่ากระซิบส่วนสุดท้าย. แฮร์รี่ยกหัวของเขาขึ้นและยกคิ้ว. "ไม่ทำไม?" เขาบอกว่างง. เขาตามสายตาหลุยส์และดวงตาของเขาเพิ่มขึ้นในขณะที่เขาเห็นกางเกงที่เปียกชื้นของเขา. "โอ้พระเจ้าลูผมคิดว่าน้ำของฉันยากจน" แฮร์รี่กระซิบ. หลุยส์เกือบจะตกจากเก้าอี้ของเขาเป็นคำพูดเหล่านั้นออกมาจากปากของแฮร์รี่ เขายิงขึ้นและพุ่งออกจากชั้นบนแฮร์รี่คนเดียวตื่นตระหนกอย่างบ้าคลั่ง. "อุ๊ย! หลุยส์" เขาร้องออกมาเป็นเพลงฮิตหดเจ็บปวด. หลุยส์รีบวิ่งกลับมาที่ชั้นล่างและเข้าไปในห้องครัว เขามีถุงค้างคืนแขวนอยู่บนไหล่ของเขาที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้าเด็กและบางสิ่งที่แฮร์รี่จะเปลี่ยนเป็นครั้งเดียวที่เขาได้ไปที่โรงพยาบาล. "มันเป็นทารกตกลงมาใน" หลุยส์กล่าวว่าตัวสั่นช่วยให้แฮร์รี่ไปที่เท้าของเขา เขาช่วยให้เขาใส่รองเท้าสีน้ำตาลของเขาและได้ขึ้นเชือกผูกรองเท้าสำหรับเขา. "รีบลู" แฮร์รี่พึมพำกำลงบนท้องของเขา. หลุยส์พยายามที่จะสงบตัวเองลง แต่มันก็ไม่ได้ทำงาน ภายในหัวใจของเขาได้รับการสูบน้ำอย่างหนักและมันรู้สึกเหมือนมีที่พันของผีเสื้อในท้องของเขา. เขาช่วยแฮร์รี่อย่างรอบคอบได้รับการออกบ้านและ buckled เขาเข้าไปในที่นั่งของเขา เขาโยนถุงค้างคืนในกลับมาแล้วกระโดดลงไปในที่นั่งคนขับ. "รีบรีบรีบ" แฮร์รี่เก็บไว้พึมพำกับตัวเองทำให้หลุยส์เป็นห่วง. "ฉันจะเป็นอย่างที่ฉันสามารถไร้เดียงสา" หลุยส์สัญญา. เขาหยิบขึ้นมาของแฮร์รี่ มือและจูบเบา ๆ ก่อนที่จะกลับออกมาจากจุดที่พวกเขาและซูมลงถนน. มันไม่ได้นานจนกว่ารถยนต์ในด้านหน้าเริ่มที่จะชะลอตัวลงและในที่สุดก็มาหยุด. "สิ่งที่ ?!" หลุยส์ตะโกนเหวี่ยงแขนของเขาขึ้นในแห้ว. เขา beeped ฮอร์นของเขาโชคไม่ มีการจราจรติดขัดเป็นและดูเหมือนว่ามันก็ไม่ได้ย้ายที่ทั้งหมด. แฮร์รี่ให้ออกกรีดร้องดัง ๆ ที่ก่อให้เกิดหลุยส์ที่จะข้ามไป เขามองไปที่แฮร์รี่และดวงตาของเขากว้างขึ้น. แฮร์รี่ถูกจับลงบนที่นั่งรถ ใบหน้าของเขาเป็นสีแดงและ scrunched ขึ้นและลมหายใจของเขาได้อย่างรวดเร็วและแหบพร่า. "ลู .. " แฮร์รี่พึมพำ. "Y-ใช่?" หลุยส์กระซิบ. "มีมาตอนนี้" เขาบ่นก่อนที่จะได้รับอีกหดตัวที่แข็งแกร่งทำให้เขาจะกัดลงบนริมฝีปากของเขา. "โอ้พระเจ้าวิธีที่รวดเร็วคุณ think-" หลุยส์ แต่ถูกตัดออกไป แต่แฮร์รี่กรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด. "Fast