Eclipse provides a rare occasion to

Eclipse provides a rare occasion to study the interactions between radiation, land and atmosphere under a solar forcing distinctly different from normal conditions. An opportunity came during the annular solar eclipse of 15 January 2010, the longest annular eclipse of the millennium where parts of India experienced up to 92% obscurity in early afternoon hours. Detailed measurements were carried out in the surface layer during 8–18 January at a land station located close to the central line of the eclipse. The focus of this study is on the effect of the annular eclipse on water vapor concentration, an aspect neglected in the past studies. During the entire 11-day study period, the lowest value in relative humidity occurred towards the end of the eclipse. Specific humidity decreased by 2 g kg−1 during the eclipse and continued to decrease for few more hours. It recovered to the pre-eclipse values in the following afternoon. Humidity decrease is attributed to increased subsidence of drier air during and after the eclipse.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อีคลิปส์มีโอกาสยากเรียนการโต้ตอบ ระหว่างรังสี ที่ดินบรรยากาศภายใต้การแสงบังคับแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดจากสภาพปกติ โอกาสมาระหว่างสุริยุปราคา annular 15 มกราคม 2553, annular eclipse ที่ยาวที่สุดของมิลเลนเนียมที่ส่วนของอินเดียมีประสบการณ์ขึ้นไป obscurity 92% ในเวลาบ่าย รายละเอียดวัดได้ดำเนินการในชั้นผิวระหว่าง 8 – 18 มกราคมที่สถานีที่ดินตั้งอยู่เส้นกลางของ eclipse จุดเน้นของการศึกษานี้อยู่ผลของ annular eclipse ไอน้ำความเข้มข้น ข้อมูลด้านต่าง ๆ ที่ไม่มีกิจกรรมในการศึกษาที่ผ่านมา ช่วงทั้งหมด 11 วันศึกษา ค่าความชื้นสัมพัทธ์ต่ำสุดเกิดขึ้นในตอนท้ายของ eclipse ความชื้นเฉพาะลดระหว่าง eclipse kg−1 2 กรัม และยังคงลดลงไม่กี่ชั่วโมงเพิ่มเติม มันกู้คืนค่าก่อนคราสในช่วงบ่ายต่อไปนี้ ความชื้นลดลงเป็นบันทึกหินเพิ่มอากาศแห้งในระหว่าง และ หลังคราส

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คราสให้เป็นโอกาสที่หาได้ยากที่จะศึกษาปฏิสัมพันธ์ระหว่างการฉายรังสีที่ดินและบรรยากาศภายใต้แสงอาทิตย์บังคับให้แตกต่างจากสภาพปกติ โอกาสที่มาในช่วงสุริยุปราคาวงแหวนวันที่ 15 มกราคม 2010, สุริยุปราคาวงแหวนที่ยาวนานที่สุดของสหัสวรรษที่ส่วนของประเทศอินเดียที่มีประสบการณ์ถึงความสับสน 92% ในเวลาช่วงบ่าย วัดละเอียดได้ดำเนินการในชั้นผิวระหว่าง 08-18 มกราคมที่สถานีที่ดินตั้งอยู่ใกล้กับเส้นกลางคราส ความสำคัญของการศึกษาครั้งนี้เป็นผลของคราสวงแหวนกับความเข้มข้นของไอน้ำเป็นสิ่งที่ถูกละเลยในการศึกษาที่ผ่านมา ในช่วงระยะเวลาการศึกษาทั้ง 11 วันมีมูลค่าต่ำที่สุดในความชื้นที่เกิดขึ้นในช่วงปลายคราส เฉพาะความชื้นลดลง 2 กรัมต่อกิโลกรัม-1 ในช่วงคราสและยังคงลดลงไม่กี่ชั่วโมง มันหายไปค่าก่อนคราสในช่วงบ่ายต่อไปนี้ ความชื้นลดลงมีสาเหตุมาจากการทรุดตัวที่เพิ่มขึ้นของอากาศแห้งในระหว่างและหลังคราส