Although Anouilh grouped his plays

Although Anouilh grouped his plays in several categories according to their predominant tone—pi'es (plays) roses (pink), noires (black), brillantes (brilliant), grinçantes (jarring), costumées (costumed), and baroques (baroque)— they all offer a unified and ever-deepening view of the human condition. His characteristic heroes are essentially rebels, revolting in the name of an inner ideal of purity against compromise with the immoral demands of family, social position, or their past. The fanciful or uncompromising efforts of the early heroes to escape from reality give way in most of the later plays to a profound bitterness caused by the recognition that no escape is possible. Among Anouilh's most admired plays are Le Bal des voleurs (1932; Thieves' Carnival), Antigone (1942), L'Invitation au château (1947; adapted as Ring Round the Moon), La Valse des toréadors (1951; The Waltz of the Toreadors), L'Alouette (1952; adapted as The Lark), Becket (1959), and Ne réveillez pas madame Don't Wake the Lady

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แม้ว่าบทละครของเขาหลายประเภทตามเสียงของพวกเขากันจัดกลุ่มอานูย — pi'es (เล่น) กุหลาบ (สีชมพู), noires (สีดำ), brillantes (ยอดเยี่ยม), grinçantes (jarring), costumées (costumed), และ baroques (บาโร) — พวกเขาทั้งหมดให้รวม และเคยลึกมุมมองของสภาพมนุษย์ วีรบุรุษของเขาลักษณะจะเป็นกบฏ ปฏิวัติในเหมาะภายในของความบริสุทธิ์กับการประนีประนอมกับ immoral ของครอบครัว สังคม หรือผ่านมา Fanciful หรือแน่วแน่ความพยายามของฮีโร่ก่อนจะหลบหนีจากความเป็นจริงให้ลักษณะเป็นบทละครในภายหลังจะขื่นลึกซึ้งที่เกิดจากการรู้ว่าหนีไม่ได้ มีบทละครชื่นชมมากที่สุดของอานูยดุลเลอเด voleurs (1932 ขโมยของ Carnival), Antigone (ปี 1942), L'Invitation au กลาย (1947 ดัดแปลงเป็นวงแหวนรอบเดอะมูน), ลา Valse des toréadors (1951 วอลซ์ของการ Toreadors), L'Alouette (1952 ดัดแปลงเป็น The Lark), เบ็กเก็ต (1959), และ Ne réveillez pas มาดามไม่ปลุกผู้หญิง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม้ว่าอานุยห์จัดกลุ่มการเล่นของเขาในหลายประเภทตามโทน pi'es เด่นของพวกเขา (ละคร) กุหลาบ (สีชมพู), Noires (สีดำ), Brillantes (ยอดเยี่ยม) grinçantes (ชน) costumées (คิว) และ baroques (พิสดาร) - พวกเขาทุกคนมีมุมมองแบบครบวงจรและที่เคยลึกของมนุษย์ วีรบุรุษลักษณะของเขาเป็นหลักกบฏรังเกียจในชื่อของด้านในของที่เหมาะกับความบริสุทธิ์ประนีประนอมกับความต้องการที่ผิดศีลธรรมของครอบครัวฐานะทางสังคมหรือที่ผ่านมาของพวกเขา เพ้อฝันหรือความพยายามที่ไม่ยอมแพ้ของวีรบุรุษต้นที่จะหลบหนีจากความเป็นจริงให้วิธีการในส่วนของการเล่นในภายหลังเพื่อความขมขื่นที่ลึกซึ้งที่เกิดจากการรับรู้ว่าไม่มีการหลบหนีเป็นไปได้ ในบรรดาละครชื่นชมมากที่สุดของอานุยห์กับ Le บาลเด voleurs (1932; โจร 'Carnival) Antigone (1942) ขอเชิญ L'au ปราสาท (1947; ดัดแปลงเป็นแหวนรอบดวงจันทร์), La ว๊อลส์เด Toreadors (1951; Waltz ของ Toreadors) L'Alouette (1952; ดัดแปลงเป็นเล่น) ณะ (1959) และ Ne réveillezอภิสิทธิ์แหม่มอย่าตื่นเลดี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แม้ว่า anouilh จัดกลุ่มเล่นของเขาในหลายประเภทตามลักษณะ tone-pi'es ( บรรเลง ) ดอกกุหลาบ ( สีชมพู ) , noires ( สีดำ ) , brillantes ( สดใส ) , ยิ้ม 5 ก่อน ( สั่นสะเทือน ) , costum é es ( คิว ) , และ baroques ( พิสดาร ) -- พวกเขาทั้งหมดมีเอกภาพ และเคยลึกดูเงื่อนไขของมนุษย์ . วีรบุรุษลักษณะของเขาเป็นหลัก กบฎตำแหน่งทางสังคม ร่วมในนามของอุดมคติภายในของความบริสุทธิ์กับการประนีประนอมกับความต้องการที่ผิดศีลธรรมของครอบครัว หรือของพวกเขาที่ผ่านมา เพ้อฝันหรือแน่วแน่ความพยายามของวีรบุรุษก่อนที่จะหนีจากความเป็นจริงไปในส่วนของทีหลังเล่นให้ลึกซึ้งขมขื่นที่เกิดจากการรับรู้ที่ไม่หลบหนีไปได้ ระหว่าง anouilh อย่างดีที่สุดเล่นจะเลอ บัลเดส voleurs ( 2475 ;หัวขโมยเทศกาล ) , แอนทีโกนี ( 1942 ) l'invitation AU Ch â teau ( 1947 ; ดัดแปลงเป็นวงแหวนรอบดวงจันทร์ ) , ลา valse des TOR และ adors ( 2494 ; วอลซ์ของ toreadors ) l'alouette ( 1952 ; ดัดแปลงเป็นลาร์ค ) เบ็คเค็ท ( 1959 ) และ NE r é veillez ปาส มาดาม อย่าปลุกผู้หญิง