ผมคิดว่าคนแรกที่ยอด "แฮร์รี่คราง. หลุยส์มองไปที่การจราจร เขาเห็นตำรวจและสอง messed up รถทางด้านหน้าเพื่อให้เขารู้ว่าพวกเขาไม่ได้ไปทุก. เขาเอากุญแจออกจากรถและเริ่มที่จะยกเลิกเข็มขัดนิรภัยของเขา แฮร์รี่ให้เขาดูสับสนกำธรณีประตูเข้าไปชนสั่นของเขา. "อะไรคือ you- อุ๊ย! d-ทำอะไร" เขา croaked เป็นหดตัวได้ใกล้ชิดและใกล้ชิด .. "ดีก็เห็นได้ชัดว่าเราจะไม่ได้ไปทำให้มันไปที่โรงพยาบาลเพื่อให้คุณจะต้องมีพวกเขาที่นี่" หลุยส์กล่าวว่าตัวสั่น. แฮร์รี่ไม่ได้เถียงเขา เพียงแค่พยักหน้าก็รู้ว่าหลุยส์ที่ถูกต้อง. เขาปล่อยให้หลุยส์ช่วยให้เขาเข้ามาในเบาะหลังที่เขาวางลงและงอเข่าของเขาขึ้นเพื่อให้หลุยส์จะนั่งลงและช่วยให้ทารกออก. หลุยส์ดึงลงกางเกงเหงื่อชื้นของแฮร์รี่และโยนพวกเขาใน ที่นั่งด้านหน้าและขอบคุณพระเจ้าที่ว่าหน้าต่างของพวกเขาที่มืดวิธีหนึ่งแก้ว. "แฮร์รี่ตกลงในการหดตัวต่อไปของคุณที่คุณต้องการที่จะผลักดันลง" หลุยส์บอกว่าช้า. แฮร์รี่พยักหน้าและหลังจากนั้นไม่นานจนกระทั่งอีกหดริปแผ่ซ่านผ่านเขาก่อให้เกิด เขาจะผลักดันลงและปล่อยให้เสียงกรีดร้องออกมา. หลุยส์วางนิ้วมือของเขาที่ด้านบนของหัวและนำมันเป็นมันหลุดออกมาในโลก. "ทำดีที่รักเพียงไม่กี่มากขึ้น" หลุยส์ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ. "โอ้พระเจ้า" แฮร์รี่ พึมพำก่อนที่จะรู้สึกปวดมากขึ้น. เขาผลักลงมาอีกครั้งจับลงบนที่นั่งรถและให้เหว่ว้าน้ำตาในดวงตาของเขา ช้าไหล่ทั้งสองออกมาก่อให้เกิดแฮร์รี่จะโยนหัวของเขากลับมาและเริ่มที่จะหายใจอย่างหนัก. "แฮร์รี่อีกสองคนและเป็นคนแรกที่จะอยู่ที่นี่" หลุยส์กำลังใจ. แฮร์รี่ให้ออกคร่ำครวญดังและผลักดันและผลักดันด้วยพลังของเขาทั้งหมดจนกว่าทารก ในที่สุดก็หลุดออกไปในอ้อมแขนของหลุยส์. "มันเป็นเด็กผู้ชายคนหนึ่ง" หลุยส์กระซิบ. แฮร์รี่หายใจรอยยิ้มที่มีขนาดเล็กและมองลงไปที่ลูกชายของเขา. "เขาเป็นที่สมบูรณ์แบบ" แฮร์รี่พูดเบา ๆ . เขาเช็ดเหงื่อจากหน้าผากและค่อยๆหายใจผ่านจมูกของเขาแล้วออก ปากของเขาพยายามที่จะสงบลง. หลุยส์วางเด็กลงในระหว่างขาของแฮร์รี่แล้วโน้มตัวเข้าหาด้านหน้าและเริ่มที่จะคุ้ยผ่านกระเป๋าของเขาจนกว่าเขาจะพบมีดพกพาที่เขาเก็บไว้กับเขาสำหรับกรณีฉุกเฉิน เขาไม่เคยคิดว่านี้จะเป็นหนึ่งในนั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แลร์รี่ : รถเกิด

แฟนฟิคชั่นนี้สำหรับ :

larryrockme23

ขอบคุณสำหรับการอ่าน !

หวังว่าคุณชอบมัน

~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~

" หลุยส์ " แฮร์รี่ตะโกนจากห้องครัว

หลุยส์ วิ่งเกือบล้มของเขาเท้าและห่อแขนของเขารอบไหล่ของแฮร์รี่ . . .

" มีอะไรผิดปกติ ? เป็นเด็ก ? หลุยส์เลยพยายามจับลมหายใจของเขา . . . . . .

แฮร์รี่หัวเราะแล้ว propped เท้าขึ้นบนโต๊ะแล้วเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีเขียวมรกตที่สวยงามของเขา atlouis

" คุณสามารถนวดเท้าให้ฉันโปรด ? เขายื่น

หลุยส์ถอนหายใจโล่งอกและ rubbed เขาวัดถอนใจ

" แฮร์รี่ โปรดอย่าทำให้ฉันตกใจแบบนี้เมื่อเนื่องจากวัน " หลุยส์พึมพำ

" ขอโทษนะ boobear " แฮร์รี่ wined ลูบโหนกของเขา

แฮร์รี่ ท้อง 9 เดือน กับคู่แฝดที่กระสับกระส่าย พวกเขามักจะเตะกระเพาะปัสสาวะ แฮร์รี่ และบิดตัวไปมารอบ ๆในเวลากลางคืนดังนั้นแฮร์รี่นอนไม่หลับ และเพราะมันเป็นฝาแฝดเขาสองครั้งหนักบนเท้าของเขาทำให้เขาเจ็บและบวม

มีเตะที่ค่อนข้างยากในวันนี้ แต่แฮร์รี่ก็เห็นว่ามันเป็น BH .

หลุยส์เล่นรีดตาของเขา แล้วดึงเก้าอี้มานั่งข้างๆ แฮร์รี่เป็นฟุตเขาเริ่มที่จะถูข้อเท้าเจ็บของเขาทำให้เขาโยนหัวของเขากลับมาและคราง

" ว่า รู้สึกดี hazz ? " ลูอิสหัวเราะ

" ฮะ " แฮร์รี่คราง

หลุยส์ยิ้มให้แล้วเขาทำของเขาแฟนมีความสุขและยังคงถูของเขายากจนเท้า

จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยแต่ขมวดคิ้วเมื่อเห็นแฮร์รี่สีเทากางเกงที่เปียก

" เฮ้ ที่รัก เธอ เอ่อ . . , ฉี่ตัวเอง ? หลุยส์พูดกระซิบ ส่วนสุดท้าย

แฮร์รี่ยกศีรษะของเขาขึ้น และยกคิ้ว

" ไม่ ทำไม ? เขาบอกว่า งง

เค้าตาม หลุยส์ และ ตาของเขาเบิกกว้าง สายตาที่เขาเห็นกางเกงชื้นของเขา . . . . . .

" โอ้พระเจ้า , ลู , ฉันคิดว่าฉันน้ำแตกแล้ว " แฮร์รี่กระซิบ

หลุยส์เกือบตกจากเก้าอี้ของเขาเป็นคำที่ออกมาจากปากของแฮรี่ . เขายิงขึ้นและเคลื่อนไหว ชั้นบนออกจากแฮร์รี่คนเดียวตกใจแทบบ้า

" โอ๊ย ! หลุยส์" เขาร้องออกมาอย่างเจ็บปวด การหดตัว . .

หลุยส์รีบกลับลงไปชั้นล่างและเข้าไปในครัว เขาได้กระเป๋าคืนแขวนไว้บนไหล่ของเขาที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้าของทารก และบางเรื่องที่แฮร์รี่จะเปลี่ยนเมื่อเขาไปถึงโรงพยาบาล

" ไม่เป็นไรที่รัก มานี่ " หลุยส์พูดสั่นช่วยแฮรี่ไปที่เท้าของเขา เขาช่วยให้เขาใส่รองเท้าสีน้ำตาลของเขาแล้วขึ้นเชือกเลย

" รีบลู " แฮร์รี่พึมพำกำลงกระเพาะ

หลุยส์พยายามใจเย็นลง แต่มันไม่ทำงาน ภายในหัวใจของเขาสูบฉีดอย่างหนักและมันรู้สึกเหมือนมีซึ่งนับพันของผีเสื้อในท้องของเขา . . . . . .

เขาช่วยแฮร์รี่ให้รอบคอบออกจากบ้านและยุบเข้าไปในที่นั่งของเขา เขาโยนกระเป๋าค้างคืนในด้านหลัง แล้วกระโดดเข้าไปในนั่งของไดรเวอร์

" เร็วเข้า เร็วเข้าเร็วเข้า " แฮร์รี่เอาแต่บ่นพรึมพรำกับตัวเองทำให้ หลุยส์ เป็นห่วง

" ชั้นจะเป็นอย่างรวดเร็วเท่าที่ฉันสามารถที่รัก " หลุยส์ สัญญา

เขาเลือกขึ้นมือของแฮร์รี่เบาๆ และจูบมัน ก่อนกลับออกมาจากจุดของพวกเขาและซูมบนถนน

มันไม่ได้นานจนกว่ารถคันหน้าเริ่ม ชะลอตัวลงและในที่สุดก็มาหยุด


" อะไร ? ! " หลุยส์ตะโกนเหวี่ยงแขนขึ้นในแห้ว

.